¶ Titulus¶ Decimuſquītus
⁊ magnificētia hꝰ ſponſi. Et pͥmo vidēdū ē qͣredr̄ deſponſata viro. Ubi Bernh̓. Si nec foliū d̓arbore ſine cā: nec paſſer dnꝰ ſine pr̄e celeſti cabat ſuꝑ t̓rā. ml̓tomagis nō pt̄ de ore euāgeliſteſuꝑluū defluere. p̄ſertim ī ſacra hÿſtoria verbiPlena quippe ſūt oīa ſuꝑnis miſterijs: ac celeſti ſingula dulcedine redūbantia. Si tn̄ diligetē hēant īſpectorē. qͥ ſciat mel de petra ſuggereoleūqꝫ de ſaxo duriſſimo. Non gͦ ſine cā dictū ēviro: qd̓ ẜm Alb̓. nō dictū ē ad benotādū ſexdiſcretōeꝫ: ſꝫ ad tangēdū ſpōſi bt̄iſſime v̓giniacōmendatōeꝫ: ⁊ ſpōſe ī ſponſo honoratōeꝫ. Nōgͦ viro notat ſexū vl̓ etatē: ſed v̓tutē. Fuit gͦ ioſeph vir ꝑ ꝯſtantiā fidelitatis: ꝙͣtū ad iuſtitiaꝫꝑtinet. ꝑ v̓tutē caſtitatis: ꝙͣtū ad tēꝑantiā. perexcellentiā diſcretōnis: ꝙͣtū ad prudētiā. ꝑ ſtrēnuitatē oꝑatōis: ꝙͣtū ad fortitudinē. Et ſic virh̓ dr̄ a v̓tute: qꝛ excellēt̉ hūit v̓tutes cardinales¶ Secūdo cū natura nihil fruſtra agat: nec habūdet ī ſuꝑfluis: ſicut nec deficit ī neceſſarijs ẜꝫph̓m. multomagis hoc videt̉ de gr̄a ⁊ ſcripturaſacra: vtpote dictata a ſpūſct̄o. Quare gͦ dicitLucas ad v̓ginē deſpōſatā viro: cui nomē eratIoſeph: Uidet̉ em̄ illud ſuꝑfluū. cui nō erat: ſufficiebat em̄ dice̓ deſponſatā ioſeph. Ad qd̓. ℟.Alb̓. vbi ſupͣ. ꝙ nō ſuꝑflue ⁊ fruſtra. hoc exprimit̉: ſed magno miſterio ⁊ ml̓tis de cāis. videlꝫꝙ eēt notabile ip̄m nomē deſignare voluit talimō: vt .ſ. pleniꝰ ⁊ ordinabiliꝰ res deſcribat̉: vt ꝓbabiliꝰ credat̉ totū p̄electū. mōſtrat̉ locus. ſcꝫnazareth: ⁊ ꝑſona etiā noīe honoret̉: vt eccl̓iaexercitet̉ ad indaganda miſteria. Vt euangeliſta familiaris ⁊ fidelis ꝯprobet̉: vt humilitasſpōſe declaret̉: cū ita noīatī: ⁊ exp̄ſſe hūilis ſpōſus deſcribat̉. vt iuſtus apd̓ deū mōſtret̉: cuiꝰnomē tanꝙͣ ī libro vite ſcriptū. ī euāgelio tamſignāt̉ expͥmit̉. Ut notꝰ hoībꝰ ītelligat̉: qͥ teſtiſv̓ginitati bt̄e marie adhibet̉: vt ī memoriā hominū digne vertat̉: qͥ ī pr̄eꝫ dn̄i aſſumit̉ putatiuū. ¶ Itē cū rota ſit ī medio rote .i. nouū teſtamētū ī veteri figuratū: ⁊ ml̓ti ſūt ī qͥbꝰ figurat̉iſtud cōiugiū īcarnatōnis: vt aſſuerꝰ ſponſusPeſter. Abrahā maritꝰ ſare: q̄ miraculoſe peꝑit ÿſaac xp̄m deſignātē. ÿſaac ſpōſus rebecceManue pr̄ ſamſonis. videt̉ ꝙ potiꝰ debuerit vocari aliqͦ illoꝝ noīm: vt Abrahā. aſſuerꝰ. ÿſa ac⁊ hꝰ mōi: ꝙͣ hoc noīe Ioſeph: cū hoc nomē īterp̄tet̉ augmētū. ⁊ nullū augmētū factū ſit ī iſtocōiugio: ⁊ ioſeph filiꝰ Iacob magis figure ⁊ aptius xp̄m: vt vēditū a iudeis: ⁊ deiectū: ⁊ ſaluatorē md̓i factū. Sꝫ Rn̄det alb̓. ꝙ vna ꝑſona ẜꝫdiuerſas ꝓpͥetates ſui plures figurat ꝑſonas vtAbrahā qͥ in īmolatōe ÿſaac figurat deū patrēqͥ ꝓpo filio nō peꝑcit. In eo ꝙ egreſſus ē de t̓raſua: ⁊ poſtea egreſſus ē egiptū: ſignat filiuꝫ qͥegreſſus a pr̄e venit ī mūdū. In eo ꝙ in hoſtiotabernaculi ſedebat īferuore diei: ⁊ recepit hoſpitio tres: ⁊ vnū adorauit: ſignat ſct̄os patreſexpectātes īcenſo deſiderio xp̄i aduētū: qui eſtvna ꝑſona ī tribꝰ ſub̓ijs .ſ. deitate. aīa. ⁊ carne.
Sic ⁊ ioſeph pr̄iarcha ī ſui vēditōe. īcarceratūne. liberatōne. ⁊ ſaluatōne egipti xp̄m figurauit. Sed ī fidelitate. ī caſtitate. ī miſterioꝝ r̄uelatōne. ī ꝓcuratōis cōmiſſiōe. in cibi ꝯſeruatōehꝰ ioſeph ſpōſi marie figura fuit. Nō aūt decuiteū p̄figurari ꝑ aliquē antiquoꝝ: qͥ maritꝰ ꝑ carnalē copulā extiterit: cū ip̄e ioſeph ſn̄ carnalicopula ſct̄us cōiugiū ꝑ actōeꝫ cōiugalē ꝯtraxerit: ⁊ ꝯiūx virgo v̓ginē cuſtodiuit: ⁊ mr̄i ⁊ filio pat̓no affectu ꝯiunctus fuerit. Proprietasetiā noīs ex īterp̄tatōne ei ꝯgruit optime: qͥ inip̄a deſpōſatōe ꝙͣtū ad deū: ꝙͣtū ad ꝓximū: ꝙͣtūad ſeip̄m ſublimatꝰ ē v̓tutū augmētatōe. famecelebritate. hoīm reuerētia ⁊ dilectōne. mr̄is deifamiliaritate: ⁊ diuina vt putabat̉ pat̓nitate.Un̄ Bernh̓. Ad tempꝰ ioſeph appellatꝰ ē: et putatꝰ pr̄ xp̄i. Coīce. ex hac appellatōne: ⁊ qualibꝫdiſpē ſatōne meruit honorari a deo: vt pr̄ dei: ⁊dictꝰ ⁊ creditꝰ ē. Conice. ex ꝓp̄o vocabulo qd̓ augmentū nō dubites īterp̄tari. qͥs ⁊ quātꝰ fueritiſte ioſeph. Remēto ſiml̓qꝫ magni illiꝰ pr̄iarchevenditi ē egipto: ⁊ ſcito ip̄iꝰ nō ſolū vocabulumfuiſſe ſortitū: ſꝫ ⁊ caſtimoniā adeptū. īnocentiāaſſequutū ⁊ gr̄aꝫ. Siquidē ille ioſeph frat̓na exīuidia venditꝰ ⁊ ductꝰ ī egiptū: xp̄i venditōeꝫ p̄figurauit. Iſte herodianā īuidiā fugiēs: xp̄m īegiptū portauit. Ille dn̄o ſuo fidē ſeruans: dn̄eſue noluit ꝯmiſceri. Iſte dn̄aꝫ ſuā dn̄i ſui mr̄eꝫv̓ginē agnoſcēs: ⁊ ip̄e ꝯtinēs fidelit̓ cuſtodiuitIlli data ē intelligētia miſterioꝝ ſomnioꝝ. iſtidatū ē ꝯſciū fieri: ⁊ ꝑticipē celeſtiū ſacͣmētorū.Iſte frumēta ẜuauit nō ſibi: ſꝫ oī ppl̓o. Iſte panē viuū d̓ celo ſeruādū accepit. nō ſibi: ſed totimd̓o. Nō ē dubiū qͥn fidel̓ ⁊ bonꝰ h̓ fuerit iſte ioſeph: cui mr̄ deſpōſata ē ſaluatoris. fidel̓ ſeruꝰ ⁊prudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſue mr̄is ſolatium: ſuecarnis nutritiū. ſolū deniqꝫ ī terris magni ꝯſilij adiutorē ſibi fideliſſimū. hec ille. Dicit̉ aūt ioſeph d̓ domo dauid. Luc̄. j. de ſpōſatā ioſeph dedomo dauid: nō tm̄ ꝓpt̓ ſucceſſionē ī gene̓: ſꝫ pͥncipaliꝰ ꝓpt̓ d̓tutū imitatōeꝫ. Et tales ꝓpͥe dicūt̉eē de vna domo. iuxta illud pͣs. Qui hītare fac̄vniꝰ moris ī domo ẜm Alb̓. Un̄ ⁊ Bernh̓. vered̓ domo dauid. vere d̓ ſtirpe regia deſcēdit. Uiriſte ioſeph gene̓ nobil̓ mēte nobilior. plane filiꝰdauid: nō tm̄ carne: ſꝫ ſct̄itate ⁊ deuotōne: quētāꝙͣ alteꝝ dauid dn̄s īuenit ẜꝫ cor ſuū: cui citoꝯmitte̓t ſecretiſſimū atqꝫ ſacͣtiſſimū ſui cordisarchanū. Cui tanꝙͣ alteri dauid īcerta ⁊ occulta ſapīe ſue maīfeſtauit: ⁊ dedit illi nō eē ignarū miſterij: qd̓ nemo pͥncipiū hꝰ ſecl̓i cognouitCui datū ē ꝙ ml̓ti reges ⁊ ꝓph̓e voluer̄t vide̓: ⁊nō viderūt. Nec ſolū vide̓ ⁊ audire: ſꝫ etiā portare. deduce̓. amplecti. d̓o ſculari. nutrire. ⁊ cuſtodire. Et iō nō tm̄ ioſeph: ſꝫ ⁊ mariā d̓ domo dauid credēdū ē aſcēdiſſe. alioqͥn nō fuiſſet deſpōſata viro d̓ domo dauid hec berh̓. Recte gͦ aitAlb̓. ſpōſus v̓ginis d̓ domo dauid dr̄: vt ſcādalū euitet̉: vt eadē tribꝰ eē ꝓbet̉: vt amor legis īvtroqꝫ oſtēdat̉: vt humilitas nobilitate regia