Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Decimuſquartus

ignē illū vltimū puītis ſaluari dicunt illosSꝫ hoc falſū on̄dit Aug. de ci. li. xxj. Sedetiā ī decretis di. xxv. §. alias ea. vbi exp̄ſſe on̄dit Augꝰ lignū fenū ſtipulā. veīalia tm̄ ītelligēda. non mortalia. Et ip̄e Aug. ī. c. xxvj. deci. dei li. xxj. diffuſe pulchre declarat auctoritatē illā apl̓i. Alij dixer̄t catholicos ī fidepetrātes crimīalia. ſi elēoſinas illa purgēt ꝑpetuo dānādos. Sꝫ ſi elē ozīas faciātuis ī pct̄is ꝑmāſerīt et deceſſerīt. ill̓ elēoſinispurgari ſic ſaluari. Inducūt aucͣtē xp̄i dicētis eis fecerūt. Diſcedite a me maledictiī ignem eternū ⁊cͣ. Eſuriui dediſtis mihimāducare ⁊cͣ. Et illd̓ Iacobi. Iudiciū ſine miſcd̓ia .ſ. dānatōis fiet illi fecit miſcd̓iaꝫ.Ergo arguendo a ꝯtͣrio. faciētibꝰ miſcd̓iaꝫelemozinā. fiet iudiciū illud dānatōnū. Etillud xp̄i. Si dimiſeritis hoībꝰ pct̄a eoꝝ qd̓tīet ad el̓iam ſpūalē. pr̄ vr̄ dimittit pct̄a veſtra. Et hoc quoqꝫ falſū on̄dit Aug. ī de ci.dei. li. xxj. c. xxvij. vbi īter cetera ait. ꝓfecto ſiq̄rat̉ digne ſint pct̄is elemoſine. De qͥbusetiā ille xp̄i p̄curſor dicebat. Facite fructuſdignos pn̄ie. ꝓculdubio īueniūt̉ eas facere. qui vitā ſuā uſqꝫ ad mortem. qͦtidianoruꝫcriminum ꝑpetratōne cōfodiunt. Qui ſi provno ſcelere omnia ſua biſtribuerent indigentibus membris xp̄i: niſi deſiſterent a talibusfactis habēdo caritatē que agit ꝑperā: aliqͥd eis ꝓdeſſe poſſit. Qui ergo dignas proſuis pct̄is elemoſinas facit; prius eas facere īcipiat a ſeip̄o. Indignū eſt em̄ vt ī ſe faciat qd̓ facit ī proximū. cum audiat dicētem dominū. Diliges ꝓximū ſicut teip̄m. Itemqꝫ audiat. Miſerere aīe tue placēs deo. Hāc elemoſinā (id ē vt placeat deo) faciēs aīe ſue. dignas pct̄is ſuis elemoſinas face̓ dicēdus eſt? Ideo aūt dn̄s et a dextris elemozinasab eis factas. et a ſiniſtris factas ſe imputaturum eſſe p̄dixit: vt hīc on̄deret quantumpaleāt elemoſine ad priora delēda. ad ꝑpetua impune cōmittenda pct̄a. Tales elemoſinas ſunt dicendi facere. qui vitam nolunta cōſuetudine ſcelerum in melius cōmutare.Si em̄ xp̄iano eſurienti panem tanꝙͣ xp̄o darent. profecto ſibi panem iuſticie quod ip̄e eſtxp̄c negarent. Unde dominus cui deturſed quo animo detur attendit. Nōne et qui dixit. Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqua et ſpūſācto: ītrabit ī regnū celoꝝ: ip̄e etiā dixit. Niſi habundauerit iuſticia vr̄a pluſꝙͣ ſcribaꝝ pharizeoꝝ: ītrabitis ī regnū celoꝝ. Cur illudtimendo multi currūt baptizari: et hoc timendo. non multi currūt iuſtificari? Et quēadmodum ſi quis p̄occupatus fuerit hoc delicto. vt fr̄i ſuo dicat fatue .i. eiꝰ peccata volēs auferre. videlicet corrigēdo ꝯuicietur īiuſte: paruꝫ eſt illi ad hoc redimēdū elemoſinasfacere. niſi etiā (quod ibi ſeqͥtur) remediū recōciliatōnis adiūgat. Ibi em̄ ſeqͥtur. Si of

fers munꝰ tuū ad altare. ibi recordatꝰ fuēis⁊cͣ. ita paꝝ ē elemoſinas qͣntaſlibet face̓ qͦlibet ſcelere. et ī cōſuetudine ſcelerū ꝑmanere.Qd̓ autē Xp̄c dixit. Si dimiſeritis homībuspct̄a eoꝝ dimittēt̉ pct̄a vr̄a. Dicit Augꝰloquebatur tūc diſcipul̓ ſuis iam iuſtificatisquos or̄oem dn̄icam docuerat. quam delentur qͦtidiana .ſ. venialia. ſine qͥbus etiam iuſti ſācti non viuūt. qui habebāt. ſcꝫ diſcipuliua peccata: de mortalibus. que etiam nihilominus dimittuntur: ꝓpter hoc quoddimittāt alijs. ſꝫ qꝛ penitꝫ eos quod eſſe poteſt ſine tali remiſſiōe. Et quod dn̄s ait facite vobis amicos de mammona iniquitatis.vt defeceritis recipiāt vos ī et̓na tab̓nacl̓aSic ē ītelligēdum īquit Augꝰ vt quiſꝙͣ ſceleratiſſimis a vita ſua nequaꝫ mutatꝰ poſſit recipi ī eterna tabernacula. qm̄ obſecutꝰ ē ſct̄isde māmoma iniqͥtatis .i. diuitijs ſuis. dicūt̉diuitie īiqͥtatis. vel qꝛ male acqͥſite ſunt. Uelqꝛ humana iniqͥtas reputat eas diuitias. neſciēs que ſint vere diuitie. Sꝫ p̄ſuppoīta ī eisgr̄a ad quod ſe non ſufficerēt eorū oꝑa. iuuātur ad et̓na tabernacula ꝑueīre ſuffragijsſct̄oꝝ. qͥbus dāt elemozinas. Et addit Augibi. Mirari ſoleo etiā apud v̓giliū reꝑiri iſtaꝫdomī ſnīam. Ubi ait. Facite vob̓ aīcos demona ⁊cͣ. Naꝫ cum elizios campos ille poetadeſcribe̓t. vbi putāt hītare aīas beatoruꝫ:ſolū ibi ponit eos ꝓprijs meritis ad illas ſedes ꝑueīre potuerūt. ſed adiecit atqꝫ ait. Quiqꝫ ſui memores alios fece̓ merēdo. hec om̄iaAug. vbi ſupͣ. Itē fuerūt alij dicerēt etſi pena dānatoruꝫ ſit eterna. minuit̉ tn̄ ſuffragia facta eis. ita tn̄ ſꝑ remanet de ea īip̄is. Alij dixerūt vt p̄poſuimꝰ. minuit̉eis pena ſi ſuffragia ip̄is damnatis factaꝯfortatur ſeu refocillatur tp̄e damnatꝰ. Sicut ſi portāti maximū pōdus et multū laborāti nec ſibi minueretur de pondere. ſed ſoluꝫrefrigeraretur potū ei datum. Sed vtrunqꝫ predictorum eſt falſum ẜm bt̄m Tho ī. iiij.qꝛ ī inferno nulla eſt redemptō. nulla ſcꝫ vnꝙͥab illapena liberatō. nulla diminutō. nulla īfrigeratō Hoc igr̄ firmiter tenēdū ē credē. penam dānatorū ſic et demonū eſſe ꝑpetuam. ẜm illud. Ibūt hi .ſ. reprobi ī ſuppliciū et. Iuſti aūt ī vitā eternā. math. xxv. Quodaūt aliqͥbꝰ viſū ē falſo opīatū et dictū. penāillā reproboꝝ aliqn̄ deſiturā. vt ſupͣ hītum eſtInde moti ſūt. qꝛ iudicabāt iuſtum pe ītermīabileꝫ deberi cuicūqꝫ pct̄o quātūcūqꝫ enormi: cuꝫ pct̄m ip̄m breui mora temꝑisꝑpetretur vt ex ſe patꝫ. Volētes iſti penāmēſurari culpe ī quātitate tꝑis: vt ſicut breuitemꝑe peccatū cōmittit̉. ita et breui tꝑe penapuniatur. plus et minus ẜm exceſſū peccati.dn̄ et iuſtiſſimā dei ordīatōeꝫ ī hoc cōdemnāthi p̄ſumptuoſi nimis ī iuſticia ſua ſeu īiuſtaſnīa ſua. Sed neqꝫ ī humanis iudicijs ipſe