¶ Capitulum¶ Triceſimūſeptimum
eis que ſūt carnis. nō que ſpiritus .i. aīe. propterea dicit̉ Mat̉. x. Inimici hominis domeſtici eiꝰ. Et Ambro. Hec eſt vera fuga .ſ. ſeculi. quedaꝫ abdicatio domeſticoꝝ .i. parentū.et alienatio cariſſimoꝝ: vt ſuis ſe abneget: qͥdeo ſeruire gliſcit. xij. q. j. cui portio. ¶ Cumautē perpēdunt parētes carnis filios velle aſe recedere. deſerēdo ſeculū. religionē ſanctaꝫingrediendo: multipliciter diſſuadēt ⁊ cōtradicūt ne carneꝫ deſerant: dicētes ſe poſſe ī ſeculo ſaluari et deo ſeruire: ⁊ parētibus debere obedire. nō contriſtare ne maledicant̉ abeis. maioriſqꝫ laudis et meriti eſſe. quia maioris laboris in ſeculo temptationibꝰ vtpotefrequētioribus reſiſtere. ꝙͣ in clauſtro ſibipſiotio vacare crudelitatem qͦꝫ fore parentes derelinquere. Quibꝰ dicendū eſt a filijs. In hisque patris mei celeſtis ſūt oportet me eſſe .i.exerceri operibus ſpiritualibꝰ ad que vocatinſpirando. Rametſi in ſeculo poſſit quis ml̓ta bona facere. dei precepta ſeruare: quis eſthic qui potuit trāſgredi ⁊ non eſt trāſgreſſusqui poſt aurū nō abijt: vtiqꝫ laudabimus eūfecit em̄ mirabilia in vita ſua. Gregoriꝰ magnus aliquādo in adoleſcentia ſua fuit illiusopinionis cū eſſꝫ nobiliſſimꝰ ex ſenatorio genere romanorū ditiſſimꝰ. et doctiſſimꝰ philozophus: extimās ſe deo poſſe perfecte ſeruirein habitu laicali. Sed perpendēs occupatōnes ſeculi ſuccreſcere. et paꝝ deo vacare: oīadeſerens deo in religione ſe tradidit. Non eſthoc magnanimitatis ⁊ fortitudinis ingerereſe periculis anime. que quis declinādo poteſteuitare. ſed temeritatis et audacie: ſicut velle habitare cū draconibꝰ ⁊ ſerpētibus ad bellandum contra eos. vbi quis poteſt eos declinare. Obediendū eſt parētibꝰ: ſed magis deo.a quo om̄is paternitas ī celo et in terra nominatur. cū ſpirat ad ea que ſunt eius voluntatis perfecte. Maledictiones auteꝫ parentūque ingeruntur filijs propter huiuſmodi decōuertit in benedictiones nec ꝓpter ſcandalūeorum eſt tātū bonum pretermittēdum. quiaeſt ſcandalum phariſeorum non puſilloruꝫ.vnde non curandum ẜm doctrinam xp̄i. Sedquis eſt in ſeculo ita potens. diues. honoratus. qui non querat adhuc magis ſtatū ſuuꝫmundialem augere. ꝙͣtomagis in ſtatu ſpirituali debet querere augeri: Hereticum auteꝫeſſet dicere vel credere. ſtatum religionis etcontēptū mundi non eſſe in ſe maioris meritiet perfectōnis. ꝙͣ etiam in ſeculo laudabiliterbiuere. quia hoc eſſet contra doctrinam xp̄i:hoc ſuadentis. nec eſt crudelitas iſta parētesdeſerere propter deū: ſed magna pietas. Unde Pieronimꝰ in epiſtola. Licet in limine ſenex iaceat pater ſcilicet domus. ad retinēdūfiliū ne recebat ab eo. et ex collo pendeat nepos. ac mater vbera quibus te lactauit oſtēbat: per calcatum perge patrem. ⁊ per calca-
tam perge matrem. et ſiccis oculis ad vexillum crucis euola. Summū genus pietatis ēin hoc eſſe crudelem. Unde et cuidam volentixp̄m ſequi. ſed prius expectare ſepulturaꝫ patris. xp̄c ait. dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. tu at̄ vades. relinquēs pr̄eꝫ ⁊ anūcia verbū dei ath̓. viij. ¶ Et aduertendū. ꝙſubtraxit ſe xp̄c a parētibꝰ cū eſſꝫ duodenniscū .ſ. cōit̓ incipit ī alijs pueris apparere ſcintilla vſus rationis: cum ꝯcupiſcentia incipitexcitari et titillare homineꝫ ad malum. vt .ſ.tunc qui vult eſſe ī his que ſunt patris ſpiritus. et totum ſe tradere deo: parentes ⁊ mundum deſerat. nō expectans ſenectutem vl̓ iuuentutem. poſtꝙͣ fuerit ſeculi oblectamentaexpertus. Bonuꝫ eſt viro (dicit Hieremias/ſi portauerit iugum ab adoleſcentia ſua ſcilicet conſilia xp̄i adimplendo. Unde ⁊ dominusdeus ꝯmuniter quos elegit ad opera ſua magnifica agenda. vocauit in pueritia vel adoleſcentia. Samuel propheta domini ſingularis. et iudex populi antiqui: in pueritia fuitdomino dedicatus. Dauid adoleſcentulus inregeꝫ domino iubēte inunctus. et eius cithareda et pſaltes ad proſternēdum ſuperbū gigantem Goliath aſſumptus. Iohannes baptiſta et precurſor domini antra deſerti teneris ſub annis puerilibꝰ. ciuium turmas fugiens petijt ac parentes: ne leui ſaltem macl̓are vitam famine poſſet. Euāgeliſtā Iohannēquem ſpiritu ſapientie ⁊ intellectus pre ceteris impleuit. ad eructandum verbum ſuū inadoleſcentia vocauit: vt patrem et retia deſereret. Nicolaum ſanctiſſimum. Dominicū.Franciſcum. Bernhardum. Petrum martirem. Thomā in pueritia vel adoleſcentia admundi contemptum ⁊ propinquos relinquēdos inſpirauit: dicant ergo adoleſcētes inſpirati ad dimittēdū parētes propter obſequiūdei. cum dicūt eis. fili quid feciſti. vel quid facis ſic. id eſt cur ita nos deſeras: reſpondendoeis cum xp̄o. Quia in his que patris mei ſūtſcilicet celeſtis. oportet me eē. id eſt diuine inſpirationi aſſētire: ⁊ vt poſſim expeditius diuinis intendere. oportet me vos deſerere. Sicet ip̄a dei mater ī infantia templo eſt oblata⁊ ibi ẜm Iohannem damaſcenū enutrita. relictis parētibꝰ et propinquis. ac domo parētum. ⁊ tota tradita diuinis exequijs.¶ Pro declaratione ſecū §. ij.de queſtōis ⁊ rn̄ſionis. cōſiderādū ē: ꝙ bt̄a v̓go ī tēplo morā trahēs. n̄ aſpitiebat hincindehoīes. vt faciūt bane mulies ⁊ viri iuuenes.nec ad ornamēta tēpli curioſe. Nec cōfabulabat̉ cū alijs vt multi faciūt: cū tn̄ xp̄c dicat.domꝰ mea domꝰ or̄onis vocabit̉. Et iō noliteface̓ domū pr̄is mei domū negotiationis. aitiudeis Io. ij. Sꝫ vacabat ī tēplo or̄oi. meditatōi. forte mēte r̄uoluēdo d̓ina bn̄ficia facta ⁊