Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum

eſt general̓ .i. om̄e bn̄ficiū ⁊ bonū qd̓ habemus⁊ iſta ē gr̄a dei: qꝛ a deo oīa habemꝰ. ſecūda eſtgr̄a ſpūalis q̄ .ſ. nō dat̉ oībꝰ: ſed ſpālit̓ xp̄ianisbonis tm̄ q̄ dicit̉ gr̄a gratū faciēs: hāc habema xp̄o qͥ ē cauſa exemplaris nr̄e gr̄e. vn̄ denoīamur xp̄iani a xp̄o. Et xp̄c īterp̄tat̉ īunctus .ſ.vnctōne gr̄e. Tercia ē gr̄a finalis q̄ ꝑducit adgloriā: hāc habemꝰ a ih̓u qͦ interp̄tat̉ ſaluator.qꝛ merito ſue paſſiōis nos ſaluauit: ⁊ apper uitianuā ſuꝑne glorie. Sanctificet̉ nomen tuū. gͦqd̓ fit cū nō in vacuū gr̄a dei recipit̉: ſed recōgnoſcit̉ a deo om̄e beneficiū cū gr̄arūactione:gr̄a exercet̉ ad augmētatōeꝫ: et ꝑſeuerādo pergrāꝫ finalē ꝑuenit̉ ad ſalutē ⁊ glorificatōeꝫ. Etſic ſanctificat̉ nomen dei xp̄i et ih̓u. Secūda petitō ē. Adue. §. iij.niat regnū tuū. p̄cipuū regnū dei ē vitā eternaSed ad hoc ꝑueniri nō pt̄: niſi ꝑ aliud regnuꝫdei: qͦ .ſ. deꝰ regnat ī nob̓. Un̄ ſaluator ath̓. vj.Querite pͥmū regnū dei .i. an̄ oīa: vl̓ primū ⁊ p̄cipuuꝫ qd̓ ē vita eterna ad quā pecijt latro bonus ī cruce admitti: dicens. Memento mei dn̄edū veneris ī regnū tuū. qd̓ vtiqꝫ xp̄c exaudiuitdicēs. hodie mecū eris ī ꝑadiſo Luce. xxiij. Etſubdidit ſaluator ip̄e ad illd̓ ſupͣ dictū: q̄rite ⁊c̄Et iuſticiā eiꝰ .i. regnū virtutū: qꝛ alit̓ illud p̄cipuū ſuꝑnū n̄ poſſꝫ hr̄i. iuſticia at̄: vt ait ph̓sī li. ethicoꝝ. eſt oīs virtꝰ. Un̄ apl̓us ad Ro. Regnū dei nō ē eſca ⁊ potꝰ: ſed iuſticia. pax ⁊ gaudiū ī ſpūſct̄o. ex virtutibꝰ em̄ ꝯp̄henſis ī iuſtitia ſequit̉ pax maxīa: ⁊ gaudiū verū ī mente.Sic̄ at̄ nō ꝑuenit̉ ad celū empireū; vbi manifeſtat̉ gl̓ia ſct̄oꝝ: niſi trāſactis nouē celis .ſ. celo lune. celo mercurij. celo veneris. celo ſol̓. celo martis. celo iouis. celo ſaturni. celo ſtellifero ſeu firmamēto. celo aqueo ſeu criſtallino ẜꝫtheologos qd̓ ē primū mobile. Nā qd̓ ſeqͥt̉ decimū .ſ. empireū firmū ē: ⁊ nūꝙͣ mouet̉. ſic et ſct̄ifirmati ſūt ī gl̓ia. Alij at̄ celi mouēt̉ nouē. Sic⁊ v̓tutes om̄s ī nob̓ viatoribꝰ mouēt̉ ꝑ diuerſosactꝰ. ⁊ ꝑ augm̄tatōꝫ. ⁊ generatōꝫ. ⁊ corrū ptōeꝫeaꝝ ī hoībꝰ. Sūt gͦ tres celi: tres v̓tutes morales. Tēꝑantia. iuſticia: ꝓut ē virtꝰ ſpālis nō general̓. Et fortitudo. Tres alij celoꝝ virtualiuꝫſūt v̓tutes ītellectuales .ſ. prudētia. ſcīa. ⁊ ſapīaTres alij ſūt v̓tutes theologice .ſ. fides. ſpes. etcaritas. q̄ ꝓpīquiores nos deo faciūt. Et pꝰ hasv̓tutes ī fine aduēit r̄gnū dei ī nob̓: ita .ſ. ꝙ noſꝑuenimꝰ ad ip̄m: ſꝫ priꝰ oꝑtet ꝙ veniat ī nob̓ regnū iſtaꝝ v̓tutū. Et qꝛ nullā v̓tutē a nobis hr̄evalemꝰ. niſi a d̓o. Iō docet nos eas pete̓ ꝓ nob̓⁊ ꝓximis nr̄is. cū docet nos orare: dicēdo. Adueniat regnū tuū. In qͦlibet celo firmabimnos ꝑ vnā diē de illo loquēdo. Et īcipiēdo ab oltīo .ſ. celo lune ſignāte tēꝑantiā. Ad hāc inducit nos eccl̓ia qͣdrageſimali ſua obẜuatōe ꝓponēs dn̄i nr̄i exēplū: q̄ dīc euāgeliū hodiernumMath̓. iiij. Ductꝰ ē ī deẜtū. deſertū ē locꝰ ꝯtinētie ⁊ auſteritatis. ꝑ iſtā gͦ v̓tuteꝫ tēꝑantie. deſerūt̉ delectatōes venereoꝝ. pͥmo ꝑ caſtitateꝫ. ẜodeſerūt̉ īordīatōes ciboꝝ ꝑ ſobrietatē. tertō de-

Triceſimumſerūt̉ elatōeſ veſtimētoꝝ ꝑ modeſtialitatē. Cōit̓ī deẜto iſta ſeruāt̉: q̄ ī ſūma ꝑfectōe xp̄c ẜuauit⁊ merito dictū ſit. ductꝰ ē ih̓s ī deſertū .ſ. tēꝑantie: de his hēs copioſe ſupͣ ī tractatu d̓ v̓tutibꝰ:d̓ qͣlibꝫ haꝝ ibi vide: ⁊ ſūme q̄ oꝑtet b̓uit̉. Secūdū celū ē iuſticia: q̄ ẜꝫ ph̓m ē duplex .ſ. diſtributiua ⁊ ꝯmutatiua: ⁊ d̓ diſtributiua ꝓ iſto ſermone: ad quā ꝑtinet diſtribue̓ honores ⁊ p̄miabonis: dolores ⁊ ſupplicia mal̓. Et diſcerne oꝑatōes ⁊ cāꝝ merita diligēt̉. ſn̄ ꝑſonaꝝ acceptōeEt h̓ de ꝯditōnibꝰ iudicū ⁊ rectoꝝ: qͣs debēt hr̄e:qͣſ oēs optīe ẜuabit iudex nr̄: ⁊ dn̄s oīm ī finaliiudicio. Et q̄ ſūt q̄ corrūpūt iudiciū: q̄ ibi eē nōpoter̄t ⁊cͣ. Uide ī. iij. ꝑte d̓ materia iudicū ī. c. j.Et ſume ꝓut placet adducēdo ad finale iudiciūThema eī d̓ euāgelio ē. iuſti ī vitā et̄nā .ſ. ibūt Tertiū celū ē ſeu ꝑs hꝰ celi tertij qd̓ dr̄ mercurij celū: qͥ ẜm gentiles dr̄ deꝰ mercatorū. ē iuſticia ꝯmutatiua in qͣ qͦttidie ſe hn̄t exerce̓ ī diuerſis ꝯtractibꝰ emptōis ⁊ vēditōis. ꝑmutatōis etmutuatōis: vbi fiūt ml̓te fraudes q̄ ſūt ꝯͣ iuſticiā ꝯmutatiuā. In quiditate. ī qͣlitate. ⁊ quātitate: ſiue numeri: ſiue mēſure: ſiue pōderis: ſiue p̄cij: ſiue recōpēſatōis: vt cuꝫ vult duas provna: vt ī vſuris: de qͦ euāgeliū. om̄s eiecit xp̄cſ. de tēplo vendētes ⁊ emētes ⁊cͣ. De his in ſcd̓aꝑte in ti. j Quartū celū ē virtꝰ fortitudinis: ⁊hec ꝯſiſtit ī debita aggreſſiōe arduoꝝ. ī ꝯſtantitolleratōe aduerſoꝝ: ⁊ ī finali ꝑſeueratōe laborioſoꝝ. ⁊ euāgeliū ē. filiꝰ hoīs erit ī corde terre .i.ī lapide qͥ ſignat fortitudinē tribꝰ diebꝰ: et tribꝰnoctibꝰ .i. ī his tribꝰ dietis. ī die ꝓſꝑitatis: et innocte aduerſitatis. vide d̓ his ſupͣ de virtutibusDeinde ſequit̉ de alijs tribꝰ celis .i. d̓tutibꝰ ītellectualibꝰ .ſ. prudētia q̄ ē triplex .ſ. ethic a qͦ ad ſeip̄m bn̄ regendū. yconomica qͦ ad familiā ſuā.⁊ politica qͦ ad ciuitatē ſuā. Et euāgeliū dīc. veritas liberabit vos .ſ. a pct̄o. veritas .ſ. prudentie q̄ ē recta rō agibiliū. Deīde d̓ ſcīa vt .ſ. cognoſcat ſe qͦ ad aīe nobilitatē: qͦ ad corꝑis vilitatē: ⁊ qͦ ad ꝯditōeꝫ ſuā. Et ī euāgelio. ſurge at̄aīe nobilitatē ꝯtēplandā. tolle grabatū tuuꝫ. qͦad corpꝰ ⁊cͣ. Ambula. ſciēdo lectū tuū. De ſapiētia ꝯgnitōis dīnoꝝ ꝑ ꝯtēplatōeꝫ ī euāgelioDuxit ih̓s diſcipl̓os in montē excelſū. De hocſupͣ d̓ dono ſapīe Tres alij celi ſūt v̓tutes theologice ⁊ d̓ fide ī euāgelio d̓ chananea. Magnaē fides tua. vide de fide. De ſpe ex epl̓a. Decaritate feria ſcd̓a ī euāgelio. Ego d̓ ſuꝑnis ſuꝫvbi ē ꝑfectiſſima caritas. Uide ſupͣ de caritate.In tertia petitiōe dici­. §. iiij.tur. fiat volūtas tua ⁊cͣ. Et hec triplex ẜm illd̓apl̓i ad Ro. xij. volūtas dei bona bn̄placēs ⁊ ꝑfecta. Bona quidē ē īuitatōe ꝓibitoꝝ. bn̄placēsin obſeruatōne p̄ceptoꝝ. perfecta in adimpletōne conſiliorum. Primo dicatur de p̄ceptis negatiuis: vt ē pͥmū ⁊ ẜꝫ. legis decalogi ⁊ rſpiciūtdeū. Et ꝑ pͥmū ꝓhibet̉ oīs ſuꝑſtitio qͣ non rectecolit̉ deꝰ. vide ī. ij. ꝑte de ſuꝑſtitōibo. ꝑ ẜm prohibet̉ ꝑiuriū et blaſphemia d̓ qͥbꝰ ibi ī ſuis capl̓is