De officiogaudebat. ita ſeip̄m ad oēm paciētiaꝫ durabatlaboꝝ. fluxa deliciaꝝ cū diuitijs deſpiciēs. atqꝫad oēm ſe vite rigoreꝫ coartās: quā nos habebimꝰ excuſatōeꝫ. qui poſt tot xp̄i bn̄ficia. poſtqꝫ tāta ⁊ infinita onera pct̄oꝝ. neqꝫ minimā ꝑticulā illiꝰ caſtigatōis imitamur: ſꝫ ꝯmeſſatōibꝰ ⁊ ebrietatibꝰ dediti. ac ꝑegrino odore flagrātes. vel potiꝰ fetētes. ac vndiqꝫ noſmetipſos relaxātes et mollificātes. in p̄dā dÿaboli p̄paramur. ⁊ ei captabiles nos facimꝰ. Hec Criſoſtomus. Tūc audita ioh̓is fama exibat ad eumoīs hieroſolima ꝙͣtū ad habitātes ī ciuitate illa. ⁊ oīs iudea ꝙͣtū ad circūiacētes ī ea: ⁊ om̄isregio circa iordanē ꝙͣtū ad duas tribꝰ ⁊ dimidiam: oīs inꝙͣ id eſt multi de oībꝰ. vt ſit ÿꝑbolica id eſt multū exp̄ſſiua locutō: ⁊ ponit̉ ibi cōtinēs ꝓ ꝯtento. Et baptiſabāt̉ ab eo ī iordanebaptiſmo ſuo: confitētes pct̄a ſua. ⁊ ſe aptātesbaptiſmo xp̄i ſuſcipiēdo. Baptiſmꝰ eī ioh̓is adhoc erat ordinatꝰ. qͣſi quedā p̄paratō ⁊ p̄figuratio baptiſmi ip̄ius xp̄i de ꝓximo vēturi: et ideoioh̓es non ſolū p̄dicabat: ſedētiā baptizabat. qꝛſicut ſua p̄dicatōe nūciabat xp̄m de ꝓximo venturū: ſic ſuo baptiſmo aſſue faciebat hoīes ad libentiꝰ ſuſcipiēdū xp̄i baptiſmū. Un̄ baptiſmusioh̓is erat quedā ꝓteſtatō credēdi in xp̄m venturū. ⁊ faciēdi oꝑa penitētie. vt deuotiꝰ acciperent ip̄m. Et hoc eſt qd̓ in actibꝰ dicit̉. ꝙ ioh̓esbaptizauit baptiſmo penitētie populū. dicēs ineū qui vēturus eſſet poſt ip̄m vt crederēt. hoc ēin ih̓m: ⁊ ideo dicit̉ hic ꝯfitētes pct̄a ſua. delenda ſcꝫ ꝑ xp̄m ventuꝝ. qꝛ nō poterat hoc face̓ iohānes: ſed denūctiabat hoc per xp̄m fiendum.Uidēs aūt multos phariſeoꝝ ⁊ ſaduceoꝝ nōꝯfitētes pct̄a ſua. veniētes cū turbis ad baptiſmū nō ex vera religiōe: ſed ppl̓i timore ac ficte⁊ inſidioſe: dixit eis. Genimina ſeu ꝓgenies viperaꝝ .i. venenati ⁊ venenatoꝝ filij: qͥs oſtēditvobis nō penitētibꝰ fuge̓ a vētura ira ⁊ euadere ſeueritatē futuri iudicij: qͣſi dice̓t. nullus niſia malicia vr̄a recedatis ⁊ penitentiā faciatis.Licet em̄ falſitas vr̄a lateat in ꝯſpectu populinō tamē late̓ poterit in iuditō dei. qꝛ tūc eruntmanifeſta abſcōdita cordis vr̄i. Sic eos arguebat. vt a malis ſuis reſipiſcētes. ꝑ iuſtā penitētiā futuri iudicij penā euāderēt. Nā ſcd̓m Gregoriū. Uētura ira ē extrema dei vindicta. quaꝫtūc fuge̓ peccator nō valet. qͥ nūc ad lamēta penitētie nō recurrit. Phariſei dicūt̉ a phares ꝙē diuiſio. qͣſi ab alijs diuiſi. vel ſe diuidentes ſcꝫiudeoꝝ ſacerdotes. qͥ in habitu ⁊ in victu ⁊ ī geſtu erāt quodāmodo diſtincti ab alijs in ſignūmaioris religiōis. Saducei dicūt̉ a zadoch qͣſiiuſti vel ſe iuſtificātes. qͥ qͥnqꝫ libros moyſi recipiūt. ꝓphetas reſpuūt reſurrectōeꝫ et angeloseſſe nō credunt. Hos qͦꝫ qͥ inter iudeos maioreseē videbāt̉. vidēs ioh̓es ad ſuū benire baptiſmūeos increꝑabat. et ꝯfidēter vicia eoꝝ arguens.vtroſqꝫ genimina ⁊ ꝓgenies vipe raꝝ vocabat.qꝛ venenū ypocriſis ⁊ erroris a ſuis traxeruntꝓgenitoribꝰ. et qꝛ maloꝝ acta imitātes eis inet vitauident eos ꝑſequūt̉. ⁊ ita venenati filij de venenatis parētibꝰ ſūt nati. Nā ſcd̓m Remigiū cōſuetudo ſcripturaꝝ ē ab imitatōe operū nomīaimpone̓. Sic ⁊ iſti ab imitatōe viperaꝝ. ꝓgenies viperaꝝ dicunt̉. Cum igit̉ penitētia ⁊ correctōne maxime indigerēt. increpant̉ qꝛ nō pͥuspenena deponunt. vt ſic ad baptiſmū veniant.Unde ſubiungit̉. Facite gͦ ſcꝫ in p̄ſenti et cito.dignos fructus penitētie id eſt penitētiā dignā⁊ fructuoſā ꝑ ꝯtritōeꝫ. ꝑ ꝯfeſſionē. ꝑ ſatiſfactōnem: vt fugiatis irā vēturā. qꝛ hec eſt ſola viaeuadendi illam. Ubi Criſoſtimus. Nō em̄ ſatiseſt penitentibꝰ peccata dimittere. ſed opus eſteis fructꝰ ferre. ẜm illud. Declina a malo ⁊ facbonū. Sicut nō ſufficit ad ſanatōem ſagittameuellere. ſed oportet vlceri medicamentū apponere. Non aūt dicit fructū ſed fructus. copiamdeſignans. Hec Criſoſtimus. Fructus b̓o dicitnō qualeſcūqꝫ. ſed dignos penitentie. id eſt ẜmexigentiā culpe. vt ẜm Gregoriū. Quanto quisgrauius peccauit. tantoamplius pro qualitateculpe peniteat. et tātomaiora querat bonoruꝫoꝑa lucra ꝑ penitentiā. quātograuiora ſibi intulit damna ꝑ culpā. Unde ī Apocalipſi. Ꝙͣtūſe glorificauit et in delicijs fuit. tantū illi datetormentū ⁊ luctuꝫ. Ubi petrus cantor pariſien̄.Sed quid faciēdū irretito pluribꝰ facinoribusꝯfitenti. tamē et penitēti qualitercūqꝫ. nolentiaūt ſubire opus ⁊ fructū penitētie dignū culpeEgo ne a ſe repelleret caritatē. ꝑ impoſitōnemgrauioris penitētie: reſpuēs eam ꝑ tediū. modicaꝫ ei iniūgere penitentiā. Melius em̄ eſt vtin purgatorio ſuppleat̉ qd̓ minus h̓ agit̉. ꝙͣ qͥsin inferno eternalit̓ puniat̉. Aut em̄ deus authomo punit. Sed qͥd ſi ꝯfeſſor mihi nō iniungit fructū dignū penitētie. ſcꝫ ꝓ quātitate culpe. Ego ſupplebo. qꝛ ẜm quātitatē ⁊ qualitateꝫculpe. mētiri debet quātitas pene. qd̓ fit ex diſcretōne que neceſſaria eſt penitēti ſicut ⁊ ꝯfeſſori. Hec Petrus. Sed quia iudei d̓ generis nobilitate ⁊ ſanctitate gloriātes ſcꝫ qꝛ de abrahādeſcenderūt ex ꝓmiſſione facta abrahe. ſine operibus ſalutē ꝯſequi preſumebāt. ideo ſubiungitEt nolite dicere verbo vel mente intra vos perfalſam ſcꝫ eſtimatōeꝫ. patrē habemus abrahā.de eius iuſticia ꝯfidendo. ⁊ ex hoc vos iuſtos reputando: credentes vos ſaluari ſine operibꝰ penitentie. quia ſine fructu penitētie. nullus ſanctoꝝ poterit peccatores ſaluare. Sic aūt videt̉de pluribꝰ xp̄ianis. qui deuotōneꝫ ſpetialem adaliquem ſanctoꝝ habentes. ꝑ eoꝝ merita ſaluaricredunt ſine operibus bonis. Hec eſt etiamgloriatō quorundā religioſorum qui gloriantur de bonitate et ſanctitate fundatorū. et patrum ſuorum: quibus dici poteſt ſi filij abraheeſtis oꝑa abrahe facite. Hec etiā eſt ſtulta gl̓iatio quorūdā miſeroꝝ. qͥ bane gl̓iant̉ de ſtatu ſuorū nataliū. Ubi Criẜ. qͥd em̄ ꝓdeſt ei quē ſordidāt mores. generatō clara: aut qͥd nocꝫ illi generatō vil̓ quē mores adornāt. Nā ⁊ auꝝ be tranaſcit̉ ⁊ nō ē t̓ra. auꝝ qͥdē eligit̉ ⁊ t̓ra ꝯtemnit̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten