Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De officionoſſe volebat dulci affatu docentē habe̓t quiscapiet? Ꝙͣ quis mirabilis itaqꝫ ineffabil̓ amoris affectus ꝯſiderari queat. inter hūc talē. tante matris filiū. hanc talē. tanti filij matrē perpendāt hi ſaltē quoquomō vnico dilectōnisferuore ſepe altrinſecus amāt. mater ſcꝫ filiuꝫ. filius matrē. Nec putet̉ ab aliqͦ. vel paꝝ quidſentire in ſe quēlibet. affectu iſtius matris infiliū ſuū. Nullo ſiquidē crediderim. is quiad intelligendū prouehi meruerit: ab amoris ip̄ius dulcedīe extraneus ē vſquequaqꝫ fieri poſſit. Qui aūt in huiꝰ dilectōnis ſuauitatemtrāſit. nullo pacto deficiēdū quin in retributōnis eius ꝑticipiū. trāſiturus ſit. Hec Anſhelmus. Uidiſti quantā pauꝑtatē. vilitatem. etaſperitatē: vigilando. dormiēdo. abſtinēdo. inomnibꝰ ſuis actibꝰ rex regū deus eternus pertam lōgiſſimi tēporis ſpacia nobis ſuſtinuitUbi ſūt querētes ocia cōmoda. querētes ſuperflua ornata. querētes curioſa vana:didicimus in ſcolis magiſtri huiꝰ. qui talia volumus. Sed nūquid ſapiētiores eo ſumꝰ; Ipſenos docuit v̓bo exēplo humilitatē. pauꝑtatēac corꝑis laboris afflictōnē. Sequamur ſū magiſtrū. nec fallere vult. nec falſi poteſt hn̄tes iuxta doctrinā apl̓i victū qͥbꝰ tegamur ad ꝯgruentē ſcꝫ neceſſitatē. ad ſuꝑhabundātiaꝫ: his ꝯtenti ſimus. Alijs etiā v̓tutuꝫexercitijs ſtudijs ſpūalibꝰ ꝯtinue indeſinēter vigilāter ꝓpoſſe inſiſtamus. Ex hoc facto domini. accipe doctrinā ī tuā ꝑuitatē reſiliēdo. acteip̄m non ſolū ī tuo. ſedētiā alioꝝ ꝯſpectu vilificādo: exercitiū viliū hūiliū oꝑm abiciendo. Uideas cōtinue defectꝰ tuos pct̄a tua. etea aggͣua ꝙͣtum potes: alioꝝ v̓o defectus poſttͣ ꝓicias. videas: qd̓ ſi videris. alleuies etexcuſes. ip̄is ꝯpaciaris ſuccurras viribꝰ:cogitās ſemꝑ tu face̓s peius. niſi ſola ſua gr̄ate ꝯſeruaret ih̓s xp̄c. Auerte ocl̓os tuos.tis corꝑis ab aſpectu alioꝝ: vt in lumīe vultꝰdei ꝯſpice̓ poſſis teip̄m. Nihil em̄ ad te hūiliā vtilius reꝑire poteris: ꝙͣ ſi teip̄m bene īſpexeris. Unde Bern̄. Volo ꝓinde anīam pͥmo oīmſcire ſeip̄am. qꝛ talis ſciētia inflat ſꝫ hūiliat eſt q̄daꝫ p̄paratō ad edificādū. Niſi ſuꝑ hūilitatis ſtabile fūdamentū: ſpūale edificiū ſtaremīme pt̄. Porro ad ſe hūiliandā nihil aīa inuenire viuatius ſeu accōmodatius poteſt: ꝙͣ ſi ſein veritate ꝑſpexerit. tm̄ diſſil̓et ſit in ſpiritu eius dolus: ſtatuat ſe ante faciē ſuā. nec aſe auertere abducat̉. Hec Bern̄. Unde Augꝰdicit. eſt ꝑuus ad beatitudinem acceſſusꝯgnitō infelicitatis ſue. Teip̄m ſine ceſſatōneꝯſidera. ſemꝑ ſine ſimulatōe diiudica. In om̄iactu tuo. in om̄i locutōe tua. in om̄i cogitatōne tua teip̄m rep̄hende: et in te ſemꝑ cōpūctōismateriā ſtudeas īuenire. cogitando etiā bona facis ſūt ad plenū excocta: nec illo feruorē deberēt facta. ſꝫ multis inqͥnata negligētijs. vt merito om̄is iuſticia tua pāno mēſtruate comꝑari debet mulieris. Cōſidera etiā diliet vitagenter. magno pauore frequētiſſime rumina: omnē aptitudinē ad bonū ad omnē gͣtiam. ſeu quācūqꝫ ſolicitudinē circa virtutē acqͥſitōnem a teip̄o habes: ſꝫ xp̄c tibi dedit ſolaſua miſcd̓ia. ſi voluiſſet. potuiſſet ita cōferrecuicūqꝫ ribaldo te ī luto fecis lacu miſerie derelicto. Quō em̄ ſibi aliqͥd tanꝙͣ ſuū attribuet.ac ſi ab ip̄o ꝓueniat: multociēs ſuā impoſſibilitatē in qͥbuſcūqꝫ bonis oꝑbꝰ magnis et ꝑuiseſt exꝑtus. tociēs cognouit ſe poſſe voluit. et qn̄ (vt ita dicā) voluit nec curauit necſuꝑ talibꝰ cogitauit. ſenſit ſe ſubito diuinitꝰ excitatuꝫ. feruore mirabili ad illa oꝑa faciēda.pͥus om̄i ſuo conatu imple̓ potuit. Nam talē impoſſibilitateꝫ idcirco deus. tam longotꝑe dn̄ari in hoīe ꝑmittit: vt diſcat hūiliari. etnunꝙͣ in ſeip̄o inaniter gloriet̉. ſed deo om̄e bo attribuat. ſolū ꝯſuetudīe quadā labijsſed potius ex intimo ſui cordis. Cogita etiaꝫ eſt ribaldus vel quicūqꝫ pct̄or. non magis aſſiſteret deo ſuo ꝙͣ tu. magis recogͦſceret dei beneficia ꝙͣ tu: ſi recepiſſꝫ grās. quastu ſola dei gratuita bonitate. non ꝓprijs meritis recepiſti: ꝓpter qd̓ potes teip̄m viliorē inferiorē om̄i hoīe iudicare: ne ꝓpter ingͣtitudinem tuā a ſuo ꝯſpectu te xp̄c foris abiciat. noninmerito formidare. pct̄a alioꝝ in te ſub qua ſil̓itudīe trāſformare: ſic te ī tua ꝯſciētia increpādo. Ecce ille ē homicida: ego miſer multociēs occidi aīaꝫ meā. Iſte fornicator ē adulter. et ego tota die fornicor et abulteror. a deomeo ocl̓os auertēdo. et dÿabolicis ſuggeſtiōibꝰſupponēdo. ſic de alijs ſuo. Debes etiamhr̄e ī ꝓprio tuo ſentimēto. duo videlicꝫ. ſentias de teip̄o ſic de vno corꝑe mortuo fetenti ple v̓mibꝰ male olēti. ſic̄ de vno cadauere qd̓hoīes dedignāt̉ vide̓. īmo claudūt nares ꝓpt̓ epeſſimū fetorē. auertūt facies vt videāt ta ac tātā abhoīatōꝫ. Et ſiqͥs de tuo corꝑe iuſticiā face̓t. ſētias iuſtū eēt vt tibi ocl̓os erueret. ac naſū aures os abſcide̓t. ſic de alijsſenſibꝰ mēbris corꝑis: qꝛ deū offēdiſti eis tātū de hoc gaude̓s vt nūꝙͣ aliud de te tantūdeſiderares aut velles. et oīa vituperia. ve̓cūdias. diffamatōes. pluſꝙͣ poſſēt imagīari cogitari vt vinū bibe̓s. ac ſūmo gaudio letitia cordis reciꝑes: īmo ī facie ridēs ſplēdēs alacer appares. oēs te vidētes faces admirari. ad ſeip̄os ꝯuerti. crederēt poſſe ſinedeo hoc fieri. Deinde oꝫ diffidas de teip̄o totalit̓. de oībꝰ bonis tuis. tota vita tua.uertas te totum reclines ſuꝑ brachia ih̓u xp̄ipauꝑrimi. hūilimi. īproꝑati. deſpct̄i mortuipter te. uſqꝫ tu ſis mortuꝰ ī oībꝰ tuis ſētimētishūanis: ih̓s xp̄c crucifixus viuat ī tuo corde ī aīa tua. totꝰ trāſformatꝰ trāſfiguratꝰviuꝰ: hec cordialit̓ ſētias ī te. ī tātū. vt nūqͣ vibeas vl̓ audias niſi ſolū ih̓m ſtātē ī cruce ſuſpēſū mortuū ꝓpt̓ te. ad exēplar beate v̓ginis mortuꝰ mūdo viuēs ī fide. Et ī illa fide biuat tota tua pita. vſqꝫ ad reſurrectōꝫ. ī deus mittet