publicum officiumnō ꝑ carnis ꝓpagatōem. Ecce quantꝰ fructꝰ aduentus filij dei. qꝛ ex hoc hō fit filius dei ꝑ adoptōis grām. qd̓ ip̄e ē per naturā. Et h̓ ē magnꝰfructꝰ. qꝛ (vt dicit apl̓s) ſi filij ⁊ heredes. heredes quidē dei. coheredes at̄ xp̄i. Ubi larga miſericordia dei on̄dit̉. qn̄ qͥ ſerui nō fuerūt digni.etiā filij dei ſint ⁊ noīentur. Un̄ Augꝰ. Magnabeniuolētia vnius natꝰ ē. et noluit manere vnꝰnō timuit hr̄e coheredes. qꝛ hereditas eiꝰ nō fitanguſta. ſi ml̓ti poſſederīt. Et ne quis putaret hāc natiuitatē carnalē eſſe ⁊ nō ſpūale. ſubiūgit euāgeliſta modū. qͦ aſſeqͥmur iſtā filiatōnem: dicēs. Qui nō ex ſāguinibꝰ. id ē ex materia ſeminū pr̄is ⁊ mr̄is. pluralit̓ em̄ ẜm grecosdicēdo ex ſanguībꝰ viri parit̓ et femīe ꝯmunioneꝫ on̄dit. qd̓ etiā exponēdo ſubbit. neqꝫ ex volūtate id ē ꝯcupiſcētia ⁊ delectatōe carnis. id ēmulieris. qꝛ em̄ caro minꝰ fortitudīs habꝫ. ⁊ aboſſibꝰ ſuſtētat̉: ideo ꝑ eā ſexus infirmior deſignat̉. neqꝫ ex volūtate. id eſt ex ꝯcupīa et delectatōe viri. ſꝫ ex deo nati ſūt. ꝑ baptiſmi ſacramentū ⁊ ſpūalē generatōeꝫ. ⁊ filij adoptōnis facti ſūt. qꝛ nō fit ꝑ modū carnalis generatōis ſꝫſpūalis. inꝙͣtuꝫ hoīes a deo recipientes grām.trahunt̉ qͦdāmodo ad naturā diuinā. qꝛ ꝑ donū gr̄e efficiunt̉ ꝯſortes diuine nature. Moraliter hinc collige. ꝙ nihil hūanū. et ꝑ ꝯſeq̄ns nihil mūdanū. neqꝫ creatū debꝫ ſe gigne̓ in nob̓.vt nō ex illo ſꝫ ex ſolo deo nati ſimꝰ. Deindeon̄dit ⁊ manifeſtat modū qͦ v̓bū venit in md̓uꝫqꝛ nō venit locali aduētu et vbi priꝰ nō erat. ſꝫqꝛ nouo modo ibi eſſe īcepit. ſicut rex qͥ priꝰ eſtin aliqͣ ciuitate ꝑ ſolam ſui potētiaꝫ. qn̄ veīt illuc ꝑſonaliter. incipit ibi eſſe nouo modo. ſcꝫ ꝑſui p̄ſentiā ſic dei filiꝰ q̄ erat prius in md̓o ꝑ potētiā. p̄ſentiā et eſſeciā. veīt ibi nouo modo ſcꝫhūiliando ſe ꝑ carnis ⁊ nr̄e infirmitatis aſſūptioneꝫ. vt filij adoptiui efficeremur. ꝑ filiū naturalē. Et hoc ē qd̓ dicit̉. Et verbū caro factū ē.id ē carni vnitū ē. ſeu carnē aſſūpſit. hoc ē hominē aſſūptū in vnā ꝑſonā ſibi cōpulauit. Caro em̄ h̓ dicit̉ hō. accipiēdo ſynodochice ꝑteꝫ ꝓtoto. ac ſi dice̓t. factū ē caro id ē hō. Factuꝫ eſtvtiqꝫ verbū caro. nō ꝙ v̓bū mutaret̉ in carnē.ſꝫ qꝛ carnē aīa ratōnali aīatam ſuſcipiendo. exdiuinitate ⁊ hūanitate vna ꝑſona fct̄a ē. vt ſitdue nature ī vna ꝑſona. incōfuſibil̓r integre etindiſtīcte vnite. nō vna ī aliā ꝯuerſa. ſꝫ ambe īvna ꝑſona deꝰ et hō. Natura gͦ hūana aſſūpta ēa v̓bo. nō ī vnitate natue̓ ſꝫ in vnitate ſuppoſitinel ꝑſone. ⁊ iō ſenſus ē. Uerbuꝫ caro fct̄m ē. acſi diceret̉ deꝰ hō fct̄s ē. Un̄ Augꝰ. Filiꝰ hoīs hꝫaīam. hꝫ corpꝰ. Filiꝰ dei qd̓ ē v̓bū dei: hꝫ hoīemtāꝙͣ aīa corpꝰ. Sic aīa hn̄s corpꝰ n̄ facit duasꝑſonas ſꝫ vnū hoīem. ſic verbū hn̄s hoīem. nōduas ꝑſonas ſꝫ vnū xp̄m. Quid ē hō: Aīa rationalis hn̄s corpꝰ. Quid ē xp̄c? Uerbuꝫ dei hn̄shoīeꝫ. Hec Augꝰ. Perfectā gͦ in ſe naturā hoīsdn̄s demōſtrauit. qꝛ totū hoīem ſaluare venit.Un̄ Criſo. Nam qꝛ iaꝫdudū ꝓpter pct̄m. hō totꝰſententiā mortis incurrerat. ⁊ in corꝑe et ī aīaCapitulum. xviij.neceſſario dominus vtrunqꝫ ſuſcepit vt vtrūqꝫſaluaret. Hec Criſo. Noluit aūt euāgeliſta nomīare totū. vt on̄deret ſingularē et maximamvnionē v̓bi ad hoīem. q̄ tanta ē: vt nō ſolū berbuꝫ ſit hō. et hō verbū: ſꝫ etiaꝫ ſeꝑatis ꝑtibꝰ hominis. ſcꝫ carne et aīa. verbū ē vnaqueqꝫ ꝑtiuꝫet q̄libet ꝑs eſt verbū. Et licet anima ſit nobilior et p̄ſtantior carne. noīat tamen carnē magis ꝙͣ aīam. qꝛ vt magis nos certificaret. ideoꝑtem indigniorē exp̄ſſit. de qͣ magis dubiū eſſepoterat. ꝙ verbū ip̄aꝫ aſſūpſerit. Aoraliter at̄maluit dicere caro ꝙͣ aīa. ad cōmendādum inenarrabileꝫ ꝯdeſcēſū benignitatis ⁊ humilitatisdei vn̄ ꝑtē viliorē noīauit. In qͦ ſuꝑbiaꝫ multorum ꝑcutit. qui requiſiti de cognatōne ſua: reſpondent nominando aliquē tenentem ſtatumdignitatis. etiaꝫ in linea remota dicentes ſe eſſe nepotes talis ep̄i. prępoſiti vl̓ decani aut huiuſmoi. et tacent de parentibꝰ et alijs qͥ magisſūt ꝓpinqui. Exemplū ad hoc fabuloſū narrat̉de mulo. qui requiſitus quis eſſet pater eiꝰ. reſpondit dextrarius eſſet eius auūculus. tacenset erubeſcens ꝙ azinus eſſet pater eius. Et ſicverbum habitauit in nob̓ id eſt in nr̄a naturainſeꝑabiliter vt ampliꝰ nullatenꝰ ab ea diſiūgeret̉. Nō eſt intelligendū qd̓ hītauit in nobis qͣiin vnitate ſuppoſiti. in qͦlibet nr̄m ſicut in xp̄o.ſꝫ intelligenduꝫ ī vnitate nature hūane. quamꝯmuneꝫ nobiſcū habuit. cū qͣ māſiōeꝫ ꝑpetuaꝫinijt. Uel hītauit in nob̓ id eſt inter nos in md̓oẜm illud Baruch in t̓ris viſus ē. ⁊ cū hoībꝰ cōuerſatꝰ ē. MAoralit̓ pt̄ etiā intelligi de inhītatōemētali. qͣ deꝰ mentē inhītat ꝑ grām. Et hec verbi inhītatō mentalis. bene ſequit̉ eiꝰ inhītatōꝫcarnaleꝫ. qͣ videlicet factū ē caro. ſicut effectꝰ ſequit̉ ſuam cauſaꝫ. Ex eo em̄ ꝙ v̓bū ē īcarnatūꝓuenit nobis illud bonū ꝙ idem v̓buꝫ nos īhabitat mentaliter. Et vidimꝰ gloriaꝫ eius id eſtcognouimꝰ maieſtatē glorioſam diuinitatis. qͣſi id eſt vere vnigeniti a pr̄e. vnius et eiuſdē cūeo nature. Uidere accipit̉ ꝓ viſione corꝑali etꝓ cognitōe intelligibili. et vtroqꝫ modo vidēdihabuit ioh̓es et alij apl̓i noticiā v̓bi incarnati.qꝛ cū ip̄o fuerūt corꝑaliter ꝯuerſati ⁊ ſic vider̄tſenſibilit̓ oꝑa. v̓tutē totiꝰ nature excedencia. exqͥbꝰ viſu mētis ꝑceperūt ⁊ intellexerūt diuinitatis eiꝰ excellenciā in carne latentē. quā ꝓ infirmitate carnis viſibilis ſuꝑbi credere noluērūt. Gloriaꝫ qͥppe verbi cognouer̄t diſcipuli inſapiēcia doctrine. ⁊ qꝛ erat docens ſicut pt̄ateꝫhn̄s. ⁊ ppͥa auctoritate loq̄ns: ſil̓r ī miraculoruꝫoꝑatōe. ⁊ qꝛ creature obediāt ei ad nutuꝫ ſicutdn̄o ⁊ creatori: necnō ī tͣnſfiguratōe. ī paſſiōe.in reſurrectōe. ī aſcēſiōe et ī ſpūſſācti miſſiōe.Propt̓ qd̓ dicēs ⁊ vidimꝰ gl̓am eiꝰ. ſubdit qͣſi exponēdo hāc gl̓am. qͣſi vnigeniti a pr̄e id ē nō ꝑadoptōeꝫ. ſꝫ reuera vnigeniti ꝑ naturā ⁊ naturalit̉ ab eo ꝓcedētis. et ꝑ ꝯn̄s eandē naturā nūero cuꝫ ip̄o hn̄tis. Et attēde ꝙ ly qͣſi. nō ponit̉ h̓ad ſignificādū ſil̓itudīeꝫ filiatōis diuine. qꝛ nōeſt h̓ exp̄ſſiuuꝫ ſil̓itudinis vel comꝑatōnis: ſed
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten