Apoſtolorumquodiues ppl̓s eget. pauꝑ epulat̉. Nemo tibixp̄m pt̄ auferre. niſi te illi ip̄e auferas. Non teauferat iactātia tua. nō te auferat arrogātia.hec Ambro. Spūaliter aīa ſpōſa eſt cū quaxp̄c eē deſiderat. Iſte ſponſus ht̄ oēs cōditōnesdeſiderabiles ī ſponſo. Quia ditiſſimꝰ alioquinſponſā ſuaꝫ nō dotaret. Unde ī ꝓuerb. Aecumſūt diuitie. Quia ſapiētiſſimꝰ. alioquin totumdiſſiparet. Un̄ apl̓s. In qͦ ſūt oēs thezauri ſapientie. Quia pulcherrimꝰ. alioquin ſpōſe diſplice̓t. Ande ī pſal. Specioſus for̄a p̄ filijs hominū. Quia nobiliſſimꝰ. alioquin ꝯtemneret̉.Un̄ Sapiētie: generoſitatē illiꝰ gl̓ificat. Quiapotentiſſimus. alioquin opprimeret̉. Un̄ Eccl̓.Unus eſt altiſſimꝰ creator. Quia optimꝰ. alioquin nō diligeret̉. un̄ ī Can̄. Dilectꝰ meus ⁊cͣ.electus ex milibꝰ. De his oībꝰ apl̓s ad Heb̓. locutus eſt nobis ī filio. ecce nobilitatis excellētia: quē ꝯſtituit heredē vniuerſoꝝ. ecce diuitiaꝝ afflueutia: ꝑ quē fecit et ſcl̓a ſic mira. eccemirabilis ſapīa: qui cū ſit ſplēdor gl̓e. ecce for̄eelegātia: portās oīa verbo virtutis. ecce infinita potētia: remiſſionē pct̄oꝝ faciēs. ecce bonitas immēſa. Talis ſponſi ſponſa. talis ſponſifilij. nō hn̄t lugere. ꝙͣdiu ſponſus eſt cum illis.Et nota ꝙ xp̄c qn̄qꝫ vocat ſe dn̄m. qn̄qꝫ pr̄eꝫ.quādoqꝫ ſpōſum. Un̄ Grego. Qn̄ vult timeri.dn̄m: qn̄ honorari pr̄eꝫ. quādo amari ſponſumſe noīat dn̄s. Attēde ordineꝫ. Ex timore em̄ ſolet ꝓcedere honor. ex honore amor. Un̄ ⁊ Ber̄.Si ego dn̄s vbi eſt timor meꝰ. Si ego pr̄ vbi ēhonor meus. Sed ſi ſe ſpōſū exhibeat: puto qꝛmutabit voceꝫ et dicet. Si ego ſponſus vbi eſtamor meꝰ. Exigit gͦ deus timeri vt dn̄s. honorari vt pr̄. et vt ſponſus amari. Quid ī his p̄ſtat. quid eminet; Nempe amor. Abſqꝫ hoc ⁊ timor penā habet: et honor nō habꝫ gr̄aꝫ. Seruilis eſt timor ꝙͣdiu ab amore nō manumittit̉.Et qui d̓ amore nō venit honor: nō honor ſedadulatio eſt. Et quidem ſoli deo honor et gl̓a:ſed hoꝝ acceptabit neutꝝ deus. ſi melle amoriscōdita nō fuerint. Is ꝑ ſe ſufficit. Is ꝑ ſe placet et ꝓpt̓ ſe. Ip̄e meritū. ip̄e p̄miū ē ſibi. Amorpreter ſe nō requirit cauſā. nō fructū. Fructꝰeiꝰ. vſus eiꝰ. hec Bern̄. Et vt idē Ber̄. dīc. Aīaſponſa dei dr̄. qꝛ donis grāꝝ ſb̓arrata. qꝛ caſtoamore illi ſociata. qꝛ ꝓle virtutū fecundāda.Deinde ponit ſcd̓aꝫ ſil̓itudinē. qꝛ nemo ſapiens ⁊ diſcrete oꝑans. aſſumit vel immittit ⁊ īſerit veteri veſtimento aſſūmentū vel cōmiſſuram .i. ꝑticulaꝫ ſeu ſupplemētū panni rudis .ſ.nōdū vſitati. qꝛ ī nouitate ē ſpiſſior et rudior.Nouū em̄ tollit plenitudineꝫ .i. vniformitatemſeu pulchritudinē a veſtimēto ⁊ facit difformitatē: ⁊ ꝓpter pondꝰ ſuū rūpit vetꝰ. et facit ī eoſciſſurā ſeu rupturā maiorē. Cōmiſſura quippeidē eſt qd̓ iūctura ſeu ꝑticl̓a que mittit̉ cū aliadicta a cō qd̓ eſt ſimul ⁊ mittere. qͣi ſimul mittere. illa em̄ q̄ ꝯiūgūt̉ ſimul mittūt̉. Deindeponit terciā ſil̓itudineꝫ. qꝛ nemo ſapiens et diſcrete agēs. mittit vinū nouū ī vtres veteres.Capitulumᵐ .xxxij.qꝛ tūc eſt ī ebullitōne. et vtres ꝓpter vini fortitudineꝫ rūꝑent̉ et vinū effūderet̉: et nemo bibens vetꝰ vinū ſtatim vult nouū ꝓpter ꝯſuetūveteris vſum. Sic a ſil̓i hoībꝰ veteri ꝯſuetudine imbutis et de nouo ꝯuerſis. nō expedit ſtatim grauē abſtinētiā imponere. qꝛ difficile eſtaſſueta relinquere. Ex oībꝰ his ſil̓itudinibꝰ cōcludere vult mgr̄ bonꝰ. ꝙ diſcipl̓i ſui abhuc qͣinouicij. nō debeāt auſteꝝ ꝯtinuare ieiuniū: ſedpoſtea ieiunarēt cū eſſent magis ſolidati et innouati ꝑ ſpm̄ſāctū. Ex his etiaꝫ vult cōcludere. ꝙ nouit̉ ꝯuerſi nō ſūt nīs ꝑ pn̄iaꝫ onerābi. ne ꝓpter nimiā auſteritatē deſꝑent ⁊ totū dimittāt. et ea q̄ ſūt ꝑfectōis magne nō ſūt hoībꝰimponēda. donec ſpoliati fuerint vete̓i vita. qꝛhoībꝰ de nouo cōuerſis oꝑa incōſueta ſūt difficilia ⁊ dura: ſed paulatim aſſue faciēdo efficiūt̉facilia et ſuauia. Qui gͦ pult aliquē ad v̓tuteset ꝑfectōꝫ induce̓. ꝑua q̄daꝫ debet primū ſuadeemendare. et ſic gradatim vltͣ ꝓcede̓. Un̄ Criſ.Hoc at̄ dixit. regl̓aꝫ dās ſuis diſcipulis. vt diſcipulos ex vniuerſo orbe terraꝝ cū māſuetudīe ſuſcipiāt. Itaqꝫ neqꝫ nos oīa ab oībꝰ expectamꝰ ī ꝓhemijs. ſed q̄cūqꝫ poſſibilia ſūt. et velociter ⁊ vltͣ incedēꝰ. hec Criẜ. Huiꝰ loci memor dꝫ eē qͥlibꝫ cōdēs decreta vl̓ tͣditōes. ⁊ etiācōfeſſor imponēs pn̄iaꝫ penitētibꝰ. Meliꝰ ē em̄exēplo dn̄i pn̄iaꝫ leuē ⁊ tolerabileꝫ alicui iniūgere q̄ impleat̉: ꝙͣ gͣueꝫ et importabilē q̄ n̄ impleta. oneratꝰ reus ꝯſtituat̉. Melior ē leuis penitētia hilariter ꝑacta: ꝙͣ gͣuis ī angaria ⁊ reiecta. Ita eſt de ſnīa dāda. ita de decreto ꝓmulgādo: vt ſꝑ miſcd̓ia et lenitas ſuꝑexaltet iudidiciū et auſteritatē.Oratio.Omine ih̓u xp̄e q̄ multis modis me vocas et admones vt ſeqͣr te: tu diuina īſpiratōe cor meū accēde. vt te vocāteꝫſeqͣr tua gr̄a: nec aliquid me ſeparet a caritatetua. Da mihi vt de ſct̄is cogitatōibꝰ. meditatōnibus. et affectionibꝰ boniſqꝫ operibus et virtutibꝰ tibi ẜuiā: et ꝯuiuiū ex magna delectatōeet deuotiōe mētis exhibeam. Et qͥ miſcd̓iaꝫ vispotiuſꝙͣ ſacrificiū. ⁊ beīſti vocare pct̄ores magiſꝙͣ iuſtos. pr̄a mihi miẜo pct̄ori. vt ī me tuāmiſericordiam merear clemēter exꝑiri Amen.De electōne duodecim apl̓oꝝ. Ca. XXXII.Einde poſtꝙ dominuspl̓es diſcipl̓os vocauit. vidēs tͣbasſeq̄ntes dimiſit eas. ⁊ a ſtrepitu receſſit. Aſcēditqꝫ ī mōtē thabor ſolꝰorare. qꝛ qͥ bn̄ orat mētē ſurſū leuat a t̓renis.cui etiā nccͣia ē trāqͥllitas corꝑalis. Hic mōs ēī cāpo galilee. ī cꝰ deſcēſu ⁊ pede on̄dit̉ locꝰ vbielchiſedech obuiauit abrahe. a cede regū reuertēti. et ad radicē eiꝰ fluit torrens cÿſon. Inhoc monte fuit abbacia nigroꝝ mōachoꝝ ſubmetropolitano nazareno. a qͣ ciuitate ꝯͣ oriētēip̄e mos diſtat qͣrto miliario. Ul̓ ẜm qͦſdā aſcēdit in quendā mōtem aliū. ſupra mare galileeſitum. Et erat ꝑnoctans ī or̄one dei. non ſeculinon pro ſe tanꝙͣ infirmus et indigens: ſed pro
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten