¶ Tituluslis. Et ideo impedit corpus aīam a ꝑfecta cognitōe. Et hoc ē qd̓ dicit̉ Sap̄. ix. Corpus qd̓corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. ⁊ dep̄mit t̓ rena īhītatō ſenſū multū cogitantē: et difficile extīamus q̄ in t̓ra ſūt. ⁊ q̄ in ꝓſpectu ſūt cū laboreinuenimꝰ: q̄ aūt in celis ſūt. qͥs inueſtigabit:Et hinc plotinꝰ ph̓s (vt refert augꝰ. de ci. d̓i)dicebat fugiendū eē ad clariſſimā pr̄iaꝫ. ibiqꝫ patere oīa. Et cicero li. de ſenectute. Morsnō ē lugēda. quā īmortalitas aīe ſequit̉. Meditatū debet eē ab adoleſcētia. vt mortē negligamꝰ: ſine qͣ meditatōe tranqͥllo aīo nemo eēpōt. cū certiſſimū ſit moriendū. ⁊ qͦ tꝑe incertum: dū in his corꝑis ꝯpaginibꝰ incluſi ſumꝰmunere quodā neceſſitatis ⁊ gͣui oꝑe ꝑfūgimur. Eſt em̄ aīmꝰ celeſtis ⁊ altiſſimo doīciliodep̄ſſus. ⁊ qͣſi demerſus in terrā. locū diuīe nature et̓nitatiqꝫ ꝯtrariū. Hec ille. Apl̓s etiamnoticiā q̄ hētur h̓ de diuinis. aſſimilat cognitioni ꝑuuli q̄ ē imꝑfectiſſima: dīc em̄. j. corī. x.iij. Cū eēm ꝑuulꝰ cogitabā vt ꝑuulꝰ. loq̄bar vtꝑuulꝰ. ⁊ ſapiebā vt ꝑuulꝰ. Cū at̄ factus ſumvir. euacuaui q̄ erāt ꝑuuli. Nō gͦ timenda eſtmors vt ꝑ hoc deſiderat̉ v̓tus. q̄ ducit ad perfectiſſimā cognitōꝫ ⁊ felicitatē. Sꝫ ⁊ ī vita pn̄tiafflictōes corꝑis reſtringūt aīmū. vt acutiorſit ad ītelligendū veritatē yſa. xxviij. Uexatōdabit ītellectū. Et greg. Ocl̓os qͦs culpa claudit pena aperit. In cuiꝰ etiā figurā hētur tobie. xj. ꝙ fel piſcis poſitus ſuꝑ oculos eiꝰ aꝑtiſūt: qꝛ .ſ. amaritudo afflictōis corꝑalis r̄ducithoīem ad cognitōꝫ ⁊ illumīatōꝫ. Et de platone legit̉. ꝙ ſcolas tenebat in locis peſtilētibꝰ⁊ aſꝑis. vt ex hoc ſcolares eēt magis ī ſeip̄isrecollecti ad ꝑcipiendū veritateꝫ doctrine. etnō diſtraherēt̉ ex loco ameno. Manaſſes rexiuda impijſſimꝰ nō ſe recognouit ⁊ ſua ſcele̓aniſi flagellatꝰ ⁊ corꝑe captiuatꝰ. iiij. Re. vltīoRemouendus ē ergo timor iſte.Sexto timor hūanꝰ ē .§. vj.ꝯtemnendꝰ ꝓpter xp̄i ꝯformitatē aſſequendā.agna ē gl̓ia ſeqͥ regē factorē ſuū .i. imitari.Rex aūt ⁊ creator nr̄ ē dei filius. Ipſe aūt itatimuit afflictōes corꝑis. ꝙ ꝓpter hoc ſe abſtraheret a duriſſima paſſiōe ⁊ morte ignominioſa. vt nos a morte liberarꝫ. Quinÿmo a plāta pedis uſqꝫ ad v̓ticem nō fuit in eo ſanitas.Nō fuit aliqd̓ membrū qd̓ in paſſiōe ſua penacareret. Ꝙ aūt ioſeph nutritiꝰ eiꝰ reuerſus deegipto cū ꝑuulo ih̓ū ⁊ mr̄e eius. timuit ire iniudeā vbi regnabat archelaus filius herodisvt dicit̉ Math̓. ij. ne .ſ. occide̓nt pueꝝ ſicut q̄ſiuerat pr̄ eius. Et ꝙ etiā nō volebat ip̄e homofactꝰ ⁊ p̄dicator ī iudeā ambulare. qꝛ q̄rebanteū iudei interfice̓: nō hoc ideo fecit qͣſi nolletmortē ſubire. ſꝫ qꝛ mūdū venerat hora paſſionis eiꝰ: prudēter euitās occaſiōes augmentimalignitatis eoꝝ. Quia gͦ nō decet ſub capite ſpinoſo mēbꝝ fieri delicatuꝫ. nō timēde ſūt⁊ fugiēde. ſꝫ appetēde afflictōes corꝑis vt con-
Vdecimuſquartusformemur capiti nr̄o. Dicit em̄ apl̓s ad Ro.viij. Quos deꝰ p̄ſciuit hos ⁊ p̄deſtinauit. ꝯformes fieri ymaginis filij ſui. hoc igr̄ exēplo vtſcuto circūdabit te veritas eꝰ. non timebis atimore nocturno ait pͣs. Timor nocturnꝰ eſttimor afflictōis corꝑal̓: nox eī ſignat aduerſitatē ſicut dies ꝓſꝑitatē. Sꝫ veritas dei .ſ. dei filius. exēplo ſuo vt ſcuto ꝓtegit nos: vt nullaex ꝑte v̓tutē deſeramꝰ ꝓpt̓ timorē afflictōis.¶ Septimo timor hūanꝰ. §. vij.ē ꝯtēnendꝰ. qꝛ tollit mētis libertatē. Nō bn̄ꝓtoto libertas vendit̉ auro. Sꝫ vt dīc iuliꝰ celſus. Terror hoībꝰ ꝯſiliū mentēqꝫ eripit. ⁊ mēbra debilitat. Nec ē ꝯͣ qd̓ ph̓s dīc in li. ethicoꝝꝙ timor facit hoīes ꝯſiliati vos. qꝛ hoc ītelligit̉ qn̄ ē rōne regulatꝰ: qꝛ timēdo mala q̄ poſſūt occurre̓. īducit timor ⁊ ſollicitat ad cogitādum quō poſſit obuiari rōnabl̓r. Sic et moyſes audiēs ꝙ notū factū erat occiſio fct̄a egiptij ꝑ eū. timēs pharaonē ſeceſſit ī madian: qtn̄ nō timuit qn̄ oꝑuit pharaonē increpare ſꝫtimor hūanꝰ qͦ .ſ. timet ꝑſecutō cruciatꝰ corꝑismors ip̄a ⁊ hmōi tollit lib̓tatē mētis. cū quisagit ꝯͣ id qd̓ dictat vel dictare debꝫ rō vt mala illa euitet. Hic tīor inducit ad incantatōes⁊ ſuꝑſtitōes ml̓tas. vt ſanet̉ corpꝰ cū dānatōeaīe. xxvj. q. vij. Nō obẜuetis. Hīc tīor ꝑuertitiudicia. Dīc em̄ greg. xj. q. iij. Quatuor modis hūanū ꝑuertit̉ iuditiuꝫ .ſ. amore. timore.cupiditate. ⁊ odio. Hic tīor tollit libertatē increꝑatōis p̄latoꝝ. qͦ ad tÿrānos ꝯtra qͦs dicit̉Ioh̓. x. Mercēnariꝰ ⁊ qͥ nō ē paſtor. vidit lupūvenientē ⁊ fugit: ⁊ lupꝰ rapit ⁊ diſpergit ouesMercēnariꝰ dr̄ p̄latꝰ. qui nō hꝫ curā de ſalutēouiū. ſꝫ de lana ⁊ lacte. Lupus veniēs .i. tirānus vel hereticꝰ vel rapiēs iura eccl̓ie: fugitmercēnariꝰ duꝫ tacet p̄latꝰ nec talibꝰ reſiſtit.vt fecit thomas cantuariēẜ. nō timēs morteꝫſibi cōminatā et tandē illatā. Et ambro. nonacqͥeſcēs imꝑatori in dādo eī vnā eccl̓aꝫ ꝓ arriāis hereticis. vt ptꝫ. xxiij. q. viij. Cōuenior:ꝓhibēs theodoſiū ab ingreſſu eccl̓ie ꝓpt̓ homicidia ꝓcurata. vt. ij. q. iij. Cuꝫ apd̓ theſſalonicam. Et ex huiꝰ tīore carnali p̄latorū. multamala ſequūt̉ in eis ⁊ ouibꝰ. Hīc greg. in paſtorali. Sepe rectores īprouidi hūanam grāꝫ amitte̓ formidātes. loqͥ libere recta ꝑtimeſcūt⁊ iuxta veritatis vocē nō iā gregis cuſtodiepaſtoꝝ ſtudio. ſꝫ mercēnarioꝝ vice deẜuiunt⁊cͣ. d. xliij. Sit rector. hinc ⁊ nicolaꝰ papa ait:d. e. Diſpenſatō celeſtis ſeminis nob̓ ꝯmiſſa ēpe ſi tacuerimꝰ. ve ſi non ſparſerimꝰ. Ꝙ cumvas electōnis formidet ⁊ clamet: qͣntomagiscuilibꝫ exiguo metuendū ē? Non gͦ timendūne dicat̉. Illic trepidauerūt timore ⁊cͣ.¶ De timore naturali. Capitulum. IIII.Ertiꝰ timor ē naturalCōueniētiꝰ pͥmo debet poni. tū qꝛcōior ē nōſoluꝫ om̄ibꝰ hoībꝰ īeſt.ſꝫ etiā in brutis. Naꝫ paſſiōes ſūt