Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

ad triceſimumretribuētibꝰ mihi mala: decidā merito ab īimicis meis inanis. Uetuit ꝓhiberi maledicūuiciantē: queſtuꝫ eſtimās maledicta. Seuiebatlingua maledicta: et ille intēdebat qͥd ī occultoageret deꝰ. Vox maledicētis ī auribꝰ: animꝰ īclinabat ſe ad bn̄dictōeꝫ. Et ideo dicit. Bonummihi qꝛ hūiliaſti me. vt diſcā iuſtificatōes tuasUides qꝛ hūilitas iuſtificat nos. Hūilitas dixi hūiliatō. Quāti hūiliant̉ hūiles ſuntAlij rācore hūiliant̉. alij paciēter. alij libēter. Primi rei ſūt. ſequētes īnoxij. vltimi iuſti.Quāꝙͣ īnocētia ꝑs iuſticie ē: ſꝫ ꝯſumatō eiusapud humilē. hūiliatis ſed hūilibꝰ dat grāꝫEſt aūt vere hūilis. hūiliatōeꝫ ꝯuertit in humilitatē. hic poteſt dice̓ deo. bonū mihi qꝛ humiliaſti me Hec Bern̄. Sūt aūt plura adhūiliatōeꝫ hūilitatis exercitiū valēt. de quibꝰidē Bern̄. ſic dicit. Ad exercitū hūilitatis. qͥnqꝫꝓdeſſe poſſūt. Amor vilitatis: vt ea querat.in quibꝰ locus qͥdaꝫ videat̉ īiurie. Aſſiduitasſubiectōis: vt ſꝑ velit eſſe aliquo. quē reuereatur timeat: vt diſcat frange̓ ſuā voluntatemTertō in hūilitatis exercitō ē comꝑatō melioris: vt ſemꝑ attēdat homo. in īueniat gratiam ei deſit: oblitus retro ſūt. in ea ante ſūt extentus. Quartū ē aſſidua meditatōprie ꝯditōnis: vt ad oēm elatōis motū ſtatī occurrat. qͥd ſuꝑbis terra cinis. Quintū ē ꝯſideratio occulti īſpectoris. Quō em̄ ſepius ꝯfeſſionem fecerit alicui de v̓bis arrogater dixeritſi forte ꝯtingat. vt pͣuꝰ ſil̓e aliqͥd loquēs illū vibeat audientē. valde ꝯfundit̉: ita ꝯſiderat occultū inſpectorē cui cogitatō oīs ꝯfitet̉. poterit erubeſce̓. ſi elatuꝫ qͥd meditet̉. ꝓptereanōſolū ꝯtra ſuꝑbiam. ſed ꝯtra vitia vniuerſavalde vtile ē homī ſemꝑ vide̓ videntē ſe: ſic attende̓ oculos eiꝰ in corde ſuo. ac ſi hec ſola curaſit deo. ꝯtemplari qͥd agat. aut quēabmoduꝫ ſehabeat ip̄e Hec Pern̄. Humilitateꝫ igit̉ propoſſe ſectare: ſine poteris ꝓfice̓. aut v̓tutēaliquā poſſide̓. Un̄ iteꝝ Bern̄. Pūilitas ceterisb̓tutibꝰ in tantū eſt neceſſaria: vt abſqꝫ iſta. illenec eſſe virtutes videāt̉. Nempe vt caritas ſiuequeqꝫ alia v̓tus det̉. hūilitas meret̉: qm̄ hūilibus deus bat grām. Seruat acceptas. qꝛ reqͥeſcit ſpūs niſi ſuꝑ quietuꝫ hūilē. Seruatasꝯſumat. nam v̓tus ī infirmitate hoc ē ī hūilitate ꝑficit̉ Hec Bern̄. Hūilitas meret̉ gratieimpletōeꝫ. Un̄ in pſalmo emittis fōtes in conuallibꝰ .i. grām tuā preſtas humilibꝰ. inter mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aque. Duo em̄ mōtes ſuntdue ſpecies ſuꝑbie. quarū vna naſcit̉ ex re tꝑali. alia ex re ſpūali: inter iſtos duos mōtes eſtvallis hūilitatis. declinās ad aliquā ſpecieꝫſuꝑbie. ī iſto medio trāſeūt aq̄ gratiaꝝ. Secūdo hūilitas meret̉ implete gr̄e augmētatōeꝫ ideo volēs vlteriorē grām reciꝑe a deo. eſtimet ſe magnū. ſꝫ hūiliet ſeip̄m. Qd̓ aūt noncleuet ſe de gr̄a quā habet. ſūt tria ſigna. Pri ſi vult vt ꝓpter gratiā vel ꝑfectionē quāhabet. exhibeatur ſibi maius cōmodum ꝙͣ alij.Capitulum. xvj.Scd̓m ſi ꝑatus ē ꝯtemptū incōmodū laborēpati ſicut alij. Tertō facto ſibi incōmodo. credit in hoc ſibi fieri īiuriā ſed iuſticiā. Tertio hūilitas meret̉ gr̄e augmētate ꝯſeruatōeꝫ.Sicut em̄ cinis ꝯſeruat ignē. ſic hūilitas grāmque ē ignis ſpūalis. Cōſeruat̉ etiā ignis per lignoꝝ appōem. ſic gr̄a bonoꝝ oꝑm multiplicatōem que eſt qͣſi lignoꝝ appoſitō. Itē ꝯſeruat̉ignis inſufflatōeꝫ. ſic gratia feruentē meditatōeꝫ que ē qͣſi quēdā inſufflatō. Itē ꝯſeruatur ignis preſeruatōeꝫ a ꝯtrario. ſic gr̄a peroccaſionū ſocietatū maloꝝ deuitatōem. que ēqͣſi quedā a ꝯtrario p̄ſeruatō. Sed redeamꝰad intuendū actus vitam dn̄i ih̓u ſpeculi noſtri. qd̓ eſt pͥncipale noſtri ꝓpoſiti. Igitur ī omnibꝰ exhibeas te p̄ſentē. ꝯſidera illam ſuꝑ omnes alias benedictā familiā. ꝑuam ſed valde excelſam. pauꝑem humilē vitaꝫ ducentē. Felixioſeph ſenex q̄rebat de arte lignaminis qd̓ poterat. Domina v̓o colo et acu precio laborabat. victū ſponſo filio parabat. alia expedientia domus obſeqͦa que multa ſūt faciebat. qꝛſeruientem habebat. Compatere igit̉ ſibi.quā ſic oportet laborare ſuis manibꝰ operariCompatere etiaꝫ domino ih̓u. quia eam adiuuat fideliter et laborat in his que poteſt. Venitem̄ (vt ip̄e ait) miniſtrare miniſtrari. Intuere igit̉ bene humilia obſequia domus facientem: nihilominus intuere etiam dominā ioſeph ſenem vite neceſſarijs laborātes. Unde Baſilius. Ab ipſa aūt primeua etate parentibꝰ obediēs. qͣntū laborē corporeū hūiliter reuerēt̉ ſuſtinuit. em̄ homīes eſſent honeſtiiuſti. egeni tn̄ neceſſarioꝝ penuriā pacientesteſte p̄ſepi: manifeſtū ē ſudores corporeos frequētabat. neceſſaria vite ſibi inde q̄rentes. ih̓saūt obediēs illis. etiā in ſuſtinēdo labores ſubiectōeꝫ plenariā on̄debat Hec Baſilius. Cōſpice etiā qualiter ip̄i tres comedūt ad vnā mēſaꝫſimul ſingulos dies. lautas et exqͥſitas. ſedpauꝑes ſobrias cenas ſumētes: qͣlit̓ poſteaſimul colloquūt̉. inania ocioſa v̓ba. ſꝫ plena ſpirituſancto ſapiētia. nec minꝰ mente reficiunt̉ ꝙͣ corꝑe: qualiter poſt aliqualē recreationē ꝯuertūt ſe in cubilibꝰ ſuis ad oratōꝫ.em̄ erat eis domꝰ ampla ſed ꝑua. editare etiam tria cubilia in aliqua camerula. ſcꝫ vnumpro quolibet eoꝝ. et intuere dominū ih̓m ſupervnum ſero poſt orationem ſe componere. ſingulas noctes tam longiſſimi tꝑis ſpacio. ſic humiliter. ſic vtiliter. ſic etiā ꝑſeuerāter: vt face̓tquicūqꝫ alius pauperculus de populo. Quolibet ſero in hoc ſtrato deberes ſibi cōpaciēdoaſpicere. te eidē humiliter deuote recōmēdare. In tanta tn̄ corꝑis afflictōne penuria piamater replebatur mentis leticia. de tanti filijſentia. Vnde Anſhel̓. Quo vel quali gaudio replebatur tota ſubſtantia eius. quando euꝫ quētanto tempore diligebat. quem creatorem atqꝫ dominatorem omnium rerum eſſe ſciebat.ſecum degentem ſecum edentem. ſeqꝫ quecunqꝫ