Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Decimūquartum

cōparatōne eſt in ſpiritibꝰ ꝙͣ in corporibꝰ. Sꝫin corporibꝰ elemētaribꝰ celeſtibꝰ hoc on̄dil̉ ſuꝑiora corpora ſūt notabilit̓ maiora ꝙͣ inferiora. ſicut aqua maior terra. aer maior aqͣignis ſpera maior aere. Primū celum .ſ. lunemaius ſpera tota elementari. Et ſecūdū celummaius primo. ſic de alijs. Et hoc ꝙͣtū ad quātitatem continuā. que in corporibꝰ reperitur.Et quantitas continua ſit in ſpiritibusvidetur hec perfectō quantitatis debeat ſauari ſaltim in quantitate diſcreta .ſ. numeralivt ſuꝑior ordo ſit maior numero inferiori multo magis. Quantꝰ ergo et qualis erit ſupremarchangelus. ꝙͣ excelſior ſupremus in ordineprincipatuum. ſic de alijs. Quid ergo erit deſupremo ſeraphim bonitatis. pulcritudinisperfectionis. Et quia ſuꝑ omnes choros angelorum exaltata eſt beata maria mater domini: multomaior bonitas perfectō gr̄e et glorie reperit̉ in illa. Et ſine ꝯparatōne in xp̄i humanitate ꝑmaxima. Non tamen ad infinitaꝫbonitatem et omnē perfectōnem deitatis. quevna eſt in patre. filio ſpūſct̄o: ita trinitasbt̄a coīcauit gradꝰ varios bonitatis in creaturis. nihil ab ea diminutū ē. ſed omnes illasperfectōnes ſine mixtura alicuiꝰ defectus. quetamē mixtura eſt in creaturis. ſibi retinuit etexcellentiora: cum em̄ infinita bonitas. dulcedo. pulcritudo ſapīa potētia eiꝰ. nulli totūcoīcauit: qꝛ creaturā ſit finita ē capax īfiniti. In creaturis etiā angel̓ homībꝰ bonitas ē accidental̓. vnde pt̄ adeſſe abeſſe ſubiecto p̄ter ſubiecti corruptōeꝫ. In deo aūt ē eſſētialis mutari pt̄. ſic nec eſſētia ſua. Etdixit xp̄c cuidā vocanti mgr̄m bonum. Nemo bonus niſi ſolus deus .ſ. eſſentiā. Nāetſiom̄is creatura bona ſit. tamē eſſētiā ſꝫaccidēs additū eſſētie. Et qꝛ beati aꝑte vidēt illam infinitam bonitatē. auerti ab ea pn̄t.ſed timore reuerentie ſubditi clamant. Benedictio claritas ſapīa gr̄arūactio. honor.virtus fortitudo deo nr̄o Apoc̄. mittētes coronas ſuas ante tronū eius ex timore reuerētie. admirātes īmenſitatē bonitatis eiꝰ. Etlibet etiā viator dice̓ debet pͣs. Introibo indomū tuā eccl̓ie militātis. adorabo ad templūſanctū tuū eccleſie triūphantis. in timore tuoBonitas em̄ virtutis eſt. que maxime debꝫ reuereri ẜm etiam ethnicos. areſto. alios. Quintū quod valde ē re­ §. v.uerendū in deo. ē quo ad ſuā infinitā pietateꝫ miſcd̓iam. ẜm apl̓m pater ē miſcd̓iaꝝ.deus totius ꝯſolatōis. Per effectū ꝓprietatērei deuenitur in cognitōeꝫ cauſe eius. ſicut perfumū deuenimꝰ in cognitōꝫ ignis. Om̄es autēcreature ſūt quidaꝫ effectus pͥme cauſe ip̄iꝰ .ſ.cei. Illa aūt creatura clarius nos ducit ī cognitionem diuinā. que melior eſt infinitatimagis ꝓpinqua. Hec autē ꝓculdubio miſcd̓iaeſt. Quid em̄ p̄cioſius vitā? Pellem pro pelle

cūcta que habꝫ hōdabit aīa ſua .i. vita Iobpͥmo. Et tn̄ pͣs. ait. Melior ē miſcd̓ia tua ſupervitas. vtiqꝫ ſuꝑ vitas quaſcūqꝫ. Nam vita carnis. vitā tēporis. vita aīe. vita glorie. ſi quaalia vita ē. ex miſcd̓ia dat̉ ab illo nulli qͥcꝙͣdebet. Hec ergo mater vitaꝝ radix. vnde ẜuata illa regula ꝯmuni. Propter qd̓ vnūqd̓qꝫ. etillud magis: patet melior ē miſcd̓ia ſr̄ vitasSed ſi vita ē p̄cioſior cūctis oꝑbꝰ. qꝛ opes orbinantur ꝓpter ip̄am ꝯſeruandā. miſcd̓ia ſuper omnē vitā: reſtat vt miſcd̓ia eiꝰ ſit ſuꝑ oīaopera eius. Preterea non ſolū miſcd̓ia dei ētioſa valde infiniti ꝓpinqua: ſed ip̄a infinita. Nam iuxta verbū eccl̓iaſtici. Scd̓m multitudinem magnitudinis eius. ſic et miſcd̓ia ei ip̄o eſt. Et ſi querat̉ vtꝝ miſcd̓ia dei ſit aliquid diſtinctū a beo. per ꝯſequēs creaturaEt ſi ip̄a miſcd̓ia prout eſt infinita coīcat̉ creature: ℟o. ad primū. cum nihil ſit in deo preter deum. miſcd̓ia quecūqꝫ alia perfectio. vtſapiētia. iuſticia. caritas hmōi. que affirmātur de deo. nihil ſunt a deo diſtinctuꝫ: ſic oīscreatura ī deo: eſt deus. Hoc docuit euāgeliſtaiohannes cum ait. Quod factū eſt. in ip̄o vitaerat. vita erat lux hominū. Et ex hoc maīfeſtum eſt. homo in deo. homo eſt ſed deꝰ.Sed in ſe deus homo. ſed creatura. hoceſt difficile ad intelligendū. Cum igitur intellectus diuinꝰ ſit ſimplex īfinitus vnico actuꝯtinuo vniuerſa videns. cm̄i a ſūt ibi ip̄e intellectus deus: que tn̄ in ſe ꝯſiderata ꝓut ſuntin actu. neqꝫ ſunt deꝰ. neqꝫ infinita quo ad ſuūeffectū vt ſubito ditet̉. Et ad ſecūdū rn̄det̉.miſcd̓ia ꝓut ē infinita. coīcat̉ creature .ſ. adſuū effectū. Certū ē aūt. deꝰ coīcauit creaturis ſuis ſuas ꝑfectōes infinitas. finite tamēinfinite. vt ſapiētiā. caritatē. eſſentiā hmōi.nulli tamē infinite vel infinitum: ſed ſanctisin patria coīcat ſe infinitū ſed finite. Sola b̓omiſcd̓ia ꝯmunicatur homini infinite .i. ad effectum infinitū. Qd̓libet em̄ crimē mortale vtꝓbat anſhelmꝰ rōne ob̓i ē culpe infinite. qꝛ eſtꝯtra illū ꝯmiſſuꝫ qui ē bonū infinitū deū. vndedecedēs in eo merito debet puniri pena infinita. vt reſpondeat culpe infinite. Que quideꝫ pena quia infinita pt̄ eſſe intenſiue. quia tale onus ferre poſſet. ſed infinita ē extēſiuequia burat imꝑpetuū. igit̉ ſola miſcd̓ia abſoluat peccatorē penitentē ab illa culpa actualiter infinita. ei reddat deū ſimpl̓r bonū infinitū. atqꝫ dignuꝫ ſtatuat vt deo fruat̉ eterno.qd̓ eſt bonū infinituꝫ intenſiue. Cōcludit̉ tāq̄potū. ſola miſcd̓ia ip̄a ē infinita. paſſiuepct̄ore exiſtēs dici pt̄ creatura. que actiue eſtip̄e deꝰ miſerator miſericors. pr̄abilis ſupermalitiā hominū ẜm ꝓph̓aꝫ. Quid ſi dicerē ipſāmiſcd̓iam actiuam infinitos ꝓducēteꝫ effectꝰ.coīcatam viatoribus. Ecce quia iam ſacerdotibus collata ē poteſtas abſoluēdi a ſceleribꝰ malitiaꝝ infinitaꝝ: īmo fere abſolue̓ vult de