¶ Capitulum¶ primum
tn̄ nō aſſerendo ſic. Quilibꝫ catholicus deumdebet imitari qͣntū pōt. Sꝫ deus nōſolū habetom̄eꝫ veritatē. ſꝫ ē om̄is veritas. Igr̄ cuilibetcatholico ſtude̓ ꝯuenit oēm veritatē qͣntū pt̄Sꝫ in ſecl̓aribꝰ ſciētijs ſunt ml̓te veritates. gͦdebꝫ xp̄ianꝰ ſcīas ſecl̓ares acqͥrere. In hac aūtargumētatōe ſūt qͣtuor ꝓpoſitōnes qͥ ꝓbari pn̄tdefacili .ſ. ꝙ deū dꝫ imitari quilibꝫ qͣntū pōt. ⁊ꝙ deꝰ habꝫ oēm veritatē: ⁊ ꝙ deꝰ ē oīs veritas.et ꝙ ſcientie ſecl̓ares ꝯtinēt ml̓tas veritates.¶ Prima ꝓpoſitō .ſ. ꝙ dꝫ hō deū imitari deducit̉ tripl̓r. Ex natura. rōne. et ſcpͥtura. Ex natura qͥdē ꝙͣtū ad pͥmū dct̄m ē ī. ij. d̓ aīa. ꝙ vnūqd̓qꝫ ens īmitat̉ altiſſimū. hoc nōſolū clamatſuis cupiditatibꝰ hō ad diuinā ymaginē factꝰſꝫ etiā ip̄a muta ⁊ q̄ ſenſu carēt naturali locutōne clare teſtāt̉. Cur ignis ſurſū. gͣueqꝫ qd̓libet tēdit d̓orſū. Fluīa ꝑiter petūt pr̄eꝫ neptunū .i. mare. t̓ra cētꝝ: niſi qꝛ cūcta deſiderāt eſſeet conſeruari. in eo in quo quieſcunt .ſ. ī locisſibi ꝯgruis. Eſſe at̄ ī deo ē abſolutū ⁊ ꝑ ſe eſſe:a qͦ om̄e aliud eē nōſolū depēdet. ſꝫ ꝯſeruat̉ ineſſe qͣlecūqꝫ ſit illud. Huic at̄ nature rō mirifice fauet. Nihil em̄ ſe pt̄ odiſſe dicēte ſcripturaNemo inqͥt apl̓s de hoīe vnꝙͣ carnem ſuā odiohꝫ. ſꝫ nutrit ⁊ fouet eā. Nihilqꝫ pt̄ ſe nō amareDiffert at̄ amor liber a naturali. qm̄ ille partiale. hoc optimū vult bonū amato. cuꝫ nihilaliud ſit amare aliqͥd. ꝙͣ deſiderare vel velle bonū eidē. Hinc reor factū. ꝙ beꝰ īmēſus cui loqͥt̉ſapiēs: dicens. Diligis oīa. ⁊ nihil odiſti eoruꝫq̄ feciſti: ceteris a ſe vult ꝑtialia bona nō paruꝫ diſtincte. ſibi v̓o ſūmū et optimū: qꝛ libereilla ſeip̄m v̓o naturaliter amat. Oīs gͦ naturaſe natural̓r amās qd̓ eſt cūctis cōe. deū ſibi ꝓcurat ꝓ modulo ſue capacitatis inſerte. vn̄ iaꝫom̄e foꝝ ꝓclamat illud morale. Bonuꝫ eſt qd̓oīa appetūt. Hō igit̉ qͥ ſolꝰ inter corporea ē adſil̓itudinē dei. eiuſqꝫ gl̓e mirabil̓r capax: ip̄m.qꝫ aſſeqͥ debꝫ p̄ vniuerſis creaturis. ip̄m conari debꝫ imitari niſibꝰ totis. queꝫ deꝰ aſſūpſit vtnō ignoraret ſe futuꝝ deū eſſe poſſibilē participatōne ineffabili quadā. Ibip̄m clamat veritatis ſcriptura: dicēs. Eſtote vos ꝑfecti ſicutpater vr̄ celeſtis ꝑfectus ē Math̓. v. Qd̓qꝫ conſumarēt in vnū cū deo mēbra xp̄i capitis electa ꝑ eum. idem xp̄c genitorē orauit Ioh̓. xvij.qn̄ venit eius hora vt trāſiret ex hoc mūdo adpr̄em. Ad idem hortat̉ apl̓us ad epheſ. dicēs.Imitatores dei eſtote vt filij kariſſimi. Sīc em̄bonū ꝑficit affectū et volūtatē ſi ē verū bonūita ⁊ verū ꝑficit intellectū. Et ideo ſicut imitamur deū in bonitate v̓tutū ꝑfectōe: ita imitari debemꝰ in veritatis cognitōe ꝓportōnata nobis q̄ reꝑitur in ſciētijs hūanis. Un̄ idem apl̓ead ephe. ait. fructꝰ lucis .i. gr̄e radioſe qͣ deumimitamur ē in oī bonitate. iuſticia ⁊ veritate.vt ſicut iuſtīa q̄ eſt oīs v̓tus et ꝑficit volūtatē.ita ⁊ veritas ꝑficiat intellectuꝫ. ⁊ ſic habeturomnis bonitas ſcꝫ voluntatis et intellectus.
¶ Alie tres ꝓpoſitōes facile declarant̉. naꝫ ſecūda .ſ. ꝙ deꝰ hꝫ in ſe om̄eꝫ ſcīam et veritatemeſt ſatis nota apud om̄es. taꝫ ph̓os ꝙͣ theologos antiqͦs ⁊ mobernos. ita vt ſtulti cenſeant̉a pͣs. qui dicūt. Non videbit dn̄s. nec intelligetdeꝰ iacob. ait em̄. Intelligite īſipiētes ī ppl̓o. etſtulti aliqn̄ ſapite. Qui plātauit aureꝫ nō audiet ⁊cͣ. Et ſeqͥt̉ qui docet hoīeꝫ ſcīam. dn̄s ſcitcogitatōes hoīm qm̄ vane ſūt .i. falſe. cū ſcilꝫcogit āt deū neſcire om̄eꝫ veritatē. Eſt eī deusoīm de hoc loq̄ntiū teſtīonio q̄daꝫ mēs ⁊ intellectus infinitꝰ: vbiqꝫ pn̄s. oīm poſſibiliū ratōſūma. nihil ignorās. ſed oīa vnico actu vidensHic ē apud platonē mens maxīa plena reruꝫÿͣdeis. Apud ciceronē ⁊ maronē aīa mūdi. tota pn̄s vbiqꝫ. Hoc intellexit ph̓s clemēs: dicēsNobiliora in entibꝰ ſūt minꝰ nobiliū exēplariaAd id refert̉ ſenece dictū epl̓a. xl. vbi ait. ꝓpeeſt deꝰ. tecū ē. intꝰ ē. Ita dico lucilli. Sacer intra nos ſpūs ſedet. malorū bonorūqꝫ nr̄orumobẜuator et cuſtos: hic prout a nobis tractatus eſt. ita nos ip̄e tractat. huiꝰ ſapīa ẜm dioniſium ariopagitā in lib. de diui. no. ſeipſamcognoſcēs cognoſcit oīa. ⁊ materialia īmaterialiter. ⁊ indiuiſibiliter diuiſibilia. ⁊ vnitiueml̓ta hinc iuxta Paulum ariopagite mgr̄m.Om̄ia nuda et aꝑta ſunt oculis eiꝰ ad heb̓. iiij.Sūt em̄ oculi dn̄i lucidiores ſole. qui in omniloco contemplant̉ bonos et malos. teſte veteri ſapiente: et ambroſi. ſuꝑ epl̓am ad col̓. ait.Omnis ratō ſuꝑne ſcīe vel terrene creature ineo eſt. qui eſt earum et auctor: queꝫ qui inuenit. nihil vltra q̄rat. quia hic eſt ꝑfecta dei virtus et ſapīa: quicqͥd alubi querit̉. hic ꝑfecte īuenit̉ di. xxxvj. §. hinc etiā. ¶ Tertia ꝓpoſitioſuꝑius poſita .ſ. ꝙ deus ſit om̄is veritas. clareꝑpaucis deducit̉. Deus em̄ eſt ſimpl̓r ſimplexſimplicitate ꝑfecta. vt probat bt̄s Tho. in prima parte. Nullā eī ꝯmixtionē. nullā mutatōnē. nullā ꝯpoſitōeꝫ. nullūue accidens quōlibꝫin ſe admittit. Sꝫ vt dīc boetius. Accidens indeo trāſit in ſb̓aꝫ. vt ſcīa q̄ in creatura eſt accidens. in deo ē ſb̓a ſua. Ipſe igr̄ eſt eſſentialiter⁊ vnice quicqͥd hꝫ: qͥnimo vt ꝓpriꝰ dicat̉. Nihilhabꝫ. ſꝫ ē qd̓libet qd̓ a quacūqꝫ creaturā bonūet bn̄ haberi pōt. Hanc veritatē nō tacuit moyſi ſeruo dei cui ait de ſe loquēs. oſtendam tibiom̄e bonū. Cum gͦ cōi modo loq̄ndi dicat̉ hr̄eom̄eꝫ veritatē plene. reſtat ꝙ ip̄e ſit om̄is veritas. Preterea ſi det̉ intellectus cuiꝰ actꝰ cogͦſcēdi pariterqꝫ ſil̓ ml̓ta vel cūcta cognoſce̓s. ⁊nullatenꝰ a potētia ſit diſtinctꝰ: nōne fatebit̉qͥſqꝫ rōne victꝰ. ip̄m ītellectū eē veritatē quānouit. cū illa nō ſit aliud ab actu intellectꝰ veritatē vidētis. Erit igr̄ ſicut methaphiſicꝰ probat cuiuſlibꝫ rei vnū pͥncipiū. velut menſuraoīm ꝑticl̓ariū reꝝ ſpēi illiꝰ. cꝰ ꝑticipatōe oē eēeꝰ ē tale: tātūue: atqꝫ hoc aliqͥd. Sic oīa fluīavnū r̄petūt mae̓. vn̄ fluūt occultis meatibusſuis vt dicit̉ Eccͣs .j. Omnes radij licet ꝑ orbē