¶ Titulus

eſt adeſſe. vt tactus. ē in om̄ibꝰ mēbris. ſenſusaūt qͥ ſunt ad bn̄ eſſe. ſūt in corde tm̄. ꝑ qd̓ aliamēbra regūtur: ita etiā eſt de donis gͣtuitis. q̄bant̉ in eccl̓a. Quedā em̄ ſūt de nccͣitate ſalutis. ⁊ hec oportet ꝙ dent̉ omībo mēbris xp̄i. ethmōi ſūt q̄ ꝑtinēt ad grām gratū faciētem. vtſūt virtutes ⁊ dona. Quedā ſūt q̄ ſunt ad beneeſſe. ſicut gratie gratis date: vt oꝑatō miraculoꝝ. ꝓph̓ia. genera linguarum et hmōi. Et hecnon dantur omnibꝰ membris xp̄i. ſed illis tm̄quibꝰ expedit ad edificatōem fidei. Unde ſicutfacere miracula et proph̓are nō eſt de neceſſitate ſalutis ſeu fidei. ſed de ꝑfectōne dei: Sic ⁊ſermo ſcientie alie gratie gratis date de quibus loquit̉ apl̓s. j. coꝝ. xij. hec Tho. in ſcriptoſuꝑ. iij. ſen. di. xxxv. arti. iij. Ad hoc facit optime quod ait Geda ſuꝑ Ioh̓. et hētur de pe. diſ.ij. Querendū. vbi ait. Notandū ꝙ in ſāctis hominibꝰ ꝙͣdiu mortale corpus geſtant. partimmanet ſpūs ſemper. ꝑtim redditurus recedit.Manet apud eos vt bonis inſiſtāt actibꝰ. volūtariā paupertatem diligāt. manſuetudinē cōſequant̉. ꝓ eterno deſiderio lugeāt et hmōi ceteriſqꝫ fructibꝰ ſpūs inſiſtant. Recedat ad tp̄svt non ſemper facultatem infirmos ſanandi.mortuos ſuſcitandi. vel proph̓andi facultatēhabeant. Manet ſemꝑ. vt poſſint habere v̓tutes quibus mirabiliter viuant. Venit ad tempus vt etiam alijs ꝑ miraculoꝝ ſigna qualesſint intus effulgeāt. Meliꝰ ad ꝓpoſituꝫ facit qd̓ait augꝰ. j. q. j. dicens. Aulte oꝑatōes ſūt ſpirituſſancti qͣs cuꝫ idem apl̓s quodā loco connūeraſſet .ſ. j. coꝝ. xij. cōcluſit. Hec om̄ia oꝑat̉vnus et idem ſpiritꝰ. diuidens ſingulis proutvult. Aliud gͦ eſt ſacramentū qd̓ habere etiāſymon magus potuit. Aliud proph̓ia qd̓ ⁊ inmalis hominibꝰ fieri ſolet vt in Saul. Aliudoꝑatio eiuſdem ſpūs. quā niſi boni habere nōpoſſunt .i. caritas que non eſt niſi cum gratiagratuꝫ faciente. et donis ſpūſſancti. Hec caritas propriū donū eſt catholice vnitatis et pacis. nec eius donum in omnibus quia nec eiusſunt omnes.¶ Tertiū prīcipale quod. §. iiij.cōſideratur circa donū ſciētie eſt appropriatiobeatitudinis. Nam ſcīe q̄ eſt donū ſpūs. appropriat̉ et ꝯuenit tercia bt̄itudo que eſt luctus.Math̓. v. Beati qui lugent qm̄ ipſi ꝯſolabūt̉.Ubi tangūtur duo cōueniētia dono ſcīe. Prīoappropriatur ſcīe luctus pro merito. dum dr̄.Beati qui lugēt .ſ. de preteritis erratibus. vbigloſa interlinearis ait. Hi ſcientie illuſtrant̉.vt ſciant quibus malis inuoluant̉. Et eccͣs. .j.Qui addit ſcīam addit et doloreꝫ. Secūdo appropriat̉ conſolatio ſcīe pro p̄mio cū ſubdit̉.qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉. Et hoc in pn̄ti. duꝫ homoper rectū iuditiū ſciētie. creaturas in bonumdiuinum ordinat. ⁊ in futuro talis ꝯſolatō perficiet̉. vnde augꝰ. in ſermone dn̄i in mōte ait.

¶ decimuſſextusScīa ꝯuenit lugētibꝰ. qͥ didicerūt quibꝰ malieꝯiuncti ſūt. q̄ qͣſi bona mali appetierunt. tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. ix. arti. iiij. ¶ Et qꝛ ſcīa ſecularieſeu hūana ꝯuenit in noīe cuꝫ ſcīa q̄ eſt donumꝙͣuis real̓r differat: cuꝫ ſcīa hūana ſit cōis bonis et malis. ſed donū ſcīe nō niſi in bonis gratiam gratuꝫ facientē poſſidētibꝰ habeat̉. Ideobreuiter aliqͣ in ꝯmēdatōeꝫ eaꝝ in ſe. et ꝙͣtumad bonū vſum eaꝝ dicet̉: et exinde in deteſtatōeꝫ abuſus eaꝝ. Et ꝙ ſtudiū earū ſit licitum.pꝫ ex hoc. qꝛ vt dicit augꝰ. Aſtudio ꝑcipiēdeveritatis nullus ꝓhibet̉. viij. q. j. Qui ep̄atumqd̓ intelligenduꝫ eſt dūmodo debitus modus.⁊ honeſtꝰ finis ītendat̉. Nā vt ait bern̄. Sūt qͥſcire volūt vt ſciant̉. ⁊ vanitas ē .ſ. ſuꝑbie vt īph̓is ⁊ gētilibꝰ. Sūt qͥ ſcie̓ volūt vt ſciāt. ⁊ curioſitas ē. Nō em̄ vt ait aug. ī cognitōe creaturaꝝ figēdus ē gradꝰ. ſꝫ ad īmortalia ⁊ ſꝑ manſura aīmꝰ dirigēdus. Sūt qͥ ſcire volūt vt lucrent̉ ⁊ cupiditas eſt. vt ī medicis ⁊ iuriſtis etrectoribꝰ qͥ ꝑ fas et nephas ea ſcīa vtunt̉. ſecſi debite. Sūt qͥ ſcire volūt vt ſe edificent. vl̓ ꝑſe alij edificent̉ ⁊ caritas ē. In p̄mis tribꝰ cōiter verificat̉ qd̓ ait apl̓s. ſcīa inflat. In vltīsqd̓ ſubdit. caritas edificat .ſ. meritū. Aodꝰ debitꝰ ē vt nō nimis inhereat. vel vtiliores ꝯtemnat. vel ꝑ hoc ſibi nccͣia ſciri omittat. His ſeruatis ꝙ liceat his vacae̓ on̄dit hiero. ſr̄ epl̓aꝫad Titū. Si qͥs gͣmaticā artē nouit. vl̓ dialeticam. vt recte loq̄ndi rōneꝫ hēat. et inter verafalſaqꝫ diiudicet nō īprobamꝰ. Geometria ⁊ ariſmetrica. et muſica hn̄t ī ſua ſcīa veritatemEt paulopꝰ gramaticoꝝ doctrina pt̄ ꝓfice̓ aduitā. dū fuerit ī meliores vſus aſſūpta. di. xx.xvij. Idē hiero. d. e. Qui de mēſa ⁊ vino r̄gis nōlūt ꝯmede̓ ne polluant̉. vtiqꝫ ſi ſapīaꝫ atqꝫ doctrinā babilonioꝝ ſcirēt eē pct̄m. nūꝙͣ acqͥeſcerēt diſce̓ qd̓ nō licebat: diſcūt at̄. non vt ſeqͣnt̉ſꝫ vt iudicēt atqꝫ ꝯuincāt. Quomō ſi qͥs volēsſcribere ꝯͣ mathematicos. imꝑitus matheſeosriſui pateat. ⁊ aduerſꝰ ph̓os diſputās igͦret dogmnata ph̓orū. Et loqͥt̉ h̓ hiero. de adoleſcētibꝰhebreoꝝ trāſlatis ī captiuitate ī babiloniam.ſ. daniele. anania. azaria. et miſahele. hīc ⁊ beda ſuꝑ li. regū. d. e. Turbat acumē legētiuꝫ. etdeficere cogit. qui eos a legēdis ſcl̓aribꝰ librisexiſtimat ꝓhibēdos. In qͥbꝰ ſi qͣ vtilia ſt̄: quaſiſua ſume̓ licꝫ. Alioqͥn nec ip̄e mgr̄ gentium .ſ.paulꝰ aliqͦs verſus poetaꝝ in ſuis ſcriptis allegaret. Et vt ait Grānꝰ. d. e. qd̓ precepit dn̄sfilios iſrl̓ vt ſpoliarēt egiptū auro ⁊ argentomoral̓r inſtruēs. vt auꝝ ſapīe ſiue auꝝ eloq̄ntie apd̓ poetas ī vſū ſalutifeꝝ erubitōis vertamꝰ. In leuitico qͦꝫ pͥmitias mellis .i. dulcedinēhūane eloquētie dn̄o iubemur offerre. Ex qͥbꝰpꝫ. ꝙ de ſe malū nō ē vacare ſciētijs ſcl̓aribꝰ.¶ Ꝙ aūt nōſolū liceat. ſꝫᵐ .§. v.etiā dēat qͥliꝫ fidel̓ ī ſciētijs ſcl̓aribꝰ ſtude̓ ꝓbatdn̄s Io. dn̄ici ī libello qͥ ītitulat̉ lucl̓a: arguēdo