qn̄ nōſolū ſel̓ ī die viderit. ſꝫ et frequēter filiūſuū quē ſr̄ oīa diligit ī brachijs tuis ⁊ int̓ vb̓atua ꝯmorātē: Nūqͥd pote̓it te cū filio ſuo quēportas deſere̓. qn̄ vide̓it te p̄dicto mō filiū ſuūtāſolicite ꝑ ſingl̓a comitātē. ⁊ eidē pietatis officio deuotōis mīſteriū ꝑ dies ſingl̓os exhibētē: Nll̓o mō. Sic ⁊ ceteri ſct̄i libētiſſime reſpitiūt illos. cū qͥbꝰ deꝰ placatꝰ habitare digͣt̉. cūiſta vita faciat cultores ſuos ꝯſortes illoꝝ qꝛ ē⁊ vita ip̄oꝝ. Plane hec vita. eſt vita. b. mr̄isxp̄i: ip̄i ſedule mīſtrātis ī ānis pl̓ibꝰ ⁊ famulātis. Hec ē vita apl̓oꝝ xp̄o faīliarit̓ adherētiū:et cū eo fidelit̓ ꝑſeuerātiū. Hec ē vita ciuiū ſuꝑnoꝝ xp̄o fruētiū: ⁊ eiꝰ oꝑa mirabilia admirātiū ⁊ ſibi r̄uerēter aſſiſtētiū inet̉nū. Hec vita ēoptīa ꝑs .ſ. ſede̓ ad pedes xp̄i ⁊ audire v̓bū eꝰ.Un̄ merito a poſſeſſore ſuo ip̄aꝫ mō ꝑ gr̄aꝫ colēte n̄ aufert̉: qꝛ ip̄a ē ret̉butō illa. q̄ ẜuo fideliet prudēti ꝓmittit̉. ⁊ h̓ incipiēs inet̓nitate ꝑficiet̉. Hāc vitā nll̓a līgua laudare ſufficit. ad̓obōa ē ⁊ ſct̄a ⁊ ſr̄ oēs vitas digniſſima. cū ſit īitiū cuiuſlibꝫ altōris ꝯtēplatōis. ac vite āgelice ⁊ et̓ne. q̄ ſꝑat̉ ī pr̄ia. An paꝝ ē tibi ꝯtinuecū xp̄o eſſe: ī quē deſiderāt āgeli ſꝑ ꝓſpice̓. Sipis inet̓nū regͣre cū xp̄o: īcipe regͣre mō ⁊ noli deſere̓ eū. cui ẜuire regͣre ē. Appropinqͣ gͦ adip̄m pio corde. vt deſcēdēti .ſ. de ſinu pr̄is ī vteꝝb̓gīs. qͣi alt̓ teſtis cū angelo ſct̄e cōceptōis exiſtas ī pura fide: ⁊ ꝯgͣtulare v̓gini mr̄i. ſic ꝓpterte fecūdate. Adeſto eiꝰ natītati ⁊ c̓cūciſioni: qͣibonꝰ nutritiꝰ cū ioſeph. Uade cū magis ī bethleeꝫ: ⁊ adora cū eis ꝑuulū r̄gē. Adiuua cū ꝑntibꝰ portare pueꝝ. ⁊ pn̄tare ī tēplū. Comitarecū apl̓is piū paſtorē. glorioſa miracl̓a faciētē.Adeſto moriēti cū. b. mr̄e eꝰ ⁊ Ioh̓e ad ꝯpatiēdū ⁊ ꝯdolēdū ſibi: ⁊ qͣdā pia curioſitate palpādo. tͣcta ſingl̓a vulnera ſaluatoris tui ꝓpt̓ te ſicmortui. Quere r̄ſurgētē cū Maria mag. donecme̓aris inueīre. Admirare ī celū aſcēdēteꝫ: qͣſiinter diſcipl̓os ī mōte oliueti exn̄s. Sede cumapl̓is ī ꝯclaui ⁊ abſcōde̓ ab exterioribꝰ ſingl̓is.vt v̓tute ſpūſſct̄i ex alto indui me̓aris. Etſi pioac huīli ⁊ deuoto corde ſic eū modico tꝑe fue̓isꝓſecutꝰ ī terris: ip̄e te ſb̓leuabit ad ſe ſedēteꝫ īdextera dei pr̄is ī cel̓: ẜm qd̓ ꝓmiſit fideli pct̄ori ſibi adherēti: dicēs. Qui mihi mi. me ſe. ⁊cͣ.Quicūqꝫ gͦ fidelis pctōr hāc vitam amabilit̓amplexatꝰ fuerit: nō dubitet qͥn xp̄c eū in filiūadoptauerit. Un̄ ſcpͥtū ē ī ꝓuer. Ego diligētesme diligo. Un̄ et Ber̄. Qui nō placꝫ deo. nō pt̄illi place̓ deꝰ. nā cui placꝫ deꝰ d̓o diſplice̓ n̄ pt̄.Caueat tn̄ prudēt̉ fidelis pct̄or: vt nūꝙͣ ī qͦcūꝫſtatu fue̓it. ꝯfidētiā ī meritis ſuis hēat ſꝫ tā q̄mēdicꝰ pauꝑculꝰ oīno nudiſſimꝰ ad el̓ yaꝫ dn̄icā mēdicādā ſꝑ vacuꝰ accedat. hec at̄ faciat. n̄qͣi ex huīlitate ficta me̓ita ſua abſcōdēs ſꝫ c̓tiſſime ſciēs ꝙ n̄ iuſtificabit̉ ī ꝯſpectu dei oīs viuēs. Etiā ſoliꝰ cogitatōis nr̄e nō poſſumꝰ rōeꝫreddere: ſi ip̄e voluerit nobiſcū ī iudiciū intͣre.Iſto at̄ modo ꝙͣtūcunqꝫ ſe ingerat. cum pio tn̄Prologustimore ⁊ reuerētia. ad bonum dn̄m pct̄orespocātē: p̄ſūptuoſꝰ nō reputabit̉. ſic̄ pauꝑesſcl̓i. ꝙͣto nudiores ſt̄. cū ſe nō tāꝙͣ dignos. ſꝫtanꝙͣ miſeriores ꝓpiꝰ inger̄t ad el̓yaꝫ diuitismēdicādā. p̄ſūptuoſi vel ſuꝑbi nō dicūt̉. ſꝫ abenignis diuitibꝰ miſericordius reſpiciunt̉.Hāc vitā. bBer̄. pl̓imū frequētauit. qͥ faſciculū mirre .i. cumulū amaritudīs ex vita⁊ laboribꝰ xp̄i colligēs. ⁊ int̓ vb̓a ſua .i. affectōnes ſuas collocans: ſic ait. Tu qͦꝫ ſi ſapisimitaberis ſpōſe prudētiā: atꝫ mirre tācarūfaſciculū de pͥncipali tui pectoris: nec ad horaꝫ patieris auelli. ⁊ amara illa oīa q̄ ꝓ te ꝑtulit. ſꝑ ī mēoria retinēs ⁊ aſſidua meditatōer̄uoluēs: qͦ poſẜ dice̓ ⁊ tu. faſciculꝰ mirre dilectus meꝰ mihi int̉ vb̓a mea cōmorabit̉. Etego fr̄es ab ineunte mea ꝯuerſatōe ꝓ aceruomeritoꝝ quā mihi deeſſe ſciebā: hūc mihi faſciculū colligare. ⁊ inter vb̓a mea collocarecuraui collectū ex oībꝰ āxietatibꝰ et amaritudībꝰ dn̄i mei. Primū .ſ. infātiliū illaꝝ nccͣitatū: deinde laborū qͦs ꝑtulit ī p̄dicādo: fatigatōꝫ ī diſcurrēdo. vigiliaꝝ ī orādo. tēptatōnū ī ieiunādo. lac̄maꝝ ī ꝯpatiēdo. inſidiaꝝ īcolloq̄ndo. poſtremo ꝑicl̓oꝝ ī falẜ fr̄ibꝰ. cōuitōꝝ. ſputoꝝ. colaphoꝝ. ſb̓ſānatōnū. ex probratōnū. clauoꝝ horūqꝫ ſil̓iuꝫ: q̄ ī ſalutē nr̄igeneris ſilua euāgelica copioſiſſime noſcit̉ꝓtuliſſe. Ubi ſane int̓ tot odorifere mirre hꝰramuſculos. mīme p̄termittēdū putaui etiāillā mirrā. qͣ ī cruce portatꝰ ē: ſꝫ neqꝫ illā quaunctꝰ ē ī ſepult̉a. Quaꝝ ī prīa applicuit ſibiamaritudīeꝫ meoꝝ pctōꝝ. In ſcd̓a futuramcorruptōꝫ mei corꝑis dedicauit. Aēoriā habūdātie ſuauitatis hoꝝ eructabo. qͦ ad vixero. Inet̉ nū nō obliuiſcar miſeratōnes iſtas:qꝛ ī ip̄is iuſtificatꝰ ſū. Hec meditari dixi ſapīaꝫ: ī his iuſticie ꝑfectōꝫ mihi ꝯſtitui. ī hispleītudīeꝫ ſcīe. ī his diuitias ſalutis. ī his copias meritoꝝ. Ex his mihi īterdū potꝰ ſalutaris amaritudīs. ex his rurſū ſuauis pnctōꝯſolatōis. Hec me erigūt ī aduerẜ: ī ꝓſperisreprimūt: et int̓ leta triſtiaqꝫ vite pn̄tis. viaregia īcedēdi tutū p̄bēt vtrobiqꝫ ducatū: hīcinde mala imminētia ꝓpulſādo. Hec mihi ꝯciliāt md̓i iudicē: dū tremēdū pt̄atibꝰ mitē humilēqꝫ figurāt. dū nōſolū placabilē. ſꝫ et aīcabilē repn̄tāt eū qͥ inacceſſibil̓ eſt pͥncipibꝰterribiliſqꝫ apd̓ reges. Preterea hec mihi īore frequēter ſic̄ vos ſcitis. Hec ī corde ſꝑ ſic̄ſciuit deꝰ. hec ſtilo meo admodū faīliaria ſic̄apꝑet. Hec mea ſb̓limior interim ph̓ia: ſcireih̓m ⁊ hūc crucifixū. Hūc ⁊ vos dilectimī tādilectū faſciculū colligite vob̓. Memētote qꝛaccepit eū Simeō ī vlnis. maria geſtauit inpte̓o: fouit ī greīo ſpōſa ſibi int̓ vb̓a collocauit. Arbitror ioſeph. ſr̄ genua illi freq̄nt̉ arriſiſſe. Hi oēs an̄ ſe eū hūer̄t ⁊ nll̓s r̄tro. Exē plo igr̄ ſint vob̓. vt ⁊ vos ſil̓r faciatis. Si eīan̄ ocl̓os hūeritis quē portatis ꝓc̄to vidētes