¶ Titulus¶ Decimuſquint
inter deū ⁊ beatā mariā nulla erat diſtantia: qꝛī illa erat nō ſolū ꝑ eſſentiā p̄ſentiā ⁊ potentiāvt ī cūctis ē: ſꝫ etiā ꝑ gratiā ꝓut ē in electis. etꝑfectiꝰ ꝙͣ in cūctis puris creaturis. Ergo nonoportuit vl̓ potuit mitti. Sꝫ ẜendit Alb̓. ꝙ ꝙͣuis miſſio ſit int̓ diſtātia: tn̄ qꝛ gr̄a hꝫ pl̓imosgradꝰ: id̓o ꝯtinge̓ pt̄ deū hītare ī aliqͦ ꝑ gr̄amaliquā: a qͦ diſtat reſpectu aliaꝝ gr̄aꝝ: quarūē capax: ⁊ nōdū hꝫ. Licet gͦ deꝰ inhītaret virginē ꝑ gr̄aꝫ. diſtabat tn̄ ab ea qͦ ad maiorē etiaꝫgr̄aꝫ quā ī ꝯcipiendo ꝑcepit: ⁊ ꝑ corꝑalē pn̄tiāquā prius in ea nō hūit. Miſſus eſt gͦ ad mariāangelꝰ. videlicꝫ nūcians ei verbū bonū ¶ Quenūciatio ex miſſione iſta: fuit neceſſaria ⁊ congrua propter tria.Propter dei venerationem.Propter virginis cōmendationem.Propter nr̄e vtilitatis ꝯſecutōnem.Ꝙͣtuꝫ ad primū ẜm Alber. §. j.honorabat̉ deꝰ ī iſta ānūciatōne triplicit̓. pͥmoꝙͣtū ad eius potentiā ī eo ꝙ angelos ſuos miniſtros habuit: qui ſūt valde potētes. pͣs. Omneſangeli eiꝰ potētes virtute faciētes verbū illiusad audiēdā vocē ſermonū eiꝰ. Et ꝙͣuis ſolēnior videat̉ nūciatio: tātomagis ꝙͣ ꝑ plures ⁊ ſolennes miſſos. hoc ē verū: niſi illud qd̓ nūciat̉ſit archanū ſeu ſecretū: hoc ē repugnat ml̓titudini. Nō em̄ dr̄ archanū qd̓ multis ē cognitūNec ē familiarit̓ ītimatū: ⁊ amicabilit̓ qd̓ multis ē priꝰ ītimatum. Quia igit̉ iſtud erat valdeſecretū. nō decuit ꝑ multos nūciari: ſꝫ ꝑ vnū exangelis qͥ miſſus ē ad mariā .ſ. ¶ Scd̓o honoratꝰ eſt deꝰ ī iſta miſſiōe ⁊ annūciatōe qͦ ad eiusſapientiā: ī eo ꝙ mō ꝑditōnis obuiauit directeꝑ viā liberatōnis: qꝛ ſicut angelꝰ malus virginē euā decepit ꝑ malā nūciatonē: ſic ꝑ angeluꝫbonū deꝰ virginē mariā docuit. nūcians ei v̓būbonū: ſūmā bt̄itudinē inde homībꝰ ꝯſequēdaꝫ.Et ſic ſatis credi pt̄: ꝙ angelꝰ malus qͦ nūciauit eue verbū falſū. fuit vnꝰ ex maioribꝰ demonijs. ita et nūcians verbū optimū marie. nonfuit ex ordine inferiori: ſꝫ de ordine archangl̓orū. ⁊ forte primꝰ illoꝝ qui dicit̉ pͥnceps archangeloꝝ. ¶ Tertio honoratꝰ ē deus ꝙͣtū ad bonitatē ī iſta nūciatōne. vn̄ Damaꝰ. Magnū circaamoreꝫ hoīm clemētie dei demōſtrat̉ pelagus.Ip̄e em̄ ꝯditor: ⁊ dn̄s eā quā ꝓprio plaſmate fecit. reiteratōne ⁊ oꝑe mgr̄ fuit. Et qui bonitatis ſpecie. decepit hoīem. carnis ꝓbleumate deciꝑetur. Et moſtrat̉ bonitas ⁊ iuſtitia dei. Nābonitas quidē qꝛ nō deſpexit ꝓprij plaſmatis īfirmitatē: ſꝫ viſcera eius cōmota ſūt in ip̄o cadēte manū porrexit. Iuſticia etiā oſtenſa. qm̄homīe victo nō aliū vince̓ fecit natura. Neqꝫ vieripuit hoīeꝫ ex morte: ſꝫ quē quōdā ꝑ pct̄m īſeruitutē redegit mors. hūc bonꝰ ⁊ iuſtus victorē fecit: ⁊ ſil̓em ſil̓i re ſaluauit. hec Io. damaEt iō miſſus ē gabriel ad mariā: qͦ īterp̄tat̉ fortitudo dei: quia annūciādū veniebat eū qui eſtfortis ⁊ potens in p̄lio ad dÿabolū vincenduꝫ.
¶ Secūdo fuit neceſſaria et. §. ij.ꝯgrua iſta annūciatio facta. b. marie: a miſſoad eā ꝓpt̓ eiꝰ ꝯmēdatōeꝫ. Et hoc ī tribꝰ on̄diturPrimo qꝛ virtꝰ virgīs manifeſtat̉. Scd̓o qꝛ meritū v̓ginis augmētat̉. Tertio qꝛ intꝰ ⁊ extͣ illumīat̉. ¶ Ꝙͣtum ad pͥmū manifeſtat̉ ī iſta annūciatōne virtꝰ virgīs. Et pͥmo virtꝰ hūilitatisī turbādo ſe ⁊ timēdo. nō quidē ꝑ irā vl̓ deiectōnē puſillanimitatis: ſꝫ ꝑ admiratōnē ex tantalaudatōne. Sicut em̄ ſuꝑboꝝ ꝓpriū ē ex laudibus alioꝝ ſe extollere. ita econtra humiliū eſtlaudes horrere: ⁊ minora de ſe ſentire. Et ſic īeis virtꝰ laudata creſcit: vt dīc Seneca. ¶ Secūdo virtꝰ prudētia et diſcretōis manifeſtat̉ exeo ꝙ denūciatis ſibi q̄rit: nō dubitās: ſꝫ modūpie querēs. īquit Io. ī canonica. Nolite oī ſpūicrede̓ .ſ. loquēti intꝰ vl̓ extͣ: ſꝫ ꝓbate .i. ex aīateſpūs vtꝝ ex deo ſint. Nā ip̄e ſathanas ait apl̓utrāſfigurat ſe ī angelū lucis. Tertio manifeſtat̉virtꝰ fidei ī ꝯſentiēdo. Gt̄a ait helizabeth q̄ credidiſti: qm̄ ꝑficient̉ ī te q̄ dicta ſūt tibi a dn̄o.Et. b. Tho. ī. iij. ꝑte. q. iij. dīc. ꝙ ꝯgruū fuit bt̄ev̓gini nūciari. ꝙ eēt xp̄m ꝯceptura: vt ꝯẜuaret̉ꝯgruꝰ ordo ꝯiūctōis filij dei ad v̓ginē: vt .ſ. pͥusmēs eiꝰ d̓ ip̄o īſtrue̓t̉: ꝙͣ carne eū ꝯciꝑet. vndeaugꝰ. dīc. ꝙ bt̄ior fuit maria ī ꝯcipiēdo fidē xp̄iꝙͣ ꝯcipiēdo carnē xp̄i. Tū etiā vt volūtaria ſuiobſequij mūera offerret ad q̄ ꝓmptā ſe reddiditTū vt tactū ē ſupͣ. cū ꝯtͣheret̉ qd̓dā mr̄imoniūſpūale īt̓ d̓i filiū: ⁊ hūanā naturā. ꝑ ānūciatōꝫexſpectabat̉ ꝯſenſꝰ v̓ginis loco totiꝰ hūane nat̉e¶ Scd̓o meritū v̓ginis ī hac nūciatōne augmētat̉: ⁊ hoc ī credēdo nūcio: cū em̄ aliqͥd nūciat̉credēdū: qͣnto illd̓ ē magis arduū ⁊ lōge ab hūana oꝑatōe: vl̓ ab vſu nat̉e: tātomagis qͥs meret̉ aſſentiēdo ad credēdū. Et qꝛ maxīe arduū⁊ īuſitatū erat v̓ginē ꝯciꝑe: ⁊ deū hoīeꝫ fieri. iōaſſentiēs huic rei ſibi nūciate. augebat̉ ⁊ meritū. Secūdo augm̄tatū ē meritū ī aſſentiēdo nūciato. Cū ait. Fiat mihi ſecūdū v̓bū tuū. Stabat tota celeſtis curia exſpectās rn̄ſuꝫ ſuū. autdiſſime cupiebat aſſenſū ſuū. angelꝰ gabriel orator ꝓ cūctis bt̄is ſpiritibꝰ ſitiebat amoriſ ardoread vltimū v̓bū ſuū. Clamabāt pr̄es oēs ī limboilld̓ ÿſa. Aꝑiat̉ t̓ra ⁊ germīet ſaluatorē. aꝑiat̉tͣra v̓ginal̓ in ore ſuo ꝑ ꝯſenſū cordis. corꝑis. ꝑvocale v̓bū: dicēs. Fiat mihi ẜm v̓bū tuū. ⁊ īmediate germīabit ſaluatorē xp̄m. Quo v̓bo ꝓlato reuerſꝰ ē angelꝰ miſſꝰ ad dn̄m ſuū: totā ciuitatē letificās nūcio ſuo. Tertō augm̄tatū ē meritū ī ſe deo totalit̉ hūiliando: dicēs. Ecce anciſla dn̄i. nō ait mr̄: vl̓ filia: vl̓ ſpōſa d̓i. ſꝫ ancillaAnc illa totū qd̓ lucrat̉ dn̄o: vt ſuū tribuit. Sibona ē ſeruit ī cūctis: ac r̄ueret̉ dn̄m ſuū. ſic. b.maria. ¶ Ꝙͣtū ad tertiū .ſ. ꝙ intꝰ ⁊ extͣ illuīat̉ īiſta nūciatōe. Fuit em̄ illumīata ī potētijs ſenſitiuis ꝑ allocutōnē ⁊ viſionē angl̓i. Si em̄ argelꝰ apparēs paſtoribꝰ: cū magͣ claritate ſe illison̄dit ad nūciādū xp̄m natū: ml̓tomagis credēbū ē apparuiſſe cū magno ſplēdore v̓gini: q̄ ꝯce