¶ Octauum¶ Capitulū
exaltet̉: vt pauꝑtas nobilitati nō repugnaredoceat̉: vt dauid hūilitas euāgelizet̉. vt imitatio hūilitatis ī ioſeph inſinuet̉. vt veritatis ꝓmiſſio adimpleat̉: vt genealogie dn̄e deſcribat̉vt pauꝑtas mirabilior demōſtret̉. vt nobiliusexemplū pauꝑtatis ⁊ hūilitatis det̉. Nec ꝓpterpct̄i maculā quā pnīa deleuit. minꝰ ī genealogia domī debuit noīari: ſꝫ audacter p̄dicari: cūhoc pct̄oribꝰ ꝯfidētiā generet ⁊ mīaꝫ augmētetdicēte dn̄o. In quacūqꝫ hora peccator ꝯuerſuſfuerit. omniū iniquitatū eius nō recordabor.Ꝙtū ad tertiū .ſ. ſuꝑnaͣ §. iij.tural̓ ꝯceptio bt̄e marie notat̉ cū dr̄. Inuēta ēin vtero hn̄s de ſpūſct̄o .i. grauida. vbi Orign̄.ait. Inuēta ē a bt̄o ioſeph hn̄s ī vtero .i. p̄gnāſqui licet eā nō ꝯtingeret future tn̄: vt putabat̉vxor oīa nouerat. Et infra. Si tibi vxor noīat̉Si tibi ī deſponſatōe eſſe dr̄. nō tibi tn̄ vxor eſtſꝫ dei vnigeniti mr̄ ē eterni. In ſequētibꝰ demōſtrabo. ꝙ nec iſta tua cōiunx ẜm ꝯſuetudinemcōiugij hēat̉: nec iſte qͥ generat̉ tuꝰ filiꝰ eſſe credat̉. xxvij. q. ij. Inuēta. Fuit gͦ ꝯceptꝰ v̓ginis n̄a ioſe ph: ſꝫ ſuꝑnatural̓: qꝛ d̓ ſpūſct̄o .i. oꝑe ſpūſſct̄i. cui attribuit̉ oꝑatio miracl̓oꝝ: quoꝝ oīmiſtud fuit maximū. Et ex hoc ait augꝰ. ī li. de bonō ꝯiugali. Om̄e nuptiaꝝ bonū īpletū ē in illisꝑentibꝰ xp̄i. Fides .ſ. ꝓles: ⁊ ſacͣmētū. Prolē cognoſcimꝰ ip̄m dn̄m ih̓m. Fidē qꝛ nullū adulteriū. Sacramētū: qꝛ nullū diuortiū. Solus ibinuptial̓ ꝯcubitꝰ nō fuit: qꝛ ī carne pct̄i fieri nōpoterat: ſine pudēda ꝯcupīa carnis q̄ accidit expct̄o: ſn̄ qͦ ꝯcipi voluit: qͥ futurꝰ erat ſn̄ pct̄o.xxvij. q. ij. Om̄e. Prolis tn̄ illiꝰ .ſ. xp̄i mr̄ vera ⁊nat̉ al̓ fuit bt̄a maria. Ioſeph aūt nō natural̓pr̄: ſꝫ putatiuꝰ. ¶ Qd̓ aūt dr̄ ī euāgelio Ioſephcū eēt iuſtus: ⁊ nollet eā traduce̓: voluit occulte dimitte̓ eā. Exponit̉ triplicit̓. Uno mō tͣducere .i. ī domū ſuā duce̓. Nā ẜm aliqͦs nō duxerat ī domū ſuā: ſꝫ ī domo erat parētū. Alio mōdr̄ traduce̓ .i. nuptias ſolēnit̉ celebrare. Nā iamīduxerat ī domū ſuā: vt erat moris tūc tēporisde ſpōſis erga ſpōſas. Et hec melior expoſitioẜm Tho. Nā minꝰ ſuſpecta hr̄i poterat de adulterio. ꝙ ī domo ioſeph ꝯcepiſſet: vtpote magiszelātis ꝓ honeſtate ſpōſe ꝙ ī domo parentū: etmelior teſtis caſtitatis ſue. Tertio mō exponit̉traduce̓ .i. publice accuſare ī iudicio ſeu denūciare. Un̄ augꝰ. ī li. ſeu ome l̓. de pnīa ait. Attēdequē admodū iuſtꝰ ioſeph tāto flagitio qd̓ de vxore fuerat ſuſpicatꝰ: tāta benignitate peꝑcit an̄ꝙͣ ſciret vnde illa ꝯceperat: quā grauidā ſenſerat: ⁊ ſe ad illā acceſſiſſe nō nouerat. Reſtabatgͦ ei certa abulterij ſuſpitio: ⁊ tn̄ qꝛ ip̄e nō nouerat. qͥd dicit euāgeliū. Ioſeph cū eēt iuſtꝰ etnollet eā diuulgare. voluit occulte dimitte̓ eaꝫdiuulgare .i. ī iudicio denūciare. Ergo q̄ peccātur corā hoībꝰ. corripiēda ſūt corā hoībꝰ .i. publice. Et q̄ peccāt̉ ſecretiꝰ: corripiēda ſūt ſecretiꝰ. Diſtingue tēpora ⁊ ꝯcordab̓ ſcripturā. hec
Augꝰ. ij. q. j. Si peccauerit. Ex quibꝰ videt̉ ẜꝫAug. ꝙ hūit ſuſpitōnē de adulterio forte leuē.Et iō cogitabat dimitte̓. nō aūt denūciare. exqͦ certꝰ nō erat. p̄cipue attēdendo ſct̄am ꝯuerſatōnē. Nec etiā retine̓ ne videret̉ ꝑticeps ſeu aſſentiēs adulterio. Sꝫ angelꝰ eū ī ſomnis illūinauit: ⁊ declarauit veritatē ꝯceptōis: qꝛ nō dohoīe: ſꝫ qd̓ ī ea natū ē .i. ꝯceptū. de ſpūſct̄o eſt: qͥcōceptꝰ ſaluaret ppl̓m ſuū a pct̄is. Et qd̓ dixit.Noli time̓ acciꝑe mariā cōiugē tuā .i. acceptāiā in domū retine̓. ¶ Sed. b. Bernh̓. alit̓ ſentitde iſta cā diuiſiōis. Dīc em̄. Si q̄rit̉ qͣre ioſephvoluit dimitte̓ mariā: ℟. ꝙ iſte ioſeph ꝯſiderāsſct̄itatē ſpōſe ſue. modeſtiā ⁊ pudicitiā. dicebatint̉ ſe. Cōmeſſatrix nūꝙͣ fuit: nec vinolēta. nōſaltatrix: nūꝙͣ oculum ſuꝑ virū erexit. nō diſcurrēs. nō leuis ī riſu: vl̓ berbo ſcurrilis. Un̄ gͦiſta p̄gnatio? Nō a me: qui ad eā nō acceſſi. nōab alio: qꝛ nūꝙͣ mandatū dei p̄teriſſet. Ergo adeo ē iſta oꝑatio. O īeſtimabil̓ laus marie. Potiꝰ eſtimabat virginē poſſe ꝯciꝑe: ꝙͣ mariā peccare. Stupēs gͦ de tāta ſct̄itate ꝙ mat̓ dei eſſetvoluit occulte dimitte̓ eā. reputās ſe īdignū cūtant a manere ſct̄itate. Ea rōne voluit dimittēeā: qꝛ ⁊ petrꝰ xp̄m viſo miraculo de captura piſciū plurima dicēs. Exi a me domine: qꝛ peccator homo ego ſum Luce. v.¶ De annūciatione dominica ¶ Capi. VIII.Iſſus eſt ad Mariam.Luc̄. jͣ. qꝛ ī miſterio īcarnatōnis qd̓dā mr̄imoniū ſpūale. fiebat int̓ deū⁊ hūanā naturā: q̄ aſſumēdo erat exvirgine. id̓o debuit ī iſto ſūmo mr̄imonio ꝯſenſus v̓ginis requiri tanꝙͣ ſpōſe fiende. Nec em̄ ēlaudabile opꝰ niſi ꝯſtitutū aliqͦ mō libero arbitrio. Nāetſi ꝓph̓ia p̄deſtinatōis: vt erat ꝓph̓ia incarnatōis a ml̓tis p̄nūciata īpleat̉ ſine nr̄o arbitrio: vt dicit glo. ſuꝑ Math̓. hoc ītelligendū ēẜm Alb̓. ſine nr̄o arbitrio oꝑante: ſꝫ nō ſine noſtro arbitrio ꝯſentiēte. Et iō decuit mitti qͥ hocānūciaret: ⁊ require̓t ꝯſenſū d̓ginis. Un̄ ī figurā hͦ ꝓcurator abrahe eliezer miſſus ab abrahāqͥ īterp̄tat̉ pr̄ ml̓taꝝ gentiū. de terra ꝓmiſſiōisſ. ſuꝑne. qͦ in mūdū veniēs īuenit p̄ ceteris v̓ginē pulcherrimā mēte ⁊ corꝑe. ad fontē aquaꝝviuētiū gr̄aꝝ ⁊ diuinoꝝ eloquioꝝ: q̄ etiā ſua liberalitate ip̄i angelo nūcio deſpōſatōis ſiciētiſalutē hūanā: ⁊ camelis eius .i. homībꝰ qͥ ab eodirigebant̉ ⁊ gubernabant̉. potū dedit ſatiſfaciēs deſiderio ſuo: cū nūciaſſet aduētus ſui cām⁊ miſſiōis. vt .ſ. eā deſpōſaret filio dei: cū ꝯſenſitdicēs. Ecce ancilla dn̄i: fiat. ⁊cͣ. ꝯtractū ē mr̄imoniū: ⁊ verbū caro factū ē. Aulti ſct̄i hoīes īpeteri: ⁊ nouo teſtamēto an̄ ꝯceptū fuerūt nūciati. ⁊ miſſi angl̓i: vl̓ ſct̄i hoīes ad hoc nūciandū: vt ÿſaac. ſamſon. Ioh̓es. Remigiꝰ. thomasUn̄ ml̓tomagis ſanctꝰ ſct̄oꝝ debuit nūciari peraliquē miſſū. Et iō miſſꝰ ē. Nō obſtat ſi dicat̉ īt̓ea. ī qͥbꝰ nll̓a ē diſtantia. nll̓a ē nccͣia miſſio: ſꝫ