Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulusdecimuſquintꝰ

ſanꝰ ⁊ ſpūali dulcedīe ſꝑ plenꝰ. Nihil eī niſi deū⁊ p̄ter deū guſtauit. vn̄ ī guſtu ſpūali falli n̄ potuit. Et ſic qͦ ad diſcretōꝫ om̄es excellit Quoad terciū .ſ. delectatōꝫ que reꝑit̉ in guſtu ſpūalibt̄a maria om̄s an̄cellit. Nā dicit Greg. in mora. ꝙ ſapiētia eſt donū reficiēs mentē ſpe ⁊ certitudine. Sed ſpes et certitudo que fuit in bt̄amaria et haberi poteſt in pn̄ti. maxīa fuit ſuꝑom̄s viatores. Unde ſicut int̓ eſurire iuſticiamqd̓ eſt bonorū viatoruꝫ. et ſaturari ea quod eſtcomprehenſoꝝ: quaſi mediū eſt comedere. Itadelectatō guſtꝰ ſpūalis ī bt̄a maria ſit ꝑ modūꝯmeſtōis. Ad qd̓ facit qd̓ dr̄ in eiꝰ ꝑſona in cāti. Comedi fauū cū melle meo. vt fauꝰ ꝯmeſtusſit delectatō ex ꝯtemplatōe hūanitatis xp̄i. melex ꝯgnitōe deitatis. Plēa igit̉ fuit ſapīe gr̄a vtdice̓ bale̓t illd̓ Sap̄. vij. Uenit ī me ſpūs ſapīeAd donū ītellectꝰ pertīet. §. ij.quedā acuta ⁊ penetratiua cognitō diuinoruꝫ.Un̄ intelligere quaſi intus legere. penetrare mēte ad intima rerū diuinarum. vt miſteria ſcripturarum diuinarū audita vel lecta. Creaturas ſpūales: vt angelos ⁊ anīas. Et ip̄m deū exip̄is rebꝰ creatis ꝑ veſtigiū vl̓ ymaginē ẜm illd̓. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſūt ītellecta. ꝯſpiciūt̉ ⁊cͣ. Ad Ro. j. Sed n̄ ratōe naturali vt ph̓iſꝫ lumine doni intellectꝰ hoc bt̄a Maria pleniꝰceteris habuit. Qd̓ ſic ꝓbat Albertꝰ vbi ſupͣ. Inter cognoſcere creatū ꝑ creatū. ⁊ cognoſce̓ creatū ꝑ increatū. mediū ē ꝯgnoſce̓ īcreatū ꝑ creatū. vel ecōuerſo creatū ꝑ increatū. Tria iſtorūreꝑiūt̉ diuidētiū. ⁊ nihil ē vacuū. gͦ reꝑietur etquartum. Et puri quidem viatores habent primū. vidētes .ſ. creatum ꝑ creatū. id eſt ꝑ fidemUn̄ Iſa. vj. dicit̉. Ea que ſub ip̄o erāt replebanttēplū. glo. greg. Cum mēs in cōtemplatōe proficit. nō iam quod ip̄e eſt. ſꝫ qd̓ ſub ip̄o ē ꝯſpicitDeū .n. nemo vidit vnꝙͣ. Et hec eſt cognitō viatoꝝ. Conprehenſores v̓o vidēt increatū per increatum. qꝛ .ſ. vidēt deum per ſeip̄m. vidēt etiācreatum ꝑ increatum. creaturas .ſ. in deo. ⁊ perdeū. Iuxta illud. j. coꝝ. xiij. Tūc cognoſcā ſic ⁊ꝯgnitꝰ ſū .i. deū ⁊ om̄ia ꝯgnoſcā ī ſe. ſicut ⁊ ip̄eme ꝯgnoſcit in ſe. Ergo cū vnū medioꝝ reꝑiat̉int̓ extrēa. reꝑiet̉ ⁊ reliquū. videlꝫ vide̓ īcreatū ꝑ creatū. Sed ꝯgnitō media ꝑtīet ad ſtatūmediū. Statꝰ aūt mediꝰ ad bt̄iſſimā v̓ginē ꝑtinet. qꝛ ſupͣ puros viatores ⁊ circa ꝯp̄henſores.Fuit gͦ ꝯgnitō bt̄iſſime v̓ginis tal̓ ꝑ donū intellectꝰ. ꝙ ꝯgnoſcebat lumē īcreatū: nō qͥdē ꝑ ſpēꝫſicut bt̄i. nec etiā ꝑ ymaginē vt viatoris. ſe ꝑ lumē creatū. Et ſic ꝯgnoſcit īcreatū ꝑ creatū. Etilld̓ lum̄ n̄ erit mediū ſitut ꝑ ſpeculū vl̓ ymaginem vel veſtigiū. vel ſignū ꝓut ē mediū int̓ app̄henſiuū et ſignatū. ſꝫ ſicut lumē ſol̓ eſt mediūꝯiūgēs viſibile ⁊ viſū. Airabilē aūt ꝯgnitōꝫintellectꝰ de bt̄a maria ponit Alb̓. vbi ſupͣ perix. cōcluſiōes qͣi priuilegia. Parū p̄ma ē ꝑfectacognitō ſine medio dei trinitatis. quaꝫ habuitī pia ꝑ ſpēaliſſimā gr̄aꝫ. Secūda eſt ꝑfecta co-

gnitō miſterij incarnatōis. Et hāc habuit ꝑ gͣtiā ⁊ ſingl̓arē exꝑientiā. Tercia ē ꝯgnitō ſue p̄deſtīatōis. quā habuit ꝑ reuelatōꝫ ⁊ cāꝫ. Quarta ē aīe ſue ⁊ ſpirituū ꝑ ſpēs ꝓprias ꝯgnitō quāhabuit diſpoſitiue ꝑ naturā. ꝯpletīe ꝑ grāꝫ. Etẜm hāc vidit āgl̓os aīas ⁊ demōs. Quīta ē ꝑfecta ꝯgnitō oīm ad ſtatū die ꝑtinentiū. quā habuit ꝑ gr̄e infuſionē ⁊ inſpiratōꝫ. Et hec ꝯp̄hēdit ꝑfectā ꝯgnitōꝫ ſcripturaꝝ. oꝑandoꝝ et contēplādorū. Sexta eſt cognitō circa ſe futurorūquā habuit ꝑ reuelatōꝫ ⁊ in ſpeculo lectōnumSeptima ē oīm ad ſtatū patrie ꝑtinentiū ꝑ cōgnitōꝫ quā habuit ꝑ ꝯtemplatōis reuelatōeꝫ.Octaua ē oīm creaturaꝝ ſtantiū cognitō. quāhabuit ꝑ naturā. gr̄am ⁊ contemplatōꝫ. Non aeſt. ꝙ habuit vt matutinam ⁊ veſꝑtinam cognitionem. Matutinā ꝑ gratiam. Ueſpertinaꝫ pernaturam et gratiaꝫ. Et ſic repleuit eum .ſ. animum ſuum ſpiritu intellectus De dono cōſilij ſciendū. §. iij.ꝙ ꝯſiliū eſt inqͥſitō rōis de aliqͦ oꝑabili a nob̓.Et qꝛ oīa debet hō face̓ cū rōe. Iō dicit ſalomōOīa fac cū ꝯſilio .ſ. rōis. Et vbi n̄ ſufficit ꝯſiliuꝫſuū ꝓpt̓ dubia d̓ illo oꝑabili: dictat rō vt q̄rat ꝯſilia alioꝝ. ſcꝫ intelligētiū ⁊ rectoꝝ ī illa mat̉iaEt iō dr̄ tob̓. iiij. cōſiliū ſꝑ a ſapiēte inqͥre. veꝝqꝛ ſūt aliqͣ oꝑabilia ad q̄ nō ſufficit humana rōedocere ſufficient̉: ideo ponit̉ donuꝫ ꝯſilij. donūſpūſſct̄i: Qd̓ ſic diffinit Tho. ī. iij. ſen. ꝙ ē hītꝰ qͥhomo accipit qd̓ agendū eſt. qͣi ꝑ certitudineꝫa ſpūſct̄o edoctꝰ ſupra hūanā rōem. Uel ſic ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. Conſiliū eſt donū qͦ ſpūſſct̄s dirigit nos in om̄ibꝰ que ordinant̉ in finem viteeterne. ſiue ſint de neceſſitate ſalutis. ſiue n̄. hocdono ⁊ gr̄a plena fuit dirgo bt̄a ſuꝑ om̄s viatores. Qd̓ ſic ꝓbat Albertꝰ vbi ſupͣ. Cū vene̓it illeſcꝫ ſpūſſct̄us: docebit vos omnē veritatē. ſcꝫ deagendis ad ſalutē. ſed ſpūſſct̄s venit improportionabil̓r in bt̄aꝫ mariā. magis ꝙͣ in quemlibꝫpratorem purū. ⁊ in ꝯceptū filij ⁊ ī die pēthecoſtes. cū eſſꝫ cū apl̓is. qn̄ venit in ſp̄e ignis: gͦ inagendis maxīe fuit edocta ꝑ donū ꝯſilij. Itē ẜmph̓m. Cuiꝰ eſt oꝑari. eius eſt ⁊ operanda cognoſcere. Et cuiꝰ eſt in om̄ibus ⁊ p̄ omnibꝰ bn̄ operari. eius eſt ⁊ ſuꝑ om̄es operāda cognoſcere ⁊bn̄ diſcernere. quod ꝑtinet ad ꝯſiliū. ſed bt̄a maria fuit perfectiſſima obẜuatrix ⁊ mandatorū⁊ ꝯſilioꝝ dei. ſuper om̄s gͦ habuit cognitionē ꝯſiliorū circa agenda per donū ꝯſilij. Fuit ⁊ amiciſſima ⁊ familiariſſima domino ſuper omnes.vnde ⁊ edocta de rebus ſecretiſſimis. Inter cetera domini ꝯſilia ſūt. paupertas. v̓ginitas ⁊ obediētia. ſed iſta maxime obẜuauit. Nā fuit pauperrima. ita ꝙ et ſi aurū non paꝝ ſibi fuerit oblatū a magis adorātibꝰ filiū in gremio eiꝰ indead paucos dies n̄ habuit tātū (ait bern̄) vt poſſet offerre agnū ꝓ filio oblato ad tēplū. ſꝫ obtulit ſacrificium pauperum. turtures vel columbas. Prima fuit que votum virginitatis emiſit: et ſemper ſeruauit ſine aliquo illicito motu