De natiuitatediuitias hr̄e noluit: qd̓ exēplū leue facit. et expeditū vt currat. Exemplo huīlitatis: qꝛ mūdigloriā ſpreuit. qd̓ modicū facit vt lateat. Exēplo patie. qꝛ mala ſuſtinuit qd̓ fortē ⁊ robuſtuꝫfacit vt ſuſtineat Hec Bern̄. Scd̓m Anſhelmū. Redēptor nr̄ cecatis lumībꝰ. colliriū ſue incarnatōnis appoſuit. vt qͥ deū ī ſecreto maieſtatis fulgentē videre nō poteramꝰ. deum in hoīeapparentē aſpiceremꝰ. aſpic iēdo cogͦſceremꝰ. cognoſcēdo diligeremꝰ. diligendo ſūmo ſtudio adeiꝰ gloriā ꝑuenire ſatageremꝰ. Incarnatꝰ ē. vtnos ad ſpūalia reuocaret: mutabilitatis nr̄e ꝑticeps factꝰ ē. vt nos ſue incōmutabilitatis ꝑticipes face̓t. Inclinauit ſe ad huīlia nr̄a. vt nosad excelſa ſua ſublīaret. Et ẜm Chriſoſt. Filiꝰdei natural̓. etiā dauid filiꝰ eē dignatꝰ ē: vt nosfilios dei face̓t. Seruū ſuū hr̄e pr̄eꝫ dignatꝰ ē:vt nobis patrē face̓t deū. Nō eī fruſtra nec vane ad tantā huīlitatē ip̄e deſcēdit. ſꝫ vt nos exhuīli ſublimaret. Natꝰ eſt ẜm carnē: vt nos ẜmſpm̄ naſceremur. Et qꝛ ꝑtus ſequit̉ cōceptōnem. ſicut fructꝰ floritōem. cōgruuꝫ fuit ꝙ xp̄cqͥ ꝯceptus fuit in flore .ſ. nazareth. qd̓ interp̄tatur flos. naſceret̉ in fructu .ſ. in bethleeꝫ. qd̓ interp̄tat̉ domꝰ panis vel refectōis. qd̓ ꝑtinet adfructū. Quottidīe qͦꝫ dn̄s ī nazareth ꝯcipit̉.⁊ in bethleem naſcit̉: cū aliqͥs flore verbi ſuſcepto. ſe domū eterni panis efficit. Iō etiā ꝯgruum fuit vt ī bethleē (q̄ domꝰ panis interp̄tat̉)xp̄c naſceret̉. qꝛ ip̄e eſt panis viuꝰ qͥ de celo deſcēdit: qͥ electoꝝ mētes interna ſacietate reficitNatꝰ qͦꝫ in bethleem. q̄ inter om̄s ciuitates iudeexigua erat: noluit quenꝙͣ de terrene ciuitatisſublimitate gl̓iari. Qui nō in ꝑntū domo: ſꝫ inpi a naſcit̉. vt ſe ꝑegrinū eē ⁊ regnū ſuū de hocmūdo nō eſſe on̄deret: qͥ etiā dicit. ego ſū via qͣ.ſ. ad patriā veniamꝰ. In diuerſoriū ſe recepit:vt nos nō palatia: ſꝫ diuerſoria in hoc mūdo q̄rere doce̓t. Stabulū ad naſcendū elegit. vt curioſitatē edifitioꝝ ⁊ gloriā mūdi dānaret. Paruulꝰ factꝰ ē. vt nos magnos ac viros ꝑfectos effice̓t. ⁊ ne vltra magnificare ſe hō ſuꝑ terrā apponeret. Infirmꝰ factus ē. vt nos ad bona oꝑafortes ⁊ potētes face̓t. Pauꝑ factꝰ eſt. vt ſua īopīa nos ditaret. ⁊ ne de terrenis diuitijs quiſꝙͣ ſe extolle̓t. Pānis vilibꝰ īuolutꝰ ē. vt nos laqueis mortis abſolueret: ⁊ ſtola prīa īmortalitatis indueret. Manꝰ ⁊ pedes eiꝰ ꝯſtringunt̉. vtmanꝰ nr̄e ad bene oꝑandū laxent̉. ⁊ pedes nr̄i īviā pacis dirigant̉. In diuerſorio loco eget. vtnobis ī domo pr̄is ſui māſiones multas p̄pararet. Et ſic in p̄ſepi āguſto poſitꝰ eſt. vt lectos delicatos ⁊ ampla edifitia reprobaret: ⁊ vt nos ꝑceliſtis regni gaudia dilataret. ⁊ nos locū cordis nr̄i ſibi ꝓpriū dilataremꝰ. iuxta illud. fili p̄be cor tuuꝫ mihi. In p̄ſepio etiā reclinatꝰ ē. vtnos qͣſi ſct̄a aīalia carnis ſue frumēto refice̓t:⁊ vt cibo eſſe iumentoꝝ. hō em̄ factꝰ ē iumentuꝫꝑ pct̄m. ẜm illud. hō cū in honore eſſet nō intellexit. comꝑatus ē iumētis inſipiētibꝰ. ⁊ ſil̓is factus ē illis: iō dn̄s factꝰ eſt fenuꝫ qd̓ ē cibus iuſaluatoris noſtrimentoꝝ: qꝛ verbū caro factū ē: ⁊ oīs caro fenūBos quippe qͥ d̓ſignat ppl̓m iudeoꝝ. ⁊ azinusqͥ deſignat ppl̓m gentiū: dn̄m in medio hn̄tes.⁊ miraculoſe cognoſcētes: flexis genubꝰ inceſſant̉ eū adorabāt. ⁊ tanꝙͣ laudādo voces dabātUn̄ Ambroꝰ. Infantis audis vagitꝰ. nō audisbouis dn̄m agnoſcētis mugitus. Agnouit em̄bos poſſeſſorē ſuū. ⁊ azinus p̄ſepe dn̄i ſui. Un̄ ⁊Gregoriꝰ nazanzenus. Uenerare p̄ſepe illud. ꝑqd̓ cū eſſes pene iam mutū aīal. paſceris nuncv̓bo ⁊ rōne dei. Agnoſce vt bos poſſeſſorē tuuꝫ⁊ ſicut azinꝰ p̄ſepe dn̄i tui. ẜui tu mūdoꝝ aīaliūqͥ es ⁊ eoꝝ qͥ ruminare norūt. ⁊ v̓bū dei ad memoriā reuocare. quiqꝫ etiaꝫ diuinis ſacrifitijsatqꝫ altaribꝰ apti ſunt. ſeu certe ex immūdis esaīalibꝰ. ⁊ neqꝫ cibis nec ſacrifitijs benotatus esPer mariā eccl̓ia deſignari p̄t. ⁊ ꝑ ioſeph ſponſum eiꝰ ep̄us. ꝓpter qd̓ anulū habet ſicut ſponſus. Et ſicut maria fecūda fuit. nō tn̄ a Ioſephſponſo: ſꝫ a ſpūſct̄o. ſic ⁊ eccl̓ia fecunditatē gr̄ehabꝫ a deo. Hi aſcēdunt tendendo in bethleē ciuitatē ſuā .ſ. celeſtē. ⁊ ꝓfitent̉ om̄i imꝑatori exhibere ſeruitutē. Eccleſia v̓o in qͣlibet bona ꝑſona parit filiū. qn̄ bonū priꝰ ꝯceptū ꝑducit adeffectū. ⁊ pānis inuoluit qn̄ ab hūanis laudibꝰhoc abſcondit. ⁊ in p̄ſepio reclinatus qn̄ ex bonō oꝑe nō eleuat̉: ſꝫ magis ſe huīliat. Naſcētem etiā dn̄m angeli circūderūt. ⁊ natū ſtatimadorauerūt. Et paſtores erāt in eadē regione vigilātes ſuꝑ gregē ſuū. ꝓpe per miliare .ſ. iuxtaturrī quandā int̓ bethleē et hierl̓m. vbi iacobrediēs de meſopotamia moratꝰ ē cū grege ſuo.vbi mortua ⁊ ſepulta ē rachel. et turris gregisdr̄. Ubi etiā in eccl̓ia. tria paſtoꝝ illoꝝ mōſtrātur monumēta. Et ecce angelꝰ dn̄i. circa qͣrtaꝫpigiliā noctis venit ad eos (Diuidit̉ em̄ nox īqͣtuor vigilias) ⁊ ſtetit iuxta illos in veſte candida ⁊ facie rutilāti ⁊ iocūdā. Et credit̉ fuiſſeGabriel. qͥ virgini ꝯceptū verbi nunciauerat.Un̄ ip̄e ampliꝰ ceteris gaudēs de impletōne eiꝰqd̓ dixerat an̄ om̄es ſe agebat. vt xp̄i natiuitatem p̄dicaret. Et claritas dei circunfulſit illosvndiqꝫ exteriꝰ in corꝑe ⁊ etiā interius in mēteī ſignū ꝙ ortꝰ erat ſol iuſtitie. ⁊ ī tenebris lumērectis corde. ⁊ appropinqͣbat claritas gl̓ie. Iō gͦlumē angelꝰ attulit. qꝛ eū nūc iare venerat qͥ ēlux vera. qͥ oēm hoīem illumīat. Magis autēapparuit angelꝰ paſtoribꝰ. ꝙͣ alij generi hoīm.Prīo qꝛ pauꝑes ꝓpter qͦs xp̄c veniebat. ẜm illd̓pſalmi. Propder miſeriā inopū ⁊ gemitū pauperuꝫ ⁊cͣ. Secundo qꝛ ſimplices. iuxta illud ꝓuerbij. ⁊ cū ſimplicibꝰ ſermocinatō eiꝰ. Tertioqꝛ vigiles. ẜm illud ꝓuerbij. qͥ mane vigilauēitad me: inueniet me. Quarto ꝓpter miſteriuꝫ vtſignificet̉ ꝙ doctrina debet a paſtoribꝰ ⁊ p̄latispenire ad ſubditos. Et timuer̄t timore magͦꝓpter inſolitā āgeli viſionē. ⁊ ſubitā claritatē.Sꝫ angelꝰ eos cōſolat̉: dicens. Nolite timere.Cuiꝰ cauſa ſubdit̉ cuꝫ dr̄. Ecce em̄ euāgelizo .i.bonum nuncio vobis .ſ. gaudium magnum qd̓erit omni populo. id eſt eccl̓ie de cunctis ppl̓is.