facta xp̄icerte in oꝑbꝰ noſtris nullū maius aut difficilius reputat̉. Ad altiſſimū gradū ꝑueniſſe videtur ac difficilimū. qui ad hoc ꝑuenit. vt corde⁊ animo vere ⁊ non ficte ita ſe vincit ac dn̄atoranimo ſuo ⁊ ſuꝑbo carnis ſue ſuꝑcilio. ꝙ nolitalicuiꝰ momēto reportari. ſꝫ vt abiectus ⁊ vilisſperni. Uſquequo igit̉ ad hunc gradū ꝑuenerisnihil tibi feciſſe videaris. Nam cum in veritateiuxta verbū dn̄i om̄es ſumus inutiles. etiā cūbenefecerimus: quouſqꝫ ī hoc abiectōis gradunō ſūmus. nondū in veritate ſtamus. ſed in vanitate ꝯſiſtimus ⁊ ābulamus. Vnde nō ſeducamus noſmetip̄os qꝛ ſcd̓m Apl̓m. qͥ ſe exiſtimataliqͥd eſſe cū nihil ſit. ip̄e ſe ſeducit. In om̄i quidem cura quā ꝓ ſalute tua geris. nō eſt vllū offitiū vel medicamentū vtilius tibi ꝙͣ teip̄m vitu perare atqꝫ contēnere. Quicūqꝫ gͦ hoc facitabiutor tuus eſt. hoc em̄ agit qd̓ tu agebas autagere debebas vt ſaluꝰ fieres. Ad eū itaqꝫ qui īiuriam tibi fecit priuatū magis te exhibe ⁊ affabilem: ad eum v̓o cui tu feciſti. ſupplicē ⁊ erubeſcentē. Aduerſariū tuum ⁊ eū qͥ tibi moleſtiealiqͥd irrogat. amicū ⁊ adiutorē eſtima: damnūtibi illatū ⁊ ꝯtumelias lucꝝ ⁊ ꝓfectū tuū deputa. ⁊ ꝓ his grās deo ⁊ inferētibꝰ referre nō ceſſaNam ſcd̓m quēdaꝫ humilis gaudet cū deſpicit̉.dolet ſi honorat̉. gemit in ꝓſperis. exultat ī aduerſis. timet ī diuitijs. luget ī delitijs. cruciat̉ īhabūdantia. ⁊ ī penuria gloriat̉. laudes ꝯtēnittrāſitorias. ⁊ om̄i honore eſtimat ſe indignum.abhorret ÿpocriſim. neſcit ſil̓ationē. ſed diligit ⁊operitatē. tꝑalia obliuiſcit̉. et eterna ꝯcupiſcit.neſcit q̄ mūdi ſūt vt celeſtia mereat̉. nūꝙͣ de ſep̄ſumere ꝯſueuit. vires ſuas vel grās ſi qͣs habꝫnūꝙͣ ſibi tribuit. merita ſua non ſuis viribꝰ velſuo ſenſui aſcribit. ſed diuine clemētie dona humiliter recognoſcit. Idē: latere deſiderat ſi fieripoſſit ſine dāno ꝓximi. ne poſſit vel modico iactantie ſeu elatōis vitō inqͥnari. Quis ē talis. ⁊laudabimꝰ eū. Unde ⁊ Bern̄. Appete̓ de hūilitate laudē hūilitatis. non ē virtus ſed ſubuerſio.Uerus hūilis vilis vult reputari. nō hūilis predicari: gaudet ī contēptū ſui. hoc ſolo ſane ſuꝑbus ꝙ laudes ꝯtēnit. Hec Bern̄. Si gͦ queras qͣre dn̄s ſic viuebat. rn̄deo tibi. nō quia indige̓t.ſed vt nos inſtrue̓t. Unde ſi nō diſcimꝰ. inexcuſabiles ſumus. Abhoīabile ē prorſus. ſi ſe erigit vermiculus. ⁊ vermiū eſca futurꝰ: vbi ſe hūilians abiecit dn̄s maieſtatis. Si aūt abſurdū alicui vibeat̉ ꝙ ſic īutiliter ſtaret. ⁊ ꝙ euangeliſte multa de factis eiꝰ obmiſerint. et alia ſimilia forte dicat. rn̄deri pt̄. ꝙ nō erat īutile facere ⁊ p̄bere tāte v̓tutis exercitiū. īmo erat valde vtile ⁊ omniū v̓tutū rectū ⁊ ſtabile fundamētū. Hoc aūt qd̓ dico videt̉ etiā Bern̄. ſentire. ꝓut habes infra ī tͣctatu de baptiſmo dn̄i circa finē. Quōcūqꝫ at̄ ſe hꝫ veritas rei. piū ⁊ vtile videtur ſic meditari. Habes gͦ quō dn̄s ih̓s cepit prius face̓ ꝙͣ doce̓. Docturꝰ em̄ erat. diſcite a me qꝛmitis ſū ⁊ hūilis corde. hoc gͦ pͥmo face̓ voluit⁊ non ficte ſed ex corde faciebat: ſicut vere ⁊ exa duodecimo annocorde hūilis ⁊ mitis erat. Nō poterat in eū ſimulatō cadere. ſed potiꝰ ītima fūdauit ⁊ ꝓfūdauitſe ī hūilitate. vilitate ⁊ abiectōe. ⁊ ſic ſe in ꝯſpectu omniū ānichilauit. ꝙ etiā poſtꝙͣ p̄dicae̓ acdiuina et altiſſima loq̄. miracula qͦꝫ magnificaoꝑa face̓ cepit: nō eū reputabāt ſꝫ vilipēdebātdicētes. Quis ē hic; Nōne h̓ eſt fabri filius? Etmulta alia deriſoria ⁊ deſpectiua dicebāt. Uerificatū eſt gͦ ſcd̓m hūc intellectū verbū apl̓i. exinaniuit ſemetip̄m formā ſerui accipiēs. ⁊ nonſolū cuiuſcūqꝫ ſerui ꝑ incarnatōꝫ. ſed etiam inutilis ſerui ꝑ hūilem ⁊ abiectaꝫ ꝯuerſatōnem.Conſidera ſingl̓os eiꝰ actus. ſꝑ in eis relucethūilitas. Hic igit̉ ip̄aꝫ fabricauit .i. on̄dit qͣliter acqͥri poſſit: ſcꝫ ꝑ vilificatōeꝫ ⁊ abiectōꝫ ſuip̄ius ī ꝯſpectu ſuo ⁊ alioꝝ: ac ꝑ ꝯtinuū exercitiū oꝑm viliū. ⁊ hūiliū. Si em̄ vis adipiſci hūilitatē. oꝑtet ꝙ p̄cedat hūiliatō ⁊ exercitiū oꝑmhūiliū. Unde Bern̄. Hūilitas ad quā vtiqꝫ ducit humiliatō: totiꝰ eſt ſpūalis fabrice fūdamētum. Siquidē hūiliatō via eſt ad humilitatē. ſicut paciētia ad pacē̓. ſiē lectō ad ſcīam. Si v̓tutē appetis hūilitatis. viā nō refugias hūiliatōnis. Nā ſi n̄ pateris hūiliari. nō poteris ad humilitatē ꝓuehi. Prodeſt itaqꝫ mihi meā inſipiētiā ſciri. ⁊ a ſcientibꝰ iure ꝯfūdi: cui ſepe ꝯtigita neſciētibꝰ īiuſte laudari. Grande reuera periculum audire quēꝙͣ de ſe. ſupra ꝙͣ ſentit in ſe.Quis dabit mihi apud hoīes tātū de veris digne hūiliari: quātū l̓ d̓ falẜ datū ē īdigne exaltari. Illā v̓o vocē ꝓpheticā iure aſſumerē. Exaltatꝰ aūt hūiliatꝰ ſū ⁊ ꝯturbatꝰ. Et illud Ludā ⁊vilior fiā. Ludaꝫ .ſ. vt illudar. Bonꝰ ludꝰ. qͦ michol iraſcit̉ ⁊ deꝰ delectat̉. Bonꝰ ludꝰ q̄ hoībꝰ qͥdeꝫ ridiculū. ſꝫ āgelis pulcerrimū ſpectaculū p̄bet. Bonꝰ inꝙͣ ludus: qͦ efficimur obprobriū habundātibꝰ ⁊ deſpectō ſuꝑbis. Hoc caſto ⁊ religioſo ludo ludebat qͦ dicebat. Spectaculū fct̄i ſumus ⁊ āgelis ⁊ hoībꝰ. hoc ludo ⁊ nos interī ludamꝰ: vt illudamur. ꝯfūdamur. hūiliemur: donec veīat qͥ deponit potētes ⁊ exaltat hūiles: qͥnos letificet ⁊ glorificet. ⁊ ineternuꝫ exaltet. Etiteꝝ. Oportet nāqꝫ hūiliter ſentire de ſe nitēteꝫad altōra: nedum ſupͣ ſe attollit̉. cadat a ſe. niſifirmiter ꝑ verā hūilitatē fuerit ſolidatꝰ. Maxima em̄ niſi hūilitatis merito mīme obtinētur.Propterea qͥ ꝓuehēdꝰ ē correptōe hūiliat̉. hūilitate grāꝫ meret̉. Tu gͦ cū te hūiliari videris.habeto id ſignū ī bonū: oīno ē argumētū gr̄e ꝓpīquātis. nā ſic an̄ ruinā exaltat̉ cor: ita et an̄exaltatōꝫ hūiliat̉. Sane vtrūqꝫ legis. deū ſcꝫ etſuꝑbis reſiſte̓. ⁊ hūilibꝰ grāꝫ dare. Ac paꝝ ē cūꝑ ſeip̄m hūiliat nos deꝰ ſi tūc libēter accipimꝰniſi ⁊ qn̄ ꝑ aliū hoc facit ſapīamꝰ ſil̓iter. Ꝙͣobrem accipe huiꝰ rei mirabile documentū: de ſācto dauid. Aliquādo maledictuꝫ eſt illi ⁊ a ſeruo. At ille nec cumulatā ſenſit iniuriā qꝛ p̄ſenſit grām. Quid mihi: ait. ⁊ vobis filij ſaruie? Overe hominē ſcd̓m cor dei. qui ſe vlciſcendi potius ꝙͣ exprobranti ſuccenſenduꝫ putauit. Unde et ſecura conſcīa loquebatur. Si reddidi