in nuptijscomedebāt. Capiebāt at̄ ſingl̓e ÿdrie metretas.i. mēſuras binas vl̓ trīas. a metrō qd̓ ē mēſuraſic dicta ẜm yſi. Aetreta q̄dā m̄ſura ē cōtinēsdecē ſextarios. ⁊ ẜm eūdē ſextariꝰ ꝯtinet tm̄ duas libras: qui bis aſſumptꝰ vocat̉ bilibris. Etdixit ih̓s mīſtris. Implete ÿdrias aqua. Aliqͥdem̄ de aqua prius poſita inde aſſūpſerāt. ad purificatōeꝫ vaſoꝝ: ⁊ iō iuſſit ih̓s ſuppleri qd̓ fuerat amotū. Eūtes igit̉ mīſtri hauſerūt aquā deputeo. qͥ adhuc ibi eē dr̄ extra viculū. ⁊ īpleuerūt ÿdrias uſqꝫ ad ſūmū. Que cū fuiſſēt īpleteaqͣ ꝯuerſa eſt ī vinū diuina b̓tute. Nō dicit̉ hicꝙ aliqua v̓ba ad hoc dixerit. ſicut ī trāſſubſtātiatōe panis et vini ī corpꝰ ſuū ⁊ ſāguinē. ſꝫ occulta v̓tute dīnitatis hoc oꝑatꝰ ē. Sine gͦ om̄iv̓bo. ſola dn̄i volūtate. ī optimū vinū aqͣ ꝯuerſa ē: cū tn̄ alia miracula ⁊ v̓bo et tactu corꝑeo⁊ aliqn̄ fletu ꝑfecerit. Et dixit eis ih̓s. Pauritenūc ⁊ ferte architriclino. In hoc duo notāturPrimū diſcretō dn̄i. qꝛ pͥmo miſit magis honorabili. Nec ī hoc fuit ꝑſonaꝝ acceptor. qꝛ ſcd̓mAugꝰ. nō cū hoīes diuerſo mō ꝓ ſuis gͣdibꝰ honoramꝰ. tūc timēdū eſt ne ꝑſonas accipiamusScd̓m huīlitas dn̄i. qꝛ patꝫ ꝙ ſedebat lōge abarchitriclino. cū dice̓t ferte illi. qͣi ab eo r̄modo⁊ cū ille ſedē̓t ī magis honorabili loco colligit̉ꝙ dn̄s nolēs ſede̓ ibi. nec iuxta eū. elegit ibi humiliorē locū. Tricliniū ē locꝰ vbi ſūt tres ordines mēſaꝝ. ẜm gradꝰ ſuꝑiores ⁊ īferiores ordīataꝝ (ſic ſolet eē ī refectorijs religioſoꝝ) ⁊ dicit̉tricliniū a triplici ordine lectorum. ſuper quosſedendo recumbentes cōmedebant. Clinem em̄grece. lectuꝫ latīe ſignificat. nam antiquitus īlectis ſedētes ⁊ accumbētes comede̓ ſolebāt vtex labore fatigatōis īterim dum cibꝰ ſumitur.mēbra qͥeſcerēt: ⁊ iō ī ſcpͥturis dicūtur comedētes accumbe̓. vel recūbe. ſeu diſcūbe̓: qd̓ ē quaſi iacēdo comedere. Architriclinus eſt prīceps⁊ primas triclinij .i. prīcipalis ⁊ pͥmus inter cōuiuātes ī t̓clinio. Et probabile eſt. ꝙ fuerit aliquis ſacerdos illius temporis. qͥ nuptijs intererat ad bn̄dicēduꝫ ⁊ ad oſtēdendum qualiter debeant procedere ſcd̓m legem et ſtatuta ſenioꝝ.Uoluit ergo dominus noſter: ꝙ principalior īter conuiuas primo de vino illo guſtaret. vt p̄ſidentis ſententia acceptabilior eſſet. et ex ipſius commendatōe miraculū notius fieret. Sicetiam nos debemus noſtra examinatori prelato offerre. ad probādum ea. Vt aūt guſtauit architriclinꝰ aquā vinū factā .i. mutatā ī vinū. ⁊nō ſciebat vn̄ eſſꝫ .ſ. ꝑ xp̄i v̓tutē: vocat ſpōſumqͣi ad arguēdum ip̄m: ⁊ dicit ei. Oīs homo ratōnal̓ ⁊ prudēter agēs ī prīcipio bonū vinū apponit ꝯuiuātibꝰ: quia tūc ſēſus ē viuax. ⁊ pōt diſcernē vini bonitatē ⁊ acceptare: ⁊ cuꝫ īebriatifuerint. tūc apponit id quod deteriꝰ .i. aquoſius⁊ debilius ad mitigatōem ebrietatis: quia tūcnō ſic ſciūt diſcernere inter bonū ⁊ deteriꝰ. Tuaūt ꝯtra ꝯſuetudinē faciēs ſeruaſti vinū bonūuſqꝫadhuc: ita ꝙ mō ſapor eiꝰ diſcerni nō pōt.q. d. arguēdo eum. inordīate ⁊ īprudēter feciſtiCapitulū. xxv.ꝯtrarium. Iſte tamē (vt p̄dictū eſt) ignorāterloq̄bat̉. Aīſtri ergo qͥ dederāt vinū illi. et alijsdiuulgauerūt miraculū: quia ip̄i ſciebāt quomō fuerat factū. Cōmēdauit architriclinꝰ vinibonitatē: ⁊ poſt ī ꝯmuni cōmēdauerūt miraculi nouitatē. Nō dubium: quin melior erat mutati vini natura ꝙͣ nati. Un̄ Criẜ. Fecit aquaꝫī vinū nō ſimpliciter aūt vinū ſꝫ vinū optimūTalia eī xp̄i miracula multo his q̄ ꝑ manū ꝑficiūt̉ ſpecioſiora ⁊ potiora qd̓āmō ſūt. Ita ⁊ inalijs: qn̄ mēbꝝ direxit corꝑis claudicans. ſanisdemōſtrabat hoc meliꝰ. Et iteꝝ. Gene̓ale ē ī oībꝰ xp̄i miracul̓: ꝙ ſemꝑ ad aliqd̓ melius terminat̉ ꝙͣ poſſꝫ fieri ꝑ naturā. hec Criẜ. Hoc miracl̓m pͥmo a xp̄o factū ē: ad maīfeſtādū v̓itateꝫdīnitatis ī eo latētē: ⁊ ad ꝯfirmādū eoꝝ fidemet hoc ē qd̓ dr̄. Hoc fecit ih̓s īitiū ſignoꝝ ꝑ ſefactoꝝ: qꝛ an̄ hoc fuerūt ſigna ꝑ pr̄eꝫ facta circa ip̄m. ⁊ iō falſū ē qd̓ dicit̉ de ſignis puerilibꝰ īlibro de īfātia ſaluatoris. ⁊ ī euāgelio nazareorū. Fecit aūt hoc ī chana villa quadā ꝓuintiegalilee: ī qua villa oſtēditur locus vbi ſteterūtydrie: ⁊ triclinium vbi ſteterunt mēſe. ⁊ deſcendit̉ ad ea ꝑ plures gradus ſub terra: ſicut eſt īpl̓ibꝰ alijs locis ſct̄is: qd̓ forte accidit ꝓpter frequētes deſtructōes ⁊ ruinas factas ī ill̓. Et manifeſtauit ꝑ hoc ſignū gl̓aꝫ ſuā .i. gl̓oſam latentē ī carne deitatē. ⁊ ꝑ deitatis potētiam ꝑ quaꝫhec fecit. ⁊ ꝙͣglorioſus ē: oſtēdēs ꝑ effectū diuine v̓tutis. ꝙ ip̄e eſſet dn̄s v̓tutū ⁊ rex glorie. ⁊ ꝙip̄e eēt ſpōſus eccl̓e: ⁊ ꝙ ip̄e eēt qͥ cūcta ex nihilo potuit creare: qui etiā ſic dn̄s qn̄ voluit: potuit elemēta īmutare ẜm Criẜ. oſtēdēs quoniāip̄e ē qͥ ī vineis aquā trāſmutat: pluuiā ꝑ radicē ī vinū v̓tit. qd̓qꝫ ī planta ꝑ multuꝫ tꝑis fit:hoc repēte ſimul ī nuptijs oꝑatꝰ ē. Et viſo miraculo crediderūt ī eū diſcipuli eiꝰ .ſ. magis firmiter ⁊ ꝑfecte ꝙͣ ante miracl̓m. Hēbat em̄ paucos diſcipulos. ſicut ⁊ ioh̓es qͦs familiarit̓ docebat: nō tn̄ ſic īſeꝑabiliter adherētes ⁊ ꝑfectecredētes ſicut poſt miracl̓m: ſꝫ qͥ illi fuer̄t neſcimꝰ. Un̄ dicūt̉ diſcipuli ꝓpter noticiā ⁊ ſeq̄lā etmutuū int̓ xp̄m ⁊ ip̄os amorē. vl̓ qꝛ pꝰ futurūdiſcipl̓i erāt: ad v̓bum em̄ ioh̓is pl̓es eū occulte audiebāt: qͥ poſtmodū oīo euꝫ ſecuti ſunt.Pōt etiā dici ꝙ aliqͥ de nouo ī eū crediderūt. etilli qͥ pͥus crediderant vt andreas ⁊ alij: ꝑ hoc īfide ſolidati fuerūt. Ubi Augꝰ. Scriptura nōſolū illos duobenos appellat diſcipulos eiꝰ: ſedom̄s qui ī eum credētes. magiſterio eius ad regnum celoꝝ erudiebant̉. Notāduꝫ hic ꝙ ẜmqͣdruplicē ſēſū ſacre ſcripture qͣdruplices ſuntnuptie .ſ. carnal̓ copulatōis. ẜm ſenſū lrālē: diuine īcarnatōnis. ſcd̓m ſenſum allegoricū: ſpūalis cōiunctōis ſcd̓m ſēſum tropologicū: ⁊ beate fruitōis ſcd̓m ſēſuꝫ anagogicū. De pͥmis nuptijs ad lrām eſt euangeliū pn̄s. Iſtis nuptijsītereſſe debēt mater ih̓ū ⁊ ih̓s cū diſcipulis ſuis. Per tres iſtos ītelligūt̉ tria bōa mr̄imonijPrimū bonū ē fides caſtitatis qd̓ ſignificat caſta mr̄ dn̄i. Secunduꝫ ē ſacramentū. ſignificat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten