Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Octauum Capitulū

exaltet̉: vt pauꝑtas nobilitati repugnaredoceat̉: vt dauid hūilitas euāgelizet̉. vt imitatio hūilitatis ī ioſeph inſinuet̉. vt veritatismiſſio adimpleat̉: vt genealogie dn̄e deſcribat̉vt pauꝑtas mirabilior demōſtret̉. vt nobiliusexemplū pauꝑtatis hūilitatis det̉. Nec ꝓpterpct̄i maculā quā pnīa deleuit. minꝰ ī genealogia domī debuit noīari: ſꝫ audacter p̄dicari:hoc pct̄oribꝰ ꝯfidētiā generet mīaꝫ augmētetdicēte dn̄o. In quacūqꝫ hora peccator ꝯuerſuſfuerit. omniū iniquitatū eius recordabor.Ꝙtū ad tertiū .ſ. ſuꝑnaͣ­ §. iij.tural̓ ꝯceptio bt̄e marie notat̉ dr̄. Inuēta ēin vtero hn̄s de ſpūſct̄o .i. grauida. vbi Orign̄.ait. Inuēta ē a bt̄o ioſeph hn̄s ī vtero .i. p̄gnāſqui licet ꝯtingeret future tn̄: vt putabat̉vxor oīa nouerat. Et infra. Si tibi vxor noīat̉Si tibi ī deſponſatōe eſſe dr̄. tibi tn̄ vxor eſtſꝫ dei vnigeniti mr̄ ē eterni. In ſequētibꝰ demōſtrabo. nec iſta tua cōiunx ẜm ꝯſuetudinemcōiugij hēat̉: nec iſte generat̉ tuꝰ filiꝰ eſſe credat̉. xxvij. q. ij. Inuēta. Fuit ꝯceptꝰ v̓ginisa ioſe ph: ſꝫ ſuꝑnatural̓: qꝛ ſpūſct̄o .i. oꝑe ſpūſſct̄i. cui attribuit̉ oꝑatio miracl̓oꝝ: quoꝝ oīmiſtud fuit maximū. Et ex hoc ait augꝰ. ī li. de bo ꝯiugali. Om̄e nuptiaꝝ bonū īpletū ē in illisꝑentibꝰ xp̄i. Fides .ſ. ꝓles: ſacͣmētū. Prolē cognoſcimꝰ ip̄m dn̄m ih̓m. Fidē qꝛ nullū adulteriū. Sacramētū: qꝛ nullū diuortiū. Solus ibinuptial̓ ꝯcubitꝰ fuit: qꝛ ī carne pct̄i fieripoterat: ſine pudēda ꝯcupīa carnis accidit expct̄o: ſn̄ ꝯcipi voluit: futurꝰ erat ſn̄ pct̄o.xxvij. q. ij. Om̄e. Prolis tn̄ illiꝰ .ſ. xp̄i mr̄ veranat̉ al̓ fuit bt̄a maria. Ioſeph aūt natural̓pr̄: ſꝫ putatiuꝰ. Qd̓ aūt dr̄ ī euāgelio Ioſeph eēt iuſtus: nollet traduce̓: voluit occulte dimitte̓. Exponit̉ triplicit̓. Uno tͣducere .i. ī domū ſuā duce̓. ẜm aliqͦs duxerat ī domū ſuā: ſꝫ ī domo erat parētū. Aliodr̄ traduce̓ .i. nuptias ſolēnit̉ celebrare. iamīduxerat ī domū ſuā: vt erat moris tūc tēporisde ſpōſis erga ſpōſas. Et hec melior expoſitioẜm Tho. minꝰ ſuſpecta hr̄i poterat de adulterio. ī domo ioſeph ꝯcepiſſet: vtpote magiszelātis honeſtate ſpōſe ī domo parentū: etmelior teſtis caſtitatis ſue. Tertio exponit̉traduce̓ .i. publice accuſare ī iudicio ſeu denūciare. Un̄ augꝰ. ī li. ſeu ome. de pnīa ait. Attēdequē admodū iuſtꝰ ioſeph tāto flagitio qd̓ de vxore fuerat ſuſpicatꝰ: tāta benignitate peꝑcit an̄ꝙͣ ſciret vnde illa ꝯceperat: quā grauidā ſenſerat: ſe ad illā acceſſiſſe nouerat. Reſtabat ei certa abulterij ſuſpitio: tn̄ qꝛ ip̄e nouerat. qͥd dicit euāgeliū. Ioſeph eēt iuſtꝰ etnollet diuulgare. voluit occulte dimitte̓ eaꝫdiuulgare .i. ī iudicio denūciare. Ergo peccātur corā hoībꝰ. corripiēda ſūt corā hoībꝰ .i. publice. Et peccāt̉ ſecretiꝰ: corripiēda ſūt ſecretiꝰ. Diſtingue tēpora ꝯcordab̓ ſcripturā. hec

Augꝰ. ij. q. j. Si peccauerit. Ex quibꝰ videt̉ ẜꝫAug. hūit ſuſpitōnē de adulterio forte leuē.Et cogitabat dimitte̓. aūt denūciare. ex certꝰ erat. p̄cipue attēdendo ſct̄am ꝯuerſatōnē. Nec etiā retine̓ ne videret̉ ꝑticeps ſeu aſſentiēs adulterio. Sꝫ angelꝰ ī ſomnis illūinauit: declarauit veritatē ꝯceptōis: qꝛ dohoīe: ſꝫ qd̓ ī ea natū ē .i. ꝯceptū. de ſpūſct̄o eſt:cōceptꝰ ſaluaret ppl̓m ſuū a pct̄is. Et qd̓ dixit.Noli time̓ acciꝑe mariā cōiugē tuā .i. acceptā in domū retine̓. Sed. b. Bernh̓. alit̓ ſentitde iſta diuiſiōis. Dīc em̄. Si q̄rit̉ qͣre ioſephvoluit dimitte̓ mariā:. iſte ioſeph ꝯſiderāsſct̄itatē ſpōſe ſue. modeſtiā pudicitiā. dicebatint̉ ſe. Cōmeſſatrix nūꝙͣ fuit: nec vinolēta.ſaltatrix: nūꝙͣ oculum ſuꝑ virū erexit. diſcurrēs. leuis ī riſu: vl̓ berbo ſcurrilis. Un̄iſta p̄gnatio? a me: qui ad acceſſi.ab alio: qꝛ nūꝙͣ mandatū dei p̄teriſſet. Ergo adeo ē iſta oꝑatio. O īeſtimabil̓ laus marie. Potiꝰ eſtimabat virginē poſſe ꝯciꝑe: ꝙͣ mariā peccare. Stupēs de tāta ſct̄itate mat̓ dei eſſetvoluit occulte dimitte̓. reputās ſe īdignūtant a manere ſct̄itate. Ea rōne voluit dimittē: qꝛ petrꝰ xp̄m viſo miraculo de captura piſciū plurima dicēs. Exi a me domine: qꝛ peccator homo ego ſum Luce. v. De annūciatione dominica Capi. VIII.Iſſus eſt ad Mariam.Luc̄.. qꝛ ī miſterio īcarnatōnis qd̓ mr̄imoniū ſpūale. fiebat int̓ deū hūanā naturā: aſſumēdo erat exvirgine. id̓o debuit ī iſto ſūmo mr̄imonio ꝯſenſus v̓ginis requiri tanꝙͣ ſpōſe fiende. Nec em̄ ēlaudabile opꝰ niſi ꝯſtitutū aliqͦ libero arbitrio. Nāetſi ꝓph̓ia p̄deſtinatōis: vt erat ꝓph̓ia incarnatōis a ml̓tis p̄nūciata īpleat̉ ſine nr̄o arbitrio: vt dicit glo. ſuꝑ Math̓. hoc ītelligendū ēẜm Alb̓. ſine nr̄o arbitrio oꝑante: ſꝫ ſine noſtro arbitrio ꝯſentiēte. Et decuit mitti hocānūciaret: require̓t ꝯſenſū d̓ginis. Un̄ ī figu ꝓcurator abrahe eliezer miſſus ab abrahā īterp̄tat̉ pr̄ ml̓taꝝ gentiū. de terra ꝓmiſſiōisſ. ſuꝑne. in mūdū veniēs īuenit ceteris v̓gi pulcherrimā mēte corꝑe. ad fontē aquaꝝviuētiū gr̄aꝝ diuinoꝝ eloquioꝝ: etiā ſua liberalitate ip̄i angelo nūcio deſpōſatōis ſiciētiſalutē hūanā: camelis eius .i. homībꝰ ab eodirigebant̉ gubernabant̉. potū dedit ſatiſfaciēs deſiderio ſuo: nūciaſſet aduētus ſui cām miſſiōis. vt .ſ. deſpōſaret filio dei: ꝯſenſitdicēs. Ecce ancilla dn̄i: fiat. ⁊cͣ. ꝯtractū ē mr̄imoniū: verbū caro factū ē. Aulti ſct̄i hoīes īpeteri: nouo teſtamēto an̄ ꝯceptū fuerūtciati. miſſi angl̓i: vl̓ ſct̄i hoīes ad hoc nūcian: vt ÿſaac. ſamſon. Ioh̓es. Remigiꝰ. thomasUn̄ ml̓tomagis ſanctꝰ ſct̄oꝝ debuit nūciari peraliquē miſſū. Et miſſꝰ ē. obſtat ſi dicat̉ īt̓ea. ī qͥbꝰ nll̓a ē diſtantia. nll̓a ē nccͣia miſſio: ſꝫ