Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Decimuſquītus

magnificētia hꝰ ſponſi. Et pͥmo vidēdū ē qͣredr̄ deſponſata viro. Ubi Bernh̓. Si nec foliūarbore ſine: nec paſſer dnꝰ ſine pr̄e celeſti cabat ſuꝑ t̓rā. ml̓tomagis pt̄ de ore euāgeliſteſuꝑluū defluere. p̄ſertim ī ſacra hÿſtoria verbiPlena quippe ſūt oīa ſuꝑnis miſterijs: ac celeſti ſingula dulcedine redūbantia. Si tn̄ dilige hēant īſpectorē. ſciat mel de petra ſuggereoleūqꝫ de ſaxo duriſſimo. Non ſine dictū ēviro: qd̓ ẜm Alb̓. dictū ē ad benotādū ſexdiſcretōeꝫ: ſꝫ ad tangēdū ſpōſi bt̄iſſime v̓giniacōmendatōeꝫ: ſpōſe ī ſponſo honoratōeꝫ. viro notat ſexū vl̓ etatē: ſed v̓tutē. Fuit ioſeph vir ꝯſtantiā fidelitatis: ꝙͣtū ad iuſtitiaꝫꝑtinet. v̓tutē caſtitatis: ꝙͣtū ad tēꝑantiā. perexcellentiā diſcretōnis: ꝙͣtū ad prudētiā. ſtrēnuitatē oꝑatōis: ꝙͣtū ad fortitudinē. Et ſic vir dr̄ a v̓tute: qꝛ excellēt̉ hūit v̓tutes cardinales Secūdo natura nihil fruſtra agat: nec habūdet ī ſuꝑfluis: ſicut nec deficit ī neceſſarijs ẜꝫph̓m. multomagis hoc videt̉ de gr̄a ſcripturaſacra: vtpote dictata a ſpūſct̄o. Quare dicitLucas ad v̓ginē deſpōſatā viro: cui nomē eratIoſeph: Uidet̉ em̄ illud ſuꝑfluū. cui erat: ſufficiebat em̄ dice̓ deſponſatā ioſeph. Ad qd̓..Alb̓. vbi ſupͣ. ſuꝑflue fruſtra. hoc exprimit̉: ſed magno miſterio ml̓tis de cāis. videlꝫ eēt notabile ip̄m nomē deſignare voluit tali: vt .ſ. pleniꝰ ordinabiliꝰ res deſcribat̉: vtbabiliꝰ credat̉ totū p̄electū. mōſtrat̉ locus. ſcꝫnazareth: ꝑſona etiā noīe honoret̉: vt eccl̓iaexercitet̉ ad indaganda miſteria. Vt euangeliſta familiaris fidelis ꝯprobet̉: vt humilitasſpōſe declaret̉: ita noīatī: exp̄ſſe hūilis ſpōſus deſcribat̉. vt iuſtus apd̓ deū mōſtret̉: cuiꝰnomē tanꝙͣ ī libro vite ſcriptū. ī euāgelio tamſignāt̉ expͥmit̉. Ut notꝰ hoībꝰ ītelligat̉: teſtiſv̓ginitati bt̄e marie adhibet̉: vt ī memoriā hominū digne vertat̉: ī pr̄eꝫ dn̄i aſſumit̉ putati. Itē rota ſit ī medio rote .i. nouū teſtamētū ī veteri figuratū: ml̓ti ſūt ī qͥbꝰ figurat̉iſtud cōiugiū īcarnatōnis: vt aſſuerꝰ ſponſusPeſter. Abrahā maritꝰ ſare: miraculoſe peꝑit ÿſaac xp̄m deſignātē. ÿſaac ſpōſus rebecceManue pr̄ ſamſonis. videt̉ potiꝰ debuerit vocari aliqͦ illoꝝ noīm: vt Abrahā. aſſuerꝰ. ÿſa ac hꝰ mōi: ꝙͣ hoc noīe Ioſeph: hoc nomē īterp̄tet̉ augmētū. nullū augmētū factū ſit ī iſtocōiugio: ioſeph filiꝰ Iacob magis figure aptius xp̄m: vt vēditū a iudeis: deiectū: ſaluatorē md̓i factū. Sꝫ Rn̄det alb̓. vna ꝑſona ẜꝫdiuerſas ꝓpͥetates ſui plures figurat ꝑſonas vtAbrahā in īmolatōe ÿſaac figurat deū patrē ꝓpo filio peꝑcit. In eo egreſſus ē de t̓raſua: poſtea egreſſus ē egiptū: ſignat filiuꝫegreſſus a pr̄e venit ī mūdū. In eo in hoſtiotabernaculi ſedebat īferuore diei: recepit hoſpitio tres: vnū adorauit: ſignat ſct̄os patreſexpectātes īcenſo deſiderio xp̄i aduētū: qui eſtvna ꝑſona ī tribꝰ ſub̓ijs .ſ. deitate. aīa. carne.

Sic ioſeph pr̄iarcha ī ſui vēditōe. īcarceratūne. liberatōne. ſaluatōne egipti xp̄m figurauit. Sed ī fidelitate. ī caſtitate. ī miſterioꝝ r̄uelatōne. ī ꝓcuratōis cōmiſſiōe. in cibi ꝯſeruatōehꝰ ioſeph ſpōſi marie figura fuit. aūt decuit p̄figurari aliquē antiquoꝝ: maritꝰ carnalē copulā extiterit: ip̄e ioſeph ſn̄ carnalicopula ſct̄us cōiugiū actōeꝫ cōiugalē ꝯtraxerit: ꝯiūx virgo v̓ginē cuſtodiuit: mr̄i filio pat̓no affectu ꝯiunctus fuerit. Proprietasetiā noīs ex īterp̄tatōne ei ꝯgruit optime: inip̄a deſpōſatōe ꝙͣtū ad deū: ꝙͣtū ad ꝓximū: ꝙͣtūad ſeip̄m ſublimatꝰ ē v̓tutū augmētatōe. famecelebritate. hoīm reuerētia dilectōne. mr̄is deifamiliaritate: diuina vt putabat̉ pat̓nitate.Un̄ Bernh̓. Ad tempꝰ ioſeph appellatꝰ ē: et putatꝰ pr̄ xp̄i. Coīce. ex hac appellatōne: qualibꝫdiſpē ſatōne meruit honorari a deo: vt pr̄ dei:dictꝰ creditꝰ ē. Conice. ex ꝓp̄o vocabulo qd̓ augmentū dubites īterp̄tari. qͥs quātꝰ fueritiſte ioſeph. Remēto ſiml̓qꝫ magni illiꝰ pr̄iarchevenditi ē egipto: ſcito ip̄iꝰ ſolū vocabulumfuiſſe ſortitū: ſꝫ caſtimoniā adeptū. īnocentiāaſſequutū gr̄aꝫ. Siquidē ille ioſeph frat̓na exīuidia venditꝰ ductꝰ ī egiptū: xp̄i venditōeꝫfigurauit. Iſte herodianā īuidiā fugiēs: xp̄m īegiptū portauit. Ille dn̄o ſuo fidē ſeruans: dn̄eſue noluit ꝯmiſceri. Iſte dn̄aꝫ ſuā dn̄i ſui mr̄eꝫv̓ginē agnoſcēs: ip̄e ꝯtinēs fidelit̓ cuſtodiuitIlli data ē intelligētia miſterioꝝ ſomnioꝝ. iſtidatū ē ꝯſciū fieri: ꝑticipē celeſtiū ſacͣmētorū.Iſte frumēta ẜuauit ſibi: ſꝫ ppl̓o. Iſte pa viuū celo ſeruādū accepit. ſibi: ſed totimd̓o. ē dubiū qͥn fidel̓ bonꝰ fuerit iſte ioſeph: cui mr̄ deſpōſata ē ſaluatoris. fidel̓ ſeruꝰprudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſue mr̄is ſolatium: ſuecarnis nutritiū. ſolū deniqꝫ ī terris magni ꝯſilij adiutorē ſibi fideliſſimū. hec ille. Dicit̉ aūt ioſeph domo dauid. Luc̄. j. de ſpōſatā ioſeph dedomo dauid: tm̄ ꝓpt̓ ſucceſſionē ī gene̓: ſꝫ pͥncipaliꝰ ꝓpt̓ d̓tutū imitatōeꝫ. Et tales ꝓpͥe dicūt̉ de vna domo. iuxta illud pͣs. Qui hītare fac̄vniꝰ moris ī domo ẜm Alb̓. Un̄ Bernh̓. vere domo dauid. vere ſtirpe regia deſcēdit. Uiriſte ioſeph gene̓ nobil̓ mēte nobilior. plane filiꝰdauid: tm̄ carne: ſꝫ ſct̄itate deuotōne: quētāꝙͣ alteꝝ dauid dn̄s īuenit ẜꝫ cor ſuū: cui citoꝯmitte̓t ſecretiſſimū atqꝫ ſacͣtiſſimū ſui cordisarchanū. Cui tanꝙͣ alteri dauid īcerta occulta ſapīe ſue maīfeſtauit: dedit illi igna miſterij: qd̓ nemo pͥncipiū hꝰ ſecl̓i cognouitCui datū ē ml̓ti reges ꝓph̓e voluer̄t vide̓: viderūt. Nec ſolū vide̓ audire: ſꝫ etiā portare. deduce̓. amplecti. d̓o ſculari. nutrire. cuſtodire. Et tm̄ ioſeph: ſꝫ mariā domo dauid credēdū ē aſcēdiſſe. alioqͥn fuiſſet deſpōſata viro domo dauid hec berh̓. Recte aitAlb̓. ſpōſus v̓ginis domo dauid dr̄: vt ſcāda euitet̉: vt eadē tribꝰ ꝓbet̉: vt amor legis īvtroqꝫ oſtēdat̉: vt humilitas nobilitate regia