¶ Capitulum¶ Primum
aſſumet dÿabolus ip̄e corpus aereū illius tal̓noti: ⁊ loquet̉ vt ille: dicēs ſe eſſe illū: ⁊ virtute meſſie falſi tn̄ ſuſcitatū: ⁊ de alia vita multadicet dÿabolꝰ in ſpecie illiꝰ: ⁊ xp̄m quē coluerūt xp̄iani: vt ſeductorē damnatuꝫ: ⁊ antixp̄mverū deū. Dū gͦ ita ſuꝑbit impiꝰ antixp̄c. incendit̉ pauꝑ. fidelis illumīat̉ īterius a xp̄o. īcendit̉ zelo veritatis. dolēs ⁊ lacrimās ꝓ ꝑditione⁊ ſeductōne tantoꝝ. Hec tēptatio vtiqꝫ maxīaerit: qꝛ vt dicit Grego. in moral̓. Uidebit martir ꝓ beritate ſe extorqueri ſine oꝑatōne alicuiꝰmiraculi. ad ꝓbandū veritatē ſue fidei. Et ecōtra tortorē ſuū ad oſtenſionē ſue falſitatis miracula facere. O qual̓ temptatō. Certe vt dicitxp̄c Math. xxiiij. Niſi breuiati fuiſſent dies illinō fieret ſalua oīs caro. Nō em̄ durabit niſi ꝑtres annos cū dimidio. quāto etiaꝫ tꝑe p̄dicauit xp̄c: vt hēt̉ Dan̄. xij. Et Apocl̓. xij. et. xiij.¶ Poſtꝙͣ autē antixp̄c aſcenderit in tantā ſuperbiā: vt poſt ſimulationē ſue mortis ⁊ reſurrectōis. dicat ſe publice in celū ꝯſcenſurū. ſuꝑmontē oliuēti ſtans fulminabit̉: vt dicit mgr̄ īhÿſtor̄. ſcola. et vinc. Et ſi non de modo mortiseius. tn̄ de morte eius exp̄ſſe habet̉ Dan̄. viij. ⁊xj. c. in fi. plenius. et. ij. theſa. ij. Et Apocl̓. xvij.Ante mortē antixp̄i reſurgēt enoch et helÿastertia die poſt occiſionē rerū: ⁊ publice vocatiin celū aſcendēt. Mortuo aūt antixp̄o qͣntū mūdus ſit duraturꝰ incertū eſt nobis. Uidet̉ tn̄ ꝙad minus. xlv. dies dent̉ homībꝰ ſeductis: vt reuerti poſſint ad penitētiā. Ex eo qd̓ dicit̉ ban̄.xij. Beatus qͥ expectat ad dies mille trecentostrigintaquinqꝫ. Et ante iſta ponit̉ tempꝰ ꝑſecutōnis antixp̄i: qͦ auferet̉ iuge ſacrificiū xp̄i. numerꝰ videlicꝫ dieꝝ mille ducenti nonaginta .i.tres anni cum dimidio: quibus addendo. xlv.fiunt. Acccxxxv.¶ Titulus. xiiij. de dono timoris. Quomō adtimorē multa inducūt. ¶ Capitulū primū.Imor domini eſt doA5nuꝫ ſpūſſancti quodyſaias enumerando ipſa donaponit in ſeptimo loco. Sꝫ hicponit̉ in quīto. Et licet multadicta ſint de timore inqͣntuꝫ eſtpaſſio ī pͥma ꝑte in titulo d̓ paſſiōibꝰ: diffuſiustn̄ hic aget̉: ⁊ ꝑ aliū modū: ⁊ de ml̓tiplici timore. Sciendū aūt ꝙ ad timorē dn̄i multipl̓r īducimur ex. vij. Primo ex ſcriptura theologicaliSecūdo ex ratōne internali. Tertio ex figuraſpūali. Quarto ex creatura vniuerſali. Quītoex actione ſuꝑnaturali. Sexto ex punitōe diuinali. Septimo ex vtilitate plurimali. ¶ Propͥmo dicit̉ Deut̓o. x. Quid petit dn̄s a te niſi ꝙtimeas dn̄m deū tuū: ⁊ ambules ī vijs eiꝰ: ⁊ diligas eū ac ſeruias ei ī toto corde tuo: ⁊ in totaaīa tua: ⁊ ſerues mādata eiꝰ. pͣs. xxxiij. Uenitefilij audite me timorē dn̄i docebo vos: qͦs eſt hōq̄ vult vitā .ſ. gr̄e ⁊ gl̓ie. diligit dies vide̓ bonos
ſcꝫ ī gl̓ia. q. d. timor dn̄i ē iniciū hꝰ. Et ſigͣ eiusſūt. declina a malo: qꝛ timor dn̄i expellit pct̄mEccl̓i .j. Et ſac bonū: qꝛ qͥ timet deū faciet bonaInquire pacē̓: qꝛ timor dn̄i qͣſi ꝑadiſus. Eccl̓i.xxvij. qͥ eſt locutꝰ quietis ⁊ pacis xp̄c ī euangelio. Timete eū qͥ pōt aīaꝫ ⁊ corpꝰ ꝑdere ī gehennā. Mat. x. Princeps apl̓oꝝ ait. Deū timēte. j.pet̉. ij. Bernh̓. ſuꝑ can̄. In veritate ꝯperi nihileſſe ita efficax ad gr̄aꝫ ꝓmerendā. retinendaꝫ:ꝙͣ ſi oī temꝑe corā beo īueniaris nō alta ſaꝑeſed timere. Iero. ī epl̓a. Timor cuſtos ē v̓tutū.¶ Secūdo rō īterna nob̓ ſuadet deū ſūme eſſe timendū multipl̓r. Dictat em̄ rō vt timeat̉ qͥ ſuꝑior ē: qui noce̓ ſeu flagellare pōt: nec valet eireſiſti. Deus igit̉ cū ſit ſūmꝰ dn̄s dn̄oꝝ: nec poſſit aliqͥs reſiſte̓ pt̄ati: vl̓ volūtati eiꝰ: ideo merito timendꝰ ē ſuꝑ om̄s. Hanc rōneꝫ tāgit Moÿſes Deut̄o. x. qͥ cū admonuiſſet ppl̓m dn̄m deuꝫtimere. Subdit qͣſi ꝓ rōne. Ip̄e ē deus deoꝝ: etdn̄s dominātiū. deꝰ magnꝰ potēs ⁊ terribil̓. Un̄⁊ malach̓. j. dr̄. Si ego dn̄s vr̄: vbi ē timor meEt Iere. xv. Quis nō timebit te o rex gentiuꝫ:Si demones ꝯtremiſcūt vt aſſerit Iacobꝰ ī canonica ſua ad pt̄atē eiꝰ: cui nō eſt pt̄as ſimulſuꝑt̓rā: quātū dꝫ time̓ plenꝰ fragilitate: Aliaratō ē. qꝛ pr̄ naturalit̓ timet̉ a filio cū rō doceatꝙ hꝫ pꝰ deū eſſe ab eo. Sed nūqͥd ip̄e deꝰ nō ē pr̄tuꝰ: q̄ poſſedit. fecit ⁊ creauit te: a qͦ oīs pat̉nitas ī celo ⁊ in t̓ra nomīat̉. Neqꝫ em̄ ego ſpm̄ etaīaꝫ donaui vob̓: et vitā ⁊ ſinguloꝝ mēbra nōego ip̄a ꝯpegi: ſed creator oīm qͥ formauit hoīsnatiuitatē īquit illa ſct̄a mulier filios hortataad martiriū. ij. machab̓. vij. multo gͦ magis dedꝫ timeri. Docet etiā rō timere multū: cū oportet eū reddere rōneꝫ corā p̄ſidēte qͥ oīa nouit: ⁊nil multū ꝑmittit: ⁊ p̄cipue cū ꝯſcīa remordeat ml̓ta mala feciſſe: ⁊ ml̓ta debita ꝯtraxiſſe exiniquitate. Un̄ Grego. in moral̓. Iuſti om̄e qd̓agūt metuūt: dū caute ꝯſiderāt an̄ quē iudiceꝫſtabūt. ¶ Tertio ex figura ſpūali. volens deusinduce̓ ppl̓m ſuū ad timorē dn̄i anteꝙͣ daret legē decalogi .ſ. ꝑ angelū ſuū terruit eos: qꝛ mōsſynai videbat̉ arde̓ coruſcatōibꝰ: ⁊ audiebat̉ ſonitus bucine: ꝓpter quod cum populus eſſet exterius dixit Moÿſes. Ut probaret nos dominꝰpenit cum terrore: vt terror eius eſſet in vobiset non peccaretis. Exod̓. xx. Ubi innuitur. ꝙ ꝑmetum inducunt̉ homines ad ſeruandū legesUnde ÿſidorus in li. ethimologiarū. facte ſuntleges: vt earum metu humana coerceatur audacia. tutaqꝫ ſit inter improbos īnocentia. di.iij. facte. Et quia ꝑmaxime oꝑtet ſeruare legēdecalogi: ad qd̓ inducit timor domini: ideo perea que a deo ꝓcedunt timorē incuſſit .ſ. coruſcatōnes. voces bucine ⁊ alia terribilia. Item mādauit dominus Deut̓o .xxiiij. Nō accipietis loco pignoris molam ſuꝑiorē ⁊ inferiorē. in qͦ figurabat̉ ꝙ ſemꝑ quis debet ſecū habere ſpem.ita ⁊ timorem. Nam mola ſuꝑior figurat timorem: quia ſicut mola ſuꝑior deprimit materiaꝫ