Iohannis baptiſteMelius eſt em̄ de viligenere claꝝ fieri: ꝙͣ d̓ claro gene̓ ꝯtēptibilē naſci. Melius ē alicui vt ī eoglorient̉ ꝑntes qꝛ talē filiū hn̄t: ꝙͣ vt ip̄e in parētibꝰ gloriet̉. Sic et vos nolite gl̓ari dicentesqꝛ pr̄em habemꝰ abrahā. ſꝫ magis erubeſcite qꝛfilij eſtis eiꝰ: ⁊ ſct̄itatis eiꝰ nō eſtis heredes. Deadulterio em̄ natꝰ videt̉ qui nō aſſil̓at pr̄em: ⁊qui ſct̄itati ſui generis nō rn̄dēt. amittūt generis dignitatē. Hec criſoſtomꝰ Et ideo nō d̓ꝓpagatōne carnali ſꝫ de imitatōe ſpūali ē ꝯfitēduꝫnec ī carne ſed ī fide ē gloriandū. nō em̄ qͥ ſemēſūt abrahe. om̄s filij ſūt: ſed qui fidē eiꝰ imitant̉nam ſct̄itas nō venit ꝑꝓpagatōneꝫ nature. ſedꝑ grāꝫ virtutis diuine. Iudei quidē filij abraheerant ẜm carneꝫ. ſꝫ nō ẜm fidei imitatōnem: ⁊qꝛ fidē abrahe de xp̄o reſpuer̄t. ideo nomē filiatōnis abrahe ꝑdiberūt. Ecōtrario gētiles qꝛ fidem xp̄i deuote ad p̄dicatōnē apl̓oꝝ receperūt:ideo filij Abrahe facti ſūt. Et hoc eſt qd̓ ſubditioh̓es. Dico em̄ vobis qꝛ pōt deus de lapidibusiſtis. id ē de gentilibꝰ per hos lapides ſignatis.ſuſcitare filios abrahe. fide et imitatione id eſtimitatores fidei abrahe. Qui em̄ fidē atqꝫ operaabrahe fuerit ſecutꝰ: ille abrahe meret̉ dici filius. Pōt etiā deus de lapidibꝰ filios abrahe ſuſcitare. id ē de duris et pct̄oribꝰ deuotos facereqd̓ vtinā in me dignet̉ on̄dere. Dicit̉ aūt ꝙioh̓es digito ad lr̄am demonſtrauit ⁊ on̄dit eisxij. lapides illos. qͦs ioſue ꝑ xij. duces tribuumiſrl̓. de medio ⁊ fūdo iorbanis in aridā trāſportari p̄cepit: qui etiaꝫ totidē in eodem alueo. exterra reponi fecit. ꝑ pͥmos ariditatē ⁊ excecatōnem figurās iudeoꝝ: ꝑ ſcd̓os fideꝫ gentiū ꝑ baptiſmū: vel ꝑ pͥmos emerſiōꝫ gētiū ī luceꝫ fideiꝑ ſcd̓os ſubmerſiōeꝫ iudeoꝝ ī īfidelitatē. Et merito ꝑ lapides ſignāt̉ gētes. vl̓ qꝛ colebāt idolabe lapidibꝰ fct̄a. vn̄ ī pſalmo dr̄. Sil̓es illis fiātqͥ faciūt ea: vl̓ qꝛ hēbāt corda lapidea .i. ad ītellectū dei inſēſibilia. De qͥbꝰ filij abrahe ſuſcitatiſūt. qꝛ dū in abrahe ſemīe id ē in xp̄o credider̄teiꝰ filij facti ſūt. cuiꝰ ſemīe ſūt vniti. Un̄ eiſdemgētibꝰ Paulꝰ dicit. Si at̄ vos xp̄i. gͦ abrahe ſemen eſtis: ẜm ꝓmiſſiōem heredes. Filij gͦ abrahe de lapidibꝰ ſuſcitati ſūt: qn̄ iudeis ꝑ infidelitatē a filiatōne abrahe decidētibꝰ. gentiles fidēxp̄i recipiētes: in locū eoꝝ ſubſtituti ſūt. Sic gͦẜm rabanū. Quia p̄co veritatis ad dignū pnīefructū facienduꝫ. iudeos incitare volebat: eosad humilitateꝫ ꝓuocabat. ſine quā nullꝰ penitēpoteſt. Et qꝛ doctor veritatis nō ſolū debet vicia ꝯfidēter arguere ſed etiā penā p̄dicere: ideoqͣi ratōeꝫ aſſignās cur ad pn̄īam in pn̄ti et citofaciendā monue̓it. Subdit dicēs. Iaꝫ em̄ ſecuris id ē ſeueritas diuine iuſticie ad radicē arboris poſita ē. ad p̄ſcindēdū pct̄ores obſtinatos d̓pn̄ti vita: ⁊ ad ꝯburendū eos in gehēna. Ul̓ ſecuris idē tͣnſitus vite ſuccedētis. ad radicē ⁊ natiuitatē arboris ⁊ cuiuſlibꝫ hoīs poīta ē: qꝛ abip̄o natiuitatis initō. īcipit hōtende̓ ad caſuꝫ.Naꝫ ẜm Aug. nihil aliud ē viuere ꝙͣ de vita tͣnſire ⁊ ad mortē tende̓. Nox eī qͣi vn̄ carpētatorCapitulum.xvij.be dicta arbore tollit vnū cōpolū. et dies ſil̓iteraliū: qͦt em̄ diebꝰ ⁊ noctibꝰ vixit hō. tot minushꝫ biuere. et ad vltimū neceſſe hꝫ arbor cādere.Et certe vbicūqꝫ ceciderit ibi remāebit. Quiavt dīc eccl̓iaſtes ſiue ceciderit lignū ad auſtruꝫſcꝫ ꝑadiſi. ſiue ad aqͥlonē ſcꝫ inferni. inqͦcūqꝫ loco ceciberit ibi erit. Naturaliter v̓o cadit arborad ꝑteꝫ in quā magis inclināt eā ramī ⁊ fructꝰſic hō cadit. vbi magis inclinat̉ modo. ꝑ affectōes ⁊ oꝑa ſeu actꝰ. Un̄ Bern̄. Siue ad auſtrūſiue ad aquiloneꝫ arbor ceciderit: ibi erit. Auſtri calor ⁊ leuitas in ſacͣ ſcriptura bonā ſolēthr̄e ſignificatōeꝫ: ab aquilonē v̓o pādit̉ oē malū. Porro hoīes ſicut arbores videt aliqͦs. Exciditur gͦ arbor ī morte. et quocunqꝫ ceciderit ibierit: qꝛ ibi iudicabit te deꝰ vbi te inuenerit. Ibiinꝙͣ erit īmutabiliter et irretractabiliter. Uideat qͦ caſura ſit an̄ꝙͣ cadat: qꝛ poſtꝙͣ ceciderit nōadiciet vt reſurgat. Qua ꝑte caſura ſit arbor ſiſcire volueris. ramos eꝰ attēde: vbi maior ē copia ramoꝝ ⁊ pōderoſior. inde caſurā eſſe ne dubites. ſi tn̄ fuerit tūc exciſa. Rami noſtri deſideria nr̄a ſūt. qͥbꝰ ad auſtrū extēdimur. ſi ſpūaliafuerīt: ſi carnalia fuerint ad aqͦlonē. Que v̓o p̄pōderēt mediū corpꝰ indicat. Illa p̄ponderāt q̄ſecum traxerīt corpꝰ Hec Bern̄. Et ſubiūgitioh̓es. Om̄is gͦ arbor id eſt oīs hō generaliter.ſine ꝑſonaꝝ .ſ. acceptōe. n̄ faciēs h̓ fructū bonūſimpliciter ſine crimīs admixtōe. excidet̉ a cetu filiū ſentēcialit̓ in mortē: et in ignē inextinguibilē mittet̉ eternalit̓ ſine r̄demptōe. q̄ eſt pena ꝯtra culpaꝫ. Per hoc gͦ patet ꝙ ſola obmiſſio dāpnat. Exemplum de hoc habet̉ de ẜuo pigro. ⁊ inde ē: ꝙ in iuditō fiet ꝯtra malos de obmiſſiōibꝰ tm̄ ꝯmemoratō. Non gͦ ſufficit homini declinare a malo. niſi faciat etiā bonū. Nihilem̄ infructuoſū diligit deus. nihil in ortu ſuo.nihil in vinea ſua. nihil ī agro ſuo vult eſſe infructuoſū. ſicut nec in ꝑadiſo erat arbor infructuoſa. qd̓ ex hoc patet. qꝛ primi ꝑntes iubebātur comedere ex om̄i ligno in ꝑadiſo. preterꝙͣde ligno ſcīe boni et mali. Si aūt ille q̄ nō facitfructum bonum in ignem eſt mittēdus. qͦd eritde illo qui malū facit: Arbor iſta ē genꝰ humanum. ſiue homo qͥ eſt qͣſi arbor ꝯuerſa. Quedaꝫv̓o arbores omnino ſūt aride et ſteriles vt pagani ⁊ increduli. Quedaꝫ virides vt xp̄iani. etinter has virides quedā infructuoſe ſūt et nullum fructum faciunt vt ocioſi accidioſi. quedāfaciunt fructum ſed inutilem et nō bonum ſeumeritoriū vt ÿpocrite. quedam faciūt fructumnon tm̄ inutilem. ſed malum ⁊ venenoſū. vt heretici: qui p̄dicando fructū pariūt ſꝫ mortifeꝝ.et he om̄s incendio aꝑte ſūt et dānabiles. quedam v̓o bonū fructū faciūt. vt boni catholici:obediētes verbo dei. Radices arboris ſt̄ cogitatōes. quibꝰ plātati: vel ſurſū celo ſuſtollūtur.vel ad ÿma īferni mittūtur. Uel radices ſt̄ volūtas bona et mala. ex qͣ ſicut ex radice ꝓdeunttāꝙͣ fructꝰ bona vel mala v̓ba ⁊ oꝑa. q̄ volūtatis ſūt teſtimonia. Igit̉ (vt dicit Ambr) faciat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten