¶ Capitulum¶ Viceſimūnonum

erga Saulem inimicum ſuum. et erga filiumabſalonem qui coniurauerat contra ipſū. Tertium fecit magnum ſalomonem. ⁊ precipue iniuditio duarum meretricum. contendentiū defilio viuo cuius eſſet illarum. iij ℟. iij. Noſtraergo virgo pſaltes vt oſtendat ī conſpectu noſtro glorioſum quem canit. Dulciter ait dominum: et demum exprimit quomodo dat omnibus affluenter ⁊ non improperat dicens. Eſurientes impleuit bonis: ⁊ prius de ſe. Reſpexithumilitatem anc ille ſue. et fecit mihi magnaDeinde addit quomodo omnibus dimittit clementer. Et ꝙͣtum in ſe eſt neminem damnat:⁊ dicit. Et miſericordia eius a progenie in ꝓgenies timentibus eum. Tercio quomodo iudicat omnes equaliter. ⁊ nullius perſonam acceptat. ⁊ dicit. Depoſuit potentes de ſede. ⁊ exaltauit humiles. ¶ Secundum quod redditdominum glorioſum eſt liberatio oppreſſorumſicut patet de iudicibus iſrahel: qui magni fuerunt in illo populo vt domini et rectores. vtGedeon. ⁊ ſamſon ⁊ alij de quibus in li. iudicūper totum. quia liberauerunt populum a magna oppreſſione. et ſic etiam ſaul in principioregni ſui: quod optime fecit ih̓s xp̄c liberando⁊ ſanando omnes oppreſſos a dÿabolo. vt aitpetrus in canonica pͥma. quia deus erat in illo: ⁊ ideo dicit dominum. quaſi dans manumad adiuuandum. ¶ Tercium quod facit dominum glorioſum eſt debellatio inimicorum. Ethoc fecit iudam machabeum cum ſymone etionatha glorioſos dominos in illo populo. qꝛfrequenter debellarunt inimicos populi iſraelEt hoc egiſſe dominum: oſtendit dicens. Fecitpotentiam in brachio ſuo ⁊cͣ. Et dicit dominūquaſi dominans hoſtibus.¶ De ſecūdo verſu dicti cantici ⁊ de multiplicigaudio ⁊ varia acceptōe ſpūs. ¶ Ca. XXIX.Xultauit ſpiritꝰ meusin deo ſalutari meo. Sciendum ꝙſpūſſancti p̄ſentia largitur menticlaritatem ⁊ lumen viſionis. teſteſaluatore qui ait Io. xvj. Cum venerit ille ſpiritus veritatis. ipſe docebit vos omneꝫ veritatem. Quia ergo ſpirituſſanctus mirabiliter requieuit ī maria. dicente ſibi angelo. Spirituſſanctus ſuꝑueniet in te: nulli dubium quī clare viderit que dei ſunt. ex tali autem intuitōneſequitur gaudium. maxime poſt verba angelideſcendit in mariam. cū quā eſſentialiter eratfilius dei carne indutus. Et quia proportōnatur gaudium caritati ex qua probijt. ſicut illacaritas marie fuit īeffabilis. ita ⁊ illd̓ gaudiūinextimabile credit̉. Et hoc inſinuat cū dicit.Exultauit ſpūs meus. Vbi tria tanguntur.Lumen clarioris ⁊ iocundioris intuitōis xp̄i.ibi. Exultauit.Fulmen ardētioris deuotōnis. ibi. ſpūs meus.Tulmen altioris et ſubtilioris contemplationis. ibi. in deo ſalutari meo.

.§. j.¶ Ꝙͣtum ad primumſciendū. ꝙ vltra illud gaudiū peſſimū de qͦ dr̄ꝓuer. ij. de iniqͥs. Letāt̉ cū malefecerīt ⁊ exultāt in rebꝰ peſſimis. cuiꝰ finis ē id qd̓ ipſe ait.Extrema gaudij luctꝰ occupat. Et vt dr̄ ī apocquātū ſe exaltauit ⁊ ī delitijs fuit. tātū date eitorm̄tū ⁊ luctū. Eſt t̓ plex gaudiū ſeu exultatō.Gaudiū de inferiori entitate. ⁊ deceptiuū.Gaudiū de equali bonitate ⁊ letificatiuum.Gaudium de ſuperiori deitate et exceſſiuum.¶ Gaudiū primū ē de rebꝰ inferioribꝰ vt diuitijs. honoribꝰ. ꝯuiuijs ⁊ hmōi. His aūt inferioribꝰ creaturis aīa gaudente improprie dr̄ gaubium. et be tali gaudio dixit Tobias angelo.Quale mihi gaudiū. qui in tenebris ſedeo ⁊ lumen celi nō video? q. d. Gaudere nō poſſum. qꝛcareo medio gaudij veri. qd̓ eſt muniri lumīeceli. quo aīa mea veritatē cognoſcit. Et clarius de hoc falſo gaudio dr̄ Eccͣs. ij. Riſuꝫ reputaui errorem. et gaudio. id eſt gaudenti: dixi.Cur fruſtra deciperis; Anima que ſic gaudetnō exultat ſed deſcendit. ⁊ inferna petit. ẜm illud Iob. Gaudent ad ſonitū bucine. ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. ¶ Secūdum gaudium eſt. quando de proportionata ⁊ quaſi equali bonitate exiſtit: vt quando aīa gaudet de ſalute proximi ⁊ de libertate ſui vera. de virtutibus acquiſitis et bonis operibꝰ et hmōi. Et dehoc gaudio qd̓ eſt leticia anime. tenens eaꝫ ingradu ſuo virtuali. ſepius habet̉ in ſcripturavt ad Ro. xij. Spe gaudentes. Et Eſdre. Gaudium dn̄i fortitudo veſtra. Sicut eniꝫ triſticiadebilitat vires: ita gaudiū ſeu delectatō adauget. Unde ⁊ delectatō ẜm ph̓m perficit opus. etmultomagis delectatio que idem eſt quod gaudium. ſi ſit ſpiritualis fortificat mentem. ꝙͣ delectatio mundialis. Tale tamen gaudium nōeſt deſcenſus neqꝫ aſcenſus .ſ. ſupra ſe. Vnde etdice̓ nō valet. exulto .i. extͣ terminos ſuos ſaltare. ¶ Tercium ergo gaudiū eſt de felicitateſuperna. vel de deo. aut de his que ſunt ſupracapacitatem hominis. Et hec leuāt aīaꝫ ſupraſe: ⁊ tali gaudio eam letificant vt dicere poſſit. exultare .i. extra ſe ſaltare ſiue exultare exulare .i. extra terminos ſuos fieri. de quo gaudio ait xp̄c diſcipulis Math̓. v. Gaudete in illa hora. i. cum maledixerint vobis homines.et perſequuti vos fuerint propter me. et exultate. Ecce enim merces veſtra multa eſt in celis. Quod obſeruans beatus vincentius ad datianum ait minantem ei maiores cruciatꝰ inferre. O vene noſa dÿaboli lingua. tormentanon timeo. ſed quanto te magis mihi iratū video: et per hoc diſpoſitum ad maiores penas īferendas: eo amplius exulto. Nolo gloriā meam minuas ⁊cͣ. Et quia de tali re que eſt eterna et incomprehenſibilis fuit gaudium beatemarie. Idcirco ſignanter dixit. Exultauit ſpiritus meus. Sed noſce oportet. ꝙ iſta terciaexultatio habet tres grabus videlicet.