¶ Capitulum. Sextum¶ Titulus. Secundus
Eduratōne pͥtutū. vtꝝdurēt pꝰ hāc vitā. Ad qd̓ dīc b. thopͥma ſcd̓e. q. lxvij. ꝙ v̓tutes intellectuales burāt ꝙͣtū ad id qd̓ eſt formale ī eis. n̄ ꝙͣtū ad id qd̓ ē materiale. Eſt aūtformale ī eis ſpēs ītelligibil̓ ꝯgnitoꝝ. q̄ r̄manꝫī ītellectu poſſibili pꝰ actū ītelligēdi. qͥbꝰ mediantibꝰ hō ītelligit. Materiale v̓o ī eis ſūt fantaſmata. ad q̄ fātaſmata aſpiciēdo. hō ītelligitī hac vita. applicādo ea ad ſpēs ītelligibiles. hecorrūpūt̉ corrupto corꝑe. qꝛ potētie ſēſitiue. ſfātaſia ⁊ mēoria ſūt affixe organis corꝑis. Etſic ītelligit̉ illd̓ apl̓i. Sciētia deſtruet̉ .ſ. ꝙͣtumad id qd̓ ē materiale: qꝛ nec fātaſmata r̄manebūt corrupto corꝑe. nec erit oſꝰ ſcīe ꝑ ꝯuerſionē ad fātaſmata. Uirtutes at̄ morales ſil̓r remanebūt ꝙͣtū ad id qd̓ ē formale ī eis. Et hoc ēordo rōis. ſꝫ n̄ ꝙͣtū ad id qd̓ ē materiale. ⁊ hocē moderare paſſiōes appetitꝰ īclinātis ad illicita. vl̓ exerce ꝯmutatōes ⁊ diſtributōes qͦ ad iuſticiā. q̄ ī alia vita n̄ ſūt. Un̄ augꝰ dīc. ꝙ prudētia ibi erit ſine vllo ꝑiculo erroris. fortitudo ſine moleſtia malorū ⁊cͣ. Sꝫ prudētie erit nullūbonū deo p̄pone̓ vl̓ eqͣre. Fortitudīs firmiſſīecohere̓ tꝑātie. nullo noxio delectari. iuſticie ſb̓ditū eē deo. Ꝙͣtū ad v̓tutes theologicas. Caritas ſola r̄manet. qꝛ n̄ imꝑtat ī ſui rōne imꝑfectōeꝫ: qꝛ fides ē crede̓ qd̓ nō videt̉. ſpes ſperareqd̓ n̄ habet̉. Ibi at̄ tollit̉ oīs īꝑfectō. ⁊ clare videt̉ ⁊ ꝑfecte poſſidet̉. Ꝙͣtū ad dona remanēt qͥdem ꝙͣtū ad eſſētiā. vt dīc Ambro. ⁊ mgr̄ ī. iij.ſentē. nō at̄ ꝙͣtū ad materiā circa quā oꝑant̉Et ſic hn̄t nūc oꝑatōeꝫ circa aliquā materiā.quā nō habebūt in patria. beatus thomas.¶ Titulꝰ ſcd̓us. de prudētia. Quō dr̄ prudētia. q̄ mediū p̄figit in om̄i v̓tute. Capi. pͥmūOſt tractatū de vtutibꝰ ī ꝯmuni. vidēdūē de ſingul̓ eaꝝ ī ꝑticl̓ari. Et p̄mo d̓ qͣtuor cardīalibꝰ. Deindede alijs. Et tͣctatꝰ iſte d̓ cardīalibꝰ fere totꝰ extͣctꝰ ē de li. quē fecit Heinricꝰ deArimino. ordīs he̓mitaꝝ d̓ v̓tutibꝰ cardīalibꝰ.Sūt tn̄ ml̓ta addita. vt materia exigit d̓ v̓tutibꝰ ānexis iſtis qͣtuor. Et q̄dā etiā de ip̄is qͣtuorde li. ip̄o exerpta. al̓n abreuiata. ¶ Sciēdū ē ꝙv̓tꝰ hūana q̄ ad ꝑfectōꝫ vite ciuil̓ r̄qͥrit̉. ad duop̄cipue ordīat̉ .ſ. ad moderatōꝫ paſſionū meritoriū. ⁊ ad debitā oꝑatōꝫ reꝝ exterioꝝ. circa q̄regulāda. ncc̄e ē adeſſe qͣtuor v̓tutes. Nā circapaſſiōes r̄frenēdas reqͥrūt̉ tꝑantia ⁊ fortitudoSi .n. ſit paſſiōes circa delctabilia tactꝰ ⁊ guſtus. vt ꝯtīgit ī cibis ⁊ venereis: ad eas repͥmēdas tꝑantia ordīat̉. Si d̓o ſit paſſiōes a t̓ribilibꝰ ꝯſurgētes. cuiuſmōi ſt̄ timoris ⁊ audacie:ad eas moderādas ordīat̉ fortitudo. q̄ ī aīo firmitatē ꝯſtituit. Ꝙͣtū aūt ad res exteriores adalteꝝ rite cōicādas. ordīat̉ iuſticia. q̄ rectitu
dinē īportat. Quia v̓o paſſiōes viriū inferioꝝmodificari n̄ pn̄t. nec res exteriores rite diſtribui. niſi iudiciū rōnis adſit reqͥrit̉ qͣrta v̓tꝰ inrōe ꝯſiſtēs. ⁊ hec ē prudētia: q̄ cū ſit rct̄a rō agibiliū vt dic ph̓s. vj. ethi. mediū ī om̄i moraliv̓tute p̄figit. dirigēdo vilꝫ qͣlit̓ ⁊ ꝑ q̄ media hōī oꝑādo attīgat regulā rōis. ¶ Has qͣtuor v̓tutes cardr̄ales dicimꝰ ſeu pͥncipales. eo ꝙ alie t̓tutes morales ad has r̄ducūt̉. vt docꝫ tulliꝰ inſua rethorica. Un̄ ī li. de officijs oct̄as tm̄ v̓tutes ponit ꝑtes honeſti. qꝛ vilꝫ ī vita ciuili hūanā honeſtatē ītegrāt ⁊ ꝑficiūt. Ulteriꝰ qꝛ hō ordinat̉ ad finē ſuꝑnaturalē. qͥ ē diuiſio dīne eſſentie ī qͣ hoīs bt̄itudo ꝯſiſtit. Nullꝰ at̄ pt̄ ī finēīcognitū ſuos actꝰ ordīare. niſi de eo ꝯgnitōeꝫhabeat: iō ncc̄e ē homī adeſſe aiquā v̓tutē perquā dictū finē ꝯgnoſcat. Hec at̄ ē fides. q̄ d̓ deoqui ē finis nr̄aꝝ oꝑatōnū verā facit ꝯgnitōemhabe̓: habita at̄ ꝯgnitōe de fine nr̄o ꝑ fidē. nullus in ip̄m actū ſuos actꝰ dirige̓t. niſi ſperaretſe dictū finē ꝯſeqͥ poſſe. Un̄ ſcd̓o neceſſe eſt ponere v̓tutē ſpei. ꝑ quā tēdat̉ ī finē ꝯgnitū. tanꝙͣ ī bonū poſſibile haberi. Iteꝝ nullꝰ tēde̓t ī aliqd̓ bonū ꝯn̄dum. niſi ꝑ amorē ad ip̄m affice̓tur. Neceſſe ē gͦ tertō pone̓ v̓tutē caritatis. quenos deū ꝓpt̓ ſe dilige̓ facit. ⁊ ꝓximū ꝓpt̓ deū. Patet gͦ ꝙ ad hoīs ꝑfectōeꝫ. ſeptē v̓tutes ī vniuerſo reqͥrunt̉: qͣtuor reſpectꝰ vite ciuil̓. ⁊ tres reſpectu vite bt̄e. Vt at̄ hꝰ diſciplīe auditor. ad eācapeſcēdaꝫ poſſit aptiꝰ manuduci. exēpla reꝝgeſtaꝝ. ſeu ſil̓itudinū iuxta doctrinā adiūgēt̉.Ad ſignādū igr̄ p̄dicti ſeptenarij ꝑfectōꝫ ſacraſcriptura ait ꝓuer. ix. Sapīa edificauit ſibi domū ⁊ excidit colūnas ſeptē. ſic dīc Gregꝰ. Domus iſta ē mens hūana. quā dei ſapīa. v̓bū ſcꝫincarnatū ſibi habitaculū ꝯſtruit. qn̄ eā in ſuiamorē adducit. ⁊ tūc colūnas. vij. excidit cū eiv̓tutes. vij. quibꝰ ip̄a mens ſuſtētat̉ īfūdit. Excidit nāqꝫ ī domo mētis colūnaꝫ vnā cū ꝑ prudentiā intellectū illumīat circa agēda. Scd̓amcū ꝑ iuſticiā volūtatē rectificat circa diſtribuenda. Terciā cū ꝑ fortitudinē iraſcibilē ordīatcirca ſuſtinēda. Quartā v̓o colūnaꝫ excidit cūꝑ tꝑantiā ꝯcupiſcibilē mobificat. circa carnalia tꝑanda. De ſūt qͣtuor colūne āgulares. q̄ p̄dictas qͣtuor vires aīe ꝑficiūt. ſolū ī vita ciuiliUnde ad ꝯſtructōeꝫ vite ſpūalis nō ſufficiuntqꝛ ſicut dicit. b. gregꝰ ſuper illo verbo Iob. repente ventus vehemēs irruit a regione deẜti.⁊ ꝯcuſſit qͣtuor angulos domus. Temptatōisimpulſus v̓tutes quatit. ⁊ qͣſi quaſſatis angul̓domꝰ ruit: qꝛ pulſatis v̓tutibꝰ ꝯſcīa tͣbat̉. Adſtabiliēdū igr̄ domū mētis in p̄dictis virtutuꝫcolūnis: dīna ſapīa ꝑ ſeip̄am tres alias his fortōres excidit .ſ. fidē qua id qd̓ nō videt̉ credit̉:ſpem qua id qd̓ non capit̉ ſperat̉: ⁊ caritatemqua id qd̓ ſūme diligēdū ē. ex toto corde diligat̉Et ſic ſeptē ſunt colūne quibꝰ aſcendimꝰ ad patriā diuine manſionis. Un̄ Ezechieli ī viſione