¶ Decimuſquartus

¶ Citulusniſi abſoluat hō ſacerdos. cui dictū ē. Qd̓cūqꝫſolueris ſuꝑ terrā ⁊cͣ Mat̉. xviij. Un̄ ⁊ leo papaMultiplex miſcd̓ia dei ſic lapſis hūanis ſubuenit. vt nōſoluꝫ ꝑ baptiſmū: ſedētiā ꝑ penitētiemedicinā. ſpes vite repararet̉ eterne: vt qͥ regeneratōis dona violaſſent. ꝓprio ſe ꝯdēpnātesiuditō ad remiſſionē criminū ꝑuenirēt. Sic diuine volūtatis p̄ſidijs ordinatis. vt indulgentiā niſi ſupplicatōe ſacerdotū nequeāt obtineride pe. di. j. ml̓tiplex. ¶ Preterea etſi multa ſitꝓpria deo. que .ſ. ita ꝯueniūt deo. ꝙ nō alteri vtcreare. beatificare. miracula ꝓpriā v̓tute face̓:nil tamē ita ꝓpriū ſicut miſereri. Et ideo dicitgreg. in collecta. Deꝰ cui ꝓpriū ē miſereri ſemꝑ⁊ parcere. hoc ē em̄ deo ꝓprie ꝓpriū. Dicit̉ eniꝫꝓprie ꝓpriū alicui. quod ꝯuenit omni .ſ. ſingulari illius nature ſeu ſpeciei. Soli .ſ. illi nature vbiqꝫ hoc ei ꝯueniat. ⁊ ſemꝑ in omni tempore hec habeat. Sic riſibile eſt ꝓprie ꝓpriū homini. quia cōuenit hoc .ſ. aptitudo ad ridendumſoli homini ⁊ non alijs animalibꝰ. ⁊ omni ſingulari homini. ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ ē riſibilis .ſ. aptnatus ad ridendū. et ſi nō in omni temꝑe et loco actu rideat. ¶ Mſcd̓ia dei igit̉ ꝙͣtum .ſ. adhūc potiſſimū effectū. cuiꝰ reſpectu dr̄ infinita .ſ. remittendi pct̄a. cōuenit ſoli deo ⁊ nō creature. Ego ait ip̄e ꝑ ÿſaÿaꝫ ſolus deleo iniquitates tuas ꝓpt̓ memetipſū. Qd̓ cognoſcentesiudei dicebāt. Quis pt̄ pct̄a dimitte̓ niſi ſolusdeus: Nec eſt ꝯtra qd̓ ait dn̄s ih̓s ibidē .ſ. math̓.ix. Filius homīs .i. virginis habꝫ pt̄ateꝫ ī terra dimittendi pct̄a. hoc em̄ poterat inqͣtū dequi vna ꝑſona erat deus et homo. ¶ Cōuenitiſta miſcd̓ia om̄i ꝑſone nature diuine. qꝛ patricui vt patri miſcd̓iaꝝ dixit filiꝰ in cruce. Pater ignoſce illis qꝛ neſciūt qͦd faciūt Lu. xxiij.Cōuenit filio dicenti ip̄i magdalene. Remittūtur tibi pct̄a tua. ⁊ a quo niſi ab eo. qd̓ aduertentes qui aſtabāt dicebāt. Quis ē hic qͥ etiaꝫpct̄a dimittit Luc. vij. Cōuenit ⁊ ſpiritui ſct̄oUnde apl̓is dictū fuit a xp̄o. Accipite ſpiritūſanctū. quoꝝ remiſeritis pct̄a remiſſa ſūt. qꝛip̄e ſpiritus ē remiſſio oīm pct̄oꝝ cauſaliter.¶ Cōuenit miſcd̓ia deo. ⁊ in eo reperit̉ ſemꝑNūquid obliuiſcet̉ miſereri deus? pͣs. q. d. nūqͣNō ſemꝑ creat. ſed in pͥncipio fecit deꝰ celuꝫ ⁊terrā ⁊ que in eis ſūt. Nec ſemꝑ miracl̓a facitſed ſemꝑ miſeret̉. Quīimo vt plus dicā. antetempꝰ ⁊ poſt tempꝰ deꝰ miſericors inuenit̉. Nāin pͥncipio cū deꝰ creauit an̄ nō erat tempus. ⁊tn̄ miſcd̓iaꝫ fecit mūdū creādo. Que maior miſeria ꝙͣ nō eſſe. ⁊ de hac ad eē ꝓduxit creaturas. Ecce miſcd̓ia dei. iurauit angelꝰ vt refertIo. in apoc̄. qꝛ tempꝰ nō erit ampliꝰ .ſ. poſt iuditiū finale ceſſāte .ſ. motu pͥmi mobilis. et tn̄pͣs ait. Miſcd̓ias dn̄i ī eternū cantabo. ¶ Ubiqꝫ dei miſcd̓ia reꝑit̉. Nam miſcd̓ia dn̄i plena ēterra. ait pͣs. Et dn̄e in celo miſcd̓ia tua. remunerans vltra condignū. Sed nec abeſt in īfernō miſcd̓ia dei. de quo minꝰ videt̉. quia etſi nō

liberat illos a pena: punit tamen citra condignū. vt dice̓ valeant illud Tren̄. Miſcd̓ie eiusꝙ non ſumus conſumpti .i. adnihilati. Quisergo non timeat reuerendo tam infinitaꝫ miſericordiam ⁊ pietatem. Comēdabat tulliꝰ ceſarem dicens. Nulla de virtutibꝰ tuis ceſar pietate maiorem. Dimitto autē ꝙ ſuſcepit iſraetpuerum .ſ. deus ſurſū accepit. quia ſibi vniuitcarneꝫ ex iſrael puero .i. ſeruo ſuo. ⁊ hoc quiarecordatus eſt miſericordie ſue.Sexto eſt deꝰ timendus. §. vjtimore reuerētie ꝓpter ſuam maximā equitatem ⁊ iuſticiā. pͣs. Iuſtus dominꝰ ⁊ iuſticias dilexit. equitatē vidit vultꝰ eius. Iuſtus eſt in ſenulli vitio ſubiacēs. Qui em̄ alios habet regēmale pt̄ exerce̓ iuſticiā in alios ⁊ corrige̓. quiin ſe malꝰ eſt. Qui ſine pct̄o eſt veſtrū. primꝰ inillam adulteram lapidem mittat Ioh̓. viij. q. dReus debet puniri vt iuſticia dictat. ſed nō eſtẜm iuſticie obſeruātiaꝫ. vt puniat̉ ab his quimaiori ſunt crimīe irretiti. vnde ⁊ maiori pena digni. Remota enim iuſticia: inquit. augin. iiij. de ciui. dei. quid ſunt regna. niſi magnalatrocinia. Et vt ait Ambroſiꝰ in li. de officijsDum vni parcitur indigno. ad prolapſioniscontagium prouocat vniuerſos. Facilitas eīvenie intentiuuꝫ prebet delinquendi. xxiij. q.iiij. eſt iniuſta. Ꝙ iuſticias dilexerit ⁊ diligat.patet: quia nullū malum dimittit impunituꝫ.Et quia iuſticiā debet temꝑare moderatō. id ēpietas. quod ꝑtinet ad equitatē. que eſt rigoriuſticie miſcd̓ie dulcedine temperatus: ideo ſb̓dit. Equitatē vidit vultus eiꝰ. Uis ne videre rigorem huiꝰ regis et dn̄i iuſticie? Conſidera qn̄angelus ille primꝰ lucifer dictus ⁊ cherub. plenus decore et ſapīa: cuiꝰ oꝑimētū erat omnislapis p̄cioſus. ſardius. topaſius. iaſpis. criſolitus ⁊ onix ⁊ berillus. ſaphirꝰ ⁊ carbunculus ⁊ſmaragdus. Nouē exprimit noīa lapidū p̄cioſoꝝ. deſignātia nouē ordines angeloꝝ ẜm grein moral̓. ⁊ de pe. di. ij. c. vlt̓. quibꝰ ille oꝑatusdr̄. quia ſublimitate v̓tutis omnes ſuꝑauit. hictalis ⁊ tantus ſubito cū dixit in corde ſuo. Similis ero altiſſimo. nō eſt operatꝰ. nō ē ore loquutꝰ: tm̄ cogitauit ſuperbiam. ⁊ expulſꝰ a regno in infernū demerſus ē. Licet aūt deꝰ vt iuſtus dn̄s. omnia de generibꝰ ſinguloꝝ vitia diuerſis temporibꝰ ſe vere punierit. vt quodlibꝰſibi diſplice̓ on̄dat: ⁊ impunitū credat̉ nulluꝫꝑmaxime tn̄ ſuꝑbos. Siquidē fr̄icidiū in abelfactum a chaÿm dominꝰ īultum non permiſitNam pagus et profugus et tremulus diſcurrens. loco fere a lamechex eo deſcendente ſagittatus eſt Gen̄. iiij. Aundū totum luxuriainfectū. qꝛ om̄is caro corruperat viam ſuam.dominus iuſtus diluuio peremit Geneſis. vij.Sogdomitas peſſimo vitio laborātes. cū quatuor alijs ciuitatibꝰ igne ⁊ ſulphure cōbuſtosſb̓uertit Gen̄. xix. Iſraelitaꝝ cū moabitis fornicātiū. xxiij. milia ꝑierūt Nūeri. xxv. Propt̓

3