Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Undecimum

potētia. Et ſic qd̓ ait apl̓us. j Cor. xv. Omnesquidē reſurgemꝰ ſed om̄s īmutabimur. Inmomēto. in ictu oculi. in nouiſſima tuba. Tuba iſta vt dictū ē ſupra. eſt v̓tus diuina ad reſuſcitandū. In momēto dicit .i. temꝑe breuiſſimo et quaſi īꝑceptibili: aūt omnes īmutabuntur .i. de ſtatu miſerie ad ſtatuꝫ glorie. qꝛnon mali ſed boni tm̄. Septimū valde timen. §. viij. circa iudiciū. ē ſn̄ie iuſtiſſime irreuocatioUolūtati em̄ eiꝰ ait apl̓s quis reſiſtit: q. d. nullus In humanis iudicijs qͥa iudex pt̄ errare.ideo inuentū eſt remediū appellatōnis. quaꝫſnīa lata pt̄ retractari. pluries: ſed ſuꝑiorēvt patet. ij. q. vj. per totū. Sed a ſententia xp̄iiſta appellari poteſt. qꝛ ſuperiorē habettum qꝛ in notorijs a correctōne punitōne criminū releuat. vt illa ē: tum qꝛ errare nonpt̄. vnde dicit̉ extra de ſen. exco. A nobis. iudiciū eccleſie fallit̓ fallit̉: ſed iudiciū dei necfalli nec fallere poteſt. Timeat ergo euꝫ om̄isterra. Ab eo aūt cōmoueant̉ om̄es inhabitātes orbem ait pͣs. Ꝙͣuis aūt diſcuſſio illa finalis iudicij magis credat̉ eſſe mentalis ſcd̓mAuguſ. vt rep̄ſentatis vniuſcuiuſqꝫ conſcientie meritis demeritis. quilibet ex ſe videat ꝙͣiuſte iudicandꝰ ad premiū vel penam: tn̄ in predicatione ad populos qui cōmūiter ſūt rudesnec intelligere valent interiora ſpiritualia:niſi per exteriora et corporalia magis etiammouent̉: ideo magis congruit p̄dicare diſcuſſionem eſſe vocalē. et predicto ordine: ꝙͣ ſolum mentalē. Et p̄cipue etiam. quia reperitur expreſſe contrariū .ſ. quin poſſit ibi eſſe aliqua diſcuſſio vel increꝑatō. vel dulcis ad ſanctos xp̄i īuitatō: et ſi in breuiſſimo tempore. qꝛdicit̉. In momēto: qd̓ etiam referri pt̄ ad ipſāgeneralē reſurrectōem. Et in euāgelio etiā dr̄Mat̉. xxv. Tūc dicet rex his qui a dextris erūtelectis. Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnum ⁊cͣ. Nonſolū aūt diſcuſſio erit retributio de operibꝰ miſcd̓ie corporalibꝰ. de quibꝰfit mentio ibi. Eſuriui em̄ dediſtis mihi manducare. Sitiui et dediſtis mihi bibere ⁊cͣ. quecontinent̉ in hoc verſu. Uiſito poto cibo redimo tego colligo condo. Ultima tamen iſtarūſeptem que eſt ſepelire mortuos non poniturin euangelio. quia minꝰ vtilis neceſſaria: etquia homines ex ſe ad hoc inclinant̉. non ſolūex hūanitate: ſedētiā ex neceſſitate. ne remanentibꝰ cadaueribꝰ inſepultis. aer corrumpatur alios inficiat: ſedētiaꝫ fiet diſcuſſio retributō magis de operibꝰ quibuſcūqꝫ iuſtis. ſub ill̓ ꝯprehēdunt̉ ſpūaliter ītellectis. Eſurit em̄ xp̄c ſalutē noſtrā et ſitit. Qui ſe exercet in operibꝰ bonis arduis. iſte fameſcentempaſcit: qui operibꝰ bonis magis facilibꝰ inſiſtit. hic potat xp̄m ſitientē: faciliꝰ eſt em̄ bibe̓ comedere. Qui iſta negligit. xp̄m eſurientem .i. auide deſiderantē bona opera eiꝰ pa-

ſcit: ſed famelicū dimittit. Sil̓r qui ignorantēdocet viā ſalutis. hic paſcit v̓bo pane .ſ. vite etītellectꝰ. aqua ſapiētie ſalutaris potat. Quēnudū vides virtutibꝰ manifeſte. bonis monitis exemplis habitibꝰ virtutū cooꝑis: nudūxp̄m veſtis. Si vagabundū diuerſos erroresinuenis. ad domū tuā eccl̓ie reducis: hoſpitēcolligis. Si infirmū in via dei imꝑfectū tolleras. infirmitatibꝰ eiꝰ prouides. admonēdo.vel corrigendo. orando: infirmū xp̄m viſitas.Si in captiuitate poſitos obſtinatōnis eruisvel in captiuitate purgatorij ſubuenis miſerisincarceratos redimis. mortuo in peccatisne infamia putreſcat vitia eiꝰ occultas. nec diuulgas indebite manifeſtādo: mortuū ſepelisContraria agendo .ſ. diffamādo peccatores.iuuando in purgatorij carce̓ detentos. maxīede his legatis que ip̄i fecerūt. tollerādo infirmos: ſed adiuuādo econtra ad infirmandū mala exempla ſuaſiones illicitas. ad errores inducendo. virtutibus ſpoliando alios bonis incitamētis inſpiratōnibꝰ xp̄i non aſſentiendo: xp̄o hec ſubuenire recuſas. ideo penas eternas formidare habes. ſicut miſericordes miſcd̓iaꝫ glorie: ẜm illud pͣs. In memoriaeterna erit iuſtus. ab auditōne mala timebūt. Auditō mala erit illa. quā audient reprobi. audient xp̄m dicentem. Ite maledicti inignem eternū. Mala vtiqꝫ erit illis. qꝛ nociua:ſed bona quia iuſta. Quarto ſciendū. iuditium illud fore iuſtiſſimū. vn̄ pͣs. Iudicabit orbem terraꝝ in iuſticia. populos in equitate.Septem ſiquidē modis ꝑuertit̉ iudiciū. vttatur. xj. q. iij. Quatuor: qͣtuor ponit ī textuGreg. dicens. Quatuor modis humanū ꝑuertit̉ iudiciuꝫ. timore. cupiditate auaritie. odio.et amore amicitie vel cōſanguinitatis. Additglo. tres alios .ſ. imperitia ſeu ignorantia. Nimia ꝯpaſſione miſerie alteriꝰ. rigoris ſeueritate. Sed nil hoꝝ poterit eſſe in xp̄o veridiceNam quo ad primū nullū timebit. Nam vt dicit iob. Si fortitudo querit̉. robuſtiſſimus eſt.Et dan̄. vij. dicit̉. antiquꝰ dieꝝ dedit poteſtatem filio homīs venienti in nubibo .ſ. ad iudicandū. honorem regnū: et omnis populus.tribus et lingue ſeruient ei. Et poteſtas eiuspoteſtas eterna que non auferetur. Nullū ergo timebit. quia potentior omnibꝰ: ſed omneseum timebūt. pͣs. Quis nouit poteſtatem iretue. pre timore tuo irā tuā dinumerare. Iradei ait Hiero. eſt cōcitati anī furor vt nr̄a:ſed iuſti ſupplicij cōſtitutō. de pe. diſt. j. Criſoſt.Plangent ſe ſuper ſe omnes tribꝰ terre. quianec reſiſtendi virtus contra euꝫ. nec fugiendifacultas ante faciē eiꝰ. nec penitentie locꝰ necſatiſfaciendi tempꝰ. Ex anguſtia em̄ oīm reꝝnihil remanet in eis p̄ter luctū. Cupiditatediuitiaꝝ corrumpi poterit iuditiū xp̄i. qͥaditiſſimus eſt. Aecum ſunt diuitie et gloria:ait ipſe ꝓuerb̓. viij. opes ſuꝑbe et iuſticia. Et