Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Octauum

ptura erat. luce ocl̓os offenderet: vt offendit̉ aſpitiēs in ſperā ſolis: ſꝫ luce reficiēte viſū om̄s ſenſus. Illumīata ē ī potētijs medijs .ſ.ymaginatiuis cogitatiuis circa qͣs multumoꝑat̉ mīſteriū angl̓oꝝ ī purgādo fantaſmata ſuggerēdo bonas ymaginatōnes. Quas autēcogitatōes ſct̄iſſimaſ: ꝙͣ altiſſimas: ꝙͣ feruidaerga dīna hr̄et. ip̄a ſola nouit: nob̓ aūt īcognita ſūt. Ꝙͣtū aūt ad vltīas potētias .ſ. ītellectuꝫ volūtatē inſpiratōeꝫ deꝰ oꝑabat̉. ſolus inpolūtate oꝑat̉: aīe illabit̉. vn̄ dicit alb̓. Deē in hac miſſiōe negotij īuentor: ſeip̄m ſalutatōnis dictator. ītelligentie īſpirator. mētisad ꝯſenſum ꝓuocator. modi exequutōis expoſitor. Un̄ angelꝰ requiſitꝰ de. trāſmiſit adſpm̄ ſct̄m: dicēs. Spūſſct̄us ſuꝑueniet ī te. .ſ.modū docebit ſeruabit. dn̄ nihil ī hoc ab angelo illuminatōnis accepit: ſed a deo. Tertio fuit neceſſaria .§. iij.iſta miſſio nūciatio ſic facta ad noſtre vtilitatis conſequutōnem. Et hoc tripliciter.Primo ad fidei ꝯfirmatōeꝫ. Ꝙͣtum ad pͥmūAd deuotōis accenſionem. fides ꝯfirmat̉ inAd actuuꝫ informatōnem. nobis ex hoc.origo exordiū ꝓceſſus nr̄e redemptōis. ſeriatiet ordinate deſcribit̉: et ſacri euāgelij teſtimonio cōprobat̉. Fides em̄ ex auditu: ait apl̓s adRo. x. Auditꝰ aūt verbū xp̄i p̄dicatū: ī ſcriptis euāgelioꝝ redactū: miracula ml̓ta apꝓbatū. aliqͥs audit ordinate aliquā hÿſtoriā enarrari: deſcribi ꝓuinciā: ciuitatē vbires geſta ē: tꝑe: quibꝰ ꝑſonis: quibꝰ locutōnibꝰ: reſpōſiōibꝰ: exempl̓ notis. ſolūꝯfirmat̉ ad credendū illa: ſꝫ qͣſi cogit̉ ꝓbabilit̓ mōſtrari alit̓ pn̄t. cum referūt̉ a ꝑſonisgͣuibꝰ iuſtis. iſta narrata ſint ab euāgeliſtis. diſcuſſa approbata apl̓os ſct̄os oꝑatores prodigoꝝ: ꝯfirmat̉. ex his fides magis acmagis ī nob̓: ꝙͣ ſi ſolū audiremꝰ īcarnatōeꝫ: ſꝫ ordinē eiꝰ Ꝙtū ad ſecūdū deuotio accendit̉: toti hūano generi mediāte bt̄iſſima virgine maria ꝑfecta pax recōciliatio nūciaturEt hūana natura deo angel̓ inimica abiectaa deo. prior etiā angelū ſalutat̉. Certe ſiquisdn̄s recepiſſet magnas īiurias a ſeruis ſuis rebellantibꝰ ſe ab eo: inimico eiꝰ adherētibꝰ:ſerui ī nullo pn̄t ei dn̄o noce̓: nec eget eis: ſetip̄i ſine eo viue̓ pn̄t. Si tal̓ dn̄s mitteret adſeruos illos vnū ex pͥncipibꝰ ſuis ad ſalutandūeos. on̄dens ſe velle eos recōciliari ſibi: et face̓eos familiares: regni ſui ꝯſortes. nonne ſinedubio accēderēt̉ ad deuotōeꝫ affectōeꝫ eiꝰ: ſic̄ait apl̓us. Cōmendat deꝰ .i. cōmendabilē oſtēdit caritatē ſuā ī nob̓: qꝛ inimici eſſemꝰ. reꝯciliati ſumꝰ. Et id̓o miſit vnū pͥncipibꝰ .ſ. gabrielē ad ſalutandā virginē: vt ī ea fieretrecōciliatio nr̄a īcarnatōeꝫ Ꝙͣtū ad tertiūActus nr̄i ī iſta nūciatōne informāt̉. illd̓qd̓ bt̄iſſima v̓go geſſit qn̄ ad ip̄am angelꝰ penit id qd̓ angelo dixit: illud qd̓ pꝰ receptōꝫ

plēitudīs fecit. īſtruimur qͣles debemꝰ ad gr̄aꝫhn̄dā p̄ꝑari. videlicꝫ pͥmo: vt ſimꝰ ſeꝑati a turbis. clauſi ī īteriori domo ꝯſcīe. clauſi a ſenſibꝰ ſenſibilibꝰ. clauſo hoſtio .ſ. ſenſuū ora pr̄emtuū: ait xp̄c Math̓. vj. Et timore audire diuinas īſpiratōnes: fiūt angelū: vt loquētēAudiā īquit pͣs. qͥd loqͣt̉ ī me dn̄s deꝰ. qm̄ loq̄t̉pacē. Ad hoc inſtigat vt recōciliet̉ cuꝫ deoſuo. Sic maria ī turba: vl̓ platea īuenta ēab angl̓o: ſꝫ ī domo: ad feneſtrā vl̓ hoſtiūſꝫ ī cubiculū. orātē vl̓ legētē ad verba angl̓i timēs. Scd̓o īſtruimur qͣlit̓ gr̄aꝫ receptā augm̄tare debeamꝰ. videlꝫ. īterrogādo vtilibꝰ. hūiliādo ſe ī oībꝰ. obediēdo dīnis viſiōibꝰ īſpiratōibꝰ. Sic em̄ maria pꝰ ſalutatōeꝫ īterrogauitangl̓m ꝯce ptōis. Ancillā ſe noīauit. dīnevolūtati obediuit: dicēs. Fiat mihi ẜꝫ v̓bū tuūTertio īſtruimur qūo actā gr̄aꝫ ꝯſeruemꝰ videlicꝫ ſꝑ aſcēdēdo bono ī meliꝰ. ẜm bernh̓In via dei ꝓfice̓ ē defice̓. ſaltī diſpoſitiue. EtCriẜ. Nemo repēte fit ſūmꝰ: ſꝫ a minimis qͥſqꝫīchoat: vt ad maiora ꝑueniat. de peni. di. ij. Sicbt̄a maria pꝰ ꝯceptū filij aſcēdit ī mōtana .ſ. virtutū ꝓficiēdo: ad heliza beth ẜuiēdū ꝓficiſcēdo Querit̉ in actu fuerit. b. maria qn̄ ſalutata fuit ab angl̓o. vtꝝ ī actu ꝯtēplatōis. vl̓ actōnis. Et videt̉ ī actu contemplatē is. Nam adꝯtēplatōeꝫ ꝑtinet qd̓ dr̄ in tren̄. Sedebit ſolitariꝰ tacebit: leuabit ſe ſuꝑ ſe. Dicit em̄ ph̓us aīa ſedēdo: quieſcēdo fit prudēs .i. ſapiēſ. Sꝫbt̄iſſima v̓go ī ꝯcipiēdo dēbat fieri v̓go prudentiſſima: mr̄ ſapīe. Ergo ꝯgruebat ei ſede̓te: quieſce̓: qd̓ ſit ꝯtēplatōꝫ. etiā dn̄s apꝓpinqͣret ī illo miſterio bt̄iſſime v̓gini deſcēdēdo ip̄a debuit obuiare ei aſcēdendo .ſ. eleuando ſeſuꝑ ſe ꝯtēplatōeꝫ ẜm illud amos. p̄ꝑare ī occurſum deo tuo. nobiliſſima oꝑatō fuitceptō filij dei. Id̓o debuit fieri ī nobiliſſimo ſtatu ē ſtatꝰ ꝯtēplatōis. Preterea dātis r̄cipiētis dꝫ adīuicē ꝯuerſio ẜm illud can̄. dilectꝰmeꝰ mihi. i. a me diligit̉: ad me ꝯuerſio eiꝰ vtme diligat. Aīa aūt hꝫ duas facies ẜm rōnē .ſ.ꝑtē ſuꝑiorē: ꝑtē inferiorē. Suꝑiorē .ſ. ẜm quāſuꝑioribꝰ inſpiciēdis ꝯſulēdis īheret. Inferio ẜꝫ quā īferioribꝰ tractādis diſponēdis ītendit. Si dei bt̄iſſime v̓ginis tanꝙͣ dātis recipiētis dꝫ adinuicē fieri ꝯuerſio. neceſſariū ē ẜm illā ꝑtē ꝯꝑaret̉ ẜm quā ad deū aīa ꝯuertit̉ .ſ. ẜꝫ ꝑtē ſuꝑiorē: qd̓ ꝑtinet ad ꝯtēplatōneꝫ. Sꝫ qd̓ fuerit ī actōe tūc bt̄a maria .ſ. deſcenbēdo hūiliatōeꝫ ſui. videt̉ ex hoc qd̓ dr̄ can̄. j. eēt rex ī occubitu ſuo .i. qͥeſcēdo ī v̓gine īcarnatōeꝫ. nardꝰ mea dedit odorē ſuū. Nardꝰ ēherba medicinal̓ ꝑua ml̓tū odorifera: ſignatbt̄aꝫ d̓ginē. ꝑua hūilitatē medicinal̓. curatōeꝫ īfirmitatū ſpūaliū corꝑaliū. Odoriferaexemploꝝ vite ſue diffuſaꝫ ſuauitatē. Et ſic videt̉ hūilitas bt̄e marie fuerit p̄ꝑatoria adceptōeꝫ. vnd̓ augꝰ. dic̄. hūilitas genuit nob̓deū. hūilitaſ at̄ ē ī d̓ſcēdēdo: qꝛ r̄cūbit ī nouiſſioloco inferiorem ſe alijs exiſtimās. Sicut auteꝫ