¶ Titulus¶ decimuſquartus

labore a dn̄io hominū. qui tātirānice tā crudeliter eos poſſidebat: tamē iterū īmo ⁊ quottidie prebent ei aditū regrediendi in eos. ⁊ dominandi eis per diuerſa genera peccatorum. Ethoc eſt quod xp̄c dixit diſcipulis Ioh̓. xvj. Arguet mundū .ſ. ſpirituſſanctus per predicatores. de iuditio quia iam princeps mūdi .ſ. dÿabolus iudicatus eſt. Priuatus dominio hominum. expulſus ab humano genere virtualit̓:et tamen homines ſe frequenter et ſponte eiſubdūt. Unde leo papa in ẜmone. Noli o xp̄iane in veterem vilitatem degeneri conuerſatione redire. ⁊ dÿaboli te iterum ſeruituti ſubicere. Aemento ꝙ preciū tuuꝫ ſanguis xp̄i eſt.qui in veritate te iudicabit .i. ſeueritate iuſticie. qui in miſericordia te redemit. hec ille. Etſi (vt ait apl̓us ad hebre) tranſgrediens quislegem moyſi duobus vel tribus teſtibus ſineplla miſeratione lapidatur: qͣntomagis putamus deteriora mereri ſupplicia. qui filium deiconculcauerit et ſanguinem teſtamēti pollutum dixerit capi. x. Et ideo a iudicijs tuis timui.Terciū iudiciū dei diſpo. §. iij.ſitionis timendū ⁊ mirandū. eſt circa aduerſitates ⁊ ꝓſperitates temporales Tob̓. iij. Om̄iaiudicia tua domine vera ſunt. ⁊ omnes vie tuei. opera miſcd̓ia ⁊ veritas: dixit hec tobias pr̄de magna ꝓſperitate qui vene rat ad miſeriā ⁊aduerſitatē temporalē. Et notandū ẜm greg.in principio quarti libri moral̓. ꝙ occulta ſūtiudicia dei ⁊ timenda ⁊ admiranda: cum iuſtihomines aduerſa patiuntur. egeſtatem. infirmitates. contumelias. detractiones. perſequutiones tormenta. afflictiones varias. ⁊ ipſammortem violentam. Econtra impij ⁊ peccatores. diuitias. honores. potētiā. ſanitatē. nobilitatem generis. habundantiā filioꝝ. delectationes ciboꝝ ⁊ venereoꝝ ad libitum. Occultaquippe ſunt iſta dei iudicia nobis. quia non apparet nobis iuſticia dei. Nam cum iuſticia dictet bona bonis tribui. mala malis. Et ꝯtrarium videamus in mundo .ſ. malos flore̓ ⁊ exaltari in temporalibꝰ. bonos autem deprimi.Hec cōſiderantes aliqui gentiles. negarunt deiprouidentiā ⁊ iuſticiā. Unde lactantiꝰ in. iij. li.de falſa ſapīa. ait de epicuro ph̓o. ꝙ videns epicurus bonis aduerſa ſemꝑ accidere. pauꝑtatēlabores. exilia. caroꝝ amiſſiones. malos cōtrabonos eſſe. augeri potentiaꝫ. honoribꝰ affici.Uidens innocētiam minꝰ tutam. ſcelera impune cōmitti. In bellis meliores vinci et perire.Maxime aūt cōmouebat homines īprimis religioſos grauioribꝰ affici malis. His aūt qui deum oīo negligerent. aut nō pie colerent: velminora īcōmoda euenire. vel nulla. Hec cogitans cauſā rationēqꝫ hoꝝ ignorans. extimauit nullā eſſe ꝓuidentiā. nullāqꝫ iuſticiā. hec ille. Seneca quoqꝫ ī tragedia ȳpoliti. poſtꝙͣ cōmendauit multipliciter deum de ordine guber

nandi corpora celeſtia et tempora anni. ſubdit et dicit. Cur idem qui tanta regis. ſub quovaſti pondera mundi librata ſuos ducunt orbes. hominum minus adeſſe curas. non ſolicitus prodeſſe bonis. nocuiſſe malis: Res hūanas ordine nullo fortuna regit. ſpargitqꝫ manū munera ceca. Peiora fouens. Vincit ſanctos dira libido. Fraus ſublimi regnat in aula. Tradere turpi faſtes populus gaudet eoſdēcolit atqꝫ obit. Triſtis virtus peruerſa tulitpremia recti. Caſtos ſequitur mala paupertas. Uitioqꝫ potens regnat adulter. hec ille.Quia ignorabāt hi diuinā prouidentiaꝫ: ideonō intelligere poterāt iudicia dn̄i iuſta. Et vtait ſapiētiſſimꝰ ſalon in Eccͣs. Eo ꝙ eque vniuerſa eueniūt iuſto ⁊ impio. bono ⁊ malo. mido ⁊ īmundo. ymolāti victimas. ſacrificia cortempnēti ⁊cͣ. Ideo corda filioꝝ hominū implētur malitia ⁊ cōtemptu in vita ſua. ⁊ poſt hecad inferos deducent̉. Sed viri ſapiētes ⁊ ſeruidei. et ſi aliqn̄ in hmōi iudicijs dei videant̉ aliquātulū cōmoueri. ẜm illud pͣs. Aeī aūt penomoti ſūt pedes .ſ. affectuū. pene effuſi ſūt egreſſus mei .i. opera extra viam virtutū. qꝛ zelauiſuꝑ iniquos paceꝫ pct̄oꝝ videns. Et infra. Inlabore hominū nō ſūt. ⁊ cū homībꝰ nō flagellabunt̉. ideo tenuit eos ſuꝑbia. ⁊ oꝑti ſūt iniqͥtate. Et dixi. Ergo ſine cauſa .i. vtilitate iuſtificaui cor meū. ⁊ laui inter innocētes manꝰ meas .ſ. innocēter oꝑatus ſum. Et fui flagellatꝰtota die? Sed ꝙͣcitius ad lumē veritatis ſe vertens ſubdit. Si dicebaꝫ. Narrabo ſic .ſ. ꝙ ſinecauſa .i. vtilitate bene fecerī ⁊ aduerſa ꝑtulerīmalis homībꝰ ꝓſperātibꝰ. Ecce natōeꝫ filioruꝫtuoꝝ reprobaui. cū ſcriptū ſit. Flagellat deusomnē filiū quē recipit ad heb̓. xij. Et ꝓuer. iijinquit Salon. Quem diligit deus corripit etquaſi pater ī filio ꝯplacet ſibi. Hinc illa ſāctiſſima ⁊ caſtiſſima iudith: ait. c. viij. Abrahā ꝑmultas tribulationes probatus. amicꝰ dei effectus eſt. ſic ÿſaac ſic iacob. ſic moyſes. Et om̄squi deo placuirunt per multas tribulationestranſierūt fideles. Illi autē qui nō ſuſceperūttemptationes cum timore domini. exterminati ſunt. Et in ca. ix. ad dominū ipſa in oratione loquens: ait. hoc factum eſt quod voluiſti.Omnes vie tue preparate ſūt. et tua iudicia .i.diſpoſitōnes in prouidētia tua poſuiſti. h̓ ip̄a.Que prouidentia cū ſit ſapiētiſſima om̄ia iuſte iudicat ⁊ diſponit. Vnde ⁊ ſapīe. xij. diciturNeqꝫ em̄ eſt alius deꝰ ꝙͣ tu. cui eſt cura de oībꝰ.vt oſtēdas qm̄ nō īiuſte iudicas. In predictisiudicijs autem ex hoc diligenter conſiderantipoteſt intueri iuſticia ſimul cum miſcd̓ia: qͥacum iuſticia exigat vt nullum malum tranſeat impunitum. ⁊ nullum bonum irremuneratum. Et ſepties in bie cabat iuſtus. vt ſcribit̉ꝓuer. xxiiij. Per flagella iuſtus purgatur a vitijs ſuis. et humiliatur. aut merituꝫ auget. vtin futuro vbi grauius affligitur pro peccatis