Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

In vitamanguſtias dn̄i. leuius vr̄as portabitis. hecBern̄. Sed qꝛ iſta multi minime cogitantſtatim fatigati ſūt. qꝛ ſi iſta cogitarēt. itacito de bono oꝑe fatigati eſſent. Hāc etiaꝫvitā. b Cecilia v̓go legit̉ habuiſſe. Naꝫ interalia virtutū et laudū p̄conia de ea ſcribit̉.euāgeliū xp̄i abſcōditum ſꝑ ī pectore portabat. qd̓ ſic intelligi videtur. ip̄a de vita dn̄iih̓u ī euāgelio tradita. q̄daꝫ deuotōra ſibielegerat. in qͥbꝰ die ac nocte corde puro integro. attētione p̄cipua feruēti meditabatur. ꝯpleta circulatōe iteꝝ repetēs. ac dulci et ſuaui guſtu ruminās. ea ī archano pectoris ſui prudēti conſilio collocarat. Sil̓etibi ſuadeo faciendū. Suꝑ oīa nāqꝫ ſpūalisexercitij ſtudia hoc magis neceſſariū credo.magiſqꝫ ꝓficuū. et ad celſioreꝫ poſſit ꝑducere gradū. Nuſꝙͣ em̄ inuenies vbi ſic doceripoſſis ꝯͣ vana blādimēta et caduca. ꝯͣ tribulatōnes aduerſa. ꝯͣ hoſtiū tēptamēta et vitia. ſicut ī vita dn̄i ih̓u. fuit abſqꝫ om̄i defectu ꝑfectiſſima. Ex frequēti em̄ et aſſiduameditatōne vite ipſiꝰ adducit̉ aīa ī eiꝰ amorem ac ꝯfidētiaꝫ familiaritatem. ita ſtabilit̉ ꝯtra vana et caduca. vt ea vilipendatꝯtemnat. Vt ptꝫ in p̄dicta. b Cecilia. que itacor ſuū de vita xp̄i repleuerat. in ip̄aꝫ vana intrare poterāt. Un̄ in pompa nuptiaꝝ vbi tot vana gerūt̉ exiſtens. cātantibusorganis ip̄i ſtabili corde ſoli dn̄o decātabat:dicēs. Fiat dn̄e cor meū immaculatū vtꝯfundar. Fortificat̉ qͦꝫ ꝯͣ tribulationes etaduerſa. vt ea minꝰ timeat et ſentiat: vt ptꝫī martiribꝰ. Un̄ Bern̄. Iccirco deniqꝫ audit.colūba mea ī foramībꝰ petre: ī xp̄i vulneribꝰ tota deuotōne verſet̉ iugi meditatōnedemoret̉ ī illis. Inde martiri tolerātia: indeilli fiducia magna apud altiſſimum. Uultbenignus dux deuoti militia vultū oculosī ſua ſuſtolli vulnera. vt illiꝰ ex hoc animuꝫerigat. et exemplo ſui reddat ad toleranduꝫfortiorem. Em̄uero ſentiet ſua dum illiꝰbulnera intuebit̉. Stat martir tripudiās ettriumphās. toto licꝫ lacerato corꝑe. rimāte latera ferro. nec modo fortiter: ſed hilariter ſacꝝ ē carne ſua circūſpicit ebulire cruorem. Ubi tūc aīa martiris. nempe ī tuto.nempe ī petra. nempe ī viſceribꝰ ih̓u. vulneribꝰ nimiꝝ patētibꝰ ad introeundū. Si em̄ īſuis eſſꝫ viſceribꝰ: ſcrutās ea ferꝝ. ꝓfecto ſētiret. dolorem non ferret ſuccūberet negaret. Nūc at̄ ī petra habitās qͥd mirū ſi ī modum petre duruerit. Sed neqꝫ mirū ſi exula corpore. dolores ſentiat corꝑis neqꝫ hocfacit ſtupor: ſꝫ amor. ſubmittit̉ ſenſusamittit̉. nec deeſt dolor. ſꝫ ꝯtemnit̉. Ergo expetra martiris fortitudo. hec Bernh̓. Indeqͦꝫ eſt. multi ꝯfeſſores et etiā alij ī laboribꝰet tribulatōibꝰ infirmitatibꝰ ſuis. nōſolumpatientes: ſꝫ et hilares fuiſſe eſſe reperiūt̉.xp̄iqꝛ ex deuota meditatōe vite paſſionis xp̄i.eoꝝ aīe ī eoꝝ corꝑibꝰ et viſceribꝰ. ſed xp̄ifuiſſe eſſe vidēt̉. Inſtruit̉ ꝯͣ hoſtium tēptamenta vitia. vt ī faciēdis obmittēdis errare aut falli valeat. ibi ꝑfectōeꝫ oīmvirtutum reꝑiat. Naꝫ pauꝑtatis. huīlitatis.caritatis. maſuetudinis. obediētie. patīe. ceterarūqꝫ virtutū exēpla et doctrinā nuſꝙͣ ſicinuenies. ſicut ī vita dn̄i virtutū. Quicqͥdpirtutū ī eccl̓ia hr̄ ab ip̄o xp̄o exēpla opeꝝilliꝰ trahit̉. Unde Bern̄. Quid vobis virtutibꝰ dei virtutē xp̄i ignoratis. Ubi naꝫſo vera prudētia niſi in xp̄i doctrina. Ubi vera iuſticia niſi de xp̄i miſcd̓ia. Ubi vera temꝑantia niſi ī xp̄i vita. Ubi vera fortitudo niſi ī xp̄i paſſionē. Soli igit̉ eiꝰ doctrina imbuti ſūt prudētes dicendi ſūt. ſoli iu̓ſti quieiꝰ miſericordiā veniā pct̄oꝝ ꝯſecuti ſūt. ſoli tꝑantes qui eiꝰ vitam imitari ſtudent. ſolifortes qui eiꝰ ſapientie patientie documentafortiter ī aduerſis tenēt. Incaſſum ꝓindeqͥs laborat ī acquiſitōe virtutū. ſi aliūde easſperādas putat. ꝙͣ a dn̄o virtutum: cuiꝰ doctrina ſeminariuꝫ prudētie. cuiꝰ miſcd̓ia opꝰiuſticie. cuiꝰ vita ſpeculuꝫ tꝑantie. cuiꝰ morsinſigne eſt fortitudīs. Un̄ et Greg. Quid eſtqd̓ dilectum ſuum ſponſa mirrā. ſꝫ faſciculum mirre noīat. niſi dum ſct̄a mēs xp̄ivitā ex om̄i ꝑte cōſiderat: cōtra oīa vitia exeiꝰ imitatōne virtutes repugnātes ꝯgregat.ex qͥbꝰ ſibi faſciculū aptat. carnis ſue ſempiternā putredinē abſtergat. Un̄ etiā Aug.Cuꝫ oībꝰ modis medeat̉ aīs deꝰ tꝑm oportu nitatibꝰ. mira ſapīa eiꝰ ordinātur: nullomodo bn̄ficientiꝰ ꝯſuluit generi humano. ꝙͣcum ip̄a dei ſapientia .i. filiꝰ vnicus ꝯſubſtātialis pr̄i et coeternus totū hoīeꝫ ſuſciꝑe dignatꝰ eſt. et verbū caro factum eſt habitauit ī nobis. Satellites voluptatum. diuitias ꝑnitioſe ppl̓i appetebāt: pauꝑ eſſe voluit.Ponoribꝰ imperijs inhiabant: rex fieri noluit. Carnales filios magnū bonū putabāt.tale ꝯiugium ꝓlēqꝫ ꝯtēpſit. Cōtumelias ſuꝑbiſſime horrebāt: om̄e genꝰ cōtumeliaꝝ ſuſtinuit. Iniurias intollerabiles eſſe arbitrabāt̉. maior iniuria eſt ꝙͣ iuſtū innocentēqꝫdamnari. Dolores corꝑis execͣbant̉: flagellatus atꝫ cruciatꝰ eſt. Mori metuebāt. mortemulctatꝰ eſt. Ignominoſiſſimū mortis genꝰcrucē putabāt. crucifixꝰ eſt. Oīa hr̄e cupientes vitabamus: carēdo vile fecit. Oīavitare cupientes. ab ſtudio deuiabamꝰ: ꝑcipiēdo deiecit. .n. vllum pct̄m ꝯmitti pt̄:niſi dum appetūt̉ ea ille cōtēpſit. aut fugiunt̉ ille ſuſtinuit. Tota itaqꝫ vita eiꝰ ī terris. hoīeꝫ quē ſuſciꝑe dignatꝰ eſt. diſciplīamoꝝ fuit. Et iteꝝ. Cōcedamꝰ apꝑere nc̄hoīes dignos imitatōe. qͥſqͥs hec putas. mētedeū intuere. factꝰ ē. vt hoīeꝫ viuere doce̓t. Recordare qͥd ſit illd̓. qd̓ Ioh̓. ait. ſe di-