¶ Capitulum¶ Undecimum

Quia em̄ iuditiū iſtud erit ordinatiſſimū: ⁊ ẜmordineꝫ iuris vt ait ambroſius. iudicis nō ē ſineaccuſatore dānare: ⁊ iō dn̄s ih̓s iudā cū fur eētnō abiecit qꝛ accuſatꝰ nō fuit. ij. q. j. Manifeſta.Erit igit̉ ī illo iuditio accuſator dÿabolus. qͥ ēpeſſimꝰ ⁊ callidiſſimꝰ. de qͦ dr̄ apoc. xij. Pioiectꝰē in terrā .ſ. īfernalē accuſator nr̄ ſathanas. quiaccuſabat fr̄es an̄ deū die ac nocte. Et aug. adiulianū comitē ait. Preſto tūc erit dÿabolusrecitās verba ꝓfeſſionis nr̄e. obitiēs nobis q̄cūqꝫ fecerimꝰ et in qͦ loco ⁊ ī qͣ hora peccauimus.et quid boni tūc face̓ potuimꝰ: dicturꝰ ē em̄ ille aduerſariꝰ. Equiſſime iudex iudica hūc meūeē ob culpā. qͥ tuus eē noluit ꝑ grām. Tuꝰ ē pernaturā: meꝰ ē ob miſeriā. tuꝰ ob plaſmatōeꝫ: meus ob ſuaſionē. tibi īobediēs: mihi obediēs. a teaccepit īmortalitatis ſtolā: a me accepit hancpānoſā qua īdutus ē tunicā. Tuā dimiſit: cummea hic venit. Equiſſime iudex iudica hūc eſſemeū et mecū eē damnāduꝫ. heu heu. poterit netalis aꝑire os qͥ talis erit vt cū dÿabolo deputetur. Legit̉ in libro de ſeptē donis edito a fr̄e rajmūdo ordinis p̄dicatoꝝ. qͥ aſſerit vidiſſe illū epiſcopū cui ꝯtigit flebilis caſus iſte. Quidā ep̄uscū egrotaret. apparuit ei dÿabolꝰ dicens ꝙ citabat eū ſūmꝰ papa ꝑ eū: et aſſignauit ei diē quaꝫei nominauit. in qͣ vt dicebat oportebat eū rōꝫreddere de āminiſtratōe ſua. Cui ī die aſſignataviſū ē ei. ꝙ ip̄e tͣheret̉ corā papa ī cauſa. ⁊ ꝙ diabolus qͦ ei apparuerat ꝯͣ. de eo petebat ius a papa de adminiſtratōibus ſuis. qualiter .ſ. adminiſtrauerat ī offitio pͥoratus qd̓ prius habuerat.deinde abbatiſſatꝰ. qd̓ poſtea habuerat: ⁊ demūin offitio ep̄atus. fuerat em̄ niger pr̄ior. albusabbas et poſtea ep̄us. Cū aūt reqͥreret̉ de offitio prioratꝰ: et neſciret redde̓ rōeꝫ. et poſtea deoffitio abbatiſſatꝰ. ī qͣ reſponſionē magis defitiebat: et poſtea maxime in rn̄ſionē de ep̄atū. Cūgͦ defitiēs ī rn̄ſione peterēt aliā diē ſibi aſſignari. allegās ꝙ nō fuerat ī dicta rn̄ſione p̄meditatus. aſſignat̉ ei alia dies ꝑemptorie illi diei valde ꝓxima. in qͣ debebat iudex ꝓcedere ad ſententia diffinitiuā. Cū aūt anxius ſuꝑ hoc eiularetfortiter. ad clamorē eius ꝯuenit familia eiꝰ. cūaūt hoc indic aſſet pluribus: die ſequēti apparuit ei dÿabolus qͥ pͥus ei apparuerat. vrgens euꝫad veniendū corā ſūmo iudice. ꝓ rōe reddendaQui cū nōdū ſe paratū clamarēt et eiꝰ aſpectuꝫhorreret: et dÿabolus magis eū ad hoc vrgeretinuitū. oībꝰ aſtātibꝰ ſurrexit de lecto ī qͦ iacebatvolēs effugere demonē. Cū aūt fugeret cū impetu īpegit in colūnam. petēs īdutias et eliſo ī eocapite cecidit et expirauit ¶ Secūdus accuſatoreoꝝ erūt ſācti hoīes. a quoꝝ ꝯſortio peccantes receſſerūt. vel quos in pn̄ti ꝯtumelijs affecerūt vel iniurijs. vel quoꝝ feſta fregerūt. vel qͦꝝſoca ꝓphanauerūt. Un̄ dr̄ ſapīe. v. St abūt iuſtiī magna ꝯſtātia .ſ. ad accuſandū aduerſus eosq̄ le āguſtiauerūt: et qͥ abſtulerūt labores eoꝝdidētes aūt .ſ. reprobi t̓babūt̉ timore horribiliEt apoc. vj. dr̄ ꝙ ſācti clamāt. Uſqꝫ quo dn̄e ſan

ctus et verꝰ. nō iudicas et vindicas ſanguineꝫnr̄m ab his qͥ ſūt in terra; Et dictū ē illis. Suſtinete modicū. donec impleat̉ numerꝰ fr̄m veſtroꝝ: vſqꝫ .ſ. ad iuditiū. Ad hoc etiā facit quodnarrat greg. turon̄. videlꝫ ꝙ duo nequā p̄ſbiteri. cū ꝯſpiraſſēt ꝯͣ ſanctū ſydoniū aluernoꝝ epiſcopū. Aliter eoꝝ egeſtiones emiſit. ſicut arrius heriſiarcha ſubito. Et viſus ē a ſūmo iudiceaccuſatꝰ a ſancto ſydonio damnari. vinciri: et īÿmis carceris in anguſtijs detrudi. Aliꝰ v̓o cuꝫmortuo beato ſydonio ambitioſe et violēter occupaſſet ep̄atū. cū īuitaſſet ciues ad ꝯuiuiuꝫ. ꝑpincernā citatꝰ a ſūmo iudice cadente de manueius calice ſubito expirauit. ¶ Tertiꝰ accuſatorerit totꝰ mūdus. Sap̄. v. Armabit creaturā. ſcꝫad accuſandū ad vltōꝫ inimicoꝝ deꝰ. gregꝰ. Siqueris qͥs te accuſabit: dico. Totꝰ mūdus. offenſo em̄ creatore: offendit̉ totꝰ mūbus. criſ. In illa die nihil ē qd̓ reſpōdeamꝰ. vbi celū et terra.aqua. luna et ſol. dies et noctes: et totꝰ mūdusſtabūt ꝯͣ nos .ſ. ad accuſandū. Dicere poſſet terra ſi loqueret̉. Ego iſtos iniquos peccatores ſuſtinui. vt ꝑ me ābularent. Ego eis dedi vir idesherbas. pulcherrimos flores. ſuauiſſimos fructꝰ ex arboribus. Aīalia plurima. metalla p̄cioſa et lapides vt cōi creatori ẜuirēt. et ip̄m ex hislaubarēt. Et ip̄i oībus abuſi ſunt. nō deo ſꝫ ſuovētri ſeruiēdo: et iō a me abſorbeant̉. Et aquadice̓ poterit. Ego meip̄m p̄bui eis ī refrigeriūꝯͣ eſtus. in lotionē ꝯͣ maculas. In materias ſacramētoꝝ ꝯͣ peccata. In trāſitū ꝑ naues ad negotiandū. Piſces ī me natātes ī cibū. At ip̄i inmalū vſi ſūt: et iō a me ſubmergant̉. Aer etiaꝫEgo (dicere poſſet) dedi eis ſpiramentum vite.pluuias. auiū multitudinē īnumerabilē. Et qͥaī his ꝯditorē ſuū et nr̄m nō cognouerūt: ī me ſuſpendant̉: ſuffocētur. Ignis aūt qꝛ ſine caloremeo viuere nō potuiſſēt: ſꝫ ingrati de vſu meofuerūt. a me ſine ꝯſūptōne ſemꝑ exurant̉. Sol.luna et ſtelle: ac celi celoꝝ. Quia lumīe nr̄o nōſūt oſi. ad querendū lumē eternū: eo priuati ꝑpetuis tenebris occupent̉. ¶ Et qꝛ ī ore duoruꝫvel triū: ſtabit oē verbū. vt dr̄ math̓. xviij. nō deerūt teſtes ī iuditio iſto. Et vnū qͥdem habebit.ſupͣ ſe .ſ. deuꝫ. hiere. xxix. Ego v̓o iudex et teſtisdīc dn̄s. malach. iij. Ero teſtis velox oībꝰ maleficis. abulteris. ꝑiuris ⁊cͣ. Qui nōſolū ē verꝰ: ſꝫip̄a veritas ⁊ nō ex aubitu: ſꝫ ex viſu. Ad heb̓.iiij. Oīa ſūt nuda et aꝑta oculis eius. nihilqꝫ eiignotū. Un̄ ip̄e xp̄c deꝰ ⁊ hō verꝰ iudex et teſtis.Nō em̄ repugnat ī hoc iuditio vt ī hūano. ſcilꝫvnā ꝑſona ſimul eē iudicē et teſtē. qͥ veritas eſtet vt teſtis maīfeſtabit occulta hoīm. vt iudexſētētiabit. Et teſtificando exprobrabit pct̄oresvt ait criſ. in hec verba. Ego ꝓpter vos hō factſū. ꝓpter vos deluſus. alligatꝰ. ceſus et crucifixus. Ubi ē tantaꝝ īiuriaꝝ meaꝝ fr̄es; Ecce p̄ciū ſāguinis mei. quē dedi ī redemptōꝫ aīaꝝ vrarum. Ubi eſt ſeruitus noſtra quam mihi ꝓ pretio ſanguinis mei dediſtis: Ego ſuper gloriammeam vos habui. cum eſſem deus apparens