et effectu eiusq̄ in ſeq̄nti cōfeſſiōe iterat̉. Quid igr̄ melius qͥfreq̄nter ꝯfiteri: qͦuſqꝫ ꝑ centeſimā vel milleſimam ꝯfeſſiōꝫ. tota pena relaxet̉ ꝯfitēti. Et notandū ꝙ ꝯfeſſio gene̓alis q̄ fit an̄ miſſā ī eccl̓iapurgat pct̄a veīalia. ⁊ delꝫ pct̄a mortalia oblita. Ualde at̄ cautꝰ dꝫ eſſe ꝯfeſfor in tenendoſecretū ꝯfeſſiōis. ita vt nec illud reuelet etiā delicētia ꝯfitētis. In caſu em̄ qͦ ꝯfitens renūciatſuo ſecreto. ⁊ dat ꝯfeſſori licētiā dicendi cui voluerit. vel loq̄ndi de eo: nō pt̄ ip̄e ꝯfeſſor reuelare dictū ſibi in ꝯfeſſiōe. qꝛ ip̄e ꝯfitens nō pt̄ inp̄cepto legis diuine ⁊ euāgelice. ſub qͦ ſecretumꝯfeſſionis cadit diſpēſare: ⁊ ideo ſi ꝯfeſſor nonhabet pt̄atē abſoluēdi. vel indiget cōſilio ſaniori. debet ſibi iteꝝ extra ꝯfeſſiōeꝫ ob hāc tantuꝫcauſā dici facere. et tūc pt̄ expͥmere ſuꝑiori velalteri cōſulenti. Sꝫ nec in caſu mortis ſibi imminētis. nec ſub ſigillo ꝯfeſſionis pt̄ vel debetqͥs ſecretū cōfeſſionis alijs reuelare. nec dꝫ ipſiꝯfitēti poſt ꝯfeſſionē pct̄m improꝑare: nec abeo pct̄m ad denubandū vel detrahendū cautuloſe pꝰ ꝯfeſſionē extorq̄re. Tercia ꝑs pnīe ēoꝑis ſatiſfactō. Eſt at̄ ſatiſfactō. qͣ ꝓ qualitateculpe. pena digna exoluit̉. Hinc ē illud baptiſte. Facite dignos fructus pnīe. Un̄ Grego. Nōſolū fructus pnīe ſed dignos pnīe fructꝰ āmonet eſſe faciēdos. Neqꝫ eī par fructꝰ eē boni operis debet eiꝰ qͥ minus. et eiꝰ qͥ ampliꝰ deliqͥt: auteiꝰ qui in nullis. et eiꝰ qͥ in quibuſdā facinoribꝰcecidit. Per hoc gͦ cuiuſlibet cōſcīa ꝯuenit̉. vttanto maiora q̄rat bonoꝝ oꝑm lucra ꝑ pnīamquāto gͣuiora ſi intulit damna ꝑ culpā. Et iterū. Nā cogitandū ſūmoꝑe ē. vt qͥ ſe illicita meminit ꝯmiſiſſe. a qͥbuſdā etiā licitis ſtubeat abſtine̓ qͣtenus ꝑ hoc ꝯditori ſuo ſatiſfaciat. vt qͥꝯmiſit ꝓhibita: ſibimet abſcidere debeat etiā cōiluū ptimn p̄ueiltceſſa. Vnde et Bernhar. Pro eo qd̓ ab ipſis licitis abſtinemꝰ. ea nobis q̄ prius ꝯmiſimꝰ illicita ꝯdonant̉. Patet gͦ ex iſtis qm̄ ad pnīam ꝑtinet oꝑari ꝯͣria his q̄ aliqͦs peccauit. Un̄ Criſo.ip ſintuſuumtPenitētiaꝫ v̓o dico. nōſolū vt a malis prioribꝰdeſinamꝰ. verūetiā vt bonoꝝ operum fructibꝰintu fuiulinamimpleamur. Facite inqͥt fructus dignos pnīe.Quo at̄ modo fructificare poterimꝰ. Si vtiqꝫ.xixiiipct̄is aduerſa faciamꝰ. Aliena rapuiſti. īcipedonare iā ꝓpria: longo es tꝑe fornicatꝰ. a legitiſi nutamu ittimo qͦꝫ te vſu ſuſpēde ꝯiugij. ac ꝑpetuam cōtinenciaꝫ ſepiꝰ paucoꝝ dieꝝ caſtitate meditare.Iniuriam vel oꝑe cuiꝙͣ vel ẜmone feciſti. referbn̄dictōnis v̓ba ꝯuitijs. et ꝑcuciētes te nūc offitijs. nūc etiā bn̄ficijs placare ꝯtende. Neqꝫ eīvulnerato ſufficit ad ſaluteꝫ tantū modo ſpicl̓ade corꝑe euellere: ſꝫ etiā remedia adhibe̓ vulneribꝰ. Delicijs at̄ ⁊ temulētia diffluebas. ieiunioet aq̄ potu. vtrūqꝫ ꝯpēſa. vt famem ſuꝑes īminentē: vidiſti īpudicis ocl̓is alienū decorē feminā iam oīo ne videas. maiore tactꝰ cautōe pꝰbulnera. Declina inqͥt a malo. ⁊ fac bonū. Inquire pacē ⁊ ꝑſeq̄re eaꝫ. Nō tm̄ hāc dico pacē q̄cū hoībus: verūētiā q̄ cū deo eſt copulāda. Etbn̄ ait ꝑſequere. Exagitata ē vndiqꝫ ⁊ ꝓrſus ex-Capitulum. xx.ploſa. ac terras relinquens in celū ꝓfecta. Sedtn̄ poſſumꝰ eā rurſus reuocare ſi volumꝰ. id ereſi iracundiā ſuꝑbiā atqꝫ iactātiaꝫ. oīaqꝫ abiciētes īpedimēta pacis modeſtā hāc vitā purāqꝫſectemur Hec Criẜ. Satiſfactō at̄ debet fieriꝑ oꝑa penalia. ꝑ ſatiſfactōem em̄ oportet pct̄ivulnꝰ ſanari ꝑfecte. ſꝫ peccaminū medicine ſūtpene: et gͦ ad ſatiſfaciendū ſūt neceſſarie. Namlicet deo nihil poſſit ſubtrahi. tn̄ pct̄or peccādoqͣntū in eo eſt. ſubtrahit qd̓ eſt ad honorē dei: ⁊ideo cū ſatiſfactō ſit quedā recōpenſatō. oportꝫꝙ ꝑ eā ſibipſi penitens aliqͥd ſubtrahat: qd̓ adhonoreꝫ dei cedat. hoc at̄ nō pt̄ eſſe niſi ſit opꝰbonū qͣntū ad dei honorē. ⁊ penale opꝰ qͣntumad pct̄orē penitentē cui ē ſubtrahendū. ſic ⁊ deoſatiſfacit. ⁊ etiā a vitijs ⁊ futuris malis inqͣtūpenale p̄ſeruat. Satiſfactō gͦ debet eſſe talisꝑ quā aliqͥd nob̓ ad honorem dei ſubtrahamꝰ.Sꝫ nos habemꝰ niſi tria bōa. ſcꝫ bona aīe. bōacorꝑis. ⁊ bona fortune .ſ. bona exteriora. Ex bonis quidē fortune ſubtrahimꝰ nobis aliqͥd ꝑ elemoſinā. ex bōis corꝑis ꝑ ieiuniū: ex bonis aūtaīe nō oportet ꝙ aliqͥd nob̓ ſubtrahamꝰ qͣntumad diminutōeꝫ bonoꝝ aīe. qꝛ ꝑ ea efficimur d̓oaccepti. ſꝫ ꝑ hoc qd̓ ſubmittimꝰ ea. ſcꝫ taꝫ aīaꝫꝙͣ eiꝰ bona totaliter deo. ⁊ hoc fit ꝑ or̄oeꝫ. Iſteetiā nūerꝰ opeꝝ ſatiſfactorioꝝ videt̉ eſſe ordīatus ꝯtra radices pct̄oꝝ. q̄ ſunt ꝯcupīa carnis.ꝯcupiſcētia oculoꝝ et ſuꝑbia vite: quia ꝯtͣ cōcupiſcētiā carnis orbinat̉ ieiuniū. ꝯtra ꝯcupiſcētiā oculoꝝ elemoſina. ꝯtra ſuꝑbiā vite. oratio. Igit̉ vt dictū eſt ẜm exigentiā culpe. faciēdi ſūt fructus pnīe. qd̓ eſt ꝯtra illos quoꝝ culpa ē multa et pnīa modica. Un̄ dignos fructꝰpenitentie facit ille. qui ẜm moduꝫ culpe facitequalitatem pene. vt qui plus peccat plus peniteat: et qͦt inuenit in ſe oblectamēta ī culpa.tot de ſe faciat olocauſta in pnīa: ⁊ qͥ amiſit deum in pct̄i delectatōne. q̄rat eū in pct̄i abhominatōe. recogitando om̄s ānos ſuos ī amaritudine anime ſue. Et ideo qn̄ ꝯdignam penitentiaꝫſacerdos non iniūgit. vel ſi iniūgit nō tamē impletur. nō abſoluit̉ penitens a pena cōdigna:ſed a tanta quātā hic facit. nō autē a reſidua.Un̄ Bernhardus. Nec tibi blādiaris. ſi gͣuiterpeccanti leuior pena vel a neſciente vel a diſſimulāte dictat̉. cum in purgatorijs ignibꝰ ꝑficiendū ſit. quicqͥd hic minꝰ feceris: qꝛ dignos fructus pnīe querat altiſſimus Hec Bern̄. Dignav̓o penitētia non tantū carnis maceratōne veltꝑis longitudine qͣntū cordis ꝯtritōe cōpenſat̉qꝛ apud deū nō taꝫ valꝫ mēſura tꝑis ꝙͣ dolorisnec tantū abſtinentia ciboꝝ qͣntū mortificatiopicioꝝ. Propter qd̓ mēſurā tꝑis in agēda pnīacanones in arbitrio ſac̄dotis intelligentis ſtatuūt et pnīe tempora. fide ⁊ ꝯuerſatōne penitēciū abbreuiāda. et negligentia ꝓtelanda exiſtimāt. Tanta etiā ꝯtritō pōt eſſe. ꝙ totaliter tollat reatum pene. qꝛ deus plꝰ acceptat cordis aſfectū ꝙͣ exteriorē actū: ſed ꝑ actꝰ exteriores abſoluit̉ homo a pena et a culpa: gͦ et ſimiliter ꝑ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten