Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Decimuſquartus

hic cōuerſati. Et qꝛ ſicut oīm rerum deus. i.ta peccatoꝝ ſupplicioꝝ nouit mēſuram: vtmēſura grauitatis pene ſit ẜm mēſurā quātitatis culpe. dicēte domīo miniſtris ſuis Apoca. Quātum ſe exaltauit in delicijs fuit. tantum date ei tormētum luctū. Et Sapīe. vj.Fortioribus .ſ. maiori deformitate volūtatispeccātibus. fortior īſtat cruciatō. Ideo habūdātiꝰ peccauit grauius. ordo diuine iuſticie grauiꝰ punit. Sed ītelligit̉ ibi eſſe orboqꝛ ẜuāt ille res ordinem illū quē hic habuerūt. vt flamma ignis que hic ꝯburit. illuminat. auteꝫ ibi. Sed nec ibi ſeruabit̉ quodꝯmuniter dr̄. Solaciū ē miſeris: ſocios habe̓penarū. Un̄ dicit Augꝰ. hi quos monemagere pn̄iaꝫ: querūt ſibi comites ad ſupplicianec gaudēt quia multos habebūt ſibi ſimiles.ſcꝫ ī penis. Naꝫ propterea minus ardebūtquia multis ardebūt. ij. q. j. Multi. īmo plꝰcruciabunt̉. precipue quo ad eos. quos ſucexēplo vel occaſiōe traxerūt ad malū. Et propterea diues ſepultus ī īferno: petebat mittilazaꝝ ad monēdū fr̄es ſuos. vt agerēt pn̄iamne irēt ad locū tormētoꝝ: quia ex caritateꝯpateretur eis. ſꝫ quia maiꝰ ſibi ꝑabat̉ ſuppliciū ex damnatōe fratꝝ. exēplo vl̓ alijs modis eēt occaſio pct̄oꝝ illoꝝ. Sic ex ml̓titudīe vbi ē ordo. reſultat pulcritudo delectatquāto maior multitudo tāto maior pulcritudo delectatō. Ita vbi ē ordo. quāto maiormultitudo tāto maior cōfuſio afflictō ī eis.Quāta autem ſit multitudo damnatoꝝ. defacili poteſt ꝑcipi. ex eo Xp̄c dixit math̓. vij.Lata ē via ducit ad ꝑditōnem: et multi īcedūt eam: et arta et āguſta via que ducit advitam .ſ. virtutū: pauci vadūt eam. Om̄esīfideles ad īfernum tendūt. Et fideles xp̄ianiſimiliter qui mandata dei ſeruant. Et hisplenus eſt mūdꝰ. Timete ergo eum. Math̓. x.Qui hēt aīam et corpus ꝑdere ī gehēnā. que ēlocus ītemꝑatꝰ. īordinatꝰ horridꝰ. Quarto eſt locus fetidꝰ et īmūdus. Et ꝓpterea dr̄ lacus et puteus. pͣs. Eduxit me de lacu miſerie:et de luto fecis: id eſt de īferno ī quem qͥs ſeijcit merito peccat mortaliter: ſed inde exire valet: niſi educatur a deo gr̄am ſuaꝫDr̄ puteus Apoc̄. ix. De puteo abiſſi obſcuratꝰ ē aer. Et pōt dici puteꝰ a puteo .i. a fetoreEſt em̄ qͣi latrina md̓i. qͣi ſētina vbi oēs ſordes ꝯfluūt. Un̄ dicit Baſilius. dominus ī fine mūdi purgabit om̄ia elemēta. oēm īmundiciā eoꝝ virtutē leſiuam ꝓijciet in īfernuꝫut ī cloacam ad penam damnatorū. Qualitates eoruꝫ delectabiles ī eis remanebūt ad gloriam bt̄orū. et eorū decorē: ſicut ignis hētburēdo viua affligere. hēt et illuminare. Uirtutē ergo afflictiuā ꝓijciet ī īfernū. illumīatiuam ſibi dimittēdo. In hm̄oi locis manēt frequēter ẜpētes. dracones p̓mes. Deūt̉. xxxij.Dētes beſtiaꝝ īmittā ī eos furore tͣhētiū

ſuꝑ t̓rā atqꝫ ẜpētiū. Et ÿſa. xiiij. Subtͣ te ſternet̉ tinea. oꝑimētū tuū erūt p̓mes. Dicit̉Nabuchodonoſor et dÿabolo. Aug. in li. de ci.dei magis ītelligit de b̓me ſpūali .ſ. remorſuſcīe. qui ſemꝑ morbet eos ideo moriturpct̄is ꝯmiſſis: ꝓpter que deuenerūt ad tātammiſeriā damnatōis eterne. Legitur ī vitafratꝝ. bononie eſſet quidā ſcolaris nobilis illuc ad ſtudēdū de alijs ꝑtibꝰ adueneratmultis pōpis. vanitatibꝰ laſciuijs erat deditꝰ. Hūc viſitās ſubpͥor ꝯuētꝰ bonon̄. ordinisp̄dicatoꝝ (qꝛ ip̄e cōpatriota eius fuerat) cepit alloqͥ. Sed prefatus ſcolaris timēs necōpūctiua aliqͣ dice̓t ſibi. hr̄ent retraherea voluptatibꝰ mūdi: fecit pactum eo ne derebꝰ ſpūalibus aliqͥd ſibi loqueret̉. ſi vellꝫ diutiꝰ cōfabulari eo. Quod ille ꝓmiſit ſe factu. ita tn̄ ī fine eoꝝ colloquij tm̄ duo verbaſcripture ſibi ꝓpone̓t. Poſtꝙͣ de multis et varijs rebꝰ. de ꝑtibꝰ eoꝝ amicis ac notis habuer̄t ẜmonē. Demū ab eo volēs recede̓. dixit illa duo v̓ba ſcpͥture. volo vob̓ dice̓ vt ꝯueniūtAt ille. Dicas cito breuit̓. Et ſubprior. Scriptū ē ī ÿſaia de vnoqͦꝫ ſe tradit delicijs daītatibꝰ md̓i. ī alia vita hoc eueniet. Subtte ſternet̉ tinea: oꝑimētū tuū erūt b̓mes: etinde receſſit. Ita aūt īheſit firmiter hoc v̓buꝫmēti eiꝰ: vt nullo pacto poſſꝫ a corde eius illd̓excidere. Sꝫ eiꝰ recolendo inde cōſiderabat. poſſꝫ ſuſtine̓ talē lectū b̓miū tinearū ſꝑ nec morſū pulicis patiēter ferret. Cūqꝫ ſocios banos ip̄e q̄re̓t: et ſolacijs ſe applicaret. vtilliꝰ v̓bi obliuiſce̓tur cōſideratōis tal̓ cruciatꝰ pͥmiū tineaꝝ. nec aliqͦ a mēte ſua valeret reijce̓ die noctūqꝫ. Demū v̓bis ill̓ cōpūctꝰ.ſeculū deſerēs. religionē īgreſſꝰ. deo ſe ibi d̓uouit. Quīto locꝰ ille ē tumultuoſꝰ. Un̄ tartarꝰ dr̄ a ſtrepitu ꝯtētōne rixoſa. Iſa. iij. Tumultuabit̉ puer cōtra ſenē. ignobil̓ ꝯͣ nobi. filiꝰ obiurgabit pr̄em pater filiū. Un̄ legitur ī li. de. vij. donis. quidā vſurarius infirmabatur ad mortem. nec ſacerdos ei vellꝫſacramēta conferre. niſi reſtitueret vel cautōnem faceret. Ille aūt nollet. Hortabātur adhoc filij ne ad īfernū deſcēderet moriēs. Etille. Uos neſcitis qͥd petatis. Oportet vos iread hoſpitale ſi vellē cūcta r̄ſtitue̓ male ablatameliꝰ ē ꝯmittere ſe miſcd̓ie dei ꝙͣ miſcd̓ie hoīmMortuꝰ igr̄ ille ſepultus eſt ī īfernū. Ex filijsaūt eiꝰ duobꝰ dixit alter ad alteruꝫ. Pater nr̄dānatus eſt. velimus imitari eum retinēdo vſuras ab eo extortas. ſed reddamꝰ creditoribꝰ vt ſaluari poſſimus. At ille. Ego ꝑte queme ꝯtīgit volo gaude̓. ego feci vſurā. Exqͥip̄e extorſit r̄ſtituit ip̄e luat penā. Alterportōeꝫ ſuam reſtituit. ſeculū deſerēs dei obſeqͥo ſe totū tradidit. Dum autē ī ſeculo remanſerat: mūbanis ſe īmergeret īfirmatꝰ admortē. nec penitēs ad tartaꝝ ſequutꝰ ē pr̄emQd̓ fr̄ audiēs rogauit deuꝫ vt ſibi aliquo