¶ Capitulum¶ Quintum
nōnulla: ⁊ maxime ꝓpter alternātes ſine ceſſatōne bt̄itudīes ⁊ miſerias. ⁊ ſtatutis ſcl̓orū īt̓uall̓ ab iſtis ad illas. atqꝫ ab ill̓ ad iſtas. it⁊ reditꝰ int̓mīabiles nō īmerito reprobauit eccl̓ia. Qui et hoc qd̓ miẜicors videbat̉: amiſit.faciēdo ſct̄is veras miſerias qͥbꝰ penas luerēt⁊ falſas bt̄itudīes ī qͥbus verū ac ſecurū. hoceſt ſine timore. certū ſempiterni boni gaudiūnō haberēt. hec Aug. Et aꝑte reprobat̉ talisfalſitas ex v̓bis ill̓. Diſcedite a me maledicti īignē eternū. qͥ ꝑatus eſt dÿabolo ⁊ āgel̓ eius.Et ibūt hi ī ſuppliciū eternū ⁊cͣ. ¶ Alij dixer̄tom̄s hoīes. nō aūt demones ſꝫ hoīes tm̄. infideles etiā ⁊ malos xp̄icolas pꝰ ſupplicia tolerata īferni uſqꝫ ad finē mūdi: demū ī iudicō finali reſurgentes. deus donabit eos ⁊ eruet a penis. p̄cibꝰ ſct̄oꝝ ſuoꝝ. Si .n. ip̄i ſct̄i cū hic vtuerēt cū egebāt ⁊ ꝓ ſe dn̄m exorare ex caritate. etiā ꝓ ip̄is īimicis ſuis deū exorabāt. vt pꝫde Stēphano ⁊ alijs: qͣntomagis orabūt ꝓ eiacū viderīt eos huīles ſuppliceſqꝫ ꝓſtratos. Neqꝫem̄ credēdū ē aiūt iſti ſanctos tūc oblitos miſcd̓ie viſcera āmiſſuros cū fuerīt plēiſſime atꝫꝑfectiſſime ſaītatis. Nec eos deꝰ tūc n̄ exaudiet tot ⁊ tales filios ſuos. qn̄ ī tāta eoꝝ ſct̄itate nullū orōis ī eis īueniet īpedimentū. Allegāt ꝓ ſe iſti. illud pͣs. Nunqͥd obliuiſcet̉ miſe̓ri deꝰ: aut ꝯtinebit ī ira ſua miſcd̓ias ſuas? q.d. nō. Ira eꝰ eſt: dicūt. vt om̄s īdigni bt̄itudīeſempit̓na. ip̄o iudicāte puniāt̉ ſupplicō ſēpitno. Sed ī hac ira nō ꝯtinebit deꝰ miſcd̓ias ſuas. quia .ſ. liberabit eos dicūt iſti. Inducūt ⁊auctoritatē apl̓i: dicētis. Cōcluſit deus om̄iaſub pct̄o vel infidelitate. vt om̄ibꝰ miſeretur.qͦi ſignificaret ꝑ hoc neminem ab eo damnandū ꝑpetuo. Ꝙ autem Xp̄c ꝓmiſerit mal̓ ignēeternum. Dicunt hoc feciſſe ad incutiendumtīorē. vt magis hoīes a vicijs abſtineant. necī hoc eſſe mēdacem. quia intelligit̉ ex demeritis qͥdem eorū. quantū erat ī eis ꝑpetua cruciādos. ſed in ratōe miſeratōis diuine quā cōſequētur. tūc humiliter ſupplicātes eam ⁊ ſanctis pro eis exorātibꝰ. Sicut de niniue p̄dice̓fecit eē ſubuertēdā. qd̓ vtiqꝫ erat īmerito malicie eoꝝ. nō ī diuīa miſcd̓ia. Sed opinio iſtaetiam falſa eſt ⁊ heretica. Quia ī inferno nulla eſt redēptō. Et falſū eſt. ꝙ ſācti tūc orēt proeis. Sꝫ ſi ad ſct̄os reprobi ꝓ eoꝝ ſuffragio accederēt. diceret̉ eis. qd̓ prubētes v̓gines fatuisdixerūt poſtulantibus de oleo earū. Ne fortenō ſufficiat nob̓ ⁊ vobis. itē potiꝰ ad vendētes⁊cͣ. Alath̓. xxv. Et pͣs. Dominabūt̉ eoꝝ .ſ. reꝓboꝝ. iuſti in matutino .ſ. finali iudicō ⁊ auFillū eoꝝ vederaſcet ī inferno a gl̓a eoꝝ. qꝛ ſcꝫnō ꝑcipiēt auxiliū. Sꝫ letabit̉ iuſtꝰ cū videritbindictaꝫ .i. punitōem reproboꝝ. nō qͥdē de pena eoꝝ. ſed de iuſticia dei eos puniētis vt decꝫ⁊ de ſua liberatōe ab ill̓ penis. nec eſt verū ꝙeos peniteat. Quod pͣs ait. Nō cōtinebit deꝰ īira ſua miſericordias ſuas quo ad damnatos
Sic ītelligēdū ē. quia etiā aliquo mō vtet̉ miſcd̓ia ad eos: nō qꝛ liberabit a penis. ſꝫ qꝛ nōtm̄ patient̉. ꝙͣtū meruerunt malū. ⁊ ſi immēſus ſit cruciatꝰ eoꝝ ẜm Aug. Uel etiā ẜm Augu. pōt ītelligi. ꝙ cū beꝰ iraſcatur peccatoribꝰꝓpter ſcelera ſua eos multipl̓r puniēdo: vt totū genꝰ humanū ꝓpter p̄mā trāſgreſſionē. quederiuata eſt ad om̄s. ꝓpter quā patimur miſerias vite pn̄tis ⁊ mortē. vel alia etiā flagella ꝓpter actualia a nobis addita: tn̄ ī iſta iranō ꝯtīet miſcd̓ias ſuas. qͥn ſacramēta ⁊ doct̉nā oībꝰ ꝓponat. ⁊ tēporalia bona ⁊ naturaliaꝯcedat mal̓ ſicut ⁊ bonis. Auctoritatē etiā apoſtoli male intelligūt. Un̄ Augꝰ. Deus ⁊ gētiles ⁊ iudeos quos p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit conformes ymaginis filij ſui. oēs ī infidelitate cōcluſit. vt de amaritudine īfidelitatis ſue penitēdo cōfuſi. ⁊ a dulcedīe miſcd̓ie ꝯuerſi: credēdo clamarēt: ꝙͣ magna ml̓titudo dulcedīs miſcd̓ie tue ⁊cͣ. Oīm itaqꝫ miſe̓t̉ vaſoꝝ miſcd̓ie.Omniū .i. eorū qui ex gētibus ⁊ eoꝝ qui ex iudeis ab eo vocati ſūt. iuſtificati ⁊ gl̓ificati. Nōigr̄ oīm hoīm. ſed iſtorū omniū neminē damnabis. ¶ Alij dixerūt nō oēs hoīes malos. ſꝫtm̄ eos q̄ baptiſma xp̄i ſuſceꝑint quōcūqꝫ male vixerint. ī he reſi vel qͦcunqꝫ impietate: ꝑiredemū ⁊ damnari nō poſſe. Ad qd̓ ꝓbandū inducūt auctoritatē xp̄i dicētis Ioh̓. vj. Ego ſūpanis viuus: qui de celo deſcendi. Si qͥs manduc auerit ex hoc pane viuet ineternū. Baptizati gͦ cū ſumāt ſacramentū altaris coīcandoneceſſe ē inqͥunt iſti ab et̓na morte erui. ⁊ atvitaꝫ et̄nā ꝑueīre. Sꝫ ⁊ hoc falſū eſt. qꝛ vt ait apl̓s. Qui manducat ⁊ bibit īdigne. iudiciūſibi mandu. ⁊ bi. j. coꝝ. xj. Manducat autē indigne. qui cū aliquo mortali accedit ad ſacramentū. Nō ergo ītelligitur aucͣtas illa xp̄i demāducatōe tm̄ ſacramentali. vt illi exponūtſed de ſpūali. ſiue ſola: ſiue ſociata cum ſacramentali. hoc aūt eſt manducare panē illū aitAugꝰ. crede̓ in xp̄m ⁊ credēdo in ip̄m tēdere.ſcꝫ ꝑ oꝑa caritatis. hic xp̄o īcorꝑat̉ vt mēbꝝeccl̓ie. ¶ Alij v̓o dixerūt: eos tm̄ qui in verafide permanſerint. non lapſi in hereſim aliquam. ꝙͣuis al̓s male biuant diuerſis vicijs īplicati. et in eis decedentes ineternum nō dānandos: ſed propter fundamentum xp̄i quodhabent. ſcilicet fidem xp̄i. et ſi mortuam: igneillo finalis iudicij plene purgandos. de ſuispeccatis. et ſic ſaluandos. Inducentes pro ſeauctoritates. ſcilicet Xp̄i dicentis. Qui per ſeuerauerit in finem hic ſaluus erit. exponētesperſeuerare in finem hoc eſt eſſe in fide etiaminformi ꝑmanere. Et apoſtoli Pauli dicētis.fūdamentū aliud nemo poteſt ponere preterid quod poſitū eſt quod ē Xp̄c ih̓s. Et poſteaSi quis ſuꝑedificauerit ſuꝑ hoc fūdamentū.lignum. fenū. ſtipulā: ip̄e ſalus erit. ſic qͦi perignem: exponentes ꝑ lignū fenum. ſtipulam.diuerſa genera pct̄oꝝ etiā mortaliuꝫ. quibus