Iohannes a deo miſſusdicit euāgeliſta. eum ꝑhibere teſtimoniū de lumine. Sed qꝛ iudei eſtimauerūt de ioh̓e ne forte ille eſſet xp̄c. Ideo eoꝝ falſaꝫ opinionē r̄mouet euāgeliſta: dicēs. Non erat ille lux ſcꝫ veraꝑ eſſēciā et ex ſe naturalit̓ lucens. ⁊ ad illuīandū alios luce gr̄e ꝑ ſe ſufficiēs: ſꝫ lux ꝑ ꝑticipatōeꝫ. ⁊ a luce vera illa q̄ lucē īhītat inacceſſibilem illuīatus. vt d̓ ea luce vera ⁊ ſole iuſticie .ſ.verbo q̄ eſt ſubſtātia pr̄is. luxqꝫ in qͦ tenebre nōſūt vlle. teſtimoniū ꝑhiberet. Ioh̓es quidem etſct̄i nō ſūt lux illuīans effectiue. ſed lux illuīata a luce prima. Eſt em̄ lux illuīans effectiue.que ē lux ꝑ eſſenciā. ⁊ ſic ſolꝰ deus ē lux illuminās. Eſt ⁊ lux illuīans diſpoſitiue. q̄ eſt lux perꝑticipatōeꝫ. et ſic ſct̄i ſūt lux. qͥ illuminant v̓bo⁊ exēplo. Ip̄a at̄ lux. de qͣ teſtimoniū ꝑhibebaterat ab eterno lux vera. ſine falſitate. ſine vmibra. ⁊ ſine ꝑticipatōe: ſed ꝑ eſſenciā. q̄ illumīatlumine gr̄e. om̄eꝫ hoīem venientē in hūc md̓mtenebroſū et quēlibet vere illuminandū. qꝛ ẜmAugꝰ. nullꝰ ē de oībus. qͦ illuminat̉. qͥ nō ꝑ hāclucē illūiet̉. Uel ẜm Criẜ. Illūiat oēm hoīnemqͣntū in ſe ē. et ad eū ꝑtinet. Quia ſi aliqͥ nō ſūtilluminati. hoc ideo ē: qꝛ ſe ſubtrahūt ab īfluēcia huiꝰ lucis. Si em̄ q̄dā mētis ſue ocl̓os claudētes nolūt ſuſciꝑe lucis huiꝰ radios: n̄ a lucisnatura obtenebratō ē illis. ſꝫ a malitia eorū qͥhuic illumīatōi obicem ponūt. ⁊ a luce ſe auertētes: volūtarie ſeip̄os gr̄e dono pͥuāt. Et iō inexcuſabilis eſt hō qui ſe ad grāꝫ recipiēdā nonp̄parat. Et quidē v̓bū et lux illa. id ē ſapienciadei ꝑ quā fct̄s eſt md̓s id eſt vniuerſitas reꝝ. etoīs creatura in md̓o erat. ab ip̄o ſcꝫ md̓i exordio ſicut cauſa ī effectu. ⁊ ars oīpotētis dei perquā oīa facta ſūt ī facto: hoc ē ī vniuerẜ creaturis lucebat rōe creandi et gub̓nādi eas. Deꝰem̄ eſt pn̄s vbiqꝫ ꝑ potētiaꝫ. qꝛ eꝰ virtus ad oīaſe extēdit. ſicut ē rex in toto regno: ⁊ ꝑ pn̄tiamqꝛ oīa nuda et aꝑta ſūt ocl̓is eius. ſicut ē rex īaula ſua. qꝛ oīa que ſūt ibi patēt eius aſpectui.et ꝑ eſſenciā. qͥa nō ſolū dat rebꝰ eſſe. ſed rebuscreatis exn̄s. ꝯſeruat eas in eſſe. qd̓ nō facit niſi ꝑ ſeip̄m. vbiqꝫ ꝑ eſſenciā pn̄cialit̓ exn̄tem: ſicrex ē in loco ſuo determīato cui corpꝰ ſuū eſt ꝓportōnatū. Mūdus inꝙͣ ꝑ ip̄m factꝰ eſt ſua bonitate. vt eſſent qͥbꝰ ſua grām īpertiret. Et mūdus. id ē hō md̓m inhabitās. eū nōduꝫ cognouit: et ideo neceſſariū erat ꝙ ip̄e creator per carnē in mūduꝫ veniret. vt per ſeip̄m cognoſceret̉Uel md̓us .i. mūdani et md̓i amatores eū n̄ cognouerūt. qꝛ md̓ane imp̄ſſiōes in cordibꝰ taliūimpediūt a cognitōe diuinoꝝ. Qui at̄ dei amici erāt. eū etiā an̄ corꝑalē pn̄ciā cognouer̄t. Etideo licet eēt in md̓o. ſic deus vniuerſalit̓ ē ī rebus creatis: hoc tn̄ nō ſuffecit vt cognoſci poſſet a rudibꝰ et mūdanis. Quapropt̉. vt ad ſenſūab oībus videri poſſet carnē induit. et ſic ꝑ incarnatōeꝫ ſeu carnis aſſūptōem inꝓpria venit:ſcꝫ in md̓m qͦ ſuus ꝓprius ē. ſicut creatura ſuaquā ip̄e fecerat. ꝑ quē facta ſūt om̄ia qꝛ ī md̓oapparuit per hūanitatē quā fecerat ꝑ diuinitapenit ad hoctem. Et ſpāliter venit in iudeam que dicebaturterra dei. et ad iudeos de quibꝰ oriūdus fuerat.qͦs p̄ cęteris in populū peculiarē ſibi elegerat:qꝛ ſemen abrahe app̄hendit. dum exiuit a pr̄e ⁊penit in mundū carnem aſſumens. In mundoerat per deitatē: ſed in mūdū venit per hūanitatem. Uenire qͥppe vel abire eſt hūanitatis: ſedmanere deitatis. Un̄ ſenſus eſt. venit id eſt viſibiliter apparuit. Et venit non ꝓpter ſe ſed ꝓpternos: et hoc bene īnuit euāgeliſta. quia eniꝫ nōcognoſcebat mūdus ſublimitatem diuinitatisapparuit in hūilitate hūanitatis. Et ſui euꝫ ꝑfidem ⁊ approbatōem nō receperūt. id ē homīesqͦs ad ÿmaginē et ſil̓itudinē ſuaꝫ fecerat. magͣex ꝑte in eū credere noluerūt. vel ſui. id ē iudeieū per fidē et caritatē nō receperūt. Sic et hodie clerici qͥ reſpectu oīm xp̄ianoꝝ magis ꝓprieſūt ſui. qꝛ de ſorte dei ſūt. ꝓ magͣ ꝑte eū nō recipiūt: ſꝫ prauis ſuis moribꝰ magis ꝙͣ laÿci eumabiciūt. Moraliter deꝰ in ꝓpria venit: qꝛ veītin mētes hoīm. qͦ ſe totos deo dedicauerūt. ⁊ ſeip̄os abnegātes. deo ſe totaliter ꝓprios fecerūt.vt iam nō ſibi. ſꝫ deo viuāt. et ſui eū nō receperūt id ē illi qui ſūt ſuimet. querētes q̄ ſua ſuntnon q̄ dei: tales em̄ eum nō recipiūt nec venit ītales mentes. Et ſic volens deum in ſe venire.oportet ꝙ ſit filius dei. verbum em̄ cuius propriū eſt qd̓ eſt filius. nō venit niſi inꝓpria id eſtin eos. qui ſūt filij dei. qui credunt in noīe eiuscuius nomen propriuꝫ eſt filius. Aliqui tamēde ſuis et pauci cōparatiue receperūt euꝫ perfidem caritate informatam. filium dei a patremiſſum. ac verū deum et hominem credētes etꝯfitentes: ſibiqꝫ per caritatē inherētes. Sedquid eis ꝓfuit. qd̓ eū receperūt; Aultuꝫ quippeꝓfuit eis. qꝛ vniuerſaliter quotqͦt abſqꝫ diſtinctōne ſtatus aut cōditōnis. ſexus aut etatis. etſine diſcretōe ꝑſonaꝝ receperūt eum per fidemdedit eis pt̄atem filios dei fieri ſcꝫ adoptōis perregeneratōꝫ baptiſmi et grām adoptōnis: his qͥcredūt in noīe eiꝰ. id ē in re vel veritate nomīsqd̓ eſt xp̄c. deus vngēs et homo vnctꝰ. Nomenqͦꝫ eius ē emanuel id ē nobiſcū deus. et ideo illecredit in nomīe eiꝰ qui credit eum deū et hoīemet hoc eſt filiꝰ dei. Unde Ioh̓es. Omnis qui credit qm̄ ip̄e eſt filiꝰ dei: ex deo natꝰ eſt. Et notanduꝫ ꝙ nō dicit: fecit eos filios dei. ſed ait: dediteis ptatem filios dei fieri: et hoc ſignanter ẜmCriſoſtomū. Primo ad oſtendendum ꝙ multoſtudio opus ſit vt ymaginē filiatōnis dei in baptiſmo formatā īcōtaminatā ſemꝑ cuſtodiāꝰ.Scd̓o ad ſignificandū. ꝙ hāc pt̄atem nullꝰ nobis auferre poterit: niſi noſmetip̄i auferamꝰ.Tertio ad oſtendendum ꝙ hec gratia nō daturniſi volentibꝰ ⁊ ſtudentibꝰ: ita ꝙ hoc eſt ī oꝑatōne gratie et in pt̄ate liberi arbitrij. Nam hocquidem eſt dei ſcꝫ dare gratiā. illud autē hoīsſcꝫ p̄bere fidem. Poteſtas gͦ filios dei fieri. nondatur niſi ꝓfitētibꝰ fidem xp̄i. ꝑ ſe ſi ſint adulti.vel per aliū ſi ſint ꝑuuli. Per filiū eī naturalēet per credulitatē in euꝫ. hmōi filiatō acquirit̉