Iohannis baptiſteceleſtis ꝑpetua māſione. nec in his oībꝰ memoria regni. nec nominat̉ nec audit̉: nihilqꝫ de celeſtis regni gloria ꝓphetat̉. Et ſubdit. Quid plura. A pͥncipio mūdi uſqꝫ ad ioh̓em vniuerſitatis humane electōeꝫ recollige. nec in ẜmone vl̓oꝑe. illiꝰ regni celeſtis poteris reꝑire dulcedinem. Ueni gͦ ad ioh̓em ⁊ audi vocē exultatōnisvocē leticie. miſcd̓ie verbuꝫ. ẜmonē glorie. gratie largitatē: qd̓ celauerat deus. tacuerat angelus. latuerat patriarchas. ꝓphete neſcierāt. Penitētiaꝫ: inqͥt. agite. appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Verbum penitētie dulce et glorioſū: verbūregni celoꝝ letū ⁊ aduocāduꝫ: illi ſoli pͥmo cōueniens. qui pͥmus noui teſtamēti poſuit fundamēta. Et addit. A diebꝰ ade uſqꝫ ad ioh̓eꝫ. organum noſtꝝ verſū ē in vocē flentiū. qꝛ vbi peccatoꝝ frequentia. nec penitentie locus. duplexerat deplorādi materia. Ioh̓es natus oſtenditmedicamen vulneri. peccato penitētiam. veniāiniqͥtati. Hec ē pͥma vox quā clamans in deẜtoꝓpoſuit. ⁊ vox turturis audita ē ī terra noſtra.⁊ tunc īmiſit in os noſtꝝ nouū carmē deo nr̄o.et reſonat in ore nr̄o grārūactio. ⁊ vox laudis.Suꝑexaltat̉ miſcd̓ia. peccatoribꝰ ꝑcit̉. regnatpietas. iuſticia diſſimulat̉. ⁊ miſerēdi nō feriendi q̄rit occaſionem miſericors ⁊ miſerator dn̄s.Hec Petrus. Et vt on̄dat̉ ÿdoneitas iohannis ad teſtificādū de xp̄o ex ſct̄itate vite. deſcribit euāgeliſta vitā ioh̓is. Primo ab aſꝑitateveſtis. qꝛ vtebat̉ veſte aſꝑa ſcꝫ cilitō ſeu tunicade duris cameloꝝ pil̓. In qͦ mouemur vt ad refrenatōeꝫ carnis aſꝑis vtamur. Un̄ Piero. Depil̓: inqͥt. habebat veſtimētū nō de lana. Aliudauſteritatis indiciū ē. aliud luxurie mollioris.Un̄ ⁊ Criẜ. Seruis at̄ dei nō ꝯuenit hr̄e veſtim̄tum ad ſpēm viſionis vl̓ ad carnis delectam̄tūſed tm̄ ad nuditatis tegumētū. Habebat eī iohānes veſtē n̄ mollē neqꝫ delicatā. ſꝫ cilicinā gͣuē ⁊ aſperā. ⁊ ꝯterentē corpꝰ potius ꝙͣ fouentē.vt de v̓tute aīe eiꝰ ip̄e hītꝰ corꝑis loq̄ret̉. Secūdo a ꝯtinētia ꝯſtringēte carnis laſciuiaꝫ. qꝛhēbat zonā pelliceā aſperā .i. corrigiā de ſiccis⁊ crudis aīaliū pellibꝰ factā circa lūbos. in qͥbꝰē ſedes luxurie ad carnē ⁊ luxuriā mortificādāqꝛ carnē ſuā crucifixit cū vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs.ipitlt iſ iuxibqd̓ eoꝝ ē ꝓp̓ū q̄ ſūt ih̓u xp̄i. Un̄ Criẜ. Cōſuetudoeī erat apud iudeos vt zonis laneis vterentur.ideo iſte quaſi duriꝰ aliqͥd face̓ volens. zona pellicea cīgebat̉. Quid tunica ⁊ zona ioh̓is allegorice ſignificēt. patꝫ ꝑ Criẜ. qͥ ſic ait. Erat ioh̓eshoc ē lex ī ioh̓e veſtitꝰ pilis cameli. Nō poterathr̄e tunicā de agno de qͦ dr̄. Ecce agnꝰ dei ecce qͥtollit pct̄a mūdi. Et zonā pelliceā hēbat ī lūbisqꝛ iudei hoc ſolū putāt pctm̄ eē. qd̓ oꝑe peccāt.Ceteꝝ dn̄s nr̄ ih̓s xp̄c ī apocalipſi ioh̓is. qͦ videtur inter ſeptē cādelabra. hēbat zonā aureā n̄in lūbis ſꝫ in pectore. Lex ī lūbis cingit̉. ceterūxp̄c hoc ē euāgeliū ⁊ monachoꝝ v̓tus. nōſolū īlibidīe ſed ⁊ in mēte ꝯdēpnat̉. Hic nec cogitareqͥdē expedit: ibi qͥ fornicatꝰ fuerit tenet̉ ī crimīeTertō ab abſtinētia ⁊ victꝰ ꝑſymonia. locuCapitulum. xvij.ſtas em̄ .i. herbas ſic appellatas ⁊ mel ſilueſtreꝯmedebat qͥ cibꝰ pauꝑuꝫ ē ī t̓ra illa. Ubi ſciēdūꝙ locuſte plura ſignificāt de qͥbꝰ iſte p̓ſus extatRadices herbas ⁊ aues dic eē locuſtas. Sūt eīꝑua aīalia ꝑ modū ſaltꝰ volitātia. q̄ reꝑiūt̉ indeẜto iudee. ⁊ frixa cū oleo ſūt cibꝰ pauꝑm. Sꝫn̄ videt̉ ꝙ ioh̓es locuſtaꝝ carnes māducauit. qͥpane etiaꝫ veſci rēnuit. ⁊ ꝙ frixuris vſus ſit q̄nihil coctū accepit. Et ideo magis videt̉ ꝓbabile de alijs ītelligi debe̓. vn̄ in ꝑtibꝰ illis quandāherbā languſte .i. locuſtā nomīant. q̄ dr̄ illa eēquā bt̄us ioh̓es edebat. Mel at̄ ſilueſtre ex apibus ī trūcis arboꝝ reꝑit̉. Uel ſcd̓m Rabanuꝫſūt folia arboꝝ alba et tenera. q̄ manibꝰ ꝯtritaſaporē habēt qͣi mellis. Inuenit̉ etiā ibidē melex calamellis. q̄ calamelle ſūt calami pleni melle .i. de ſucco dulciſſimo. Vocāt̉ etiā alio nomīecānamelles. qd̓ nomē ex cāna ⁊ melle ꝯponit̉.eo ꝙ cānis ſiue arūdinibꝰ hmōi calami ſt̄ ſil̓esIn hoc itaqꝫ bt̄us ioh̓es aꝑte demōſtrat. ꝙ ꝓ nihilo mūdū iſtū oēſqꝫ eiꝰ blandicies duce̓t: q̄ taꝫviliſſimo īdumēto. ciboqꝫ tenui ⁊ imparato vtebat̉. Sola em̄ huiꝰ vite neceſſaria q̄rebat. qͥ ſicviue̓ diſpoſuerat. Huiꝰ exēplū illi ſequūt̉ qͥ dicunt. hn̄tes victū ⁊ veſtitū his ꝯtēti ſumꝰ. Propterea em̄ qꝛ penitētiaꝫ p̄dicabat. qͣliter penitētes viue̓ debeant: vt bonꝰ magiſter eis in ſeipſoexēplum ⁊ regulam dabat. Erat ei terra cubileantra domꝰ. pilus veſtis. pellis zona. aqua potus. locuſta cibꝰ. Et ſic nōſolū mundū ⁊ blanditias eiꝰ ꝯtēnere: ſedētiā totiꝰ generis hūani peccata deflere ſe on̄dit: ⁊ exēpluꝫ vtile poſteris dereliqͥt. Totū gͦ qd̓ erat in ioh̓e penitētiaꝫ p̄dicabat. ⁊ nomē. qꝛ dei gr̄a: locus qꝛ deẜtuꝫ: ⁊ habitus qꝛ ciliciū: ⁊ cibꝰ qꝛ locuſtaꝝ: ⁊ ẜmo qꝛ penitētie verbū: et oꝑatō qꝛ baptiſma aſſuefaciensad bonū. In ioh̓e deſcribit̉ euāgelij p̄dicator⁊ pͥmo ꝙͣtū ad doctrinā. debꝫ eī exēplo ioh̓is p̄dicare pnīaꝫ. ⁊ ea q̄ recede̓ faciūt a pct̄is ⁊ ea q̄ faciūt accede̓ ad ꝯſecutōꝫ regni celeſtis. Scd̓o ꝙͣtū ad ꝯtinētiā. qꝛ zona dr̄ eē circa lūbos. vt p̄dicator ꝯtinētiā habeat. Un̄ dn̄s hie̓miā mittēsp̄dicare ait. accīge lūbos tuos. Tertō ꝙͣtū ad vitam. ⁊ hoc dupl̓r. ſcꝫ ꝙͣtū ad veſtitū ⁊ victū. inqͥbꝰ etiā a ioh̓e accipiat exēplū. Qui gͦ penitētiam ⁊ aſpera iniūgit. vel p̄dicat ⁊ corripit: habitū penitētie p̄tēdat. aſꝑa veſte tegat̉. ⁊ ꝑce reficiat̉: vt ī eo vilitas veſtis ⁊ cibi laubet̉. qͦꝝ vſī diuite arguit̉. Auſteritas eī vite reqͥrit̉ ī euāgelij p̄dicatore. Ideo dicit apl̓s. Caſtigo corpusmeū ⁊ ī ẜuitutē redigo. ne forte cū alijs p̄dicauerī ip̄e reprobꝰ efficiar. Un̄ Piero. Ueſtis qͥppe⁊ cibus ⁊ potus. totā auſterā vitā p̄dicātiū on̄debat. Ubi ⁊ Eriſoſtomꝰ. Taleꝫ eſſe oportebatp̄curſorē dn̄i. ꝓphetā ⁊ Apl̓m xp̄i: qͥ totū ſe celeſti deo ꝯtemptis rebꝰ mūdi p̄ſtaret. Unde nōinmerito a domino etiam angelus nūcupaturqꝛ ī hoc mūdo poſitꝰ. mūdū ip̄m angelica vitacalcabat. Si aūt ille qͥ purus ita erat ⁊ celo clarior. ⁊ ꝓphetis celſior. ⁊ quo nullus hominū maior fuit. quiqꝫ tanta apud deum familiaritate