ad triceſimumretribuētibꝰ mihi mala: decidā merito ab īimicis meis inanis. Uetuit gͦ ꝓhiberi maledicū cōuiciantē: queſtuꝫ eſtimās maledicta. Seuiebatlingua maledicta: et ille intēdebat qͥd ī occultoageret deꝰ. Vox maledicētis ī auribꝰ: ⁊ animꝰ īclinabat ſe ad bn̄dictōeꝫ. Et ideo dicit. Bonummihi qꝛ hūiliaſti me. vt diſcā iuſtificatōes tuasUides qꝛ hūilitas iuſtificat nos. Hūilitas dixi⁊ nō hūiliatō. Quāti hūiliant̉ qͥ hūiles nō ſuntAlij cū rācore hūiliant̉. alij paciēter. alij ⁊ libēter. Primi rei ſūt. ſequētes īnoxij. vltimi iuſti.Quāꝙͣ ⁊ īnocētia ꝑs iuſticie ē: ſꝫ ꝯſumatō eiusapud humilē. Nō hūiliatis ſed hūilibꝰ dat grāꝫEſt aūt vere hūilis. qͥ hūiliatōeꝫ ꝯuertit in humilitatē. ⁊ hic poteſt dice̓ deo. bonū mihi qꝛ humiliaſti me Hec Bern̄. Sūt aūt plura q̄ adhūiliatōeꝫ ⁊ hūilitatis exercitiū valēt. de quibꝰidē Bern̄. ſic dicit. Ad exercitū hūilitatis. qͥnqꝫꝓdeſſe poſſūt. Amor vilitatis: vt ea querat hō.in quibꝰ ⁊ locus qͥdaꝫ videat̉ īiurie. Aſſiduitasſubiectōis: vt ſꝑ velit eſſe cū aliquo. quē reuereatur ⁊ timeat: vt diſcat frange̓ ſuā voluntatemTertō in hūilitatis exercitō ē comꝑatō melioris: vt eū ſemꝑ attēdat homo. in qͦ īueniat gratiam q̄ ei deſit: oblitus q̄ retro ſūt. ⁊ in ea q̄ ante ſūt extentus. Quartū ē aſſidua meditatō ꝓprie ꝯditōnis: vt ad oēm elatōis motū ſtatī occurrat. qͥd ſuꝑbis terra ⁊ cinis. Quintū ē ꝯſideratio occulti īſpectoris. Quō em̄ qͥ ſepius ꝯfeſſionem fecerit alicui de v̓bis q̄ arrogater dixeritſi forte ꝯtingat. vt pͣuꝰ ſil̓e aliqͥd loquēs illū vibeat audientē. valde ꝯfundit̉: ita q̄ ꝯſiderat occultū inſpectorē cui cogitatō oīs ꝯfitet̉. nō poterit nō erubeſce̓. ſi elatuꝫ qͥd meditet̉. ꝓptereanōſolū ꝯtra ſuꝑbiam. ſed ⁊ ꝯtra vitia vniuerſavalde vtile ē homī ſemꝑ vide̓ videntē ſe: ⁊ ſic attende̓ oculos eiꝰ in corde ſuo. ac ſi hec ſola curaſit deo. ꝯtemplari qͥd agat. aut quēabmoduꝫ ſehabeat ip̄e Hec Pern̄. Humilitateꝫ igit̉ propoſſe ſectare: ſine qͣ nō poteris ꝓfice̓. aut v̓tutēaliquā poſſide̓. Un̄ iteꝝ Bern̄. Pūilitas ceterisb̓tutibꝰ in tantū eſt neceſſaria: vt abſqꝫ iſta. illenec eſſe virtutes videāt̉. Nempe vt caritas ſiuequeqꝫ alia v̓tus det̉. hūilitas meret̉: qm̄ hūilibus deus bat grām. Seruat acceptas. qꝛ nō reqͥeſcit ſpūs niſi ſuꝑ quietuꝫ ⁊ hūilē. Seruatasꝯſumat. nam v̓tus ī infirmitate hoc ē ī hūilitate ꝑficit̉ Hec Bern̄. Hūilitas gͦ meret̉ gratieimpletōeꝫ. Un̄ in pſalmo qͥ emittis fōtes in conuallibꝰ .i. grām tuā preſtas humilibꝰ. inter mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aque. Duo em̄ mōtes ſuntdue ſpecies ſuꝑbie. quarū vna naſcit̉ ex re tꝑali. alia ex re ſpūali: ⁊ inter iſtos duos mōtes eſtvallis hūilitatis. nō declinās ad aliquā ſpecieꝫſuꝑbie. ⁊ ī iſto medio trāſeūt aq̄ gratiaꝝ. Secūdo hūilitas meret̉ implete gr̄e augmētatōeꝫ⁊ ideo volēs vlteriorē grām reciꝑe a deo. nō eſtimet ſe magnū. ſꝫ hūiliet ſeip̄m. Qd̓ aūt hō noncleuet ſe de gr̄a quā habet. ſūt tria ſigna. Primū ſi nō vult vt ꝓpter gratiā vel ꝑfectionē quāhabet. exhibeatur ſibi maius cōmodum ꝙͣ alij.Capitulum. xvj.Scd̓m ſi ꝑatus ē ꝯtemptū incōmodū ⁊ laborēpati ſicut alij. Tertō ꝙ facto ſibi incōmodo. credit in hoc nō ſibi fieri īiuriā ſed iuſticiā. Tertio hūilitas meret̉ gr̄e augmētate ꝯſeruatōeꝫ.Sicut em̄ cinis ꝯſeruat ignē. ſic hūilitas grāmque ē ignis ſpūalis. Cōſeruat̉ etiā ignis per lignoꝝ appōem. ſic ⁊ gr̄a ꝑ bonoꝝ oꝑm multiplicatōem que eſt qͣſi lignoꝝ appoſitō. Itē ꝯſeruat̉ignis ꝑ inſufflatōeꝫ. ſic ⁊ gratia ꝑ feruentē meditatōeꝫ que ē qͣſi quēdā inſufflatō. Itē ꝯſeruatur ignis ꝑ preſeruatōeꝫ a ꝯtrario. ſic ⁊ gr̄a peroccaſionū ⁊ ſocietatū maloꝝ deuitatōem. que ēqͣſi quedā a ꝯtrario p̄ſeruatō. Sed redeamꝰad intuendū actus ⁊ vitam dn̄i ih̓u ſpeculi noſtri. qd̓ eſt pͥncipale noſtri ꝓpoſiti. Igitur ī omnibꝰ exhibeas te p̄ſentē. ⁊ ꝯſidera illam ſuꝑ omnes alias benedictā familiā. ꝑuam ſed valde excelſam. pauꝑem ⁊ humilē vitaꝫ ducentē. Felixioſeph ſenex q̄rebat de arte lignaminis qd̓ poterat. Domina v̓o colo et acu ꝓ precio laborabat. victū ſponſo ⁊ filio parabat. ⁊ alia expedientia domus obſeqͦa que multa ſūt faciebat. qꝛſeruientem nō habebat. Compatere igit̉ ſibi.quā ſic oportet laborare ⁊ ſuis manibꝰ operariCompatere etiaꝫ domino ih̓u. quia eam adiuuat fideliter et laborat in his que poteſt. Venitem̄ (vt ip̄e ait) miniſtrare ⁊ nō miniſtrari. Intuere igit̉ bene eū humilia obſequia domus facientem: ⁊ nihilominus intuere etiam dominā⁊ ioſeph ſenem ꝓ vite neceſſarijs laborātes. Unde Baſilius. Ab ipſa aūt primeua etate parentibꝰ obediēs. qͣntū laborē corporeū hūiliter ⁊ reuerēt̉ ſuſtinuit. Cū em̄ homīes eſſent honeſti ⁊iuſti. egeni tn̄ ⁊ neceſſarioꝝ penuriā pacientesteſte p̄ſepi: manifeſtū ē ꝙ ſudores corporeos frequētabat. neceſſaria vite ſibi inde q̄rentes. ih̓saūt obediēs illis. etiā in ſuſtinēdo labores ſubiectōeꝫ plenariā on̄debat Hec Baſilius. Cōſpice etiā qualiter ip̄i tres comedūt ad vnā mēſaꝫſimul ꝑ ſingulos dies. nō lautas et exqͥſitas. ſedpauꝑes ⁊ ſobrias cenas ſumētes: ⁊ qͣlit̓ poſteaſimul colloquūt̉. nō inania ⁊ ocioſa v̓ba. ſꝫ plena ſpirituſancto ⁊ ſapiētia. nec minꝰ mente reficiunt̉ ꝙͣ corꝑe: ⁊ qualiter poſt aliqualē recreationē ꝯuertūt ſe in cubilibꝰ ſuis ad oratōꝫ. Nōem̄ erat eis domꝰ ampla ſed ꝑua. editare etiam tria cubilia in aliqua camerula. ſcꝫ vnumpro quolibet eoꝝ. et intuere dominū ih̓m ſupervnum ſero poſt orationem ſe componere. ꝑ ſingulas noctes tam longiſſimi tꝑis ſpacio. ſic humiliter. ſic vtiliter. ſic etiā ꝑſeuerāter: vt face̓tquicūqꝫ alius pauperculus de populo. Quolibet ſero in hoc ſtrato deberes ſibi cōpaciēdo eūaſpicere. ⁊ te eidē humiliter ⁊ deuote recōmēdare. In tanta tn̄ corꝑis afflictōne ⁊ penuria piamater replebatur mentis leticia. de tanti filij p̄ſentia. Vnde Anſhel̓. Quo vel quali gaudio replebatur tota ſubſtantia eius. quando euꝫ quētanto tempore diligebat. quem creatorem atqꝫ dominatorem omnium rerum eſſe ſciebat.ſecum degentem ſecum edentem. ſeqꝫ quecunqꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten