Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

Ouodecimus

et di. lxxxvj. Inferioꝝ. Et diſt. xlv. Sed illud.Et. xxiij. q. iiij. Eſt iniuſta. De hac habētſe ī tromitte̓ niſi p̄ſidētes et erga ſibi ſubditosUn̄ aug. dīc. Et emēdat verbe̓ ī quē pt̄as datur. et cohercet aliqͣ diſciplina: mīmaꝫ p̄ſtat.Nl̓ta em̄ bona etiā īuitis p̄ſtāda ſūt. diſ. xlv.Si dat̉ pt̄as ſuꝑ delinquētē: debꝫ punire. Tertia q̄ſtio vtrū admittāt̉ oēs vt criminoſi et infames ad denūtiatōeꝫ. Et rn̄detur ſic. Si bono zelo denūtient. Sed criminoſiqui .ſ. ꝑſeuerāt ī malis. eoip̄o tales vidētur bono zelo moueri cum ſe corrigāt. Adeuāgelicā denūtiatōeꝫ oēs poſſūt admitti. ītendat̉ niſi emēdatio fr̄is: punitō. niſi p̄ſumat̉ hoc ītendit̉: ſꝫ diffamatō autvindicatō. Ad denūtiatōꝫ iuditialeꝫ. vbi etiāintēdit̉ punitō. ẜuandū ē habetur extra deactu. Qualiter et qn̄. et. c. inquiſitōis. Titulus duodecimꝰ de dono ꝯſilijConſilium bonum exigit rectitudinē ſui. celſitudinē principij aptitudinē exilij. Ca. jIrca donum conſilij tria poſſumꝰ conſiderare .ſ. rectitudineꝫ ꝯſilij.celſitudinē principij. aptitudinem auxilij. Et ꝙͣtū ad pri ſciendū. tūc recte ꝯſiliat̉ quis. facittria tāgit ph̓s. iij. ethicoꝝ. Primo ſi debituꝫfinē ſibi p̄ſtituat. ſecundo ſi mediā accomodaad finē īueniat. tertō ſi tp̄us ꝯueniēs ꝯſilio aſſumat. Primo igit̉ ad hoc vt aliqͥs recteſiliet̉: oꝫ ſibi finē debitū p̄ſtituat. De prīcipio em̄ ē ꝯſiliū. qꝛ ꝯſiliū ē īquiſitō rōis de aliqͦ oꝑabili a nobis. Sꝫ principia ī ſcīa oꝫſuppone̓ tāꝙͣ certa. In igit̉ inqͥſitōe prīcipiuꝫ ſub q̄ſtione vel ſub inquiſitōe rōnis cadit. Similit̓ ꝯſiliū ē de fine. Cuiꝰ ē. qꝛ illud de ē: fert iuditiū an eligēda ſint vel vitāda. abſqꝫ inqͥſitōe rōis. Sꝫ finis id qd̓ habet̉vt finis: ē determinatū et certū. vt ī qualibet ſcīa prīcipiū illiꝰ ſcīe Secūdo qͥs recteſiliat̉ ſi media accomoda vel ꝯueniētia ad fi īueniat. em̄ de aliqͥbus ſit ꝯſiliū:cedit ex eo. vel qꝛ ſūt determinata .i. habentdeterminatas vias ꝓcedēdi ad determinatos fines. oꝫ ibi ꝯſiliari. ſicut ſcriptor ꝯſiliaturquō debeat litteras trahe̓. qꝛ hoc ē determinatū artē dubiū. Si aūt ſūt mīma velīutilia parū adiuuāt vl̓ īpediūt ad ꝯſequē finē. qꝛ multū refert vtrū ſic vel ſic fiant. qd̓ aūt parū ē accipit vt nihil. vnde dehmōi ē ꝯſiliū: ſꝫ de eo qd̓ ē ꝯueniētiꝰ. vtiliet facilius. ad ꝯſequēdū finē. quale ꝯſiliuꝫ eſtdat̉ de pauꝑtate. math̓. xix. Si vis ꝑfectꝰvade et vr̄de oīa habes et ba pauꝑibꝰ. quodvtile ꝯſiliū ē p̄ceptū. Et de virginitate velviduitate. .j. coꝝ. vij. De v̓ginibꝰ aūt p̄ceptumdn̄i habeo: ꝯſiliū aūt do. qd̓ eſt de meliori.

Et merito. qꝛ vt dr̄ eccͣi. xxvj. ē dignaderatō aīe ꝯtinētis. ambro. Uirginitas ſuaderi pt̄. imꝑari pt̄. Res ē magis voti ꝙͣ p̄cepti. xxxij. q. j. Integritas. De obedientia aitſtephanꝰ papa cuidaꝫ vxoricide. Placeat tibiꝯſiliū nr̄m. qd̓ tibi meliꝰ vtiliꝰ videri pt̄. Relīque hoc malignū ſeculū. Ingrede̓ monaſteriū. hūiliare ſub manu abbatis. cūcta facitoſimplici aīo tibi fuerint imꝑata. xxxiij. q. i.Admonere. Tertō ad hoc aliqͥs recte ꝯſiliet̉: oꝫ aſſumat tp̄s ꝯueniens. ne ſit nimismoroſus et tardꝰ. vt trāſeat debitū tp̄us. Necet̄ nimis velox. vn̄ calixtꝰ papa. Nos em̄ tꝑe īdigemꝰ vt aliqͥd maturiꝰ agamꝰ. p̄cipitēꝯſilia et oꝑa nr̄a neqꝫ ordinē eoꝝ corrūpamdi. l. ponde̓t. Ad hec tria faciūt ꝯſiliū rct̄moꝑat̉ quedā b̓tus moralis ꝑs prudētie dicit̉cubulia. ē ⁊ct̄e ꝯſiliatiua vt dīc ph̓s. vj. ethicoꝝ. vbi aūt deficit aliqd̓ hoꝝ. vt ſibi ꝑſtituat malū finē. puta ītēdēs ſuā exequi volupta vl̓ vtilitatē. honorē dei ſalutē ſui vl̓ ꝓximi. vel etſi bonū finē eligit. tn̄ vias qͥbꝰ ad illud ꝯſequēdū ꝑueniat. et media indebita accipiat. puta vt vincat iuſtā cauſā. mēdatio vtit̉vt vīcat īimicū ꝓditorē facit. vel aliud īdecēsvel tp̄us debitū aſſumit. vel modū. qꝛ nonfirmꝰ ꝑmanet. ē bonū et rectū ꝯſiliū. Propter hoc ſequit̉. peccator .ſ. ī mortali ꝑmanēs: ē bene ꝯſiliatiuꝰ. qꝛ obẜuat debitas circūſtātias. vel debitū finē attēditpeccat. Et oppoſitū. virtuoſus qͥlibet ē benecōſiliatiuꝰ: etſi ſit ÿdiota. in his .ſ. ꝑtinēt adbonū v̓tutis. lꝫ ī alijs. vt ī negociatōibꝰ vel rebus bellicis. vel hmōi ſit bene ꝯſiliatiuus.Hec ẜm tho. in. iij. diſt. xxxv. art. iiij. exceptisauctoritatibus decretorū.Ꝙͣtum ad ſecundū. ſcilicꝫ. §. j.de certitudīe vel celſitudine iuditij. que habetur donū ꝯſilij. Sciendū ꝓpriū ē creaturerōnal̓. vt īqͥſitōem rōis moueat̉ ad aliquidagēdū. Que qͥdē īqͥſitio rōis ꝯſiliū dr̄. Sꝫ qͥa hūana pt̄ cōp̄hēdere ſingularia ꝯtingētia poſſūt occurre̓. et etiā defice̓ ne ad finēintētū ꝑducat ea de qͥbus ꝯſiliat̉. Ideo certitudinē ꝯſilij attinge̓ ē hūanū: ſꝫ diuinū. cuiꝰē certitudinē cōtingentiū euentus p̄uidere.Et ideo oꝫ hāc certitudinē habēdam. mēshumana inſtinctu ſpūſſācti eleuet̉ ſupͣ huma modū. ad quā certitudinē pt̄ ratōe dictaminis eleuari. Et ideo indiget homo ī īqͥſitōe ꝯſilij dixigi et eleuari a deo oīa cōp̄hendit. Et hoc fit donū ꝯſilij. Qd̓ ſic diffinitur.ẜm tho. ī. iij. di. xxxiiij. ar. ij. Donū cōſilij ē. o accipit hoc qd̓ agendū ē. quaſi certitubi a ſpūſācto edoctꝰ. ſupͣ humanū mobū. Uelaliter. Donum conſilij eſt quo homo dirigit̉ īagendis et cauendis: inquiſitōeꝫ ratōisſed quaſi cōſilio accepto a ſpirituſancto. Naꝫſcire certo omnia agibilia: et cauere om̄ iaimpediētia a cōſecubone vite eterne: non eſt