Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De pͥma diſcipuloꝝbe xp̄o ad turbas. v̓o ad diſcipl̓os. Et ſtabāt eo ex diſcipul̓ eiꝰ duo firmit īhe̓ntes eiꝰ magiſterio: qͦꝝ vnꝰ ādreas mēorat̉. ſꝫ alt̓iꝰ qꝛ inſignū erat nomē tacet̉. Un̄ ſic ſtephanꝰ ē primꝰ martir pꝰ xp̄m: ita ādreas ē pͥmꝰ xp̄ianꝰ.ſil̓r pͥmꝰ xp̄i diſcipl̓s. qꝛ de duobo pͥmo adhe̓ntibo pͥncipal̓ extitit pͥmꝰ. Quidā tn̄ dicūt. alter duoꝝ fuit ioh̓s euāgeliſta. qꝛ modꝰ ē ſc̄bētiūtace̓ laudē ꝓpͥaꝫ. vel ſaltē loqͥ ſe tāꝙͣ alio adbitādā arrogātiā. Et vidit ioh̓es ih̓m ābulā tāꝙͣ ī ſalute nr̄a ꝓcurāda ꝓficiſcētē iuxta iordanē .ſ. ꝓpe locū vbi ioh̓es ſtabat. qꝛ ih̓s pꝰ ꝙͣ aioh̓e ē baptizatꝰ ad tp̄s ꝓpe locū illū morabat̉ factꝰ ē ioh̓i faīliaris. vt ſic ioh̓es freq̄nt̉ teſtimoniū ī ſui pn̄tia dice̓t: ſic xp̄c ab alijs cogͦſce̓t̉. In ꝯmēdat̉ ioh̓is ꝯſtātia. qꝛ vna dienec ſemel tm̄. ſꝫ pl̓ibꝰ diebꝰ ml̓totiēs xp̄o ꝑhibebat teſtīoniū. Un̄ ſubdit̉ eiꝰ teſtīoniū iterato factū. qꝛ viderat ih̓m: dixit. Ecce agnꝰ deiEcce veruex ſeq̄ndꝰ ē ſic dux greḡ. Breuit̓ repetit euāgeliſta teſtīoniū qd̓ fuerat ſuꝑiꝰ dictū obmittit reſiduū qd̓ ſupͣ dictū eſt .ſ. tollitpct̄a md̓i. Sic ſupͣ ē habitū. ioh̓em p̄dicatoreuāgelij deſignat̉. hoc qd̓ dicit̉ hic. ſtabatvidit ih̓m ābulātē dixit ecce agnꝰ dei: ſigͥ ficatur p̄dicator euāgelij debꝫ ꝯſtās ī p̄dicatōne vbi dei. diligēter ꝯſiderare ꝓceſſū vite xp̄i. ſolū ꝯſiderare ſꝫ etiā p̄dicare. Et audiētesdebēt deuote reciꝑe talē p̄dicatōꝫ. et dn̄s ih̓s adtales ꝯuertit̉ clemētia. r̄cipit grāꝫ. eosīſtruit de nccͣijs ad ſalutē. Un̄ ſubdit̉ fructus.teſtīonij. Et audiētes illi duo diſcipl̓i crediderūt magiſtro loquēti ac ꝯmēdanti ih̓m. de eoteſtimoniū ꝑhibēti: ſecuti ſūt ih̓m ad v̓bū iohānis. vt potiꝰ illū audirēt ꝙͣ ioh̓eꝫ. gaudentesſe tandē īueniſſe illuꝫ. de quo totiēs iohannemaudierāt loquentē. Relinquentes iohanneꝫ ſecuti ſunt non tm̄ paſſibus pedū. ſꝫ etiā deuotōne fidei imitatōe operum. quē ipſius teſtimonio cognouerunt. ipſius quoqꝫ iohannis eſſe magiſtꝝ. deſiderantes adhere̓ et eiꝰ doctri audire. Admirare ſimplicē huīlē facilēdiſcipuloꝝ vocatōnem. ſine omni obiectioneꝑſcrutatōe factam. Benignius autem dominꝰ ſitiēs eoꝝ et oīm ſalutē. cōuerſus ad eos exſua benignitate: ſemꝑ ꝯuertit̉ ad eos. ad ſeꝯuertunt̉. recipit veniētes. vidēſqꝫ oculis miſericordie et benignitatis eos ſe ſequentes: vtdae̓t eis de ſe fiduciā audaciā dixit eis. Quidqueritis? Quaſi dice̓t. paratus ſū ad veſtrā doluntatē. Non dicit quem queritis. qꝛ de ꝑſōa illuminati iohannem erant. ſed dicit quid queritis. quia ſciuit de ſalute aliquid diſcere querebant. Nec petijt hoc ex ignorātia vt aliqͥd diſcat: ſꝫ vt interrogatōꝫ magis faīliares faciat. et vt ex eorum reſponſione conueniētiꝰ eosdirigat. dominus ad eos conuertit̉. eos reſpicit cum eis loquitur. clementie bone boluntatis eſt iudiciuꝫ. ſciebat em̄ quo affectu ſequebant̉. In quo dat̉ nobis ītelligi. omnibus qui xp̄m ſequi īcipiūt puro corde. dat fiduxp̄i vocatōneciā ſpem miſericordie. ad eos ſe cōuertit. vtopē miſericordie ſue eis impendat. Vnde Criẜ.Hinc erudimur. quia nos bene velle īcepimus. tunc multas bat nobis ſalutis occaſiōesUnde Theophilus. Uide autem ſequentibꝰſe dn̄s cōuertit faciē reſpexit. qꝛ niſi bonaꝫoꝑatōeꝫ ip̄m ſecutꝰ fueris: ad viſionē faciei eiꝰnūꝙͣ ꝑtīges. neqꝫ ad domū eiꝰ poteris ꝑuenire.Qui dixerunt ei. Rabbi .i. mgr̄ vbi habitas.Quaſi dicerēt: magiſteriū tuū doctrinā tuāq̄rimꝰ. Ecce paucis voluntatē ſuā cur ſeq̄rēt̉ īſinuāt. ſapiēti multa ex paucis innoteſcūt. Ubi hītas. Quaſi dicerēt. Ubi ē hoſpitiuꝫtuū: vbi tāꝙͣ trāſeūt ꝯuerſaris. De hoſpitioloq̄rūt. de domo eiꝰ quā habebat: qꝛ filiushoīs habebat. vbi caput ſuū reclinaret. Nihil habuit dn̄s ī terra p̄ter vnicū titulū Pilati: nob̓ plures tituli ſufficiunt. Aoraliterxp̄m īterrogāt. vbi habitas: qͣi vellent ſcireles debēt hoīes. digni ſūt vt xp̄c ī eis habitet: vt exēplo eoꝝ ſe tales exhibeāt ī quibꝰ habitare velit. Aiſtice auteꝫ delectabil̓ eſt iſtaſtio. ꝯtemplantiū lucē ī qua deꝰ habitat. Undepſalmiſta. Dn̄e dilexi decorē domꝰ tue: et locuꝫhabitatōis gl̓e. Querebāt habitatōnem eiusſicut ſtudioſi diſcipuli: vt poſſent ad eum frequēter venire. eo frequēter loqͥ. ab eo inſtrui. Un̄ beda. Nolebant trāſitorie magiſteriov̓itatis ꝑfrui: ſꝫ māſionē q̄rebāt vt plenius abeo poſſent inſtrui. Sꝫ nos quotiens incarnationis xp̄i trāſitū ad mētē reducimꝰ: ſolicito corde rogemꝰ. vt māſionis et̓ne habitatōeꝫ nobis dignet̉ oſtēde̓. Ip̄e d̓o liberaliter ꝯdeſcendens eoꝝ petitōi: reſpōdit eis. Venite et videteUenite teſtimonio ioh̓is. ab one̓ legis ad fontēgr̄e: videte reuelata fide tandem viſuri ſpeciequaſi dice̓t ſcd̓m Alchuinū. Hītacl̓m meuꝫ explicari non poteſt ſermōe. ſꝫ oꝑe demōſtratur.Uenite credēdo bn̄ oꝑando: videte intelligēdo. Vel ẜm Origenē. hoc quod dicit venitead actōꝫ īuitat: hoc aūt dicit videte adtēplatōꝫ. Non dixit in illo. vel ī illo loco habito. qd̓ ſi dixiſſet: potiꝰ locū oſtēdere ꝙͣ eos inuitare videret̉. Et duxit eos ad domū ī tuncī ꝑtibꝰ ill̓ ſe reducebat: quia ꝓpriū habitaculū habebat. manſerūt ibi apud eum die illo.hoc eſt diei illiꝰ reſiduo. ſequentis ſue noctisſpacio: audientes v̓ba vite ab eo. Dicit aūt dieqꝛ vbi ē xp̄c. lux v̓tutuꝫ et ſol iuſticie: ibi nulletenebre pn̄t. O ꝙͣbt̄am diē. ꝙͣbt̄aꝫ noctē duxerunt. audientes et videntes eum. quē multividere et audire volentes. viderūt neqꝫ audierūt. Quis ē nobis: que audierunt a domino. Edificemus ergo et nos ī corde noſtro vbihabitet. ī nobiſmetipſis faciamus domū quobeniat: nob̓ colloquat̉ nos doceat. Horaaūt erat qͣſi decima .i. ꝓpe veſꝑam. Vbi īſinuatcōmendatōem xp̄i diſcipuloꝝ. hora em̄ decima ē ī occaſu diei: ex xp̄c cōmēdatur adiligentia: ſtudioſus ad docendū fuit. necꝓpter tēꝑis tarditatem eos docere diſtulit: et