¶ Capitulum¶ Septimum

et fama. Cōſcīa neceſſaria ē tibi .ſ. bona famaꝓximo tuo. Quiſqͥs ꝯfidēs ꝯſcīe ſue negligit famā ſuā. nimis crudelis ē. xij. q. j. Nolo. Tertiaratō ē qꝛ ꝑ hoc deſignat̉ vniuerſa eccl̓ia: q̄ cumpirgo ſit .ſ. ītegritate fidei ⁊ gr̄e. deſponſata tn̄ ēvni viro xp̄o ex quibꝰ generāt̉ filij ſpūales .ſ. fideles fratres ih̓u xp̄i iuxta illd̓ p̄s. Narrabo fratribꝰ meis nomē ⁊cͣ. Quarta rō ē qꝛ qd̓ mr̄ dn̄ifuit deſponſata: ⁊ v̓go ī ꝑſona eiꝰ honorat̉ virginitas ſil̓ ⁊ mr̄imoniū: ⁊ ſic reprobat̉ error ecrū qͥ alteri hoꝝ detraxerūt .ſ. mr̄imonio: dicentes. nō poſſe tales ſaluari. Alij dixerūt v̓ginesnō eſſe maioris meriti ꝙͣ cōiugati. Sed falſuꝫē vn̄ ⁊ mr̄ fuit cōiugata ⁊ v̓go. ¶ In qͣ aūt etate bt̄a maria deſponſata fuerit ex euāgelio hr̄inō pōt. Sed epiphaniꝰ dicit ꝙ in. xiiij. anno: ⁊in. xv. peꝑit xp̄m. Alb̓. aūt vbi ſupͣ videt̉ dice̓.ꝙ ī maiori etate licet nō exprimat quoto annoDicit em̄ ꝙ cū ſupponat̉ ꝙ ī bt̄iſſima v̓gine fuerit oīs ꝯgruētia tā ex ꝑte nature ꝙͣ ex ꝑte gr̄ead hoc vt eēt mr̄ dn̄i. credimꝰ ꝙ deū ꝯcepit talietate qͣ perfecta fuit ſtatu corporis ⁊ quātitate.Et ꝙ cū eandē etatē deſpōſata fuit tantū ante:quātū matrimonia ſolēt p̄cedere ſpōſalia .ſ. circa duos menſes. Cū em̄ nihil ſit laudabile: niſialiqͦ mō dependeat a liberi arbitrij volūtate. nōſtatī illud fieri debuit cū bt̄a maria libero arbitrio vti potuit .ſ. anno. xj. vl̓. xij. ſꝫ īteruenire debuit tēporis ꝓtractio. in qͦ fieret ⁊ meritorū accumulatio ⁊ purificatōis ſue facte ī vteromaior ſuccederet depuratio ⁊ v̓tutū exercitatōvt oīm virtutū apice ſublimata. ſuo ſingularimerito md̓o ſuccurre̓t ꝑdito. xp̄m gignēdo. Itēꝯͣ grauitatē moꝝ ē nimia acceleratio mr̄imonijvn̄ ⁊ ī adoleſcētia fuit. Ad qd̓ facit qd̓ ait Salomon ꝓuer. penultīo. Tria ſūt mihi difficilia adcognoſcēdū ⁊cͣ. quartū penitꝰ ignoro .ſ. piā viri in adoleſcētia ſua ẜm aliā trāſlatōeꝫ qd̓ exponit Nicolaus d̓ lira .i. xp̄i ī virginis vtero ī ſuaīcarnatōe. Nec attēdit bt̄a maria ꝙ ſpōſus eētſenex: ſꝫ ad volūtatē dei ſibi reuelata: ⁊ dei legē diſponētē hoc ꝯſenſit. Nūꝙͣ em̄ debet puelledari ſpōſus īuite. al̓s mala ſequūt̉ plura.Secūdo nomē viri eius. §. iij.expͥmit̉ dū dr̄ Ioſeph. Sic em̄ vocabat̉. Quaꝫbeſponſatōeꝫ nō ē ſequuta illo tꝑe copula carnalis. vn̄ qd̓ dr̄ priuſꝙͣ ꝯuenirēt. lij pͥus nō notat ordinē reſpectu .ſ. poſt ea .i. ꝙ nodū ꝯuenerint carnalit̓ cōmiſcēdo: ſꝫ poſtea. Sed ſimpl̓rnegat factū: ꝙ non fuerit .ſ. cognita carnalit̓.Abi dicit Criẜ. Nō dixit priuſꝙͣ ī ſponſi induceret domū. Hūc em̄ morē ſeruabat antiquitas:vt ſpōſe ī ſponſoꝝ domibꝰ haberent̉: vt generiLoth apud ſocerū legūt̉ hītare cū ſpōſis nōdūſibi cōpulatis lege cōiugij. Sic maria hītabatcū ſponſo .ſ. ioſeph. xxvij. q. ij. pͥuſꝙͣ. Ex qͦ clarepatet quātū excreuerit malitia ⁊ ꝯcupīa hoīmqꝛ cū tūc manerēt ſponſe ī domo ſponſoꝝ. nll̓acōmixtio. nulla īpudicitia erat int̓ eos an̄ tem

pus nuptiarū: ſed vt frater et ſoror in omni caſtitate ſimul conuerſabant̉. Nunc ſponſe vix indomo parentū ſuorum poſſunt tute cuſtodiri:quin ſponſi earum cum viſitant faciant ml̓tasturpitudines. Et ideo matres debent huiuſmōiobuiare. Sed nedum ſponſe ſunt tute a ſponſis ⁊ maritis earum in domibus parentū: niſiin magna cuſtodia teneant̉: īmo germane quoad fratres ſuos: vel germani. Ne filie a parentibus: nec mulieres a cognatis: nec nouerce apriuignis ſeu filiaſtris: nec ſerue a dominis.Et ideo vt dicit Ieremias vnuſquiſqꝫ a ꝓximoſuo caueat: ⁊ in omni fratre ſuo non habeat fiduciam: ſed omnē diligentiam habeat in cuſtodiendo. ¶ Sed̓ ex quo ſponſus Ioſeph nunq̄carnalit̓ cognouit ſponſam ſuam. merito queritur. Si fuit verū matrimoniuꝫ inter mariāet Ioſeph? Ad qd̓ Rn̄det bt̄us Tho. in. iij. ꝑteq. xxix. arti. ij. ꝙ mr̄imoniuꝫ dicit̉ eſſe verū qn̄ſuam perfectōnem attingit. Duplex eſt autemperfectio rei. Prima quidem perfectio in ipſaforma rei conſiſtit a qua ſortitur ſpēm. Secūda perfectio conſiſtit in operatōne rei ꝑ quamres aliqualit̓ finem ſuū attingit. Aodo ad ꝓpoſitū forma matrimonij conſiſtit in quadā indiuiſibili cōiunctōne amboꝝ .ſ. expreſſa ꝑ v̓ba vl̓ſigna. per quā vnus cōiugum fidē alteri ſeruare tenetur. Finis autem matrimonij eſt prolesgeneranda ⁊ educanda. Ad quorū primū peruenitur ꝑ concubitū cōiugalem. Ad ſecūdū .ſ.educ andum prolem ꝑuenit per alia opera viri⁊ vxoris: quibus ſibinuiceꝫ obſequūtur ad nutriendum prolem. Dicendū igitur. ꝙ qͣntū adprimam perfectōnem que eſt eſſential̓ mr̄imonij. oīo fuit verū mr̄imoniū int̓ mariā mr̄emdn̄i et ioſeph: qꝛ vterqꝫ conſenſit in copulā cōiugalē: nō aūt exp̄ſſe in copulam carnalē: niſiſub cōditione ſi deo placeret. vn̄ ⁊ angelꝰ ad ioſe ph voc at mariam cōiugem ſuaꝫ: dicens. Nolitimere acciꝑe mariā cōiugem tuā. vbi Augꝰ.Coniūx vocat̉ ex pͥma deſponſatōis fide: quamcōcubitu: nec cognouerat: nec cogniturꝰ erat.Ꝙͣtū v̓o ad ſecūdā ꝑfectōꝫ que ē ꝑ actū mr̄imonij: ꝙͣtū ad carnalē concubitū. nō fuit illud matrimoniū cōſumatū .ſ. per quē proles generat̉Fuit tn̄ ꝙͣtuꝫ ad prolis educatonē. Et vt dicitaugꝰ. hoc exēplo manifeſte īſinuat̉ fidelibꝰ cōiugatis: etiā ẜuata pari ꝯſenſu ꝯtinētia poſſeꝑmane̓: ⁊ vocari cōiugiū etiā nō ꝑmixtio corporis ſexu. Pōt addi ⁊ tertia ꝑfectio mr̄imonijſcꝫ quātū ad ſignificatōꝫ q̄ ē ī mr̄imonio. Und̓apl̓us hoc at̄ dico magnū ī xp̄o ⁊ eccl̓ia ſacͣmētū .ſ. eē mr̄imoniū. Signat em̄ ꝯiūctō aīoꝝ cōiūctōeꝫ xp̄i: cū eccl̓ia ſeu cū aīa ꝑ fidē viua. Sꝫꝯiūctō corꝑm q̄ fac̄ mr̄imoniū oīo īſolubile ſignat ꝯiūctōꝫ xp̄i cū eccl̓ia ꝑ hūanitatē aſſūptāq̄ nūꝙͣ ſeꝑata ē: l̓ ſeꝑari pt̄. Prīa igr̄ ſignificatūfuit ī mr̄imonio marie ⁊ ioſeph: ſed nō ſcd̓a: qꝛnll̓a ibi copula. vn̄ ꝯpleta ſignificatō ī illo mr̄imonio n̄ fuit. ¶ Sꝫ iā vidēdū ē aliqͥd d̓ qͣlitate