cit ī xp̄o manere. debet quē admodū ille ambulauit et ip̄e ambulare. ⁊ ita nec deerit tibiqueꝫ ſeq̄ris. Quia omīs xp̄i actio eſt nr̄a inſtructio. Itē alubi habemꝰ de paſſione dn̄i.Exemplum em̄ dedi vobis. ⁊ vt ita faciatis.Un̄ Beda. Qui dīc ſe ī xp̄o manere. debꝫ ſic̄ille ambulauit. ⁊ ip̄e ambulare. qd̓ ē nō ambire terrena. nō caduca lucͣ ſectari. fuge̓ honores. om̄eꝫ md̓i cōtemptū ꝓ celeſti gl̓a amplecti. libenter cunctis ꝓdeſſe. iniurias nulliinferre. ⁊ ſibi illatas patiēter ſufferre. ſꝫ ⁊ īſerentibꝰ a dn̄o veniā poſtulare. nūꝙͣ ſuā. ſꝫcōditoris gl̓aꝫ ſꝑ querere. et qͦs ſecū valet adſuꝑna erigere. Hec et hmōi gerere. eſt veſtigia xp̄i ſeqͥ. Hec Beda. Xp̄i itaqꝫ veſtigiaſequi debemꝰ. qꝛ (vt ait Amb̓) ī agnitōe xp̄iom̄eꝫ ſalutē ⁊ ſapīaꝫ habemꝰ. Et iteꝝ. Omīahabemꝰ ī xp̄o. et oīa nobis xp̄c. Si vulnerūcuratorē deſide̓as. medicꝰ eſt. Si febribꝰ eſtuas. fons eſt. ſi grauaris iniquitate. iuſticia ēſi indiges auxilio. virtꝰ eſt. ſi mortē times vita eſt. ſi tenebras fugis. lux eſt. ſi celū deſideras. via eſt. ſi cibū queris. alimētum eſt. HecAmbro. Et id̓o bn̄ ꝑ quēdaꝫ ſapiētē dr̄. Hoceſt neſcire. ſn̄ xp̄o plurima ſcire. Si xp̄m bn̄ſcis. ſatis eſt ſi cetera neſcis. Utinaꝫ ſapiēteshuiꝰ mūdi hoc ſaperēt et intelligerēt. ⁊ ſcīaꝫſuā ī hāc ꝯmutarent. Qui gͦ xp̄m ſequit̉ errare vel falli nō pt̄. ad cuiꝰ virtutes imitandas et adipiſcendas. ex frequenti meditatōevite ip̄iꝰ cor accēdit̉ et aīat̉. ac diuina v̓tuteillumīat̉. adeo: vt pl̓es fuer̄t illr̄ati ⁊ ſimplices. qui magnā ⁊ ꝓfūda bei inde cognouer̄t:qꝛ ibi inuenit̉ unctio q̄ paulatim purificansaīaꝫ ⁊ eleuans docet de oībꝰ. In oībꝰ itaqꝫvirtutibꝰ et hoīs moribꝰ. ſꝑ p̄pone tibi illudclariſſimū ſpeculū. et totiꝰ ſanctitatis exemplar .ſ. vitā et mores filij dei. dn̄i nr̄i ih̓u xp̄iqͥ ad hoc de celo nobis miſſus ē. vt p̄iret nosin bia virtutū. ⁊ legeꝫ vite ac diſcipline ſuonobis daret exēplo. et erudiret nos ſicut ſemetip̄m: vt ſicut ad imaginē eiꝰ naturalitercreati ſumꝰ. ita ad moꝝ eiꝰ ſil̓itudinē ꝑ imitatōnē virtutū. ꝓ nr̄a poſſibilitate reformemur. qui eiꝰ imagineꝫ in nobis ꝑ pct̄m fedauimus. Quātū at̄ quiſqꝫ ſe ei ī v̓tutū imitatione ſe ꝯformare ſtuduerit: tātū ei ī patriaī glorie claritate ꝓpinquior ⁊ ſil̓ior erit. Percurre gͦ ſingulas qͣſqꝫ etates xp̄i. virtuteſqꝫeius ꝑ ſingulas. ſic̄ fidelis diſcipulus ꝓpoſſeſtudeas imitari. In labore etiā exteriori ⁊interiori. recordare laborum et aduerſitatūxp̄i. Et qn̄cunqꝫ in aliqͦ grauaris. ſtatim adip̄m piū pr̄em paupeꝝ tāꝙͣ ꝑuulꝰ ad matrisgremiū curre. totum illi reuela. totū ꝯmittetotū ī ip̄m iacta ⁊ ꝓijce. et ip̄e ꝓculdubio tēpeſtateꝫ ſedabit et releuabit te. Nōſolū at̄vigilās dn̄o ih̓u intēdas: ſed ⁊ cū corpꝰ ſtrato recolligis et caput reclinatorio imponis.ſit tibi qͣi cum. b Ioh̓e ſuꝑ pectꝰ ih̓u recūbēsPrologusſicqꝫ recūbens ſuꝑ pectꝰ ih̓u ſuge vbera eiꝰ. ⁊in pace in idipſū dormies ⁊ reqͥeſces. Et vniuerſaliter ī oībꝰ dictis ⁊ factis tuis qͣi ad exemplar reſpitias ī ih̓m. incedēs et ſtās. ſedēs⁊ iacens. comedēs ⁊ bibens. loquens ⁊ tacēsſolꝰ et cum alijs: ex hoc eī magis eū diliges.et familiaritatis eiꝰ grāꝫ ⁊ fiduciā maioremaſſequeris. et in om̄i virtute ꝑfectōr eris. Ethec ſit ſapientia tua et ſtudium tuū. ſꝑ d̓ ih̓ualiqͣ cogitare. vn̄ ꝓuoceris ad imitādum velafficiaris ad amādū ip̄m. Talia em̄ meditādo. et tp̄s vtiliter expendes. dum occuparisī bonis ſtudijs et diuinis circa dn̄m ih̓m. etmores tuos emendabis ad for̄aꝫ vite ip̄ius.dum in oībꝰ agendis: ſꝑ ad ip̄m reſpicis oīsꝑfectōis ſpeculum ⁊ exemplū. Et ꝙͣtomagishas frequentaueris meditatōes: tātomagīseas tibi reddes faīliares. ⁊ faciliꝰ tibi occurrēt. ⁊ iocūdiꝰ te reficiēt. Uidiſti gͦ ad ꝙͣexcelſū gͣdū meditatōes vite xp̄i te ꝑducūt. nc̄ī ipſas meditatōes te aliqͣliter introduce̓ tēptabo nō oīa q̄ ī euāgelio ſcpͥta ſūt ꝑtͣctādoſꝫ q̄dam deuotora ex his eligēdo. Nec credasꝙ oīa q̄ xp̄m dixiſſe vel feciſſe meditari poſſumꝰ ſcripta ſint: ſꝫ ad maiorē imp̄ſſionē eatibi ſic narrabo ꝓut ꝯtiger̄t. vel cōtigiſſe piecredi pn̄t. ẜm qͣſdā imaginatiuas repn̄tōes:qͣs aīmꝰ dr̄ſimode ꝑcipit. Naꝫ circa diuinamſcpͥturā meditari. intelligere. ⁊ expone̓ multifarie poſſumꝰ. ꝓut credimus expedire. dūmodo nō ſit ꝯtͣ veritatē vite vel iuſticie. autdoctrine .i. non ſit ꝯͣ fideꝫ vel bonos mores.Quicunqꝫ v̓o aſſerit de deo aliqͥd. qd̓ non eſtſibi certū. vel ꝑ naturalem rōeꝫ. vel ſinderiſim. vel ꝑ fidē. vel per ſacrā ſcpͥturaꝫ: p̄ſumitet peccat. Cū gͦ me narrātē inueīes. ita dixitvl̓ fecit dn̄s ih̓s ſeu alij qͥ introducūt̉: ſi id ꝑſcpͥturā ꝓbari nō poſſit. n̄ al̓r accipias ꝙͣ deuota meditatio exigit. Hoc ē ꝑinde accipe:ac ſi dice̓ꝫ. meditor ꝙ ita dixe̓it vl̓ fece̓it bonꝰih̓s ⁊ ſic d̓ ſil̓ibꝰ. Tu at̄ ſi ex his fructū ſume̓cupis: toto mētis affct̄u. dilign̄ter delectabilit̓ ⁊ moroſe oībꝰ alijs curis ⁊ ſolicitudībꝰ tc̄obmiſſis: ita pn̄teꝫ te exhibeas. his q̄ ꝑ dn̄mih̓m dct̄a vl̓ facta ſūt. ⁊ ex his q̄ narrāt̉: ac ſituis auribꝰ audires ⁊ ocl̓is vide̓s. qꝛ ſuauiſſima ſūt ex deſiderio cogitāti. et ml̓tomagisguſtāti. Et iō ꝙͣuis ml̓ta ex his tāꝙͣ ī p̄te̓itofacta narrāt̉. tu tn̄ oīa tāꝙͣ ī pn̄ti fierēt mediteris. qꝛ ex hoc maiorē ſn̄ dubio ſuauitatēguſtab̓. Lege gͦ q̄ fcā ſt̄ tāꝙͣ fiāt. pone an̄ oculos geſta p̄terita tāꝙͣ pn̄tia: ⁊ ſic oīa magisſapida ſenties ⁊ iocūdā. Un̄ ⁊ qn̄ꝫ ānotauiloca ī qͥbꝰ hec vel illa ſt̄ fcā. qꝛ ml̓iū valꝫ hōicū audit euāgeliū legi: ⁊ hoc vl̓ hoc factū tl̓iloco geſtū. cū rē geſtā ſcit ⁊ loci ſitū. Ad t̓ rāeī ſct̄aꝫ. quā vniuerſe xp̄i eccl̓ie nocte dieqꝫſociare nō deſinūt. ꝙͣbonꝰ ille ih̓s inhītando⁊ b̓bo vel doctrīe illuīando. illuīatā ſuo ſacͣtiſſimo ſāguīe ꝯſecͣuit: delcābile ē aſpirare. ſꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten