¶ Prohemiū in quartā parteꝫ Sūme dominiAnthonini archiep̄i florētini ordīs p̄dicatoꝝ.Enedictōneꝫ dabitlegiſlatoribūt de virtutein virtutē. videbit̉ deꝰ deoꝝ inſyon: pͣs. Tota vita homīsſuꝑ terrā. ē qͦdAlledā iter. Un̄ diIcit ꝓph̓a. Surgite ⁊ vidēte: ite. qꝛ nō habetis hic requieꝫ. Etqꝛ oīs motus ē ꝓpter quietē: qͥ vult ſaluꝰ eſſe.oꝑtet vt in mēte ſibi p̄ſtituat terminū ad quēꝑue īre intēdat. ad quē ꝑueniēs reqͥeſcat. ⁊ mediū vie ꝑ quā incedat̉ lumīe illuſtratꝰ. qꝛ quiambulat ī tenebris neſcit qͦ vadit Ioh̓. xij. aitxp̄c. qͥ ē via veritas ⁊ vita. Lumē eſt gr̄a diuina. Uia ē virtus. Arta ē via q̄ ducit ad vitamMath̓. vij. inqͥt dn̄s noſter. qꝛ virtꝰ ꝯſiſtit circadifficilia. Terminꝰ ē vita eterna. ſuꝑna hurl̓mdicta pacis viſio: vbi ſedebit ppl̓us in pulcritudine pacis in requie opulēta. vt teſtat̉ ÿſaias.Ecōtra via lata. q̄ videt̉ homī recta. luce gr̄ecarēti. ⁊ nouiſſima eiꝰ ducūt ad mortē ſempit̉nā: īfernalis babilonis ē pct̄oꝝ via. qͦ ꝑueniētes ẜuiūt dijs alienis .i. demonijs. qͥ nō dāt eisvllā requiē. vt dīc Iſaias ꝓph̓a. Aduerſaminiigit̉ vitia. colite v̓tutes: et optatā naturaliterrequiem obſequimini. Et hoc eſt qd̓ pſalmiſtaait. Benediction̄ ⁊cͣ. Ubi tria notaPrīcipiū vn̄ moueamur. ibi. bn̄dictōeꝫ dabit.ediū ꝑ qd̓ ꝓficiſcamur. ibi. Ibunt de v̓tute.Terminū ad quē ꝑducamur. ibi. videbit̉ deus.¶ Principiū vn̄ oꝑtet nos moueri in bn̄ operādo. ē lucis gr̄a. Sine miſcd̓ia em̄ dei ſeu gr̄aꝑueniēte. vt velimus: ⁊ ſubſequēte. vt volituꝫbonū oꝑemur. nulla bona oꝑa face̓ valemus.ait augꝰ .ſ. meritoria. Et hic grām ꝓph̓a vocatbenedictōeꝫ. Nil ita benedicit̉ .i. efficit̉ adeſſe īvita pn̄ti. ſicut cū gr̄a ei infūdit̉. Dice̓ em̄ deieſt face̓. Un̄ Eccͣi. Benedictō dn̄i ſuꝑ caput .i.mentē iuſti. Pro hac em̄ dat̉ benedictō gloriecū dicit̉. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite r̄gnū⁊cͣ Math̓. xxv. Hāc aūt benedictōeꝫ dabit. nōretribuet ſeu reddet: qꝛ nō ex oꝑbꝰ nr̄is. ſed gͣtias ſua liberalitate largit̉. alioqͥn iam nō eſtgr̄a. Dabit aūt legiſlator qͥ eſt xp̄c. Unꝰ eſt em̄legiſlator ⁊ iudex (ait Iacobꝰ apl̓us in canonica ſua) q̄ legē moſaÿcā dedit. ī qua ſūt p̄ceptapīm v̓tutū: ⁊ euāgelica ī qua ſūt ⁊ ꝯſilia. ad ꝑfectōꝫ ducētia ip̄as v̓tutes. De qua gracia habes diffuſe infra in iſta quarta ꝑte. ¶ Mediūꝑ qd̓ ꝓficiſcamur eſt v̓tus. ibūt de v̓tute ī virtutem. Unde in ꝓuer. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux
¶ Prohemiumſplendēs ꝓficit ⁊ creſcit uſqꝫ ad ꝑfectū diē. Semita q̄ eſt via arta. ē virtꝰ ꝑ quā incedūt iuſti.Iſta aſſil̓atur luci. q̄ paulatim ī die creſcit oſqꝫ in meridiē. ſic ait Criſo. Nemo repēte fit ſūmus. ſed a minimis quiſqꝫ inchoat. vt ad maiora ꝑueniat. Et hoc ē qd̓ dicit̉. Ibūt de v̓tute invirtutē. imitātes apl̓m dicentē. Que retro ſūtoblitꝰ. in anteriora me extēdēs. ad brauū ſeqͦtſuꝑne vocatōis. In cuiꝰ figura quā vidit Ezechiel in ſpū ſct̄os ſignificātia vt exponit greg.Cū ābularēt nō reuertebant̉ .ſ. ad defectos dimiſſos. nec firma manebāt .ſ. ocioſa. ſꝫ vnūqd̓qꝫ an̄ faciē ſuā gradiebat̉ Ezechil̓. jͣ. ca. Et nōtandū ꝙ duplex ē v̓tus .ſ. acqͥſita ⁊ infuſa. Uirtus acqͥſita ē. quę ſcd̓m ph̓m ſcd̓o ethicoꝝ bonū facit habentē. ⁊ opꝰ eiꝰ bonū reddit. Et hoccauſat̉ ex actibꝰ hūanis frequētatis. qꝛ ex frequēti actu tꝑantie fit hō tꝑatus. ⁊ ſic de alijs.Sed huiꝰ nō ſufficiūt ad ſalutē. Unde nō verenec bonū ꝯſtituit nec opꝰ bonū .ſ. meritoriū. etſi ī genere bonū. Uirtꝰ infuſa diffinit̉ a mgr̄oſent. in ſcd̓o pꝰ Augu. Ꝙ ē bona qͣlitas mentisi. quidā habitꝰ bonᵉ in mēte. qua recte viuit̉.quā deꝰ ī nobis ſine nobis oꝑat̉. ſine nob̓ ītelligo nō pͥncipalit̓ oꝑantibꝰ. ſꝫ in nob̓ ꝯſentiētibꝰ ⁊ cooꝑātibꝰ. Et iſta eꝯͣ nō cauſat̉ ab actuhūano: ſꝫ ex infuſiōe diuina. Et ex ea cauſat̉actꝰ meritoriꝰ ⁊ ml̓tiplicat̉ frequēt̉. actꝰ at̄ auget habitū. Ex v̓tutibꝰ igr̄ acqͥſitis. ibūt electidei in v̓tutē infuſam. qꝛ ille diſponūt ad illas.¶ Scd̓o ſciēdū ꝙ ī v̓tute qͣlibꝫ ꝯſiderat̉ ⁊ habitꝰ ⁊ actꝰ eiꝰ. q̄ ſūt diſtincta realit̓. Nā habitꝰ ſꝑmanet niſi v̓tꝰ ꝑ mortale excludat̉. Actꝰ at̄ eiꝰtranſit. ⁊ meritū in aīa remanet. Non aūt habitibꝰ ſed actibꝰ meremur ſi boni ſūt. ⁊ demeremur ſi mali. Freq̄nter ip̄a v̓tꝰ q̄ ꝓprie importathabitū denoīat actū ſuū. vt actꝰ eiꝰ dicat̉ virtꝰvt verbi gr̄a. In ſimbolo athanaſij dr̄. Eſt gͦ fides recta. vt credamus ⁊ ꝯfiteamur. qꝛ dn̄s nr̄ih̓s xp̄c dei filiꝰ deꝰ ⁊ hō ē. Crede̓ ꝓprie nō eſt fides ſꝫ actꝰ interior. ⁊ ꝯfiteri actꝰ exterior. vndeſumit̉ fides ꝓ actu ſuo. Et ſic ſumit̉ h̓. Ibūt dev̓tute ī v̓tutē .i. exercebūt ī actibꝰ v̓tuoſis. tͣnſeūdo de actu vniꝰ v̓tutis ad actū alteriꝰ: Noneī decet ſꝑ ſe exerceri ī actu vniꝰ v̓tutis ſꝫ mōin actu fidei. aſſentiēdo his q̄ eccl̓ia p̄dicat. qn̄talia mēti occurrāt. iuxta illd̓. Credite illi ⁊ nōeuacuabit̉ merces vr̄a. Accedētē em̄ ad deumoꝑtet crede̓ ait apl̓us. Iſte ē pͥmꝰ paſſus in ꝓceſſu v̓tutum. aliqn̄ in actu ſpei: pͣs. Spera indeo ⁊ fac bonitatē. expectando bt̄itudinē a deo⁊ auxiliū gr̄e. ſi tamen ex ꝑte tua facias bonitatē. al̓s p̄ſumeres nō ſperares. De ſpe aliqn̄ ⁊ſepe ꝓcedendū ē ad actū caritatis. iuxta illudLuc. x. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo⁊ ex tota anima tua. et ex omni mente tua. etꝓximū tuū ſic teip̄m. De v̓tutibꝰ theologicis.ibūt exercēdo ſe electi ad oꝑa bonoꝝ. q̄ etiā ſt̄v̓tutes licet dona dicāt̉ n̄ v̓tutes; Aliqn̄ ī actu