Titulus¶ Decimuſquītus
oīs turba bt̄oꝝ exultat: cuꝫ ſit lux ⁊ lucernā q̄vitā ſuꝑnā illuſtrat ſola: quē abmodū Ioh̓. inApocl̓. teſtat̉. Hic filius ſolꝰ ē ÿdea ꝑfecta oīmrerū īcreataꝝ: ⁊ etiā creataꝝ. Huic ſingl̓ariſſime canūt ꝓuerbia cantica ⁊ ſapīa ſalomonis. ⁊liber ih̓u filij Sirach. ꝓpt̓ quā neſcio irrefragabilē veritatē p̄teriti pr̄es ī ſpūſct̄o cātari manbarūt. patri eterno a nobis dū ſumꝰ ī via. Perquē xp̄m maieſtatē tuā laudāt angl̓i. adorāt dominatōnes ⁊cͣ. Sic igit̉ creator ⁊ creature exultāt ī deo ſalutari meo: qͥ latet īcluſuſeſſential̓rī viſceribꝰ meis oīs exultatio eſt in me. Quidgͦ miraris ſi curro ⁊ ſalto: ſi canto ⁊ iubilo. Siomnē mūdū feſtiuis vocibo pulſo. In me pat̉ ꝑoīpotētiā. verbū ꝑ ſapīaꝫ. ſpūſſct̄us ꝑ infinitācaritatē. Exultāt ī me om̄s angeli: qͥ nō ceſſantfilio meo cātare. Aobulatis vocibꝰ: iubilāt inme om̄s pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e: qͥ voluerūt videre qd̓habeo: ⁊ nō viderūt: cū Abrahā qͥ deſiderauit videre diē meū: vidit figuratiue: ⁊ gauiſus ē mirāda leticia. Exultat gͦ tota maria de deo: cū tota trinitate: dicēſ. Exultauit ſpūs meꝰ ī deo ſalutari meo. Si aūt tibi videt̉ difficile deū exultare qͥ īmobilis manēs dat cūcta moueri. Ueꝝi. ſimul ꝯgere oīa gaudia delectatōnes et feſtaſincera: q̄ pro modulo tue capacitatis ꝯp̄hendere vales: ⁊ reſpectiue ad diuinā exultatōneꝫſcias illa luctꝰ fore atqꝫ merores: ⁊ tn̄ niſi ꝑ vocabula nr̄a dici nō poſſūt. Hec aūt a lōge vidēſdicis. Exultat deꝰ: qꝛ exultatōnes numeras int̓gaudia tua: et tn̄ que ſit exultatio talis nō capis. at ſi ī ſpū tuo exultare ſentires. guſtareſqꝫid qd̓ nō licet hoī loqui. Quia gͦ vſum neſcis diuinoꝝ terminoꝝ. nō noſti terminos tuos: illisvtaris neceſſe ē. Dices gͦ īeffabile exultauit: qꝛte facit. Eſt em̄ vnꝰ ſpūs tecū. illo aūt exultātetu exultas. ⁊ qꝛ tuā exultatōeꝫ ꝑcipis qͥ mobil̓es: illū ꝓnūcias exultare: qͦ tn̄ nō mouet̉. Exultat gͦ deus ſpūs meꝰ: qꝛ exultare facit ſpm̄ meūin ſe deo ſalutari meo. Et ſic ītelligit̉ illud apl̓iIp̄e ſpūs poſtulat ꝓ nobis gemitibꝰ īenarrabilibꝰ: qꝛ nos poſtulates facit ⁊ gemētes. Sed qꝛpirgo nō habuit vnde gemeret tota letabundaait. Exultauit ſpūs meꝰ ī deo ſalutari meo.¶ De concordia cātici magnificat cū or̄one dominica .ſ. pater nr̄. In qͦ ꝯtinet̉ materia vniusquadrageſime. ¶ CapitulumXXX.Iligenter aūt aduerteꝙ beata virgo magnificās dn̄m incantico iſto: ⁊ exultās ī eo: multuꝫordinate docet dn̄m magnificare ⁊laubare ī oratōe: ſicut ⁊ filiꝰ eius iam p̄dicatorexiſtēs: docuit orātis ⁊ exultātis mētes ordinari. Ubi or̄onē exp̄ſſit: dice̓ſ. Or̄ nr̄ ⁊cͣ. Et hoc dīcMagnificat. Scd̓o dꝫ ꝯfident̉ īſtare ad optinēdū: qꝛ nr̄ ē. Et hoc dīc exultauit: ⁊ n̄ te moueatꝙ dixit .ſ. ī deo ſalutari meo: qꝛ talit̉ erat ſuū ꝙnō erat alteriꝰ qꝛ d̓ ſub̓a eiꝰ corpꝰ ſuū. Tertio dꝫhūilit̓ īciꝑe ad deſcēdendū: qꝛ ip̄e ē ī celis: ⁊ illaī terris. Un̄ hec ait. Quia reſpexit hūilitatē an
cille ſue ⁊cͣ. Quarto debꝫ nomē dn̄i magnificare: qꝛ ſanctificet̉ nomē tuū. Et hec dicit: qꝛ fecitmihi magna: ⁊ ſct̄m nomē eiꝰ. Quīto dꝫ regnūdei poſtulare: qd̓ nō pōt niſi diuina mīa fieri.Un̄ adueniat regnū tuū. Et hec ſb̓iūgit. Et miſericordia eiꝰ ⁊cͣ. Sexto diuine volūtati ſe debꝫꝯformare q̄ eiꝰ potent̉ eqͥpollet. Oīa em̄ quecūqꝫ voluit fecit. Und̓ fiat volūtas tua ⁊cͣ. Et hecait. fecit potētiā ī brachio ſuo. Septīo debꝫ diuinā iuſtitiā eſurire. Bt̄i em̄ qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūtiuſtitiā. Et h̓ ē panis qͦttidianꝰ: hinc canit iſtaDepoſuit potētes de ſede ⁊cͣ. Octauo dꝫ pct̄oꝝveniam eſurire qͥ eſt ſacietas mētis ⁊ gl̓ia. hecem̄ eſt gl̓ia nr̄a teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e. Un̄ ſb̓dit̉dimitte nob̓ ⁊cͣ. ⁊ iſta pſaltes ait. Eſuriētes īpleuit bonis. Nono debꝫ īmunitates tēptatōnuꝫ h̓ſcire: dicēs. Et ne nos inducas ⁊cͣ. a quibꝰ liberamur: ſi dn̄o iūgamur Iuxta illud Iob. poneme iuxta te. Et hoc ē qd̓ cātatrix nr̄a dīc. Suſcepit iſrahel ⁊cͣ. Decimo debꝫ oīm maloꝝ lib̓tatē exquire̓. Et hec ē felicitas quā ꝓmiſit dn̄sAbrahe ⁊ ſemini eius in ſecula. Sꝫ libera nosa malo. finit̉ or̄o dn̄icalis Amē Io. dominici.Et qꝛ oſtenſa ē correſpon §. j.dētia or̄onis dn̄icalis ad iſtud canticū magnificat. Incident̉ ponet̉ ſolū pūcta tangēdo: qūotalis or̄o dn̄icalis docet noſ ⁊ recta d̓ deo ſentire⁊ iuſta ab eo ⁊ nobis neceſſaria poſtulare. Et ꝑtotā vnā. xl. p̄dicare materias eiꝰ qͣſi ſūmā theologie: qͦ p̄cipue ad agēda ꝓ ſalute nr̄a. Et valde etiā neceſſaria ſciri a qͦcunqꝫ. Nā cū pͥmo dr̄pat̓ loquēdo ad deū: aduertēdū ꝙ deꝰ pat̉ ē creatōne. ꝓuiſiōe ſeu gubernatōne. Et hic d̓ ꝓuidētia dei ⁊ he̓ditatis ſue collatōe: his tribꝰ modisdr̄ pat̓. ⁊ pͥma die. xl. dicit̉ pat̓ vr̄ ī abſcōdito ⁊cͣCū ſubdit̉ noſter. īſinuat̉ miſteriū īcarnatōisqꝛ factꝰ nr̄ frat̉ ⁊ amicꝰ. Agr̄ ⁊ p̄uius. ſanator⁊ medicꝰ. Un̄ ſecūda die ī euāgelio dr̄. Ego veniā ⁊ curabo eū. Tertio notat̉ ꝑfectio dei. ibi.Qui es. hoc ē nomē dei prīcipale. Ego ſum q̄ ſūUbi īcludit̉ īmutabilitas. eternitas. ⁊ bonitaseiꝰ infinita. Et ī euāgelio. Pat̓ veſter celeſtis ꝑfectus ē: ⁊ p̄cipue ꝙͣtū ē bonꝰ etiā ad inimicos īquo ē imitandꝰ. Quarto maīfeſtat̉ eiꝰ poteſt aſqꝛ ī celis ē. In celis materialibꝰ ad influentiādandū. In celis ītellectualibꝰ .i. angelis ad ordinandū. In celis doctrinalibꝰ ſcripture ſacread illumīandū: ⁊ in euāgelio. Cōfidite ⁊cͣ. Uelmeliꝰ erat nauis eccl̓ie ī mediomaris .ſ. ī mūdo¶ Quīto incipiūt petitiōes. §. ij.Et qꝛ magis dꝫ qͥlibꝫ dilige̓ deū ꝙͣ ſeip̄m. Ideop̄o poſtulat̉ qd̓ ad dei honorē ꝑtinet .ſ. vt gl̓ificet̉ ⁊ ſct̄us hēat̉ ab oībꝰ. Sct̄ificet̉ nomē tuū .i.ſct̄m hēat̉ ab oībꝰ nomē pr̄is nr̄i ih̓u xp̄i. Eſt gͦnomē eiꝰ triplex .ſ. Emanuel .i. deꝰ nobiſcū. xp̄ovnde nominantur xp̄iani: et ih̓s. ſanctificeturigitur nomē pr̄is noſtri celeſtis. qd̓ a nobis fitcum nō recipimus in uacuū gratiā: ꝓut admonet apl̓us in epl̓a. ij. Cor̄. vj. hortamur vos neī vacuū gr̄aꝫ dei r̄cipiatiſ. Eſt triplex gr̄a. pͥma