¶ Quintum

¶ Capitulumon̄deret ſtatū eoꝝ ī alio ſcl̓o. Una igr̄ dieruꝫcū oraret. vidit terrā aꝑtam et ī infimo pr̄emī flaminis inferni ſepultū. ⁊ filiū eiꝰ fr̄em ſuūſuꝑ eum iacētem. maledicebatqꝫ pater filiumdicēs. Maledicta ſit hora ī qua te genui. et tuſis maledictus: qꝛ ꝓpter te ego feci vſuras. necdolui reſtitue̓ ne dimitterē te pauꝑeꝫ. ⁊ ꝓpterhoc crutior ī hac flamma. Et filiꝰ ecōtra. īmomaledictꝰ ſis tu pater: ⁊ maledicta ſit dies ī qͣme genuiſti. Tu me exemplo tuo docuiſti fenerari: ⁊ vſuras extortas noluiſti redde̓. ſꝫ mihi reliqͥſti: ꝓpt̓ qd̓ ī ꝑpetuū crutior. Qd̓ cernēs ille gr̄as deo egit qͥ eū liberauit de tāto malo. ¶ Sexto ē locꝰ dānatoꝝ locꝰ obliuioſꝰ ⁊ occultꝰ. vn̄ a gētilibꝰ letheſdr̄. et interp̄tat̉ obliuio. qꝛ .ſ. ſui .i. eiꝰ qͥ eſt dānatus tradūt eū obliuioni. Et deꝰ etiā videt̉ eoꝝ obliuiſci. inꝙͣtumſcꝫ n̄ liberat eos ab ill̓ penis. pͣs. Nec memorero noīm eorum ꝑ labia mea. pōt dicere deusde eis. Amici et ꝓpīqui carnales cito traduntobliuioni. qd̓ pꝫ. qꝛ modica ſuffragia faciuntpro eis. qͥnimo nec illa que ibi legarunt. Et ſineſciāt ill̓ nō poſſe ꝓdeſſe. cū nō nouerīt ſi ſūtin purgatorio vel inferno. Unde accidit eis ſicut de pincerna Pharaonis. qui ī ꝓſꝑitate cōſtitutꝰ oblitus ē interp̄tis ſui Ioſeph: qͥ ī carcere erat. qͥ ei bn̄ficium faciens interp̄tatꝰ exſomnio ſuo ſui liberatōem. ⁊ ſi ei ſe recōmēdaret. oblitꝰ eſt cito eius. Oīm quoqꝫ et ip̄e damnatus obliuiſcit̉. ex quibus poſſet in aliqͦ cōſolari. Nam ſi memorie occurrunt gaudia vana. et delectatōes quas habuit in mundo: hoceſt eis ad cruciatum. qꝛ per illa cognoſcunt ſedeo priuatos ⁊ om̄i bono. ¶ Septīo eſt locuspericuloſus. Unde dr̄ baratrum ī ÿmno. Conſurgit Xp̄c tuml̓o. victor redit de baratro. Etdr̄ baratrum qͣi latitudo arta. quia eſt latꝰ locus ad īgrebiendum. ſꝫ artus ad exeunduꝫ adeo ꝙ nullꝰ pōt exire Math̓. v. Non exies indequouſqꝫ reddas nouiſſimū qͣdrantē. Et math.xviij. Tradidit eū tortoribꝰ qͦuſqꝫ redderet vniuerſū debitū. Et qꝛ ibi nō ē locꝰ ſatiſfactōnis.vn̄ nō hēt quod reddat. nūꝙͣ egrediet̉ de locoſꝫ ibi ſꝑ penas luet. ¶ Dr̄ et herebꝰ a gentilibus. qꝛ ſemꝑ adheret illi tal̓ pena. Un̄ ⁊ ſi dÿ̄abolus vel anima damnati ad horaꝫ de locoillo exeat. vt appareat alicui deo diſponente:ſecum tn̄ portat infernum et ſemꝑ ei illa penainheret. Ꝙ autem dixerint demones xp̄o clamādo. Ueniſti an̄ tempꝰ torquere nos. math.viij. nō ſic ē ītelligēdū tanꝙͣ priꝰ nō cruciarētur. Sꝫ qꝛ aliqd̓ accidētale ſuppliciū tūc additū ē eis. ꝓpter p̄ſumptōem eoruꝫ. ¶ Dr̄ ⁊ ancheronta a gentilibꝰ .i. luctuoſus. vel acherōta. ab a quod eſt ſine et cherōta quod ē ſalusqꝛ ſine ſalute ſunt lacrime ille. math. xiij. Ibierit fletꝰ et ſtridor dētium. Iſa. v. Dilatauit īfernus animā ſuā: et aperuit os ſuum abſqꝫbllo t̓mīo. Puteus ē profunditas humane īiquītatis ī quem ſi cecideris. nō claudet ſuꝑ te

os ſuuꝫ. ſi clauſeris os tuum. Confitere ergoet dic. De profundis clamaui ad te domine.Claudit os ſuū ei qͥ ꝯfitet̉. iuxta illd̓. Bt̄i qͦꝫremiſſe ſūt iniqͥtates: et quoꝝ tecta ſūt pct̄a.Quidā ſenex migrans cū crederetur mortuusad ſe reuerſus. fleuit inconſolabil̓r: dicēs frequenter. Ue mihi quia nō fleui. ve mihi quianō fleui. ve mihi quia non fleui. Fletus aūtillic erit infructuoſus. qui hic eſt vtilis et precōſus. Augꝰ. Fruſtra ibi flebūt pct̄ores. quimalorū ſuoꝝ veniam nō cōſequentur.¶ De pūitōe reproboꝝ in. §. iiij.corꝑibꝰ pꝰ vltimā reſurrectōeꝫ. ꝙ cruciabūt̉ īigne īferni ꝯtinue. nec tn̄ ꝯſumēt̉ vel deficiētmath̓. xxv. Dicꝫ iudex vniuerſoꝝ dn̄s ih̓s reprob̓ qͥ a ſiniſtris erunt iudicādi reſuſcitatisī corporibus ſuis. Diſcedite a me maledicti īignē et̓nū. Et ꝓuer. Uīdicta .i. punitō carnis īpij ignis et p̓mis. Hic ignis (ait Augꝰ) excellit oēm penā quam aliqͥs nūꝙͣ eſt exꝑtꝰ ī vitaiſta. Dr̄ coīter a ſapientibus ignē nr̄m qͦ vtimur eſſe qͣi ignis pictꝰ reſpectu illiꝰ ignis īfernal̓: qꝛ ita ē afflictiuꝰ. ꝙ reſpectu eꝰ ignis nr̄nullā afflictōem videtur īgerere humano corpori poſito ſuꝑ eū. Sꝫ ſi aliqͥs nūc cū caſu tāgitur ab igne iſto. ſentit dolorem intenſuꝫ. qͥdfaciet miſer damnatus ibi ſemꝑ manſurꝰ: ÿſaias. Quid de vobis hītare poterit cū ardoribꝰſē piternis. quis hītabit cum igne deuorante?Et qꝛ infidelibus videtur corpus humanuꝫ īigne manere. et nō cōſumi. impoſſibile voluitdeꝰ on̄de̓ ꝑ exēplū triū puerorum. ananie. azarie ⁊ miſael̓. qͥ miſſi ſūt a Nabuchobonoſor infornacē ardētem. nec tn̄ cōſūpti ab igne. dan̄.iij. In multis quoqꝫ rebus naturalibꝰ oſtēditdeus multa fieri p̄ter ſolitū curſū nature ī alijs rebꝰ. Sicut em̄ dedit naturā et ꝓpͥetatē certā ꝓut voluit. ita ⁊ pōt īmutare ⁊ dare aliaꝫcū vult. Un̄ hoc ꝑ multa exēpla on̄dit Aug. īxxj. de ci. dei. c. ij. ⁊ ſequenti. Conuincantur īcreduli poſſe humana corpora aīata atqꝫ viuentia nōnūꝙͣ morte diſſolui. ſꝫ ī eternorū qͦꝫigniū durare tormētis. cū ſint aīalia profectocorruptibilia. qꝛ mortalia q̄ tn̄ medijs ignibꝰviuant. Nōnullū etiā genꝰ bͥmiū ī aquaꝝ calidaꝝ ſcaturigine reꝑiri. quaꝝ feruorē nemo īpune contrectet. Illos aūt nōſolū ſine ſui leſiōe vlla ibi eē: ſꝫ extͣ eſſe nō poſſe. ꝙ ſi eadeꝫ īcredulitate ꝯtēdāt. qꝛ hec animalia nec ſemꝑpiuūt. Si mirabile eſt ī ignibus dolere ⁊ tamēviuere. mirabilius eſt diuere ī ignibꝰ et nō dolere. Si hoc creditur. cur nō eſt illud: Sꝫ nullū inquiunt .ſ. īcreduli corpus eſt quod dolerepoſſit. nec poſſit mori. Quibꝰ dicit̉. Et ſi nulla caro nunc eſt q̄ ſenſum doloris ꝑpeti poſſitmoriqꝫ nō poſſit: erit tamen tunc tal̓. ſcꝫ ī vltima r̄ſurrectōe. qual̓ nūc nō eſt. ſicut talis erit mors qualis nunc non eſt. Attendūt iſticōtradictores. nūc nullam eſſe carnem que doloreꝫ pati poſſit. mortēqꝫ nō poſſit: ⁊ nō attē-