De mutationefutura noīs īpoſitōne loq̄ndo. ⁊ tūc īpoſuit cūdixit. tū es Petrꝰ ⁊ ſuꝑ hāc petrā edificabo eccl̓aꝫ meā. vel ī electōe duodecī vbi dicit̉. et īpoſuit ſymoni nomē petrꝰ. ſicut ⁊ claues an̄ rſurrectōꝫ ꝑmiſit ſꝫ pꝰ dedit. Si v̓o nomē modo impoſuit. tūc ī ſeq̄ntibꝰ cōfirmauit. Et ſic hi p̄dicti diſcipuli primo ad fidē pocati ī aliqualē noticiā. ⁊ familiaritatē ih̓u venerūt. et deinde adꝓpria redierunt. In craſtinū autē poſt petri⁊ andree vocatōeꝫ. volēs ih̓s de iudea large dicta. vbi ioh̓es baptizabat redire ī galileaꝫ. de qͣpatria diſcipulos vocauit. ⁊ ad matrē quā ibireliq̄rat: īuenit philippū q̄ erat de bethaÿda cītate ſupͣ mare galilee. ꝯciuis petri ⁊ andree. Ethoc ꝯgruit miſterio. bethaÿda .n. domꝰ venatoꝝ īterp̄tat̉. vt oſtēdat ꝙ de domo venatoꝝ cōgrue benatores ad capiēdas aīas ad vitā vocaret. Nō a caſu vel qͣi ignotū. ſed ex ſua p̄ordinatōe ⁊ ex ītētōe q̄ſitū īuenit eū. vt eū illuīaret etad fidē vocaret. Un̄ ſeqͥt̉. Et dixit ei. Seque̓ mehoc ē doctrinā et exēplū imitare. Vt dicit Alchuinꝰ. ſeqͥt̉ eū qͥ imitat̉ huīlitatē ⁊ paſſioneꝫeiꝰ. vt ſit ſociꝰ reſurrectōis ⁊ aſcēſiōis. Qui ſtatī ſine vlla ꝯtͣdictōe ſic bonꝰ obediēs ſecutꝰ ē eūScd̓m hec dicta pͥmꝰ oīm apl̓oꝝ philippꝰ videt̉ eſſe vocatꝰ. Hi qͣtuor p̄dicti .ſ. andreas ⁊ alter cuiꝰ nomē tacet̉ ac petrꝰ ⁊ philippꝰ: fueruntdiſcipuli iohānis. q̄ vidētes ꝙ iohannes de ih̓uteſtimoniū dederat ꝯiūcti ſunt ei. Philippusaūt a xp̄o īſtructus. iuit ad querendū Nathanaelem fratrē ſuū deſiderās eum habe̓ fratremī fide ſicut ī carne. Et inuenit eū ſub ficu nō caſu. ſꝫ diligēt̉ q̄ſitū: ⁊ dixit ei. Quē ſcripſit Moÿſes ī lege. ⁊ ꝓphete p̄nunciauerūt: īue nimꝰ diuexpectatū. ih̓m ſalutis aucͣtorē: filiū ioſeph ſcꝫputatiuū a nazareth: qꝛ ibi ꝯceptꝰ ⁊ nutrituserat. et qꝛ de eo ꝑ ꝓphetas audierat. quoniā nazareus vocabit̉. philippus ẜm cōem loq̄ndi modū loquitur: qꝛ filius ioſeph cui deſpōſata mr̄eius erat: putabat̉. Et miratus Nathanael. ꝙde galilea nō de iudea ſurgeret ꝓpheta: ⁊ qꝛ ſcriptura michre dixerat. xp̄m ī bethleē naſcituꝝ:ait negatiue ⁊ dubitatīe ẜm Criẜ. A nazarethpōt aliqͥd boni eē. Quaſi dice̓t nō. Ul̓ quia iſtelegiſꝑitus legerat in ꝓpheta alio. nazareus vocabit̉: ⁊ ſigna domīci aduentꝰ forte notauerat:qn̄ audiuit a nazareth. ſtatī erectꝰ ī ſpe: dicerevolebat ẜm Augꝰ. affirmatiue ⁊ aſſertiue. nūctādē a nazareth pōt aliquid boni eſſe. Et quiaphilippus nō erat ita ꝑfecte īſtructꝰ: ⁊ iō duxiteū ad ih̓m. vt ab illo pleniꝰ audiret: ꝓpter qd̓ ſequit̉. Dicit ei philippꝰ. Ueni ⁊ vide. id ē ab eoaddiſce: ꝑ exꝑimētū v̓tutis que eſt ī ip̄o. Et adduxit euꝫ philippus ad ih̓m. vt dicit Criẜ. tͣhitq̄tem euꝫ ad xp̄m. ſciēs de reliquo eū non ꝯtradictuꝝ. ſi v̓ba ⁊ doctrinā illius guſtauerit. Nathanael interp̄tat̉ donū dei: ⁊ ꝙ aliqͦs ad xp̄mꝯuertit̉ ex dono dei ē. Et vidit ih̓s intuitu dilectōnis nathanaelem̄ ad ſe venientem. ⁊ magisintus ꝙͣ extra appropīquātē: qꝛ nō ſolum viditcorpus exteriꝰ. ſed etiā cor ipſius īteriꝰ: et di-aque in vinumxit de eo circūſtātibꝰ. Ecce vere iſrahelita. deūvidēs: ī quo dolus ⁊ ſimulatō non ē. Nā ſine intentōe doli et falſitatis veniebat: vt veritatemagnoſce̓t. Si em̄ habet peccata: confitetur eaNō igit̉ negat eū eſſe peccatorem: ſed laudat ineo confeſſionē. Doloſi quippe ſunt. qui ſe predicāt bonos ⁊ iuſtos: cū ſint mali ⁊ pctōres. Magnꝰ vir iſte Nathanael: cui ip̄e dn̄s tale teſtimonium ꝑhibet. Iſrahel īterp̄tat̉ videns deū. Unde dicit̉ verus iſrahelita. primo ex fide. qua iādeum videre ⁊ ī eū credere īcipiebat: qꝛ inſtructus ī lege. ꝑ fidem ⁊ ītelligentiam ſcripturarūſaltē ꝑ ſpeculū ⁊ ī enigmate deū videbat. Scd̓oex ꝯfeſſione quā xp̄o reſpōdendo faciebat. Uidēs gͦ nathanael ꝙ ꝯditōꝫ ſue mētis exp̄ſſerat:q̄ſiuit vn̄ ipſū ſciebat dicēs. vn̄ me noſti. id ē exqua v̓tute: cū hoc ſit ſupͣ v̓tutē hūanitatis. Etxp̄c rn̄dit ei ꝑ reuelatōꝫ alterius occulti: dicēsPriuſꝙͣ te Philippus vocaret. ⁊ tibi de me loq̄ret̉ cum eſſes ſub ficu: vidi .i. cognoui te ⁊ propoſitū cordis tui. Ad lrām ſub quadam ficu ſederat. forte cogitās d̓ futuro ſaluatore: vbi philippꝰ ſuꝑueniens de xp̄o cū eo ſingularit̓. nulloalio pn̄te loq̄bat̉. Et iō ꝓpter hoc ſignū ⁊ precedēs: nathanael ſtatī ꝯfeſſus ē ip̄m eē xp̄m. Un̄ſeqͥtur. Rn̄dit Nathanael: et ait. Rabbi: tu esfilius dei: tu es rex iſrahel .i. xp̄c expectatus abiſrahel ī regē ⁊ defenſorē. Expectabant em̄ oēsiudei meſſyam temꝑaleꝫ regē futuꝝ: ⁊ hoc mōvidet̉ loqͥ iſte Nathanael. qꝛ nō habebat adhuccognitōꝫ ꝑfectā de xp̄o: nō em̄ videt̉ ītellexiſſetūc ip̄iꝰ dīnitatē: qꝛ nō dixiſſet. tu es rex iſraelſed totiꝰ mūdi. et ꝓpterea cū dixit. tu es filiꝰ dei.nō fuit confeſſus eius dīnitatem: ſed ītellexithanc filiatōꝫ ꝑ qͣndā gr̄e excellētiā. vnde dicitCriẜ. ꝙ adhuc credēs eē ſapiētē. qͥ ex aliqͣ reuelatōe dei ſecreta nouerit: ꝯfitet̉ euꝫ eē filiū dei.nō ꝑ naturā ſed ꝑ adoptōis grāꝫ: qꝛ adhuc nōerat plene illumīatus de fide trinitatis. Alij tamē dicūt ꝙ hoc ex corde credidit. ſicut ore confeſſus fuit: ſꝫ pͥmū ꝓbabilius ē ſicut īferiꝰ patebit. Unde dn̄s docet eū amplius eleuās euꝫ admaiora. ſcꝫ ad diuinitatis ſue cognitōem. ꝑ obſequiū angeloꝝ ſibi tāꝙͣ ſuꝑiori exhibēdū: nulla em̄ natura ē ſupͣ angelicā niſi dīna. ⁊ hoc eſtqd̓ dr̄. Reſpondit ih̓s et dixit ei. Quia dixi tibividi te ſub ficu. credis me eſſe xp̄m. ꝙͣtum ad excellentiā gr̄e: maius his videbis. cognoſcēdo p̓tutē diuīe ſubſtantie. Ubi Criſo. q. d. Magnuꝫtibi viſum eſt hoc eſſe quod dixi. ⁊ ꝓpterea meregeꝫ iſrahel confeſſus es. Quid igit̉ dices cuꝫmaius videris; Et quid ſit iſtud maiꝰ: oſtenditſubdens. Et dixit eis .ſ. philippo ⁊ Nathanaeli.Amē amē dico vob̓. Amē idē ē quod fideliter.⁊ iō vbi duplicat̉ eſt ſignū maxīe certitudīs etfirmitatis. Uidebitis celū aꝑtuꝫ. et angelos deiaſcēdētes ⁊ deſcēdētes ſuꝑ filiū homīs: ī obſeqͥum deitatis ī humana latētis natura. In paſſion .n. apparuit angelꝰ de celo ꝯfortās eum. et īreſurrectōe viſi ſūt angeli circa ſepulchꝝ eiꝰ: ⁊ī aſcenſione aſtiterunt tanꝙͣ duo viri ī veſtibꝰ