Ih̓u xp̄inaſci voluit ex matre ẜm carnē. vt ip̄e multosfrēs acquireret ꝑ regeneratōem ſpūs. Hinc ē ꝙvt ſic meliꝰ eſt dictꝰ primogenitꝰ ꝙͣ vnigenitusEt hoc ē qd̓ dicit Beda. ꝙ xp̄c eſt vnigenitꝰ inſub̓a diuītatis: ſꝫ primogenitꝰ in ſuſceptōe humanitatis. In nocte natus fuit qꝛ occultus venit. vt ⁊ eos qͥ in nocte erroris erāt: ad lucē veritatis reduceret. Filiū qͦꝫ natuꝫ mr̄ ſtatim vtdeū adorauit. inuoluitqꝫ ꝑ ſemetip̄am pānis .i.vilibꝰ et veteribꝰ indumētis. Un̄ pānoſi dicunt̉pauꝑes qui pannis induunt̉ veteribꝰ inſimulcōſutis. Et reclinauit ac poſuit eū. nō in reclinatorio aureo: ſꝫ in p̄ſepio. in medio duoꝝ animaliū p̄dictoꝝ .ſ. inter bouē ⁊ azinū: qꝛ nō eratei locus aliꝰ in diuerſorio. Ecce magna xp̄i pauꝑtas ⁊ inopia: qꝛ nōſolū nō habuit domū ꝓpriam ſue natiuitatis: ſꝫ nec in ꝯmuni diuerſoriopoterat habere locū cōuenientē ⁊ congruū. etoportuit eū p̄ inediā loci ī p̄ſepio r̄poni. Un̄ verificatū eſt illud. Uulpes foueas hn̄t. volucresceli nidos. filius aūt hoīs nō habuit vbi caputſuū reclinet. Et ītellige ꝙ diuerſoriū illud ⁊ ſtabulū erat ita aīmalibꝰ ⁊ alijs repletū. vt nō habe̓t locū niſi int̓ bruta aīalia artiſſimū. Un̄ poterat dicere illud pſalmi. Vt iumētum factꝰ ſūapud te. ⁊ ego ſemꝑ tecū. Primo qͥeuit in virginis alueolo. ſcd̓o in vili p̄ſepio. tertio in crucispatibulo. quarto in ſepulchro etiā alieno. Eccequāta īopia ⁊ qͣlia reclinatoria. Aduerte exp̄miſſis ꝙ iaꝫ incipiebat ſtatū ꝑfectōis. exēplodocere qͥ ꝯſiſtit in huīlitate. auſteritate ⁊ pauꝑtate. vt vere poſſet dicere illud pſalmi. Pauꝑſū ego. ⁊ in laboribꝰ a iuuētute mea. Hic gͦ danantur huiꝰ mūdi honores ac pompe ⁊ vanitates. Itemqꝫ delitie ac mollities ⁊ carnis delectatōnes. inſuꝑ diuitie ⁊ habundātie ac ſuꝑfluitates. Un̄ Anſhelmꝰ. O amāda. et ammirāda dignatio. Deus immēſe glorie. vermis ꝯtemptibilis fieri nō deſpexiſti. dn̄s oīm. cōſeruus apparere voluiſti. Parū tibi viſum eſt parē nobiseſſe. ⁊ frater nr̄ eſſe dignatus es. Et tu dn̄e vniuerſorum. qͥ nullā habes indigentiā. inter ipſanatiuitatis tue initia. n̄ horruiſti abiectiſſimepauꝑtatis deguſtare incōmoda. Vt eī (ait ſcriptura) tibi nō naſceris. n̄ erit locus in diuerſorio. nec cunabula. q̄ teneritudinē tuā acciperēthabuiſti: ſꝫ in vili p̄ſepio ſordentis ſtabuli tu qͥterram palmo cōcludis. inuolutus panniculisreclinatus es. ⁊ hocip̄m a brutis animalibꝰ mr̄tua mutuo accepit. Conſolamini ꝯſolamini: qͥin ſordibꝰ pauꝑtatis enutrimini: qꝛ vobiſcū eſtdeus in pauꝑtate. Nō cubat in d̓litijs ſplendidicubilis. nec inuenit̉ in terra ſuauiter viuentiūQuid igit̉ gloriaris odiues. res lutea in volutabro lecti picti ⁊ delicati. cuꝫ rex regū ſuo recubitu ſtramenta paupeꝝ honeſtare malueritQuid dura ſtrata deteſtaris. cū tener infantulꝰin cuiꝰ manu ſūt oīa regna. tuis ſericis plumeis lectis. duras iumentorū ſtipulas p̄elegerit.Un̄ ⁊ Bern̄. Nō cōſolat̉ xp̄i infantia garrulosnō conſolant̉ xp̄i lacrime cachinantes. nō cō-Capitulumſolant̉ panni eiꝰ ambulantes in ſcolis. nō cōſolant̉ ſtabulum ⁊ p̄ſepe. amantes primas cathebras in ſynagogis. Uigilantibus paſtoribꝰ annunciat̉ gaudium lucis. ⁊ eis dicit̉ eſſe natꝰ ſaluator. pauperibꝰ atqꝫ laborantibꝰ. nō vobis diuitibus qͥ veſtrā habetis cōſolatōnem nō diuinā. Et iteruꝫ. Naſcit̉ dei filius in cuiꝰ arbitrioerat qd̓cūqꝫ velle eligere tēpus. elegit quod moleſtius eſt. p̄ſertim paruulo. et pauperis mr̄isfilio. que vix pannos haberet ad inuoluenduꝫ.preſepe ad reclinandū. Et cum tanta eſſet neceſſitas: nullam audio fieri pellium mentōem.xp̄c vtiqꝫ qui nō fallitur elegit quod carni moleſtius eſt. Id gͦ melius. id vtilius. id potius eligenduꝫ. ⁊ quiſquis aliud doceat vel ſuadeat. abeo tanꝙͣ a ſeductore cauendum. Et tamen fratres. ip̄e eſt ꝓmiſſus olim ꝑ ȳſaiam. paruulꝰ ſciens reprobare malū ⁊ eligere bonum. Malū gͦpoluptas corporis ē. Bonuꝫ v̓o afflictio ē. Siquidem ⁊ hanc elegit: ⁊ illam reprobauit. puerſapiens verbum infans caro ſcilicꝫ infirma. īfantulus tener. caro omīs laboris impotens.omīs oꝑis impaciens. Itaqꝫ iam carnalis hōfuge voluptateꝫ: qꝛ poſita eſt mors ſecus delectatōnis introitum. Age penitentiā. qꝛ ꝑ illamappropinquat regnum. Hoc ſtabulū illud p̄dicat. Hoc p̄ſepe clamat. hoc membra illa infātilia manifeſte annunciant. hoc lacrime ⁊ bagitus euangelizāt. O duritia cordis mei. Utinādomine. ſicut verbū caro factum eſt. ita carneum fiat ⁊ cor meum. Siquidem ⁊ hoc pollicitꝰes ꝑꝓph̓am. auferā inquiēs a vobis cor lapideum ⁊ dabo vobis cor carneū. Hec BernhardꝰUidiſti ortū ſct̄iſſimi prīcipis. Uidiſti ſimul⁊ ꝑtum regine celeſtis. ⁊ in vtroqꝫ artiſſimampaupertatē attēdere potuiſti. Hec virtꝰ eſt illaeuangelica margarita. ꝓ qua emenda et comꝑanda. oīa ſunt vendenda ⁊ danda. Hec eſt totius ſpūalis edificij pͥmariū fundamentū. Heceſt ſpāſis via ſalutis tanꝙͣ huīlitatis fundamētum et ꝑfectōnis radix. cuiꝰ eſt fructus multiplex ſꝫ occultus. Potuiſti etiā attēdere ī vtroqꝫ ꝓfūdiſſimā huīlitatē. Nō em̄ ſunt ſtabulū dedignati. nō p̄ſepe. nō fenuꝫ. nō cetera vilia. addandū nobis exēplum ꝑfecte huīlitatis. Sinehac virtute ſalus nō eſt. qꝛ nulla oꝑatō nr̄a cūſuꝑbia deo placere p̄t. Nēpe vt v̓tutes ſepe dentur. vel accepte ſeruent̉. aut ẜuate ꝯſument̉.huīlitas meret̉. ⁊ abſqꝫ iſta ille nec eē v̓tutes vident̉. Potuiſti etiā attēdere ī vtroqꝫ. ⁊ maxīe īpuero ih̓u nō ꝑuā corꝑis afflictōem. Inter ceteras aūt hec vana fuit. ꝙ qn̄ mr̄ ſua in p̄ſepioeū locauit. ⁊ puluinar vel aliud hmōi nō hr̄et.ad caput eiꝰ quēdā lapide nō ſine grādi cordisamaritudine poſuit. int̓ poſito forte feno qd̓ abaīalibꝰ mutuo accepit. Et (vt dr̄) adhuc ille lapis ibidē ad meōriā reſeruatꝰ videt̉. Pauꝑtatēigr̄ ⁊ huīlitatē afflictōeꝫqꝫ corꝑis ſtudeas ⁊ tuꝓ poſſe āplecti. ⁊ ī his xp̄m ꝓ modulo tuo imitari. Un̄ Bern̄. Tribꝰ exēplis viaꝫ nob̓ on̄dit qͣeū ſeqͥ debēꝰ. Exēplo pauꝑtatis: qꝛ ī hoc mūdo