¶ Capitulum¶ Octauum
ptura erat. nō luce q̄ ocl̓os offenderet: vt offendit̉ aſpitiēs in ſperā ſolis: ſꝫ luce reficiēte viſū⁊ om̄s ſenſus. Illumīata ē ī potētijs medijs .ſ.ymaginatiuis ⁊ cogitatiuis circa qͣs multumoꝑat̉ mīſteriū angl̓oꝝ ī purgādo fantaſmata⁊ ſuggerēdo bonas ymaginatōnes. Quas autēcogitatōes ſct̄iſſimaſ: ꝙͣ altiſſimas: ꝙͣ feruidaerga dīna hr̄et. ip̄a ſola nouit: nob̓ aūt īcognita ſūt. Ꝙͣtū aūt ad vltīas potētias .ſ. ītellectuꝫ⁊ volūtatē ꝑ inſpiratōeꝫ deꝰ oꝑabat̉. qͥ ſolus inpolūtate oꝑat̉: ⁊ aīe illabit̉. vn̄ dicit alb̓. Deē in hac miſſiōe negotij īuentor: ꝑ ſeip̄m ſalutatōnis dictator. ītelligentie īſpirator. ⁊ mētisad ꝯſenſum ꝓuocator. modi exequutōis expoſitor. Un̄ angelꝰ requiſitꝰ de mō. trāſmiſit eā adſpm̄ ſct̄m: dicēs. Spūſſct̄us ſuꝑueniet ī te. qͥ .ſ.modū docebit ⁊ ſeruabit. dn̄ nihil ī hoc ab angelo illuminatōnis accepit: ſed a deo.¶ Tertio fuit neceſſaria .§. iij.iſta miſſio ⁊ nūciatio ſic facta ad noſtre vtilitatis conſequutōnem. Et hoc tripliciter.Primo ad fidei ꝯfirmatōeꝫ. ¶ Ꝙͣtum ad pͥmūAd deuotōis accenſionem. fides ꝯfirmat̉ inAd actuuꝫ informatōnem. nobis ex hoc. qͥorigo exordiū ⁊ ꝓceſſus nr̄e redemptōis. ſeriatiet ordinate deſcribit̉: et ſacri euāgelij teſtimonio cōprobat̉. Fides em̄ ex auditu: ait apl̓s adRo. x. Auditꝰ aūt ꝑ verbū xp̄i p̄dicatū: ⁊ ī ſcriptis euāgelioꝝ redactū: ⁊ ꝑ miracula ml̓ta apꝓbatū. Cū aliqͥs audit ordinate aliquā hÿſtoriā enarrari: ⁊ deſcribi ꝓuinciā: ⁊ ciuitatē vbires geſta ē: ⁊ qͦ tꝑe: ⁊ quibꝰ ꝑſonis: ⁊ quibꝰ locutōnibꝰ: ⁊ reſpōſiōibꝰ: ⁊ exempl̓ notis. nō ſolūꝯfirmat̉ ad credendū illa: ſꝫ qͣſi cogit̉ ꝓbabilit̓q̄ mōſtrari alit̓ nō pn̄t. ⁊ cum referūt̉ a ꝑſonisgͣuibꝰ ⁊ iuſtis. Cū iſta narrata ſint ab euāgeliſtis. diſcuſſa ⁊ approbata ꝑ apl̓os ſct̄os oꝑatores prodigoꝝ: ꝯfirmat̉. ex his fides magis acmagis ī nob̓: ꝙͣ ſi ſolū audiremꝰ īcarnatōeꝫ: ſꝫnō ordinē eiꝰ ¶ Ꝙtū ad ſecūdū deuotio accendit̉: cū toti hūano generi mediāte bt̄iſſima virgine maria ꝑfecta pax ⁊ recōciliatio nūciaturEt hūana natura deo ⁊ angel̓ inimica abiectaa deo. prior etiā ꝑ angelū ſalutat̉. Certe ſiquisdn̄s recepiſſet magnas īiurias a ſeruis ſuis rebellantibꝰ ſe ab eo: ⁊ inimico eiꝰ adherētibꝰ: qͥſerui ī nullo pn̄t ei dn̄o noce̓: nec eget eis: ſetip̄i ſine eo viue̓ nō pn̄t. Si tal̓ dn̄s mitteret adſeruos illos vnū ex pͥncipibꝰ ſuis ad ſalutandūeos. on̄dens ſe velle eos recōciliari ſibi: et face̓eos familiares: ⁊ regni ſui ꝯſortes. nonne ſinedubio accēderēt̉ ad deuotōeꝫ ⁊ affectōeꝫ eiꝰ: ſic̄ait apl̓us. Cōmendat deꝰ .i. cōmendabilē oſtēdit caritatē ſuā ī nob̓: qꝛ cū inimici eſſemꝰ. reꝯciliati ſumꝰ. Et id̓o miſit vnū d̓ pͥncipibꝰ .ſ. gabrielē ad ſalutandā virginē: vt ī ea ⁊ ꝑ eā fieretrecōciliatio nr̄a ꝑ īcarnatōeꝫ ¶ Ꝙͣtū ad tertiūActus nr̄i ī iſta nūciatōne informāt̉. Nā ꝑ illd̓qd̓ bt̄iſſima v̓go geſſit qn̄ ad ip̄am angelꝰ penit⁊ ꝑ id qd̓ angelo dixit: ⁊ ꝑ illud qd̓ pꝰ receptōꝫ
plēitudīs fecit. īſtruimur qͣles debemꝰ ad gr̄aꝫhn̄dā p̄ꝑari. videlicꝫ pͥmo: vt ſimꝰ ſeꝑati a turbis. clauſi ī īteriori domo ꝯſcīe. clauſi a ſenſibꝰ⁊ ſenſibilibꝰ. ⁊ clauſo hoſtio .ſ. ſenſuū ora pr̄emtuū: ait xp̄c Math̓. vj. Et cū timore audire diuinas īſpiratōnes: q̄ fiūt ꝑ angelū: vt loquētēAudiā īquit pͣs. qͥd loqͣt̉ ī me dn̄s deꝰ. qm̄ loq̄t̉pacē. Ad hoc inſtigat vt recōciliet̉ hō cuꝫ deoſuo. Sic maria nō ī turba: vl̓ platea īuenta ēab angl̓o: ſꝫ ī domo: nō ad feneſtrā vl̓ hoſtiūſꝫ ī cubiculū. orātē vl̓ legētē ad verba angl̓i timēs. Scd̓o īſtruimur qͣlit̓ gr̄aꝫ receptā augm̄tare debeamꝰ. videlꝫ. īterrogādo d̓ vtilibꝰ. hūiliādo ſe ī oībꝰ. ⁊ obediēdo dīnis viſiōibꝰ ⁊ īſpiratōibꝰ. Sic em̄ maria pꝰ ſalutatōeꝫ īterrogauitangl̓m d̓ mō ꝯce ptōis. Ancillā ſe noīauit. dīnevolūtati obediuit: dicēs. Fiat mihi ẜꝫ v̓bū tuūTertio īſtruimur qūo actā gr̄aꝫ ꝯſeruemꝰ videlicꝫ ſꝑ aſcēdēdo d̓ bono ī meliꝰ. Nā ẜm bernh̓In via dei nō ꝓfice̓ ē defice̓. ſaltī diſpoſitiue. EtCriẜ. Nemo repēte fit ſūmꝰ: ſꝫ a minimis qͥſqꝫīchoat: vt ad maiora ꝑueniat. de peni. di. ij. Sicbt̄a maria pꝰ ꝯceptū filij aſcēdit ī mōtana .ſ. virtutū ꝓficiēdo: ⁊ ad heliza beth ẜuiēdū ꝓficiſcēdo¶ Querit̉ in qͦ actu fuerit. b. maria qn̄ ſalutata fuit ab angl̓o. vtꝝ ī actu ꝯtēplatōis. vl̓ actōnis. Et videt̉ ꝙ ī actu contemplatē is. Nam adꝯtēplatōeꝫ ꝑtinet qd̓ dr̄ in tren̄. Sedebit ſolitariꝰ ⁊ tacebit: ⁊ leuabit ſe ſuꝑ ſe. Dicit em̄ ph̓usꝙ aīa ſedēdo: ⁊ quieſcēdo fit prudēs .i. ſapiēſ. Sꝫbt̄iſſima v̓go ī ꝯcipiēdo dēbat fieri v̓go prudentiſſima: ⁊ mr̄ ſapīe. Ergo ꝯgruebat ei ſede̓ mēte: ⁊ quieſce̓: qd̓ ſit ꝑ ꝯtēplatōꝫ. Cū etiā dn̄s apꝓpinqͣret ī illo miſterio bt̄iſſime v̓gini deſcēdēdo⁊ ip̄a debuit obuiare ei aſcēdendo .ſ. eleuando ſeſuꝑ ſe ꝑ ꝯtēplatōeꝫ ẜm illud amos. p̄ꝑare ī occurſum deo tuo. Nā nobiliſſima oꝑatō fuit cōceptō filij dei. Id̓o debuit fieri ī nobiliſſimo ſtatu qͥ ē ſtatꝰ ꝯtēplatōis. Preterea dātis ⁊ r̄cipiētis dꝫ eē adīuicē ꝯuerſio ẜm illud can̄. dilectꝰmeꝰ mihi. i. a me diligit̉: ⁊ ad me ꝯuerſio eiꝰ vtme diligat. Aīa aūt hꝫ duas facies ẜm rōnē .ſ.ꝑtē ſuꝑiorē: ⁊ ꝑtē inferiorē. Suꝑiorē .ſ. ẜm quāſuꝑioribꝰ inſpiciēdis ⁊ ꝯſulēdis īheret. Inferiorē ẜꝫ quā īferioribꝰ tractādis ⁊ diſponēdis ītendit. Si gͦ dei ⁊ bt̄iſſime v̓ginis tanꝙͣ dātis ⁊ recipiētis dꝫ adinuicē fieri ꝯuerſio. neceſſariū ēꝙ ẜm illā ꝑtē ꝯꝑaret̉ ẜm quā ad deū aīa ꝯuertit̉ .ſ. ẜꝫ ꝑtē ſuꝑiorē: qd̓ ꝑtinet ad ꝯtēplatōneꝫ.¶ Sꝫ qd̓ fuerit ī actōe tūc bt̄a maria .ſ. deſcenbēdo ꝑ hūiliatōeꝫ ſui. videt̉ ex hoc qd̓ dr̄ can̄. j.Cū eēt rex ī occubitu ſuo .i. qͥeſcēdo ī v̓gine ꝑ īcarnatōeꝫ. nardꝰ mea dedit odorē ſuū. Nardꝰ ēherba medicinal̓ ꝑua ⁊ ml̓tū odorifera: ⁊ ſignatbt̄aꝫ d̓ginē. ꝑua ꝑ hūilitatē medicinal̓. ꝑ curatōeꝫ īfirmitatū ſpūaliū ⁊ corꝑaliū. Odorifera ꝑexemploꝝ vite ſue diffuſaꝫ ſuauitatē. Et ſic videt̉ ꝙ hūilitas bt̄e marie fuerit p̄ꝑatoria ad cōceptōeꝫ. vnd̓ ⁊ augꝰ. dic̄. ꝙ hūilitas genuit nob̓deū. hūilitaſ at̄ ē ī d̓ſcēdēdo: qꝛ r̄cūbit ī nouiſſioloco inferiorem ſe alijs exiſtimās. Sicut auteꝫ