Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Primum

aſſumet dÿabolus ip̄e corpus aereū illius tal̓noti: loquet̉ vt ille: dicēs ſe eſſe illū: virtute meſſie falſi tn̄ ſuſcitatū: de alia vita multadicet dÿabolꝰ in ſpecie illiꝰ: xp̄m quē coluerūt xp̄iani: vt ſeductorē damnatuꝫ: antixp̄mverū deū. ita ſuꝑbit impiꝰ antixp̄c. incendit̉ pauꝑ. fidelis illumīat̉ īterius a xp̄o. īcendit̉ zelo veritatis. dolēs lacrimās ꝑditione ſeductōne tantoꝝ. Hec tēptatio vtiqꝫ maxīaerit: qꝛ vt dicit Grego. in moral̓. Uidebit martir beritate ſe extorqueri ſine oꝑatōne alicuiꝰmiraculi. ad ꝓbandū veritatē ſue fidei. Et ecōtra tortorē ſuū ad oſtenſionē ſue falſitatis miracula facere. O qual̓ temptatō. Certe vt dicitxp̄c Math. xxiiij. Niſi breuiati fuiſſent dies illi fieret ſalua oīs caro. em̄ durabit niſitres annos dimidio. quāto etiaꝫ tꝑe p̄dicauit xp̄c: vt hēt̉ Dan̄. xij. Et Apocl̓. xij. et. xiij. Poſtꝙͣ autē antixp̄c aſcenderit in tantā ſuperbiā: vt poſt ſimulationē ſue mortis reſurrectōis. dicat ſe publice in celū ꝯſcenſurū. ſuꝑmontē oliuēti ſtans fulminabit̉: vt dicit mgr̄ īhÿſtor̄. ſcola. et vinc. Et ſi non de modo mortiseius. tn̄ de morte eius exp̄ſſe habet̉ Dan̄. viij.xj. c. in fi. plenius. et. ij. theſa. ij. Et Apocl̓. xvij.Ante mortē antixp̄i reſurgēt enoch et helÿastertia die poſt occiſionē rerū: publice vocatiin celū aſcendēt. Mortuo aūt antixp̄o qͣntūdus ſit duraturꝰ incertū eſt nobis. Uidet̉ tn̄ad minus. xlv. dies dent̉ homībꝰ ſeductis: vt reuerti poſſint ad penitētiā. Ex eo qd̓ dicit̉ ban̄.xij. Beatus expectat ad dies mille trecentostrigintaquinqꝫ. Et ante iſta ponit̉ tempꝰ ꝑſecutōnis antixp̄i: auferet̉ iuge ſacrificiū xp̄i. numerꝰ videlicꝫ dieꝝ mille ducenti nonaginta .i.tres anni cum dimidio: quibus addendo. xlv.fiunt. Acccxxxv. Titulus. xiiij. de dono timoris. Quomō adtimorē multa inducūt. Capitulū primū.Imor domini eſt doA5nuꝫ ſpūſſancti quodyſaias enumerando ipſa donaponit in ſeptimo loco. Sꝫ hicponit̉ in quīto. Et licet multadicta ſint de timore inqͣntuꝫ eſtpaſſio ī pͥma ꝑte in titulo paſſiōibꝰ: diffuſiustn̄ hic aget̉: aliū modū: de ml̓tiplici timore. Sciendū aūt ad timorē dn̄i multipl̓r īducimur ex. vij. Primo ex ſcriptura theologicaliSecūdo ex ratōne internali. Tertio ex figuraſpūali. Quarto ex creatura vniuerſali. Quītoex actione ſuꝑnaturali. Sexto ex punitōe diuinali. Septimo ex vtilitate plurimali. Propͥmo dicit̉ Deut̓o. x. Quid petit dn̄s a te niſitimeas dn̄m deū tuū: ambules ī vijs eiꝰ: diligas ac ſeruias ei ī toto corde tuo: in totaaīa tua: ſerues mādata eiꝰ. pͣs. xxxiij. Uenitefilij audite me timorē dn̄i docebo vos: qͦs eſt vult vitā .ſ. gr̄e gl̓ie. diligit dies vide̓ bonos

ſcꝫ ī gl̓ia. q. d. timor dn̄i ē iniciū hꝰ. Et ſigͣ eiusſūt. declina a malo: qꝛ timor dn̄i expellit pct̄mEccl̓i .j. Et ſac bonū: qꝛ timet deū faciet bonaInquire pacē̓: qꝛ timor dn̄i qͣſi ꝑadiſus. Eccl̓i.xxvij. eſt locutꝰ quietis pacis xp̄c ī euangelio. Timete pōt aīaꝫ corpꝰ ꝑdere ī gehen. Mat. x. Princeps apl̓oꝝ ait. Deū timēte. j.pet̉. ij. Bernh̓. ſuꝑ can̄. In veritate ꝯperi nihileſſe ita efficax ad gr̄aꝫ ꝓmerendā. retinendaꝫ:ꝙͣ ſi temꝑe corā beo īueniaris alta ſaꝑeſed timere. Iero. ī epl̓a. Timor cuſtos ē v̓tutū. Secūdo īterna nob̓ ſuadet deū ſūme eſſe timendū multipl̓r. Dictat em̄ vt timeat̉ ſuꝑior ē: qui noce̓ ſeu flagellare pōt: nec valet eireſiſti. Deus igit̉ ſit ſūmꝰ dn̄s dn̄oꝝ: nec poſſit aliqͥs reſiſte̓ pt̄ati: vl̓ volūtati eiꝰ: ideo merito timendꝰ ē ſuꝑ om̄s. Hanc rōneꝫ tāgit Moÿſes Deut̄o. x. admonuiſſet ppl̓m dn̄m deuꝫtimere. Subdit qͣſi rōne. Ip̄e ē deus deoꝝ: etdn̄s dominātiū. deꝰ magnꝰ potēs terribil̓. Un̄ malach̓. j. dr̄. Si ego dn̄s vr̄: vbi ē timor meEt Iere. xv. Quis timebit te o rex gentiuꝫ:Si demones ꝯtremiſcūt vt aſſerit Iacobꝰ ī canonica ſua ad pt̄atē eiꝰ: cui eſt pt̄as ſimulſuꝑt̓rā: quātū dꝫ time̓ plenꝰ fragilitate: Aliaratō ē. qꝛ pr̄ naturalit̓ timet̉ a filio doceat hꝫ pꝰ deū eſſe ab eo. Sed nūqͥd ip̄e deꝰ ē pr̄tuꝰ: poſſedit. fecit creauit te: a oīs pat̉nitas ī celo in t̓ra nomīat̉. Neqꝫ em̄ ego ſpm̄ etaīaꝫ donaui vob̓: et vitā ſinguloꝝ mēbraego ip̄a ꝯpegi: ſed creator oīm formauit hoīsnatiuitatē īquit illa ſct̄a mulier filios hortataad martiriū. ij. machab̓. vij. multo magis dedꝫ timeri. Docet etiā timere multū: oportet reddere rōneꝫ corā p̄ſidēte oīa nouit:nil multū ꝑmittit: p̄cipue ꝯſcīa remordeat ml̓ta mala feciſſe: ml̓ta debita ꝯtraxiſſe exiniquitate. Un̄ Grego. in moral̓. Iuſti om̄e qd̓agūt metuūt: caute ꝯſiderāt an̄ quē iudiceꝫſtabūt. Tertio ex figura ſpūali. volens deusinduce̓ ppl̓m ſuū ad timorē dn̄i anteꝙͣ daret le decalogi .ſ. angelū ſuū terruit eos: qꝛ mōsſynai videbat̉ arde̓ coruſcatōibꝰ: audiebat̉ ſonitus bucine: ꝓpter quod cum populus eſſet exterius dixit Moÿſes. Ut probaret nos dominꝰpenit cum terrore: vt terror eius eſſet in vobiset non peccaretis. Exod̓. xx. Ubi innuitur.metum inducunt̉ homines ad ſeruandū legesUnde ÿſidorus in li. ethimologiarū. facte ſuntleges: vt earum metu humana coerceatur audacia. tutaqꝫ ſit inter improbos īnocentia. di.iij. facte. Et quia ꝑmaxime oꝑtet ſeruare legēdecalogi: ad qd̓ inducit timor domini: ideo perea que a deo ꝓcedunt timorē incuſſit .ſ. coruſcatōnes. voces bucine alia terribilia. Itemdauit dominus Deut̓o .xxiiij. accipietis loco pignoris molam ſuꝑiorē inferiorē. in figurabat̉ ſemꝑ quis debet ſecū habere ſpem.ita timorem. Nam mola ſuꝑior figurat timorem: quia ſicut mola ſuꝑior deprimit materiaꝫ