De ieiunioheremiticā ꝯſecratꝫ inſtruēs nos nihilominusẜm Criſel̓. vt vnuſqͥſqꝫ baptizatoꝝ relictis mūdi illecebris ⁊ ſocietate pͥuoꝝ: diuinis ꝑ om̄iadebeat ẜuire mādatis. Et hoc repūtāt quidaꝫfideles deuoti tꝑe iſto ieiuniū obẜuātes. et perhoc ſe xp̄o velut in deſerto ꝯfigurātes. Uoluit aūt xp̄c pnīam age̓. nō qꝛ egebat. ſꝫ vt adpnīam nos moneret. ⁊ pnīam nobis exemploon̄deret. Ubi docet tria q̄ debēt eſſe in pnīa vera ⁊ fructuoſa. Primo debꝫ eē pura. vt deo placeat. qꝛ poſt bap̄m ſtatim fecit pnīam. Secūdo debet eſſe aſpera. vt carnē domet. qꝛ fecit penitentiā in deſerto nō in loco delitōſo. Tertō debet eē diſcreta. ne nimis excedat. qꝛ xp̄c ductꝰ ēa ſpūſācto. nō qꝛ ductore indigeret. ſed vt nob̓on̄deret. ꝙ in pnīa agēda: ductore indigemusdiſcreto. Et veniēs dn̄s in deſertū ieiunauitqͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdraginta noctibꝰ nihil interim māducās. Ubi ſignāter noctibꝰ addit̉. nein nocte ꝯmediſſe putaret̉. Item in ſignū ꝙ neceſſe habemꝰ et diebꝰ ꝓſperitatis et noctibꝰ aduerſitatis ꝯͣ diabolū nos munire: qui nūꝙͣ ceſſat temptādo nos īpugnare. Ieiunauit quidēvt aduerſus tēptatōes exemplū ieiunādi nob̓daret. qꝛ ẜm baſiliū volēti pugnas tēptatōnūſuꝑare: ſobrietas neceſſaria ē. et ſpālit̓ vt on̄deret ꝙ innocētia baptiſmalis ꝑiclitat̉ in vitavoluptuoſa. qꝛ qui xp̄i ſūt vt baptizati qui ſūtmēbra xp̄i. ⁊ xp̄m induerūt ꝯſepulti mortī eiꝰ.debēt carnē ſuā crucifige̓ cū ꝯcupiſcētijs ſuis. eteſtimare ſe mortuos ſuꝑ terrā. ſpū mortificādo facta carnis. Un̄ Criẜ. Vt aūt diſcas ꝙͣmagnū bonū ſit ieiuniū. et qͣliter aduerſus diabolū ſcutū ē maximū. et qm̄ poſt lauacrū n̄ delitijs ⁊ ebrietati ⁊ mēſe. abūdāti ſꝫ ieiunio intēdere oportet. ꝓpt̓ hoc ⁊ dn̄s ieiunauit. n̄ eo indigēs. ſꝫ nos erudiēs qͥbꝰ pct̄a q̄ an̄ lauacꝝ erātdn̄atio vētris introduxerat. Quēadmodū em̄ſi aliqͥs egrotātē ſanū cū feciſſet: iubꝫ n̄ facereilla ex qͥbꝰ egritudo ꝯtigerat. ita vtiqꝫ et hoc plauacꝝ ieiuniū ꝯͣ vitiū edacitatis ip̄e induxitNā et adā de ꝑadiſo incōtinētia vētris eiecit. ⁊diluuiū qd̓ fuit ſub noe illa ꝯmeruit. ⁊ fulmīaī ſodomitas ip̄a d̓duxit. Ita ⁊ iudei maxīa oꝑati ſt̄ ab ebrietate ⁊ d̓litijs mala. ꝓpt̓ hoc ⁊ ip̄e ieiunauit: nob̓ vtiqꝫ d̓mōſtrās formā ſalutis. Un̄⁊ Amb̓. Hoc eī fecit cā ſalutis nr̄e. vt rē vtilēnō ſolū doceret v̓bis: ſꝫ etiā exēplis inſtrueret.Qualis aūt xp̄ianus es: cū xp̄o eſuriēte tu refitieris. Ille ꝓ ſalutē tua famē ſuſtīet: tu ꝓ pct̄istuis ieiunare formidas. Et iteꝝ. Nihil tā cecuꝫꝙͣ ſecl̓aris ſuauitatis ꝑiculū. q̄ dū mulcet eūmvitā obruit et ſenſū mētis illubit. Aerito igit̉dn̄s nr̄ ih̓s xp̄c ieiunio ſuo atqꝫ deẜto: aduerſꝰvoluptatuꝫ informat illecebras. et tēptari ſe adiabolo dn̄s oīm patit̉. vt in illo oēs voluptates vince̓ diſceremꝰ. hec Amb̓. Et ſciēdum ꝙxp̄c ꝓpt̓ infirmitates nr̄as. vt eas curaret: diuerſas in ſe medicinas accepit. Curauit nos ꝑdietā qn̄ ieiunauit qͣdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ.Per electuariū. qn̄ corpus ⁊ ſāguinē ſuū deditet temptationibusin cena diſcipl̓is ſuis. Per ſudorē. qn̄ factus ēſudor eiꝰ ſicut gutte ſāguīs decurrētis in terrā.Per emplaſtrū. qn̄ facies eiꝰ ſputis illita fuit.Per potionem. qn̄ guſtauit acetū felle mixtū.Per minutōem. qn̄ clauis ⁊ lācea bulneratꝰ ē.Cōſidera h̓ ⁊ attēde. inſpice dn̄m ih̓m. pluriū eīv̓tutū tibi mōſtrat exēpla. Nā vadit in ſolitudinē. ieiunat. orat. ⁊ vigilat. in t̓ra nuda iacꝫ ⁊dormit. ⁊ hūilit̓ ac pacifice cū beſtijs ꝯuerſat̉.Cōpate̓ igit̉ ſibi. qꝛ ſꝑ et vbiqꝫ et maxīe h̓ vitaſua penoſa ē. et corꝑis afflictiua. ac eiꝰ exēplodiſce etiā ī his exercitari. Quatuor eī h̓ tagūtur q̄ ſpūalis exercitij ſūt. et mirabilit̉ ſe inuicēadiuuāt .ſ. ſolitudo. ieiuniū. or̄o. ⁊ corꝑis afflictio. ⁊ ꝑ iſta maxīe poſſumꝰ ad puritatē cordisꝑueīre. q̄ vtiqꝫ nimiū poptāda ē. eo ꝙ in ſe qd̓āmodo oēs v̓tutes ꝯp̄hēdit. ⁊ r̄motionē oīm vitioꝝ ꝯtinet. qꝛ cū vitijs vel d̓fectu v̓tutis n̄ ſtatpuritas cordis. Et ꝓpterea in collatōibꝰ ſct̄oꝝpr̄m tͣdit̉. ꝙ totū exercitiū monachi debet eſſead puritatē cordis hn̄dā. Per hāc eī hō meret̉deū vide̓: dicēte dn̄o in euāgelio. Beati mūdocorde qm̄ ip̄i deū videbūt. Et ẜm Ber̄. Qui clarior ē: deo ꝓpinqͥor ē. eē aūt clariſſimū ꝑueniſſeē. Ad hāc hn̄dā multū valꝫ or̄o feruēs et aſſidua. Sꝫ or̄o cū crapula et corꝑis mollicie ſeuotioſitate paꝝ vꝫ. ⁊ iō reqͥrit̉ ieiuniū ⁊ corꝑisafflictō. diſcreta tn̄. qꝛ indiſcre ta om̄e bonūīpedit. ꝓpt̓ ea ad oīm p̄dictoꝝ ꝯſūmatōeꝫ videt̉face̓ ſolitudo. Nā cū tumultū ⁊ ſtrepitu n̄ p̄t decent̉ fieri or̄o. Et vide̓ aut audire ml̓ta: vix p̄tfieri ſine īpuritate ⁊ offēſa. qꝛ mors ītrat ꝑ feneſtras ſenſuū ad aīas nr̄as. Et ꝓpt̓ ſuꝑueniētes ſepe r̄laxat̉ abſtinētia. ⁊ corꝑis afflictō. Etiō q̄re ſolitudinē. ⁊ ſeꝑa te a tumultū. ſi vis deoꝯiūgi. ⁊ ꝑ puritatē cordis eū vide̓. Fuge collocutōes ꝓpt̓ taciturnitatis cuſtodiā. īterdū etiāa bonis ceſſa eloquijs. iuxta illd̓ ꝓph̓e. obmutui⁊ hūiliatꝰ ſū ⁊ ſilui a bōis. Nō q̄ras nouas amicitias. qꝛ noua in̄ ꝓueniūt colloqͥa ⁊ īpedim̄ta.Nō īpleas ocl̓os vel aures fātaſmatibꝰ vanis⁊ oīa q̄ quietē aīmi ⁊ trāquillitatē mētis ꝑturbāt. fugias. tāꝙͣ venenoſa ⁊ aīe inimica. Nō eīſine cā pr̄es ſct̄i petebāt loca ſolitaria. ⁊ mandabāt his qͦ in cenobijs r̄manebāt. ꝙ eēt ceciſurdi. ⁊ muti. qꝛ ſic meliꝰ poterāt deo ꝯiūgi. vn̄Criẜ. Qn̄ ſpūſſct̄s deſcēdit ſuꝑ dn̄m nr̄m: ſtatīexpulit eū ī deẜtū. Quādo mōachi hītāt cū parētibꝰ ſuis. ſi deſcēderit ſpūſſct̄s et māſerit ſuꝑeos: expellet eos de domo. et ducet eos in ſolitudinē. Spūſſct̄us n̄ libent̓ hītat. vbi turbe etfreq̄ntia ⁊ diſſēſiōes ⁊ rixe ſūt. ſꝫ ꝓpͥe ſedē hꝫ ſolitudinē. Deniqꝫ ⁊ dn̄s nr̄ erat ī die cū diſcipl̓isſꝫ qn̄ volebat orare intentiꝰ: ſolꝰ recedebat. Etnos gͦ ſi volumꝰ orare pluſꝙͣ ī publico. hēamꝰcellulā. hēamꝰ agros. hēamꝰ deſerta. poſſumꝰ etv̓tutes hr̄e d̓ fr̄ibꝰ ⁊ ſolitudinē hr̄e. Un̄ ⁊ Aug.Fres cariſſimi quātū poſſumꝰ: otioẜ fabulis ⁊detractōibꝰ ac ſcurrilitatibꝰ cūctis finē ſtudeamꝰ īpone̓. ⁊ totis viribꝰ de īpedim̄tis mūdi iſtiꝰfugiēdo: aliqͣs horas querere. in quibꝰ ꝓ ſalute