De xp̄o dei agnoSi qn̄ gͦ boni aliquid cogitamꝰ: ſciamꝰ qꝛ ſpūſſct̄s habitat ī nobis. Si v̓o aliqͥd mali: ſignuꝫē ꝙ ſpūſſct̄s receſſit a nobis. hec Criſoſ. Ꝙͣdiuſpūs manet incluſus ī corpore. ꝙͣuis corpus illud ſit in aqua. bn̄ poteſt fluctibꝰ et vndis agitari. nunꝙͣ tamē ſubmergit̉. ſed ſꝑ ſuꝑnatat etfluctuat. ſi aūt ꝑ aliquā ꝑtē ſui aqͣ ſubītret tūcſpūs exit et corpꝰ ſubmergit̉ et perit. Sic illi qͥſūt ī aqͥs mundi. ac diuitiaꝝ ⁊ deliciaꝝ tꝑaliū.ſi hn̄t incluſū ſpūm ꝑ amorē dei et ꝓximi: licetagitent̉ a fluctibꝰ tēptatōnū ⁊ tribulatōnū nūꝙͣ tn̄ ſubmergūt̉. Ad hoc aūt vt bn̄ cuſtodiantſpūm iſtuꝫ: reqͥrit̉ ꝙ habeant ſēſus clauſos adterrena ⁊ mūdi delectabilia. qꝛ in vaſe bn̄ clauſo nūꝙͣ aqͣ ītrabit: nec etiā ꝑ ꝯſeq̄ns ſpūs de eoexibit. Dein̄ iteꝝ ſubiūgit: ⁊ ego neſciebā eūScd̓m Criſo. neſciebat eū facial̓r āteꝙͣ ad baptiſmū veniret: qꝛ extra paternā domuꝫ ī deẜto ꝯuerſatꝰ. ꝑſonalit̓ eū an̄ tempꝰ quo venit adiordaneꝫ nō nouerat. licꝫ nouiſſꝫ dn̄m xp̄m natum de virgīe. qͥ ī ſpūſancto baptizare debebatſed cuꝫ xp̄c pn̄tial̓r acceſſit ad baptiſmū. diuīareuelatōe nouit eum quē priꝰ facialit̓ nō nouerat. Augꝰ. autē refert: neſciebā ad pt̄atem excellentie ī baptiſmo. quā xp̄c ſibi retinuit. ac ꝑſeip̄m exerce̓ ⁊ nō alteri ꝯmitte̓ voluit: qꝛ neſciebat ꝙ hāc excellētiā ī baptizando ſibi retine̓tUnde poſtea ſubdit̉. hic ē qͥ baptizat .ſ. ſolꝰ ꝙͣtūad iſtā excellentiā. Ubi notāduꝫ ꝙ potētiabaptizādi multiplex ē. Prima eſt auctoritatis.quā deꝰ nulli coīcauit nec coīcare potuit: ſicutnec potētiā creādi. Scd̓a ē ſb̓auctoritatis quāpotuit dare ẜm mgr̄m ſꝫ noluit: ſꝫ alij dicūt ꝙnō potuit: qꝛ implicat potētiā creādi .ſ. gratiā.Tercia ē īnouatōis quā dare potuit: nā poſſetdeꝰ ſi vellet. ꝙ baptiſmꝰ daret̉ ī noīe ſct̄i Petriaut ſct̄i pauli ſꝫ hoc noluit: ne ſpeꝫ ī hoīe pone̓mꝰ. ⁊ ne fieret ſciſma. ⁊ tot eſſēt baptiſmi qͦt baptiſte. Quarta ē excellētie puta ꝙ vnꝰ haptizetefficatiꝰ alio: qd̓ et̄ nemī eſt ꝯceſſū. Quīta ē īſtitutōis quā habuit xp̄c ſolꝰ qͥ hoc ſacr̄m īſtituit. Sexta ē p̄ꝑatōis quā habuit Ioh̓es: cuiꝰ baptiſmus erat q̄dam p̄paratō ⁊ ſignificatō futuri. Septima eſt mīſterij exterioris. quaꝫ dediteccleſie mīſtris. Neſciebat ergo eum tamaltetam ſubtiliter: quē ſpiritu ī eo deſcendente cogͣuit. Tunc em̄ didicit ꝙ ſicut alioꝝ ſacramētoꝝſic ⁊ baptiſmi ſui pt̄ateꝫ dn̄s eſſet ſibi retēturꝰ⁊ nulli eā ſeruo daturꝰ. Sic gͦ xp̄o veniēte adbaptiſmuꝫ. didicit ẜm Criſo. ꝙ iſte ī ꝑſona illeerat. quē predicauerat ventuꝝ. Scd̓m Auguſ.v̓o didicit. ꝙ hr̄et ī baptiſmo pt̄ateꝫ auctoritatis ⁊ excellentie: quā ſibi retine̓t. ſiue pn̄s ī t̓racorꝑe ſiue abſens corꝑe ⁊ pn̄s maieſtate. Ꝙ gͦxp̄c ptāteꝫ baptiſmi retinet hoc ioh̓es neſciuitſꝫ ꝑ columbā didicit. Un̄ ſubdit̉. Sed qͥ miſit me .ſ. deꝰ ⁊ tota trinitas. cuiꝰ oꝑa ſūt īdiuiſabaptizare in aqua. nō ī ſpū. ille etiā mihi dixitper ſubiectam creaturam .ſ. angelū vel īſpiratōem. Suꝑ quē inter multos qͦs baptizab̓ videris ſpm̄ dei deſcētētē. et manētē ſuꝑ euꝫ ī ſignoCapitulū. xxiij.diſibili colūbe: hic ſolꝰ ē qͥ baptizat auctoritate et pt̄ate ī ſpūſct̄o .ſ. ī remiſſionē pctōꝝ que ēꝑ ſpm̄ſāctuꝫ. qd̓ eſt ꝓpriū ipſiꝰ dei .ſ. lauare aīasꝑ grāꝫ ſpūſ ſct̄i. alijs v̓o nō pt̄atem contulit. ſꝫmīſterium commiſit. Mīſter .n. mīſtrat. ſed xp̄cbaptizat. qͣpropter ſiue a clericis ſiue a laÿcisſiue etiā a ml̓ieribꝰ nccͣitate īminēte baptiſmꝰbet̉. nō tn̄ iterat̉. Et ẜm Gedā ſiue hereticꝰ ſiueſciſmaticꝰ ſiue facinoroſus qͥſqꝫ ī ꝯfeſſiōe ſāctetrinitatis baptizetur valet: ⁊ nō debet ille a catholicis rebaptizari: ne ꝯfeſſio vel īuocatō tāti noīs vibeat̉ ānullari. Pt̄as qͥdē a dn̄o in neminē trāſit: ſꝫ mīſteriū in bonos et malos. Neqͥs ergo exhorreat maloꝝ mīſteriū. reſpiciat īdn̄i poteſtatē. Ueritas .n. ſacram̄toꝝ n̄ minuit̉me̓ito mīſtroꝝ. Et ſb̓iūgit ego vidi .ſ. ſpm̄ ſāctū p̄dicto modo deſcēdēte ſuꝑ ih̓m et teſtīoniūꝑhibui. qꝛ hic ē filiꝰ dei vnicꝰ nō adoptatꝰ. Inquo on̄dit̉ qͥd baptiſta ex hac viſiōe ītellexe̓itſcꝫ ꝙ xp̄c eſſꝫ filiꝰ dei verꝰ ⁊ naturalis. ⁊ ꝑ conſequens eādē v̓tutē hn̄s cū pr̄e. Hic teſtat̉ dei filium queꝫ iā ſupra dixerat viꝝ: vt ab eo habeat̉vtriuſqꝫ nature teſtimoniū. Quadriꝑtitū autēhabuit dn̄s teſtīoniū. habuit .n. teſtīoniuꝫ a ꝓphetis qꝛ h̓ eſſet xp̄c: habuit teſtimoniū ioh̓is.ecce agnꝰ dei. habuit teſtīoniū pr̄is. h̓ ē filiꝰ meus dilectꝰ: habuit ⁊ teſtīoniū oꝑm. ſi nō faciooꝑa q̄ nēo alius ⁊cͣ. Meditari h̓ potes quō dn̄sih̓s a ioh̓e alac̄ter ſuſceptꝰ ibi aliꝙͣtulū ſb̓ſtitit⁊ illa cruda heremi cibaria comedit cū eo. Tuv̓o aſtās ibidē ⁊ aſpiciens: extēde manum ſicutmēdicus elemoſinā petēs. inſinua quaſi tabefactꝰ famē: ſi forte vocari me̓aris ad refectōeꝫTādē recreatōe habita et grārumactōe ꝑacta.dn̄s ioh̓i valefecit: ⁊ ad tp̄s ab eo diſceſſit. Tūcautē ſequēs ih̓m. ⁊ ī aduentu et ī diſceſſu genuflecte ioh̓i. deoſculās pedes eiꝰ. ac bn̄dictōꝫ petēs recōmēda te eidē. excellēs em̄ ⁊ magnꝰ ē valde. ip̄o etiā dn̄o teſtīoniū de hoc ꝑhibēte. Or̄oOmine deus agnus dei filius patris. qͥtollis pct̄a mūdi. ꝑ merita illiꝰ qͥ hoc teſtīonio te on̄dit mūdo. tolle pct̄a md̓i q̄ꝯtͣxi ī md̓o. Et tu ſct̄e ioh̓es qͥ oſtēdiſti md̓o tollētē pct̄a ſua ꝑ grāꝫ tibi datā. fac mihi hāc miſcd̓iaꝫ vt tollat pct̄a mea. Tu deꝰ toll̓ pct̄a mūdi. tu amice eiꝰ dicis. h̓ tollit pct̄a md̓i: ecce an̄dos onuſtꝰ pct̄is md̓i. ꝓbate mihi ī me tu actūtuū ⁊ tu dictū tuū. tu eī magnus dn̄s ⁊ tu magnꝰ corā dn̄o q̄ ē īet̓nū miẜicors ⁊ ſuꝑ oīa bn̄dictꝰ deꝰ. De teſtīoīo ioh̓is de xp̄o ac de prīa diſcipl̓oꝝ vocatōe ⁊ occl̓ta xp̄i p̄dicatōe. XXIIIIPhuc aūt ih̓u ī partibꝰill̓ manēte. alt̄a .i. qͣdā alia ſeu vnadie. q̄ ad heſternā nō refert̉. nō em̄ſemꝑ reſpectiue ponit̉: iteꝝ ſtabatioh̓es iuxta iordanē immobil̓ in culmine ꝑfectōnis. nec flectēs ſe a rectitudīe veritatis: tāꝙͣ ꝑatus ad exercēdū officium ſuū teſtificandode xp̄o ac baptizādo ⁊ docēdo. ⁊ oēs ad ſe veniētes de ip̄o īſtruēdo. Supͣ qͥdē ꝑhibuit teſtīoniū