Citulus¶ Tredecimus
cadit ſimonia. qꝛ nullis penis iuris poſitiuiſubijcit̉ vl̓ ligat̉. Alio modo quo ad pct̄m qd̓mortale eſt. Et ſic in papā pt̄ cadere ſimoniaqꝛ ſi ordines vel ſacr̄a vel alia ſpūalia ꝯferatꝓ tꝑalibꝰ appreciatiue: vtiqꝫ ſimoniā ꝯmittitNō at̄ ſi in cōferēdo beneficia. reſeruet ſibi ꝑtem fructuū in dr̄ſis de cauſis ꝓ neceſſitatibꝰcurie et hmōi. vt fit in annatis qꝛ nō cēſeturillud ſimoniacū. Et ſic omēs nr̄os dicūt eſſeſimoniacos. qd̓ falſuꝫ eſt. Sed de ſimonia hēsplene in ſcd̓a ꝑte ti. j. c. iiij. Et de cēſuris eiꝰ ītercia ꝑte ti. de excōicatōe. et ti. de ſuſpēſiōe.¶ Titulus Tredecimꝰ de dono fortitudinis.Fortitudinis quiddītas ⁊ effectꝰ. Capi. I.Oſt donum conſilijſequitur ī autoritate Iſa. xj. donū fortitudīs. de qͣin pͣs. Fortitudo mea et lausmea dn̄s: ⁊ factꝰ ē mihi ī ſalutem. Hec cū ꝯſiſtat in aggrediēdo multum ardua vbi ſūt mortis ꝑicl̓a. In ſufferendo eqͣnimiter moleſta. In repellēdo ꝑ reſiſtentiaꝫ diabolica tēptam̄ta: q̄ oīa habūdabūt vltra ſolitū in tꝑibꝰ p̄teritis. in ꝑſecutōe antixp̄i. ꝓpter qd̓ dicit dn̄s ih̓s. Erit tribulatio talis. qͣlis nō fuit ab initio md̓i. uſqꝫ ad illd̓ tp̄s At̄.xxiiij. Et dabūt pſeudo ꝓph̓e .ſ. antixp̄i ſigna ⁊ꝓdigia magna: ita vt ī errorē inducāt̉ (ſi fieri pōt) etiaꝫ electi. qd̓ erit ad maxīaꝫ tēptatōnē eoꝝ. Ideo ſub iſto titulo de ꝑſecutōe antixp̄i aget̉: in qͣ ꝑmaxīe nccͣia erit virtꝰ fortitudinis. de qͣ in verbis pͣs. qͣtuor pn̄t elici.Habitus mūeralis. fortitudo mea.Reſpectus vel actꝰ rōnalis. laus mea.Effectus diuinalis. dominus.Fructꝰ ſalutaris. factꝰ ē mihi ī ſaluteꝫ.Fortitudo eſt quidam§. j.habitus qui nobis infūdit̉ a ſpūſācto ꝯͣ mūdiaduerſa. vt in eis viriliter trāſeamꝰ. nō deficientes ꝓpterea a virtute ⁊ mādatis dei. Importat em̄ quādaꝫ animi cōfidētiam et firmitateꝫ. q̄ requirit̉ ī om̄ibꝰ arduis agendis et īmalis ſufferēdis. Un̄ et Greg. dīc. ꝙ fortitudodat cōfidētiā trepidāti. differt tn̄ cōfidētia etfirmitas quaꝫ dat fortitudo q̄ eſt donū de quaagit̉. ab ea ꝯfidētia quā dat fortitudo virtusmoralis. Actꝰ tn̄ vtriuſqꝫ tam doni ꝙͣ virtutis ſūt circa eādeꝫ materiā ¶ Sed dr̄nt in qͣtuor. In virtute. in oꝑe. in qͣntitate. et ī fine.Et in virtute quidē. qꝛ fortitudo q̄ eſt virtꝰ ht̄menſurā ſui actꝰ. potētiaꝫ humanā ſeu vireshumanas. Un̄ ea que ſuꝑgrediūt̉ vires hūanas neqꝫ aggredit̉ neqꝫ ſuſtinet. Un̄ ph̓s dīc.ꝙ fortis eſt inſtupefactibilis ī terribilibꝰ queſūt ẜm hoīeꝫ. Sed fortitudo que eſt donū ſpirituſſācti ht̄ ꝓ mēſura ſui actꝰ diuinā potentiam. de cꝰ auxilio ꝯfidit: ſicut dr̄ ī pͣs. In deomeo trāſgrediar murū .i. om̄e qd̓ poſſet hūane infirmitati obuiare. ¶ Scd̓o dr̄nt ī oꝑe.
qꝛ fortitudo virtꝰ ꝑficit aīaꝫ ad ſuſtinenda q̄cunqꝫ ꝑicula. ſed non ſufficit dare fiduciā adeuadēda vel aggrediēda q̄cunqꝫ ꝑicula. Sedfortitudo donū vtrūqꝫ facit: qꝛ ip̄a ꝑficit et inſufferēdo quecūqꝫ aduerſa et ī aggrediēdo q̄cūqꝫ arduā. Un̄ ⁊ dr̄ Eccͣi. Liberaſti me a rugientibꝰ ꝑatis ad eſcā .i. demonibꝰ. de manibꝰquerētiū aīaꝫ meā. et de multis tribulatōibꝰq̄ circūdederunt me. et ī medio ignis nō ſumeſtuatꝰ ¶ Tercio differ̄t in quātitate. qꝛ fortitudo virtus nō ſe extendit ad oīa difficilia.Sed fortitudo donū ad oīa. Ratio huiꝰ dr̄ſitatis eſt. qꝛ fortitudo virtus innitit̉ facultatiſeu virtuti humane. q̄ infirma ē reſpectu potētie diuine. Un̄ nō eſt vna facultas vl̓ potētia hūana reſpectu oīm difficultatū. Sꝫ dr̄ ſefacultates ſt̄ ordīate ad dr̄ſas difficultates q̄ſūt ī delct̄abilibꝰ. vt ſuꝑandis ꝯcupiſcētijs p̄uis. q̄ nō ht̄ facultatē ad vincēdas difficultates ī horribilibꝰ vt ꝑicl̓is mortis. Sꝫ fortitudo donū vtit̉ facultate d̓ina qͣi ſua q̄ ad omīadifficilia ſufficiēs ē. Iuxta illd̓ Iob. Pone meiuxta te. et cꝰ vis manꝰ pugnet ꝯͣ me: qꝛ .ſ. nilp̄ualebit dei v̓tuti. Et ī pͣs. Diligā te dn̄e v̓tmea. Et merito qꝛ tu es ꝓpugͣtor potēs. immooī potēs gub̓nator prudēs. ꝯſolator clemēs. remunerator affluēs. Securꝰ gͦ ꝓijtio oēꝫ ſolicitudinē ⁊ fiduciā ī eū: cꝰ nec potētia vinci. necſapīa falli. nec ꝓuidētia impediri. nec beniuolentia fatigari: qͦ minꝰ expleat oēꝫ indigētiāmeā et ſatiet ī bōis deſideriū meū. ¶ Quartodrn̄t ī fine. qꝛ fortitudo v̓tꝰ nō ſꝑ ꝓducit ad finē oꝑis inchoati: qm̄ n̄ ſb̓eſt ptati hoīs. vt finē oꝑis ſui ꝯſeqͣt̉. vel euadat mala ſeu ꝑicl̓a.cū qn̄ꝫ oppͥmat̉ ab eis ī mortē. Sꝫ fortitudoq̄ eſt donū. hec ī hoīe oꝑat̉. qꝛ perducit eū adpitā et̄ naͣꝫ ꝑ oꝑa fortia q̄ ē finis oīm bonorūopeꝝ ⁊ euaſio oīm ꝑicl̓oꝝ. Et huiꝰ rei infūditquādam fiduciā mēti ſpūſſct̄i ꝑ donū fortitudinis. ꝯͣriū timorē excludēs. hec Tho. ſuper.iij. ſententiaꝝ. diſ. xxxiiij..§. ij.Ꝙ iſta fortitudo ſiteffectꝰ diuinal̓ pꝫ tercio ī eo qd̓ dīc pͣs. Dn̄s .ſ.fortitudo mea. Et ē ibi p̄dicatio ꝑ cāꝫ. vt dīcmgr̄ ī. j. ſent. Nō eī vult dice̓ pͣs. ꝙ dn̄s ſit illehītus qͥ ē donū fortitudīs. qd̓ vtiqꝫ accn̄s eſt.qd̓ pt̄ adeſſe ⁊ abeſſe .i. corrūpi ſeu defice̓ p̄terſb̓iecti corruptōꝫ. Sꝫ dr̄ fortitudo qꝛ in nobiscauſās fortitudinē ip̄aꝫ. Un̄ apl̓s ad phi. iiij.Oīa poſſū in eo qͥ me ꝯfortat. vbi glo. Amb̓.Oīa poſſū ⁊ pati et age̓ ī deo qͥ mihi poſſibilitatē ⁊ vires dedit. vt eī dr̄ Iſa. xxvj. Oīa oꝑanr̄a oꝑatꝰ es ī nob̓ dn̄e .ſ. bona oꝑa. Et ꝑ caritatē infuſā a ſpūſct̄o. Caritas at̄ oīa ſuffert.oīa credit. oīa ſꝑat. oīa ſuſtinet .i. ſuſtinē fāc¶ Ubi notādū ꝙ duplex ē actꝰ fortitudīs ⁊ ẜmꝙ ē v̓tꝰ. et ẜm ꝙ ē donū. Prīꝰ eſt aggredi ardua. Scd̓ꝰ ē ſuſtine̓ eqͣnimit̉ aduerſa q̄ patit̉.Et licet aggredi ardua et inuadere ſit pͥꝰ tꝑeꝙͣ ſuſtinere ⁊ pati laborē in actu: tn̄ ſuſtinere