¶ Titulus¶ Quindecimus

Infimam ⁊ ſolitariam.ediam ⁊ corpoream.Optimam ⁊ ſubitaneam.¶ Prima exultatō eſt qn̄ aīa eleuat̉ ſuꝑnaturaliter ad aliqͥd videnduꝫ mirificū: nō tn̄ cummulta vehemētia. ita ꝙ ſola aīa rapit̉ ad gaudendū. corpore tn̄ oīno īmoto a terminis ſuisEt tale fuit gaudiū ⁊ exultatō anne matris ſamuelis dicentis. Exultauit cor meū in domīo.⁊ exaltatū eſt cornu meum in deo meo: vbi corponitur ꝓ anīa. ⁊ cornu ꝓ intellectiua potentia: ꝓphetizans ⁊ eleuata tunc ad cognoſcendum que dixit in illo cātico. j℟. ij. ¶ Secunda exultatō ē vehemētior. vbi aīa altius rapitur et diutius īmoratur. nō tn̄ ab offitō vitaliabſtrahitur. Et tunc aīa ſecū etiā corpꝰ rapit.vel localiter ſubleuat. ⁊ in altum ſuſtulit: quēadmodū ⁊ paulus raptus ad terciuꝫ celum deſe dicit. ij Cor. xij. Siue in corꝑe ſiue extra corpus: neſcio. Quali modo rapiebat̉ al̓n corpusnoſtri ſancti doctoris thome. et p̄cipue vt legit̉quādo ei dictū fuit a crucifixo. Bene ſcripſiſtide me thoma: nam tunc fuit viſus eleuatus aterra nō parum: ⁊ talis raptus eſt ad quandādulcedinem inſuetā. quā videtur expertus dauid vbi ait. Cor meuꝫ ⁊ caro mea exultauerūtin deum viuū. Taliter etiā rapiebatur et patriarcha dn̄icus ſepe̓. ⁊ multi ſanctoꝝ. ¶ Tertia exultatō eſt vehemētiſſīa. que ſicut maioreſt. ita ⁊ ſubiectū magis diſpoſitū reperit atqꝫfit de maximis obiectis. ⁊ rapit qͣi in inſtanti.ita vt nō valeat trahere ſurſum corpus. nec etaliquā dulcedinem infundere: ſed potius quādam penā. ſil̓em ei que fit in morte ꝓpter ſeꝑarationem anime a corpore. cum anima ꝓ tūcdeſinat exercere actus vitales in ip̄o corpore.Et ſi vis altius de hoc raptu informari. lege doctorem ſanctū in queſtionibꝰ de veritate: queſtione de raptu. arti. j. ij. ⁊. iij. Et talis fuit raptus virginis glorioſe. Unde anima eius exultauit et ſaltauit extra ſe et terminos ſuos. Ethinc puto ipſam in p̄terito fuiſſe loquutaꝫ vbidicit. Exultauit. Non em̄ potuiſſet ore proferre. exultat ſpiritus meus: quia taliter exultabat vt corpus nil agere poſſet. ergo nec loqui.Sed iam ad officia corporis reuerſa dīc. Magnificat ⁊cͣ. Et exultauit. ¶ Iſtud autē poteſteuidenter oſtendi ⁊ in fide demōſtrari. Ex tribꝰem̄ ſimul iunctis cauſat̉ raptus vehemētiſſimus videlicꝫ. Primo ex puritate ſubiecti vidētis. Secundo ex īmenſitate obiecti rapientis.Tertō ex claritate lumīs oſtendētis. Iſta ſuntnota de ſe. Nam quo mens purior. eo ad vidēdum deuꝫ aptior: quia beati mundo corde qm̄ipſi deum videbunt. Et adde ꝙ adhuc mēs retditur habilior. quo rapta fuerit vel illuſtrataa deo frequentius. ꝓpter habitū acquiſituꝫ exaſſiduis actibꝰ. ſicut docet doctor ſanctus vbiſupra queſtione de proph̓ia. Iſta tn̄ per ſe nonſufficiunt. Nā in via mens ⁊ viſionibus aſue-

ta. non ſemper videt: niſi quando deus bult ſibi demonſtrare. ſic ut docet beatiſſimus Piero.ad Damaſū papā de ÿſaac decepto Gen̄. xxvij.qui noluit benedicere vni ⁊ tamē benedixit alteri. Et de Eliſeo qui dixit de ſunamite ad gie31. Dimitte eam quia anima eius in amaritudine eſt. ⁊ dominus celauit a me. iiij ℟. iiij. Etde virgine beatiſſima que triduo queſiuit filium. neſciens vbi eſſet Luce. ij. Et ideo additurſecundum quod requiritur. ſcilicet ꝙ obiectūſe repreſentat tali menti: et quo obiectum eſtnobilius. eo fortius trahit. non tamen ſimpliciter. quia poſſibile eſt ꝙ in ÿ̄maginatione creatum. ⁊ tunc non forte raperet. Et ideo additur tercium. ſcilicet ipſa clara oſtenſio. ⁊ quāto clarior eſt. tanto exultatōnis raptus fit vehementior. Cum igitur conſtet irrefragabilit̓.ꝙ nulla mens creata in hac via fuerit puriormente virginis. et tractet de magnis dei quonulla res eſt altior. Si modus videndi eſt alijsaltior. nulli dubium eſſe poteſt. quin eius exultationis raptus fuerit omnibus alijs vehemētior. Ponit exinde prefatus Iohan. dominicicardinalis. diuerſa genera viſionum proph̓alium. de quibus beatus Tho. agit ſcd̓a ſcd̓e. ꝙde proph̓ia que obmitto. Sed ibi pōtes videre. Et ſubdit: ꝙ his omnibus inſpectis. ſi conſideretur. ꝙ hec virgo ſancta obumbrata eratpaterno lumine repleta. iam eterne ſapientienouo numine et ſpirituſſancti fecunbata radiorum culmine. queque dicit ſe magna precinere ⁊ exultaſſe: nulla ſurgit ambiguitas. qͥnipſa viderit modo nobiliſſimo. et forte adhucaltiori omnibus predictis nobis ignoto. Sicut enim fecit eam matrem ſui: ita etiam ſpecialiter pre ceteris fecit vatem ſui. vt abſolute et antonomatice intelligatur quod diciturExultauit.¶ Secundo notatur.§. ij.ſulmen ardentioris et feruentioris exultatōiscum dicit. Spiritus meus. Teſte auguſti. Inuiſa diligere poſſumus. incognita nequaꝙͣQuod de ſe patet ſatis. cum voluntas ipſa ceca ſit. ⁊ ſine lumine intellectus agere non valeat. propter quod ſemper fertur ſuper cognitum. aut apparenter. aut exiſtenter. Moueturenim voluntas alectiue ab obiecto apprehenſoſub ratōne boni. Et quāto videtur melius. tanto mouetur vehementius et rapitur. Et quiavoluntas potentia paſſiua nō eſt infinita. poteſt cogi aut neceſſitari ab obiecto ſibi demonſtrato. ſub ratōne infiniti boni quod ſatis videtur. Si enim obiectum viſum ſubduplici gradu bonitatis. aliter trahit ipſam voluntateꝫad amandum. ꝙͣ viſum ſub ſimplici gradu bonitatis. Et magis ſub triplici gradu. ꝙͣ ſubduplici. et ſic deinceps: ergo ſi oſtendatur aliqd̓bonum ei infinitum. rapit et trahit ipſam. vtnon poſſit ipſum non velle amare. Et taliter