De penitentiadelectatōe ſiue etiā carnali voluptate ꝯmiſſuꝫē: ſatiſfactōis digne amaritudīe purget̉ ab homīe dū licet. ne diſtrictiꝰ a deo puniat̉ ī futuroqꝛ nullū malū p̄terit īpunitū. Eſt autē duplexpnīe gemitꝰ. vel dū plāgimꝰ qd̓ male geſſimusvel dū plāgimꝰ. qꝛ nō egimꝰ qd̓ agere debuimꝰ.Scd̓a ꝑs pnīe eſt oris ꝯfeſſio. Eſt at̄ ꝯfeſſioꝑ quā morbꝰ latēs ſpe benie aꝑit̉. Et ē cōfeſſioduplex. q̄daꝫ mētalis q̄ fit corā deo: ⁊ hec eſt deiure naturali. q̄daꝫ vocalis q̄ fit hoī. et hec nōē de iure naturali. Igit̉ ante incarnatōeꝫ xp̄iſufficiebat mētalis ꝯfeſſio facta ſoli deo. qꝛ deꝰnondū erat hō. Sed poſtꝙͣ deꝰ hō factꝰ ē. reqͥritab hoīe. ꝙ ꝯfeſſio ſibi tanꝙͣ hoī fiat. Et qꝛ ip̄e īforma hūana nobiſcū vbiqꝫ pn̄s eſſe nō pōt. vicarios ſuos ꝯſtituit hoīes. quoꝝ pͥmꝰ fuit Petrus et ceteri apl̓i. ac ꝯſeq̄nter ſac̄dotes quibꝰip̄e dixit. quecūqꝫ alligaueritis ſuꝑ terram ⁊cͣ.Per hoc em̄ qd̓ mīſtris ſacͣmentoꝝ dedit pt̄atēligādi ⁊ ſoluēdi: inſinuauit ꝯfeſſiōem eis tanꝙͣiudicibꝰ debere fieri. Sic gͦ xp̄c inſtituit ꝯfeſſionē tacite. ſed apl̓i ꝓmulgauer̄t eaꝫ exp̄ſſe. Id̓oetiā cōfeſſio faciēda ē hoī xp̄i vicario. vt ꝑ hocpct̄a nr̄a celent̉ dÿabolo. Un̄ Augꝰ. In oībusſcripturis diuinis fr̄es kariſſimi. vtilit̓ ac ſalubriter āmonemur: vt pct̄a nr̄a debeamꝰ iugiterac hūiliter. nō ſolū deo ſꝫ etiā ſct̄is hoībꝰ ⁊ deūtimētibꝰ ꝯfiteri. Nō em̄ ideo vult deꝰ vt cōfiteamur pct̄a nr̄a. ꝙ ip̄e ea ſcire nō poſſit: ſed quiadÿabolꝰ hoc deſiderat. vt inueniat qͥd nobis an̄tribunal eterni iudicis obiciat: id̓o vult vt magis defende̓ ꝙͣ accuſare pct̄a nr̄a velimꝰ. Cōtrario deꝰ nr̄ qꝛ piꝰ et miſericors ē. vult vt eā ꝯfiteamur in hoc ſcl̓o: vt ꝓ illis nō ꝯfūdamur in futuro. Sciēs gͦ dÿabolꝰ v̓tuteꝫ pure ꝯfeſſiōistoto niſu impedire conat̉ hoīem ne ꝯfiteat̉. Etſicut ſugeſſit pͥus vt hō caderet. ſic poſt caſumīpedit ne reſurgat. qꝛ ſcit nos nō reſurge̓ poſſeſine ꝯfeſſione. Hec Augꝰ. Peius ē ꝯfiteri nolleꝙͣ legē ꝯtemere. Peius ē dei offenſam ſatiſfactōne nolle placare. ꝙͣ peccādo dei bonitatē offende̓. Ꝙͣuis em̄ in ꝯtritōe dimittat̉ peccatumtn̄ cōfeſſio vocalis neceſſaria ē. vel in re qn̄ habet̉ oportunitas. vel in ꝓpoſito qn̄ articulꝰ neceſſitatis eā exclubit. et nō ꝯtemptꝰ religiōis: ⁊ita neceſſitas ꝯfitēdi poſt cōtritōꝫ. nō ē in talicaſu ꝓpter neceſſitatē remedij. ſꝫ ꝓpt̓ obligatōeꝫp̄cepti. Eſt at̄ ꝯfeſſio ꝯuenient̓ inſtituta. vt qͥ īſua pt̄ate poſitꝰ a deo diſceſſerat: ſub alio poſitꝰ cū hūilitate ⁊ deuotōe rediret. Ideoqꝫ deus īſtituit ſac̄dotē ſui vicariū. ⁊ qͣſi medicū cui peccatoꝝ vulnera detegerēt̉: vt pct̄or nō a ſe ſꝫ abalio maioris hūilitatis cauſa. ſatiſfactōis medicinā ſuſciꝑet. Sūt eī ſacͣmenta qͣi q̄daꝫ emplaſtra. Igit̉ (vt ait Augꝰ) ponat ſe oīno penitēsin pt̄ate iudicis in iudicio ſacerdotis: nihil ſibireẜuās. ſꝫ oīa ꝑatus ſit face̓ eo iubente. ꝓ recipiēda vita aīe. quecūqꝫ faceret ꝓ euitanda corporis morte. Hoīes etiā ad peccandū efficerēt̉ꝓniores. ſi turpitudīes ſuas nō eſtimarēt reuelandas. Et qꝛ iniciū oꝑm bonorum. eſt ꝯfeſſiofaciendaopeꝝ maloꝝ: valde ē vtile ꝯfeſſiōeꝫ freq̄ntare.Euenit eī cor priꝰ ꝯtritū et hūiliatū cōfirmariin īcōfeſſiōe. et plerūqꝫ peccator ſolo timore vl̓eccl̓ie cōſuetudine ſacerdoti pn̄tatꝰ: ꝑ ſacerdotale officiū vere cōpūgit̉. ac plenꝰ caritate r̄cedit. Nōnulli etiā nec ex corde redeūt. ſed tn̄ forma pnīe quā ſuſcipiūt: paulatī in eis hūilitatēcū caritate nutrit. Nec ob pudorem ceſſes aꝯfeſſione. qꝛ erubeſcētia ⁊ pudoris anxietas. acconfitētis hūilitas. maxīa ꝑs eſt pnīe. Un̄ Criſoſtomꝰ. Cōfeſſio pct̄oꝝ eſt ſignū bone mentiset teſtīoniū ꝯſcīe deū timētis ꝑfectꝰ em̄ timorſoluit oēm pudorē. Ilic at̄ turpitudo ꝯfeſſiōisaſpicit̉. vbi futuri iuditij pena nō credit̉. Et qꝛip̄m erubeſce̓ pena ē grauis. ideo iubet nos deꝰnr̄a ꝯfiteri pct̄a. vt verecūdiā paciamur ꝓ pēa:nā ⁊ hocip̄m ꝑs diuini iuditij ē. Un̄ ⁊ UaleriꝰUenia dignꝰ ē. qͥ peccati excuſatōeꝫ nō querit.Ubi eī ē ꝯfeſſio. ibi ē remiſſio: qꝛ ꝓximū ad īnocētiā locū tenet verecūda ꝯfeſſio. Un̄ etiā Auguſti. Qm̄ verecūdia magͣ ē ꝯfiteri pct̄a qͥ erubeſcit ꝓ xp̄o fit dignꝰ miſcd̓ia. Et qͣnto pluribꝰꝯfitet̉ qͥs in ſpe venie turpitudīeꝫ crimīs: tātofaciliꝰ ꝯſeq̄tur grām remiſſiōis. Et iteꝝ. O ſtulte cur erubeſcis hoī dicere. qd̓ n̄ erubuiſti ī cōſpectu dei face̓. Remoue a te pudoreꝫ. curre adſac̄ dotē. reuela ſecretū. ꝯfitere pct̄m: alioqͥn nihil tibi ꝓderit ꝯtritō cordis. niſi ſeqͣt̉ oris ꝯfeſſio ſi poſſis. Et iteꝝ. Cōfeſſio ē ſalꝰ aīaꝝ diſſipatrix vitiorum. reſtauratrix v̓tutum. oppugnatrix demonū. Quid plura. Obſtruit os inferniportas aꝑit ꝑadiſi. Hec Augꝰ. Un̄ ⁊ Grego. adꝯmēdatōeꝫ ꝯfeſſiōis ſic dicit. Mirent̉ qͥ volūt īqͦlibꝫ iuſto caſtitatis ꝯtinētiā. mirēt̉ ītegritatēiuſticie. mirent̉ viſcera pietatis: ego nō minusāmiror ꝯfeſſionē hūilimā pct̄orū. ꝙͣ tot ſublimia geſta v̓tutū. Hec Grego. Utile eſt etiamet valde ſalubre ꝯfeſſionē etiā eorūdem pct̄oꝝfrequēter iterare. ⁊ pluribꝰ ꝯfiteri: qꝛ confeſſioiterata. licet ad ſalutē nō ſit neceſſaria: tn̄ multū eſt ꝓficua. tum qꝛ neſcit hō an̄ in pͥma cōfeſſione ſufficient̉ cōtritus fuerit. tū quia maiorhumilitas et erubeſcētia meritū cauſat ⁊ acqͥrit: tū quia per quantācūqꝫ ꝯfeſſionē tolliturvirtute ſacramenti aliquid de pena. et cōferturaliqͣ gratia. Quia em̄ ſacerdos v̓tute clauiū aliquid relaxat de pena debita. poſſet aliqͥs tociēsconfiteri. ꝙ tandem nihil remaneret de pena.Et licet aliqui dicāt ꝙ ſola pͥma abſolutio effectū habeat vi clauiū. alie aūt non. cuꝫ nihil inueniāt abſoluēdū: ẜm benigniorē tamen opinionē alioꝝ nō reputatur inconueniēs. qͥn hopoſſet tociēs idem pct̄m corde contrito ꝯfiteriet ab eo abſolui. ꝙ ꝑ hoc lueret totam penampurgatorij. ⁊ talis moriēs ſtatim euolaret: tuꝫvirtute clauiuꝫ. que ſemꝑ aliquid relaxat: et ſitalis abſolutō nō inuenit culpam. inuenit reatum pene. et dato ꝙ nihil pene inueniat: tuncfacit ad augmentū gr̄e. tuꝫ ex vi cōtritōis. nectn̄ pct̄m tūc remaneret ſine pena. n̄ eī modicaꝑs pene ē dolor ꝯtritōis. ⁊ erubeſcētia ꝯfitētis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten