¶ Titulusxiiij

homo. et viliorem me omnibus rebus nr̄is feciſtis. Nā omnē rem viliſſimā dilexiſtis amplius ꝙͣ iuſtitiā meam et fideꝫ. Hec criſ. ¶ Secunbus teſtis ē ītus .ſ. ꝯſcīa. ad rō. ij. Teſtimoniūillis reddēte ꝯſcīa ſua. ⁊ cogitatōibꝰ accuſantibus et defēdentibus ī die qua iudicabit dominꝰAccuſātibus .i. remordētibꝰ. qͦ .ſ. ad mala oꝑa: d̓fēdentibꝰ .i. excuſātibꝰ a malo. qͦ ad bona operaAug. xj. q. iij. Sētit de aug. qͥcquid vis. ſola ī ꝯſpectu dei ꝯſcīa nō me accuſet .i. teſtificet̉. Ubinotādū ẜm. b. tho. in. iiij. diſ. xliij. q. vltīa. ꝙ qͥaoꝫ ꝙ in omni iuditio teſtis et accuſator habeateoꝝ notitiā q̄ ī iuditio verſāt̉. ī illo aūt cōi iuditio oīa oꝑa hominū ī iuditiū veniēt: iō oꝫ ꝙoīm ſuoꝝ oꝑū quiſqꝫ tūc notitiā habeat. Undeꝯſcīe ſinguloꝝ erūt qͣſi quidā libri. ꝯtinētes resgeſtas ex qͥbus iuditiū ꝓcedet. ſicut etiā ī iuditēhūano regiſtris vtunt̉ hoīes. Et iſti ſūt libri deqͥbꝰ apoc̄. xx. dr̄. Aꝑti ſūt libri. ⁊ aliꝰ liber apertꝰ ē. qͥ ē vite: et iudicati ſūt mortui ex his q̄ ſcripta erāt ī libris ẜm oꝑa illoꝝ. Et ẜm aug. xx. d̓ciui. dei. ꝑ libros ſic aꝑtos ſignificāt̉ ſācti nouiet veteris teſtamēti. ī qͥbus deꝰ on̄det q̄ mādatafieri iuſſiſſet. Sꝫ ꝑ librū vite de qͦ ſubiūgit̉. ītelligūt̉ ꝯſcīe ſinguloꝝ. q̄ dicūt̉ ſingulariter libervnꝰ. qꝛ vna virtute diuina fiet. vt cūctis ad memoriā ſua facta reuocent̉. Et hec vis īꝙͣtuꝫ reducet ad memoriā hominū facta ſua: liber vitedr̄. Uel aliter dici pt̄ et planius. ꝙ ꝑ libros primos intelligant̉ ꝯſcīe ſinguloꝝ. et ꝑ aliū librūītelligat̉ ſnīa iudicis ī eiꝰ ꝓuidētia deſcripta. reprobat aug. ī. xx. li. de ciui. dei. vt qd̓ dr̄ de librisaꝑtis ītelligat̉ de aliqͦ libro materiali. et materialibꝰ litteris ſcripto. qꝛ nimis magnꝰ eēt liberille. in qͦ ſcripta eēt oīa facta pur vniꝰ homīs.ne dū oīm hoīm mūdi. et nimiū tp̄us reqͥreret̉ad legēdū ab oībus tātū librū. Sꝫ ītelligēduꝫē mō p̄dicto. Ꝙͣuis eī ẜm tho. vbi ſupͣ. ml̓ta merita vel demerita a memoria excidāt. tn̄ nullūeoꝝ erit qd̓ nō remaneat aliqͦ mō ī ſuo effectuqͥa merita q̄ nō ſūt mortificata: remanebūt ī p̄mio qd̓ eis reddit̉. Que aūt mortificata ſūt manēt ī gratitudinis macula. qͣ augetur ex hoc. ꝙhō poſt ꝑ grām ſuſceptā peccauit. Similiter etdemerita q̄ nō ſūt ꝑ pnīaꝫ deleta remanēt ī reatu pene. q̄ eis debet̉. Que aūt pnīa deleuit: manet ī ip̄a penitētie memoria. quā ſimul cū alijsmeritis ī notitiā habebūt. Un̄ in quolibet hoīeerit aliqͥd ex quo poſſit ad memoriaꝫ ſua oꝑareuocare. ⁊ tn̄ vt aug. dicit. pͥncipaliter ad hocdiuina virtus oꝑabit̉. ¶ Tertiꝰ teſtis erit āgelus bonus. et p̄cipue qͥ datꝰ ē vnicuiqꝫ ad cuſtodiā. de qͦ pt̄ ītelligi illud iob. Ecce teſtis meus īcelo: ⁊ ꝯſcius meꝰ ī excelſis. Et illud reuelabūtceli .i. angeli iniqͥtatē eiꝰ .ſ. teſtificādo contͣ peccatores de malis eoꝝ. Ꝙͣuis aūt nūc angeli nōſciāt cūctas cogitatōes hominū: tn̄ diuina virtute oꝑante tūc ſciēt. Nā vt dicit. b. tho. in. iiij.di. xliij. q. vlt̓. In vltimo et cōi iuditō oꝫ ꝙ diuina iuſtitia oībꝰ euidēter appareat. q̄ nūc ī pleriſ

qꝫ latet. Sentētia aūt dānantis vel p̄miantis:iuſta eē nō pt̄. niſi ẜm merita vel demerita proferat̉. Et ſicut oꝫ ꝙ iudex et aſſeſſor iudicis merita cauſe cognoſcāt. ad hoc ꝙ ꝑ iuſtaꝫ ſnīam ꝓferāt. ita oportet ad hoc vt iuſta ſnīa appareat.H oībus ſentētiā cognoſcētibꝰ merita innoteſcāt. Un̄ ſicut vnicuiqꝫ nota erit ſua p̄miatō vl̓dānatio. ⁊ oībus alijs īnoteſcet. ita oportꝫ ꝙ ſicut qͥlibet ſua merita vel demerita reducet admemoriā: ita etiā et aliena eiꝰ cognitōi ſubiaceāt. Et hec ē cōior ⁊ ꝓbabilior opinio ꝙͣuis magiſter ſn̄iaꝝ ī littera īducta dicat ꝯͣriū .ſ. ꝙ perpeccata q̄ deleta ſūt ꝑ penitētiā. in iuditio alijsnō pate fiāt. Sꝫ ex hoc ſequeret̉ ꝙ nec etiā penitētia de peccatis illis ꝑfecta cognoſcat̉ ī quomultū detraheret̉ glorie ſāctoꝝ ⁊ diuine laudi.qͥ tāmiſericorditer ſāctos ſuos liberauit. Quiagͦ oīa merita vel demerita p̄cedētia. facient aliquā qualitatē ī gl̓ia vel ī miſeria reſurgentis:iō exterioribꝰ viſis poterūt cūcta ī ꝯſciētijs videri ab oībus et angelis et hoībꝰ. Et ex hoc angeli boni vidētes aꝑte pct̄a maloꝝ. ꝙͣtumqꝫ occulta. poterūt ꝯͣ eos teſtificare vt dictū ē. et p̄cipue diuina virtute hoc oꝑante. vt ſētētia iudicis oībus appareat iuſta. Siqͥs vult ſaluaredictū mgr̄i ſētētiaꝝ: pt̄ dice̓ ꝙ peccata iuſtorūnō veniēt ī notitiā vt peccata ſꝫ vt dimiſſa. ¶Ex dictis qꝛ tres ſūt accuſatores et tres teſtesꝯſcīa āgeli ⁊ hoīes ꝯſequēt̉ videndū ē. quō hocerit. ꝙ oīa merita et demerita ꝓpria et alioruma qͦlibet vno ītuitu videāt̉; Nā de dānatis dicit̉ſapīe. v. ꝙ intra ſe gemētes et pnīaꝫ agētes: dicēt. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia nr̄a et iactātia diuitiaꝝ. Et ſic deſcēdūt ad ꝑticularia ſigillatimꝯſiderāda. Et glo. ſuꝑ illud. iob. viij. Indueturꝯfuſione dicit. viſo iudice mala oīa ante oculos mentis verſabūtur. Iudex aūt videbitur ſubito. Et tamē ph̓us dicit. in. ij. topicoꝝ. ꝙ nō ꝯtingit ſimul plura intelligere. Circa hoc igr̄ dicit. b. tho. vbi ſupͣ ꝙ ē duplex opinio. Quidā eīdicunt ꝙ omnia merita ⁊ demerita ſimul aliqͥsvidebit. ſua et aliena in inſtāti. Quod quidē debeatis facile credi pt̄. quia omnia in vno videbūt .ſ. deo. et ſic nō eſt incōueniēs. ꝙ plura ſiml̓videāt et intelligant. Sed de damnatis quoruꝫintellectus nō ē ita eleuatus. vt poſſit deū videre: et in eo omnia alia: ē magis difficile. Et iōalij dicūt. ꝙ mali ſimul omnia videbūt peccataſua ī genere. Et hoc ſufficit ad accuſatōeꝫ illāet teſtificationē. q̄ debet eē in iuditio: vl̓ abſolutionē. Nō autē videbūt omnia ſimul. deſcendēdo ad ſingl̓aria. Sꝫ hoc nō videt̉ ꝯſonū dictisaug. in. ij. de ciui. dei. qui dicit oīa mentis intuitu enumerabunt̉. Quod aūt ī genere cognoſcitur: non enumeratur. Unde poteſt eligi mediabia .ſ. ꝙ ſingula ꝯſiderabunt̉: nō tamē in inſtāti: ſed in tꝑe breuiſſimo: diuina virtute ad hocadiuuāte. Et hoc ē qd̓ augꝰ dicit ibidem. ꝙ miraceleritate enumerabūtur. Nec hoc ē impoſſibile quia in qͦlibet ꝑuo tꝑe ſūt īfinita inſtātia in