Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Decimuſquint

inter deū beatā mariā nulla erat diſtantia: qꝛī illa erat ſolū eſſentiā p̄ſentiā potentiāvt ī cūctis ē: ſꝫ etiā gratiā ꝓut ē in electis. etꝑfectiꝰ ꝙͣ in cūctis puris creaturis. Ergo nonoportuit vl̓ potuit mitti. Sꝫ ẜendit Alb̓. ꝙͣuis miſſio ſit int̓ diſtātia: tn̄ qꝛ gr̄a hꝫ pl̓imosgradꝰ: id̓o ꝯtinge̓ pt̄ deū hītare ī aliqͦ gr̄amaliquā: a diſtat reſpectu aliaꝝ gr̄aꝝ: quarūē capax: nōdū hꝫ. Licet deꝰ inhītaret virgi gr̄aꝫ. diſtabat tn̄ ab ea ad maiorē etiaꝫgr̄aꝫ quā ī ꝯcipiendo ꝑcepit: corꝑalē pn̄tiāquā prius in ea hūit. Miſſus eſt ad mariāangelꝰ. videlicꝫ nūcians ei verbū bonū Quenūciatio ex miſſione iſta: fuit neceſſaria congrua propter tria.Propter dei venerationem.Propter virginis cōmendationem.Propter nr̄e vtilitatis ꝯſecutōnem.Ꝙͣtuꝫ ad primū ẜm Alber. §. j.honorabat̉ deꝰ ī iſta ānūciatōne triplicit̓. pͥmoꝙͣtū ad eius potentiā ī eo angelos ſuos miniſtros habuit: qui ſūt valde potētes. pͣs. Omneſangeli eiꝰ potētes virtute faciētes verbū illiusad audiēdā vocē ſermonū eiꝰ. Et ꝙͣuis ſolēnior videat̉ nūciatio: tātomagis ꝙͣ plures ſolennes miſſos. hoc ē verū: niſi illud qd̓ nūciat̉ſit archanū ſeu ſecretū: hoc ē repugnat ml̓titudini. em̄ dr̄ archanū qd̓ multis ē cognitūNec ē familiarit̓ ītimatū: amicabilit̓ qd̓ multis ē priꝰ ītimatum. Quia igit̉ iſtud erat valdeſecretū. decuit multos nūciari: ſꝫ vnū exangelis miſſus ē ad mariā .ſ. Scd̓o honoratꝰ eſt deꝰ ī iſta miſſiōe annūciatōe ad eiusſapientiā: ī eo ꝑditōnis obuiauit directe viā liberatōnis: qꝛ ſicut angelꝰ malus virgi euā decepit malā nūciatonē: ſic angeluꝫbonū deꝰ virginē mariā docuit. nūcians ei v̓būbonū: ſūmā bt̄itudinē inde homībꝰ ꝯſequēdaꝫ.Et ſic ſatis credi pt̄: angelꝰ malus nūciauit eue verbū falſū. fuit vnꝰ ex maioribꝰ demonijs. ita et nūcians verbū optimū marie. nonfuit ex ordine inferiori: ſꝫ de ordine archangl̓o. forte primꝰ illoꝝ qui dicit̉ pͥnceps archangeloꝝ. Tertio honoratꝰ ē deus ꝙͣtū ad bonitatē ī iſta nūciatōne. vn̄ Damaꝰ. Magnū circaamoreꝫ hoīm clemētie dei demōſtrat̉ pelagus.Ip̄e em̄ ꝯditor: dn̄s quā ꝓprio plaſmate fecit. reiteratōne oꝑe mgr̄ fuit. Et qui bonitatis ſpecie. decepit hoīem. carnis ꝓbleumate deciꝑetur. Et moſtrat̉ bonitas iuſtitia dei.bonitas quidē qꝛ deſpexit ꝓprij plaſmatis īfirmitatē: ſꝫ viſcera eius cōmota ſūt in ip̄o cadēte manū porrexit. Iuſticia etiā oſtenſa. qm̄homīe victo aliū vince̓ fecit natura. Neqꝫ vieripuit hoīeꝫ ex morte: ſꝫ quē quōdā pct̄m īſeruitutē redegit mors. hūc bonꝰ iuſtus victo fecit: ſil̓em ſil̓i re ſaluauit. hec Io. damaEt miſſus ē gabriel ad mariā: īterp̄tat̉ fortitudo dei: quia annūciādū veniebat qui eſtfortis potens in p̄lio ad dÿabolū vincenduꝫ.

Secūdo fuit neceſſaria et. §. ij.ꝯgrua iſta annūciatio facta. b. marie: a miſſoad ꝓpt̓ eiꝰ ꝯmēdatōeꝫ. Et hoc ī tribꝰ on̄diturPrimo qꝛ virtꝰ virgīs manifeſtat̉. Scd̓o qꝛ meritū v̓ginis augmētat̉. Tertio qꝛ intꝰ extͣ illumīat̉. Ꝙͣtum ad pͥmū manifeſtat̉ ī iſta annūciatōne virtꝰ virgīs. Et pͥmo virtꝰ hūilitatisī turbādo ſe timēdo. quidē irā vl̓ deiectō puſillanimitatis: ſꝫ admiratōnē ex tantalaudatōne. Sicut em̄ ſuꝑboꝝ ꝓpriū ē ex laudibus alioꝝ ſe extollere. ita econtra humiliū eſtlaudes horrere: minora de ſe ſentire. Et ſic īeis virtꝰ laudata creſcit: vt dīc Seneca. Secūdo virtꝰ prudētia et diſcretōis manifeſtat̉ exeo denūciatis ſibi q̄rit: dubitās: ſꝫ modūpie querēs. īquit Io. ī canonica. Nolite ſpūicrede̓ .ſ. loquēti intꝰ vl̓ extͣ: ſꝫ ꝓbate .i. ex aīateſpūs vtꝝ ex deo ſint. ip̄e ſathanas ait apl̓utrāſfigurat ſe ī angelū lucis. Tertio manifeſtat̉virtꝰ fidei ī ꝯſentiēdo. Gt̄a ait helizabeth credidiſti: qm̄ ꝑficient̉ ī te dicta ſūt tibi a dn̄o.Et. b. Tho. ī. iij. ꝑte. q. iij. dīc. ꝯgruū fuit bt̄ev̓gini nūciari. eēt xp̄m ꝯceptura: vt ꝯẜuaret̉ꝯgruꝰ ordo ꝯiūctōis filij dei ad v̓ginē: vt .ſ. pͥusmēs eiꝰ ip̄o īſtrue̓t̉: ꝙͣ carne ꝯciꝑet. vndeaugꝰ. dīc. bt̄ior fuit maria ī ꝯcipiēdo fidē xp̄iꝙͣ ꝯcipiēdo carnē xp̄i. etiā vt volūtaria ſuiobſequij mūera offerret ad ꝓmptā ſe reddidit vt tactū ē ſupͣ. ꝯtͣheret̉ qd̓dā mr̄imoniūſpūale īt̓ d̓i filiū: hūanā naturā. ānūciatōꝫexſpectabat̉ ꝯſenſꝰ v̓ginis loco totiꝰ hūane nat̉e Scd̓o meritū v̓ginis ī hac nūciatōne augmētat̉: hoc ī credēdo nūcio: em̄ aliqͥd nūciat̉credēdū: qͣnto illd̓ ē magis arduū lōge ab hūana oꝑatōe: vl̓ ab vſu nat̉e: tātomagis qͥs meret̉ aſſentiēdo ad credēdū. Et qꝛ maxīe arduū īuſitatū erat v̓ginē ꝯciꝑe: deū hoīeꝫ fieri.aſſentiēs huic rei ſibi nūciate. augebat̉ meri. Secūdo augm̄tatū ē meritū ī aſſentiēdociato. ait. Fiat mihi ſecūdū v̓bū tuū. Stabat tota celeſtis curia exſpectās rn̄ſuꝫ ſuū. autdiſſime cupiebat aſſenſū ſuū. angelꝰ gabriel orator cūctis bt̄is ſpiritibꝰ ſitiebat amoriſ ardoread vltimū v̓bū ſuū. Clamabāt pr̄es oēs ī limboilld̓ ÿſa. Aꝑiat̉ t̓ra germīet ſaluatorē. aꝑiat̉tͣra v̓ginal̓ in ore ſuo ꝯſenſū cordis. corꝑis.vocale v̓bū: dicēs. Fiat mihi ẜm v̓bū tuū. īmediate germīabit ſaluatorē xp̄m. Quo v̓bo ꝓlato reuerſꝰ ē angelꝰ miſſꝰ ad dn̄m ſuū: totā ciuitatē letificās nūcio ſuo. Tertō augm̄tatū ē meritū ī ſe deo totalit̉ hūiliando: dicēs. Ecce anciſla dn̄i. ait mr̄: vl̓ filia: vl̓ ſpōſa d̓i. ſꝫ ancillaAnc illa totū qd̓ lucrat̉ dn̄o: vt ſuū tribuit. Sibona ē ſeruit ī cūctis: ac r̄ueret̉ dn̄m ſuū. ſic. b.maria. Ꝙͣtū ad tertiū .ſ. intꝰ extͣ illuīat̉ īiſta nūciatōe. Fuit em̄ illumīata ī potētijs ſenſitiuis allocutōnē viſionē angl̓i. Si em̄ argelꝰ apparēs paſtoribꝰ: magͣ claritate ſe illison̄dit ad nūciādū xp̄m natū: ml̓tomagis credē ē apparuiſſe magno ſplēdore v̓gini: ꝯce